Litnet

kompasloos, rigtingloos
val elke dag se somer
met bitterwit verlange
wat verblindend brand
as versteende uurglassand

druppend na benede
meng nugter denke
en seer verlies
van stamelende verwonding
van dit wat moes wees
in my wêreld waar
soveel skadu’s hurk

so sparteldra ek daagliks
(met verswakte vlerke)
my littekens deur die ure
en meëdoenlose lugleegtes
van vallende
nuttelose
sand