Litnet

Foto: Canva.com

’n Ope gedig aan Afrikaanses

by nog ’n taalberaad, 
by nog ’n volkskongres: 
was die woorde tussen ons 
’n dowe doolhof 
van leidende vrae 
en voorbereide antwoorde 
: dit terwyl, 
iewers, 
in die volkskadu 
die bleek minotaurus 
met ’n minagtende geheueverlies 
rondsluip 
om ’n naby-nasie se seuns en dogters 
op ’n verwoestende vlakte 
                                                 te verslind 
en nou, nadat al ons dwalende volksverhale, 
tussen die kussings van koelbloedige leuens 
versmoor is 
: bly die huweliksbed van een vlees word 
maar nog 
steeds net 
                ’n weggooikind