Litnet

Foto: Canva.com

Mamma wag vir jou, my kind 
(opgedra aan die verlorenes op straat)

Jy loop in die strate 
jou klere en jou hart vol gate 
al wat jy het is jou asem 
’n rugsak vol ou spoke en geen drome. 
So stap jy van hoek tot hoek 
en bedel bakhand by vreemdes 
waar het jy geslaap, my kind 
het jy ’n bed en bietjie kos gehad 
want jy stap al vroegoggend 
in Lady Grey se stil straat af. 
Ek wens ek kon jou huis toe vat 
ek wens ek kon jou veilig in my arms vou 
ek wens jy het geweet 
hoe bitter, bitter lief is ek vir jou 
ja, ek wens, ek wens 
dat ek jou huis toe kon vat. 
Ek wonder of jy weet, my kind 
jou plekkie in my huis 
is só leeg sonder jou 
ek sien jou soms hustle 
in Checkers se parking lot 
jou hande is vuil en jou hare 
hang in slierte oor jou skraal skouers.
Ek wens ek kon jou huis toe vat 
ek wens ek kon jou veilig in my arms vou 
ek wens jy het geweet 
hoe bitter, bitter lief is ek vir jou 
ja, ek wens, ek wens 
dat ek jou huis toe kon vat. 
Waar is jou wolwit kombersie 
jou teddy en mamma se hand 
of het tik en dagga dit ook saamgevat 
saam met jou siel in ’n sesvoet- 
lewende graf gestoot. 
So sien ek jou in die strate stap 
verlore, vol verwyte ’n vreemdeling vir jouself 
selfs jou naam het verdwyn 
jou spore brand gate in die grond, my kind 
jou plekkie in my huis 
is leeg sonder jou. 
en ek wens, ja, ek wens 
dat ek kon jou nou huis toe kon vat.