Kollekte

  • 0

Jare gelede woon ek die middernag-Kersdiens van die Rooms Katolieke-sendingstasie op my plattelandse tuisdorp by. Dis somer en muskiete vier ook Kersfees. Die wit-gekalkte kerkie hurk teen die voete van die berge. Binne is dit klein en blou geverf. Dit ruik na die lywe van gemeentelede en goedkoop alkohol waarmee die Kerstyd ingewag word. Dis bedompig, maar Maria staan stil-stil biddend in ’n donkerige hoek. Die beeld is kleiner as die ander op die terrein, maar haar kop buig ook gedienstig soos die ander. Knap voor die Kers-uur lewer die priester ’n votum. Treksang en heimwee vul sy Kersboodskap aan; selfs ook preweltrane. Geestelik gevoed en uitasem van te min suurstof, versprei ’n kollektebord deur die kerkbanke. Die bord beweeg hand-tot-hand, soms oorgeslaan en soms ’n aarselende bydrae. Die bord word gewyd aan my gegee: sente en ’n paar vergeelde natgesweete Monopoly-note.

Lees ook

Huis, woning, tuiste: Jo-Ansie van Wyk se inskrywings

  • 0

Reageer

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


 

Top