Litnet

Foto: Canva.com

Klaaglied van ’n houtstoel

Is jy die stil-eensame-kraak 
vandaar uit die eenkant hoek 
wat na daeraad soek; 
en waar sit meester met sy pyp en boek?

Maar tog is jy waar hy saans maaltyd deel 
en soggens sy daeraad breek met spek en ham 
en die blindeman met sy braille-vingers 
oor jou meubelolieblad streel

Is dit tog nie jy-jy ... 
waarop meester sy pyp aansteek 
en jou krakende raam 
die stilte bedot?

Maar is ek tog een, 
een-eenders as ses, 
waarvan elkeen op hul plek 
om jou reghoekraam strek!

Is ons tog so vervreemd; 
is jy en ek dan nie van hout 
al is jou pote kort 
en jou olie oud?

Maar steeds bly ek alleen, 
soms voel ek koud 
en my bene oud 
al is ek en jy tog van hout

Al het ’n blom ’n kelk en steel 
bly ’n blom ’n blom; 
al het jy die hoek en ek die tee 
is dit tog waar meester sy tyd bestee!