Litnet

Fotobron: Wikipedia

karoo-reis

’n mens moet dikwels ver en
gly-gly reis om grond te vat en
huis te haal

soms deur dik sneeu teen ’n
steil berg op

totdat die wit greep verslap en
jy afsak in die maanlandskap
van ’n nat karoo

met modderpoele en ysterklip
wat die ewewig en velling
heelpad dreig

die nag se gordel stywer om
jou span op ’n pad wat eindeloos
strek

tot skielik sy stem: dat niks
hier onbekend of onberese is
nie

dat elke poel en klip, hoek en
draai met eie voet getoets is

geen vreemde ster die uitvaart
kan versteur

’n 1956-Pontiac steeds met ’n
yslike brul die laaste bult sal

oorbeur