Litnet

Die driehoekige sirkel
Corrie Vorster
Uitgewer: Vivlia Uitgewers
ISBN: 9781770245068

Soos ’n plaat wat draai en tol en pragtige musiek voortbring – maar tog kan vashaak en dan ’n kosbare oomblik laat verbrokkel – so is die verhaal van Corrie Vorster. Die leser word gekonfronteer met ’n goedbeplande intrige en realistiese lewensprobleme wat die boek aanvanklik boeiend maak. Herhaling van die hoofkarakter se daaglikse roetine en voorspelbare gebeure maak egter die verhaal naderhand saai.

Hier ontmoet ons Caro, of dalk liewer Karolientjie-van-die-verkeerde-kant-van-die-spoor. Net soos ’n plaat weer en weer gespeel word, keer sy terug na haar geboortedorp as ’n nuwe, maerder maar nog steeds verbitterde mens met ’n plan van wraak in haar agterkop. Sy is as ’n Engelse onderwyseres aangestel by die hoërskool van haar jeug, waar sy destyds seer en vernedering ervaar het. Haar destydse armoede en oorgewigfiguur het van haar ’n weerlose teiken gemaak wat ander leerders uitgebuit het.

Soos sy mense uit haar verlede raakloop, word sy met haar wraakgedagtes gekonfronteer. Die ander onderwysers, soos die mollige-maar-vrolike Betsie, wyse Dirk, ysige Salome en aantreklike Steyn, dra by tot die konfrontering van lewenswaardes soos vergifnis waarmee Caro uitgedaag word. Wanneer sy ’n oorgewig meisie ontmoet met wie sy kan vereenselwig, en pens en pootjies in die afrig van ’n veelrassige maar verdeelde krieketspan beland, ervaar sy ’n behoefte om haarself te bewys. Dit laat ’n begeerte in haar groei om aanvaarding te vind in die gemeenskap waar haar wortels begrawe lê. Wanneer daar ’n sprankie romanse tussen haar en Steyn ontstaan, asook toe leerders en vriendinne haar emosioneel betrek, besef sy hoe kosbaar mense en ’n gemeenskap om jou is.

Die intrige maak die verhaal aanvanklik vloeiend en maklik om te lees, soos ’n sagte melodie. Dit word naderhand egter soos ’n plaat wat vashaak en die melodie gaan verlore. Gebeure, gedwonge nostalgiese momente en introspeksie wat eindeloos herhaal word, laat ’n goedbedoelde storie verlore gaan. Daar is egter waarde aan die storielyn wanneer probleme eie aan die tienerlewe aangespreek word. Rassisme, selfbewustheid, tienerswangerskappe en die soeke na aanvaarding en innerlike vrede verander die vrolike melodie in ’n kreet wat tieners kan aanraak en inspireer om die regte ding te doen. In die hakkelende platemusiek is daar dus tog verskeie juwele te vind wat net deur ’n lewenswyse skrywer vasgelê kan word.

Die skrywer maak gebruik van verskeie tegnieke om die plaat vlot te laat speel. Dit kom egter gedwonge en herhalend voor en slaag nie in sy doel nie. Sy gebruik ’n fotoalbum as ’n simbool van Caro se lewe, asook die skoolgebou as ’n simbool van gebeure in haar lewe. Dit faal egter in sy vermoë om ’n oomblik te skep wat gekoester word en die herhaling daarvan het my as leser begin irriteer. Sy gebruik ook die uitsteltegniek en onderbrekings, maar dit slaag nie in sy doel om spanning te skep nie.

Die plaat se melodie dra waarde en dit kan nie net sommer afgeskryf word nie. Indien jy lus is vir ’n verhaal wat ’n tiener se daaglikse situasie konfronteer, kan jy gerus die boek oorweeg. Skakel dan hierdie plaat aan en verlustig jouself in die meestal suiwer note wat vrolik deur jou lewe dans.