Litnet

Foto: Canva.com

Ek stap na my hart

Ek stap deur strate van dronk herinneringe 
waar skimme skouer aan skouer loop 
om vloek en vleitaal te verenig 
tot ’n gesprek met hulle gode

om ’n ode te bring aan die verlede 
wat al die lesse in laaie rangskik het 
dit gesluit het met slot en kettings 
die sleutels op die swartmark verpand het

waar dit verbode is om te gaan 
vir mense soos ons wat altyd soek 
wat altyd skryf omdat ons wonder 
oor die mossie en die vlinder

oor liefde wat ons net roekeloos weggee 
vir die eerste boemelaar wat klop 
wat hamer teen jou hart se deur 
dan verbaas en te laat sien ons die fout

dan begin die soektog van jou lewe 
tussen skimme in donker strate 
om jou hart terug te vind 
iewers versteek in ’n verlate stegie

waar die agterstraatrommel stink 
daar kry jy hom terwyl hy nog klop 
jy tel hom op en verbind hom met watte

jy bêre hom in ’n goue kassie vir later 
maar nou weet jy 
jou hart is een ding wat jy moet bewaak 
wat jy moet bewaar bo alles

want dit is die oorsprong van jou lewe 
die een waardeur jy so stap 
om môre te red van gister 
wat nooit ophou klop nie.