Ek kon vertel het
van die wonders van
verkeersligte en wolkekrabbers
of die olieglim op die see waar ons
ons merk gelaat het.
Ek kon vertel het
van die koue asem
van ’n verkoelingstelsel in ’n kantoor
of die sug van ’n skootrekenaar
wanneer die CPU hard gewerk het.
Ek kon vertel het
van die harde glans
van ’n stiletto-lem
met ’n perfekte hef—
nie te breed of te
maer
nie.
Maar ek sê eerder:
Kyk.
(Redakteursnota: Die eerste weergawes van die verse is sonder enige veranderinge opgelaai.)