Diepte

  • 0

Die dronkaard dryf
van deur tot dowe deur
deur die donker.

Sy rollende kop gaan
in ’n stinkende steeg staan.

Sy drome verdrink
agter geswolle lippe,
sy oë,
sinkende sente
in poeletjies staande water.

Wie sou die gedoemde poësie wou lees
wanneer sy lyf
soos ’n deurdrenkte gedig
uit ’n bottel gevou word?

Wie sou dink dat hy sy lot verdien?
Wie sou die diepte van die mensdom daarin sien?

Lees ook

Beloofde land

Laat ek my taal nie verloor nie

  • 0

Reageer

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


 

Top