ISSN 1995-5928Ingesluit LitNet Akademies
Tuis > SêNet-briewe

Die oorsaak van alles

Varkspek 2013-05-23
  • 32
Share1Pin0Print0LinkedIn0

Dis die hoofoorsaak van al die probleme op aarde, maar dit word misgekyk, of doodgeswyg, dalk vir politieke of godsdienstige redes word daar min oor gepraat.

Dit is naamlik oorbevolking, die hoë geboortesyfer op 'n aarde wat beswaarlik nog genoeg kan produseer vir almal, en wat boonop versmoor word onder al die besoedeling. Dink maar daaroor: As die aarde se bevolking vandag die helfte minder was, was daar die helfte minder armoede en hongersnood. Of glad nie honger en armoede nie, want daar sou genoeg vir almal wees. Dan was daar minder of geen oorloë nie, want alle nasies het genoeg grond gehad, en ruimte om hul politiek uit te leef sonder om ander te steur. Die selfmoordbommers sou onnodig wees, want almal had genoeg ruimte om hul kerke en moskees te bou en hul gode te dien.

Wat van die verskrikking van duisende aborsies elke dag? Dit sou mos onnodig wees?

En ons wilde diere is veilig in hulle groot, groen en wydgestrekte parke.

Terwyl ek oor hierdie dinge dink, wat in vandag se digbevolkte wêreld alles redes vir bekommernis is, wonder ek tegelyk wanneer 'n mens se kommer ooit op 'n einde kom. Want dit is ook besorgdheid oor jou eie, persoonlike sake wat hier bygetel moet word. Sal ek my werk behou? Sal my salaris/pensioen volgende maand weer in die bank wees? Sal my karretjie hou?

So kan 'n mens aangaan en 'n legio dinge noem. En die gevolgtrekking is dat jou bekommernisse eers eindig met jou dood. Tot dan leef ons maar volgens ons drifte en drange: Eet, drink, naai en wees vrolik, want môre sterf ons.

NS: Hoewel daar eeu gelede in 'n yler bevolkte wêreld ook oorloë was, weet ons vandag mos van beter! En daar is die Verenigde Nasies en duisende mense wat hulle beywer vir vrede, as die omstandighede net meer ideaal was ...

Varkspek

Share1Pin0Print0LinkedIn0
  • 32

Kommentaar

  • Perdebytjie

    Beste Varkspek

    Jy slaan die spyker op sy kop! Ek dink tog die mens se aanteling gaan binnekort katastrofiese gevolge hê. Die vraag is net wanneer. Daar word reeds gepraat van superkieme, hongersnood, oorloë, waterskaarste ens.

    As individue kan ons nie veel doen nie. Bekommer help ook nie en ek is geneig om saam te stem met jou motto van: "Eet, drink, (skrap dié ene, want dis die kwaaddoener) wees vrolik ..." ens.

    Geniet die lewe!

    Reply
  • Panda

    Varkspek,

    Jy is vir seker in die kol met jou bekommernis oor die oorbevolking van die spesie Homo sapiens op die planeet. Die aanwaskoers is volgens ontleders en kenners op dié gebied glo ’n paar duisend persent hoër as wat dit behoort te wees gemeet teen die aanwaskoers vir ander spesies.

    In werklikheid is die oorbevolking natuurlik ook maar ’n simptoom en lê die werklike probleem eintlik by die beskikbaarheid van voedsel en die vordering van die wetenskap op mediese gebied en seker nog ’n paar ander bydraende faktore.

    Landbou het die afgelope dekades daarin geslaag om oesopbrengste dramaties te verhoog wat sekerlik die grootste bydraende faktor tot die bevolkingsontploffing is en daar is al opgemerk dat ’n verbod op die produksie van kunsmis 'n doeltreffender oplossing vir die probleem van die oorbevolkinsprobleem sal wees as maatreëls vir geboortebeperking.

    Ek twyfel of enige teenmaatreëls ooit suksesvol sal wees.

    Panda

    Reply
  • william

    Hier in Kwazulu-Natal in die laerskole is daar duisende leerlinge wat swanger is. Dit is maar een provinsie. Waar gaan dit eindig?

    Die meeste plase wat aan die swartes oorhandig is, is 'n klaaglike mislukking wat op sy beurt voedsel sekerheid in gevaar stel. Ons begin al klaar invoer. Die regering het geen benul wat hulle doen nie en maak dit nie makliker vir boere nie. Iewers in die toekoms gaan iets meegee.  Ek hoop dat die werklikheid en die dringendheid van die saak mense tot ander insigte sal bring. Daar is al klaar te veel mense op aarde.

    Reply
  • Jaco Fourie

    Beste Varkspek

    Die oorsaak van die menslike probleme onderling is suiwer hebsug.  Maslow se "hierarchy of needs" spel dit mooi analities uiteen.  Oorbevolking kan 'n probleem word indien dit nie reg bestuur word nie, anders is dit in werklikheid geen  probleem nie.

    Ons mees primitiefste benadering is:  "Ek wil hê wat jy het, en indien ek dit nie wettig kan bekom nie, gaan ek dit van jou afvat."

    Toe die wêreld se bevolking 'n skrandere persentasie van vandag se bevolking was, was daar in enige deel van die wêreldoorlog aan die gang, juis te wyte aan hebsug.  Die geskiedenis is vol van bekende oorloë in die verlede gevoer, en in die meerderheid gevalle, nie oor voedseltekorte nie.

    Van die digbevolkste selfregerende lande ter wêreld, bedryf suksesvolle ekonomie, merendeels invoerders van hulle  voedsel en klerasie, en in sekere gevalle selfs vir vars water.

    Makau - 18560 persone / vk km;  Manaco - 17500 persone / vk km;  Singapore - 7150m persone / vk km;  Hong Kong - 6429 persone / vk km.  Vergelyk dit met ons 15 persone / vk km in 1961 en 42 persone / vk km in 2010.  En ons wil sê ons het probleme as gevolg van oorbevolking en bevolkingsaanwas!? 

    Jaco Fourie

    Reply
  • Thys Human (PTA)

    Jy's reg: dis die grootste probleem en kry die minste aandag in alle media.

     
    Mense sal eers begin kennis neem as miljoene begin doodgaan - nie net van honger nie, maar van dors! Dit kom verseker binne enkele jare in Afrika en Indië.
     
     
    Reply
  • Wouter

    Hello, 

     
    Is bogenoemde stelling waar en moet dit doodeenvoudig net aanvaar word as die korrekte ontledivan die mensdom se bestaan vandag. Alhoewel ek nie 'n pollyana nie is, is hierdie stellings dat alles altyd donker en verdoemend 'n makliker stelling om te maak, wat nie bewys hoef te word nie en heeltemal te simplisties is en maak Varkspek doodgewoon 'n stelling grootliks gebaseer op gevoel en word die donker weergawes van die werklikheid geredeliker ervaar. 
     
    Hoekom dit so is, is nie duidelik nie. 
     
    Daniel Dennett sou hierdie 'doom & gloom' en pessimisme van 'n Varkspek as 'n deepity beskryf - in hierdie geval is jy diep as jy pessimisties is  - terwyl die wat positief is dan as naief beskou word. 
     
    Hoe naief dan ook al van my word die volgende aangebied met die hoop dat dit tog die leser verder sal laat dink om as net by die maklike pessimisme vas te steek. 
     
    Dalk is die beste om die mengsel tussen pessimisties en optimisties reg te kry en die stand soos dit werklik is te probeer bepaal. 
     
    Wat is die werklike oorsprong van armoede? 
     
    Wat is die werklike rede vir godsdienstige konflik? 
     
    Hoe kan die hulpbronne doeltreffend bestuur word? 
     
    Soos die geluk het, lees ek die volgende raak in die Washington Post van Saterdag: 
     
    Lately, it feels like the news has been dominated by tragedies: natural disasters, evil people, and sometimes just carelessness. But it would be a mistake to become cynical.

    (Daar is hier en daar 'n punt wat sepesifiek tot die VSA is - maar die doelwit is om kommentaar te lewer op die globale stand van sake). 

    Baie dankie

    Wouter
     
    1) We've stopped fighting each other.
     
    2) Democracy's in. Autocracy's out.
     
    3) Slavery is disappearing.

    4) Everyone's working way less.

    5) We have more money to spend on leisure.

    6) Illiteracy in America has been obliterated.

    7) People used to die at 47. Now people are living to 77.

    8) Preventable illness are under control.

    9) People with cancer are living longer.

    10) Fewer and fewer people are dying from guns.

    11) And we're shooting each other less.

    12) Global poverty is on the wane."

    13) In the U.S., mothers have stopped dying in childbirth.

    14) Smoking has declined.

    15) Infant mortality is collapsing.

    16) Malaria is going away as research spending rises.

    17) Infectious diseases in the U.S. are pretty much gone. (Globaal relatief gespoke)

    18) People now take showers most of the time.

    19) And they brush their teeth.

    20) All U.S. homes are electrified, as power costs have dropped. (VSA spesifiek - maar elektristeit het op globale skaal uitgebrei en is Frankryk sekerlik die beste voorbeeld van hoe doeltreffend kernkrag is en is IBM besig om navorsing te doen oor hoe die son as energie bron gebruik kan word). 

    21) More efficient or more environmentally friendly energy sources continue to win out.

    22) Pittsburgh is no longer a single massive smokestack. (VSA spesifiek)

    23) Everyone is staying in school longer

    24) Women's education has more than caught up.

    25) Women aren't stuck at home anymore.

    26) Gadgets you can't live without are now way cheap.

    27) Computers are getting crazy fast.

    28) It's never been cheaper to fly. (Relatief gesproke)

    29) Or safer.

    30) You're getting a lot farther on a gallon of gas.
    Reply
  • Jaco Fourie

    DIE MAG VAN HEBSUG 

    Die barbaar se siening is:  "Ek soek dit wat jy het, en indien ek dit nie wettiglik kan bekom nie, gaan ek dit van jou afvat"

    Die onlangse optrede van die barbare in Oranjeville is 'n tipiese voorbeeld van bogenoemde stelling.

    Buitelanders het met niks in hierdie land ingekom.  Met die inslag was hulle vergeleke met die plaaslike bevolking minder gelyk.  In 'n japtrap het hulle besighede deur vernuf, harde werk en, lang ure ingesit, hulle posisie vergeleke met die plaaslike bevolking heelwat verbeter. Die gevolglike jaloesie van hierdie sogenaamde " vorige benadeeldes"  lei tot plundering van immigrante goedere en die verjaging van hierdie vlytige mense.

    En dan word dit van my, onder die vaandel van demokrasie,  verwag om hierdie barbare as my gelyke te ag.  AAIKONNA!!

    Jaco Fourie

    Reply
  • Jaco Fourie

    Regstelling van fout. Dit was nie Oranjeville nie, maar Orange Farms wat ek hierbo in gedagte gehad het.  Die Cointreau (my geliefde drankie), het my 'n bietjie disnis geslaan, die dat ek deurmekaar geraak het.

    Jaco Fourie

    Reply
  • Varkspek

    Oorbevolking gaan nie net daaroor hoeveel mense jy op 'n kolletjie kan staanmaak nie, dit gaan primêr oor die beskikbaarheid van voedsel en water. Van die plekke wat baie dig bevolk is, soos Hong Kong, produseer min voedsel en maak staat op lande soos Suid-Afrika, die VSA, Europa, Australië en ander om hulle te voorsien.

    Suid-Afrika is 'n dorre land. Slegs omtrent een derde is geskik om voedsel te produseer en ons voer al reeds in, hoewel ek nie sal beweer ons het al ons volle potensiaal as produseerder bereik nie.

    Die feit is ook dat ons al reeds 'n waterskaarste het en daar is nog miljoene mense wat van spoeltoilette en lopende water in die huis voorsien moet word.  Periodieke droogtes knel die land, die produksie van mielies en koring is wisselvallig en dikwels vrek vee van dors en honger. Besoedeling van ons riviere en onderaardse waterbronne vererger die probleem. Ons oseane se visse is al erg bedreig.

    In talle dele van die wêreld is daar reeds hongersnood.

    Varkspek

    Reply
  • Jaco Fourie

    KONSENTREER EERDER OP PRODUKTIWITEIT

    Varkspek. Jy maak verskoning: “Oorbevolking gaan nie net daaroor hoeveel mense jy op 'n kolletjie kan staanmaak nie, dit gaan primêr oor die beskikbaarheid van voedsel en water.”  

    Soos reeds deur my gesê:  Oorbevolking is geen probleem, mits dit goed bestuur word nie, soos genoemde digbevolkte lande dit reeds doen nie.  Skaarste aan water en natuurlike hulpbronne, wat meeste van hierdie digbevolkte lande reeds ondervind, kan op ander maniere oorbrug word soos per hulle ekonomie bewys word.  

    Jy skryf:  “Van die plekke wat baie dig bevolk is, soos Hong Kong, produseer min voedsel en maak staat op lande soos Suid-Afrika, die VSA, Europa, Australië en ander om hulle te voorsien.”

    Hierdie voedsel-invoer kry hulle nie verniet nie, hulle koop dit, en om geld te bekom, moet daar PRODUKTIWITEIT van die een of ander aard wees.  Hong Kong se werklose syfer is ‘n karige 3.4% teenoor ons amptelike 25%, en lees op onder Hong Kong se werkloosheidsyfers,  HULLE HET NIE GENOEG MENSE vir sekere beroepe nie.  Hulle soek nog meer mense ten spyte van hulle  huidige bevolkingsdigtheid! Lees hulle advertensies vir beroepsposte. 

     Verder skryf jy: “Suid-Afrika is 'n dorre land. Slegs omtrent een derde is geskik om voedsel te produseer en ons voer al reeds in.”  

    Al skuif  jy al 50mil Suid-Afrikaners in ‘n waterryke en vrugbare provinsie soos Natal met 92000 vk km oppervlakte, sal Natal se bevolkingsdigtheid ‘n karige 543 persone / vk km wees in vergeleke met Hong Kong se 6429 mense / vk km.   Wat ons het, en meer in geseënd is as Hong Kong, is ‘n skatryk reserwe van natuurhulpbronne.  Goud; Platinim; Steenkool; vrugbare landbougrond (al is dit net ‘n derde van ons land se oppervlakte soos jy sê); volop geredelike goedkoop arbeid, ryk viskuslyn, bosbou, en nog meer.  Nieteenstaande is die gemiddelde Hong Kong-burger beter af as ons gemiddelde landsburgers. Die verskil? Hong Kong handhaaf ‘n hoër produktiewe ekonomie as ons s’n, en is in die internasionale mark met sy produktiewiteit mededingend.  

    Ons moet strewe om soos Hong Kong en ander suksesvolle ekonomie te word, ons produktiwiteit op te stoot en internasionaal mededingend te word.  Hierdie digbevolkte lande bewys dat oorbevolking glad nie ‘n probleem is indien dit reg bestuur word, en dit is wat ons moet na strewe om te doen.   Werkskepping vorm ‘n belangrike deel van so ‘n strategie.  

    Jaco Fourie

    Reply
  • Varkspek

    Mens moet nou nie die produktiwiteit van die werkerskorps verwar met die produksievermoë van die land se boerderye nie. Dit gaan oor hoeveel jy uit die beskikbare grond kan haal en hoeveel grond beskikbaar is vir produksie.

    Al stoot ons produksie op tot die maksimum wat die GROND kan produseer, sal daar op die lange duur nie genoeg voedsel beskikbaar wees vir die groeiende bevolking nie. Wetenskaplikes het al in die 1980's bereken die land kan hoogstens 80 miljoen mense dra, dan sal daar reeds groot probleme wees met water.  Kyk globaal na die saak, waar sal Hong Kong se voedsel vandaan kom as ander lande hom nie meer kan voorsien nie, omdat hulle net genoeg vir hul eie groter wordende bevolkings kan produseer?

    Ons het reeds 'n waterprobleem, talle ander lande ook.

    Natal sal nie die hele land se 50 miljoen mense van kos en water kan voorsien nie. Ek sluit nou maar hierdie gesprek af.

    Varkspek

    Reply
  • Wouter

    Hello,

     
    Varkspek het wel van die onderwerp afgestap en die is sy volste reg en is hierdie nie 'n poging om hom terug te katrol nie, maar in die Financial Times van vandag die hooftrekke uit daardie artikel:

     
    “Never in history have the living conditions and prospects of so many people changed so dramatically and so fast,” concludes the UN’s latest Development Report. 
     
    “The world is witnessing an epochal ‘global rebalancing’.”
     
    This year’s report, launched in Mexico City, says higher economic growth in at least 40 developing countries has helped lift hundreds of millions of people from poverty, and pushed billions more into a new global middle class.
     
    In an interview with the Financial Times, Helen Clark, UN Development Programme administrator, called such progress an “incredible success of emerging markets”, praising them for accompanying faster rates of economic growth with pragmatic policies to help the poor.
     
    “These countries opened up to foreign direct investment and prioritised infrastructure but also invested in their people,” she said. “They targeted education and health, and put social floors in place.
     
    The report found that worldwide extreme income poverty has plunged from 43 per cent in 1990 to just 22 per cent in 2008, including more than 500m being lifted out of poverty in China alone.
     
    Hierdie en ander kommentare wys weereens hoe maklik dit is om 'doom & gloom' te verkondig en hoe dit tred verloor van dit wat suksesvol is en waar daar 'n werklike verbetering in die mensdom se kwaliteit van lewe is. 
     
    Dit beteken nie, daar is nie probleme nie, maar dit bevestig wel dat dit nie maklik is om in 'n enkele brief die sogenaamde oorsaak van alle ellendes te loop en verkondig nie, sonder om eers te gaan bevestig, wat werk en wat werk nie en hoe word die uitdagings gekwantifiseer en geweeg teen dit wat suksesvol is.
     
    Gevoel is te maklik, navorsing is nodig. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
    Reply
  • Jaco Fourie

    Varkspek

    Jou oorspronklike redenase was dat oorbevolking "die oorsaak van alles (onheil)" was. My teenargument is dat oorbevolking, maak nie saak hoe groot, en waar nie, net 'n probleem gaan wees indien dit nie reg bestuur word nie.  Menslike konflik is hoofsaaklik die gevolge van hebsug en meerendeels nie aan voedsel tekorte te wyte nie.

    Die mens, indien die wil daartoe is, sal omtrent enige probleem kan oorbrug, oorbevolking inkluis, juis my voorbeelde van oorbevolkte lande met geen natuurhulpbronne, geen eie kos vervaardiging, of self eie waterbronne nie, as voorbeelde van sodanige oorbrugging, en nieteenstaande hulle tekorte 'n beter lewenstandaard kan handhaaf as die gemiddelde S.A. met al sy geseënde ryk grondstowwe.  Waar dit op neerkom is dat daar geen perke aan die menslike vermoëns is om sy omgewing tot sy eie voordeel te kan beheer nie.

    In die 1920's, was daar geen damme van enige noemenswaardige volhoudbaarheid om destyd bereken, meer as 20mil mense in S.A. te kon onderhou nie.  Daar is toe nie teruggesit en swartgallig ge-hendsop soos jou rubriek die indruk hierbo skep nie.  Oor die daaropvolgende jare is besluit dat daar voortdurend genoeg water voorsiening gaan wees ongeag enige bevolkings aanwas.  Die Hartbeespoort Dam is gebou.  Daarop het gevolg die Vaaldam, die Gariepdam, die damme in Lesotho, met oorspoeling daaruit in die groot dam net bo die Drakensberge by Oliviershoekpas, ek dink die Sterkfontein dam,  daarvandaan na Natal se damme en ook die Vaaldam verder aan te vul. In Namibia word  rioolwater hersirukleer as drinkwater.  Die Hollanders het hulle probleme oorbrug deur dyke die see in te bou om meer grondgebied te kon bekom, vandag ook 'n oorbevolkte land, wat weet hoe om sy oorbevolking te kan beheer, en steeds 'n hoe lewensstandaard vir die gemiddelde burger te kan handhaaf.  Die les vir ons Suid Afrikaners is, indien ander dit kan doen, wat keer ons om dit ook nie te kan doen nie?

    Ek is van mening die tyd kom in die nie  verre toekoms nie, dat die mens kolonies op bv. die Maan, Mars en ander planete gaan bou.  Geen suurstof, geen water, geen plante of diere op hierdie planete vir kosvoorsiening nie, vir  die mens gevaarlike temperature, ens. En wat sal die mens keer? Alleenlik sy eie inperking op sy brein se vermoëns.

    Skudders (shakers) in die samelewing dink en handel pro-aktief.  Hulle haal nie gedurig die bobbejaan van agter die berg uit nie. Huldig nie 'n voortslepende swartgallige uitkyk oor die lewe nie.   Hulle soek 'n gaping om tot eie voordeel te kan benut.  In teenstelling mense met klappe op hulle oe en brein, dink en sien net sover as wat hulle selfopgelegte klappe hulle toelaat om te kan dink, handel of sien.  Sodanige mens kan net re-aktief en swartgallig dink en optree.

    Jaco Fourie

    Reply
  • Jaco Fourie

    Wouter

    Dankie vir jou verslag hierbo.  Dit vind aanklank tot wat ek aan Varkspek probeer oordra.

    Jaco Fourie

    Reply
  • CorneliusHenn

    Dis algemene kennis dat die mens se vermeerdering op aarde, direk ewematig is tot die beskikbaarheid van energie.  

    Kyk gerus hier vir 'n pragtige en dramatiese voorstelling daarvan: http://www.youtube.com/watch?v=8vljIei1PwM (ek moet egter erken dat ek veel meer deur die musiek daarop as die onderwerp meegesleur is - Mozart se "Messe en Ut Mineur" K. 427: Kyrie, deur Sadrina Piau, Choeuer de Chambre' Accentus, Emanuel Krivine & La Chambre Philharmonique - ook een van my dogter se gunstelinge).  

    Nietemin, olie is tans die wêreld se bron van energie - erg omstrede en polities gemanipuleerd - hoor ek dalk iemand my as alarmisties en 'n jammerlap uitjou?  

    Wel, eenvoudig beskou ek myself as iemand wat in sy planne, die bestaande toestande in aanmerking neem.  

    Dus, die stagnering, moord en doodslag om my, is tog duidelik tekens dat PRODUKSIE en GOEIE BESTUUR nie in my leeftyd van enige waarde hier aan Mzansi gaan wees nie.  

    Dit alles maak Varkspek se stelling waar - dog, soos "Dolf" sou seg; "sterkte" vir die res wat dink Ubuntu sal plek maak vir enige vermoë om voort te bring, anders as vrugbaarheid in Afrika se demokrasie en aanwas!

    Ubuntu is toevallig die gelykmaker hier; niemand mag meer het as 'n ander - as jy een iets kan koop - hoekom nie twee nie?  

    Daarom Jaco, is die Voortrekkers se hart vandag van net soveel waarde... kaalvoet na waar PRODUKSIE en GOEIE BESTUUR 'n grondslag vorm van samelewing.  

    Namaste!

    Cornelius

    Reply
  • Wouter

    Hello, 

     
    Soos verwag kan word is Henn in die koor maar skaal dit af tot wat hy noem 'Mzansi', net soos Varkspek gedoen het met sy oorspronklike stelling, 'oorbevolking is die oorsaak van alles'. 
     
    'n Nonsens stelling as daar nou nog ooit een was want die werklikheid is dat van 1750 tot nou het die bevolking toegeneem met rasse skrede en tesame daarmee die welvaart ook. 
     
    Hierdie volgens Varkspek en Henn wat klakkeloos napraat is veronderstel om nie te gebeur nie, maar dit het. 
     
    Wat maak die slim Henn daarvan? (Behalwe vir die gewone rasseweersin waarvoor hy bekend is nou). 
     
    Hierdie is ook nie iets waaroor ek wil hare kloof nie, maar sulke halfgebakte stellings is net te dik vir 'n daalder. 
     
    Poog eerder om oorsaak en gevolg korrek te definieer en die suksesse te weeg teen die mislukkings en so 'n korrekte prent van lewe op planeet aarde te formuleer. 
     
    Dit is die uitdaging. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter 
    Reply
  • Wouter

    Hello Jaco, 

     
    Jy is welkom - ek en jy in akkoord. Kan jy nou meer.     :>)
     
    Kom, nog 'n ronde oor entrepreneurskap?     :>) 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
    Reply
  • Varkspek

    Die aarde se vermoë om voedsel te produseer vir die groeiende wêreldbevolking is naby sy eindpunt, en water is reeds 'n probleem. Los maar as julle sukkel om dit te verstaan.

    Daar is min plekke in ons land wat nog geskik is vir damme bou, 'n dam kan nie op enige plek gebou word nie. In die VSA is daar reeds so baie damme en besproeiing dat die riviere laer af opdroog, wat verskeie probleme skep.

    Natuurlik het die bevolking in ons land en welvaart geweldig toegeneem oor honderde jare, maar dit is juis die probleem.

    Om nou al te praat van kolonisasie van mars en die maan is vergesog, jy weet opsigtelik nie wat alles betrokke is nie. Ons het nog nie eens een enkele geskikte ruimtetuig om genoeg voorraad vir drie maande vir twee persone mars toe te neem nie. Weet jy ooit hoe lank vat dit die huidige ruimtetuie om by mars te kom, met slegs ligte vrag? Dit gaan nog lank wees voor hulle een enkele mens op mars kan plaas. En waar gaan hul water en kos vandaan kom?

    Jy is verward, vra Kobus om vir jou te bid.

    Groete,

    Varkspek

    Reply
  • CorneliusHenn

    Wouter, wil jy nou wraggies na al jou ander twak ook nog voorgee dat die feit, dat die mens se vermeerdering op aarde direk ewematig is tot die beskikbaarheid van energie, nonsens is?

    Reply
  • Wouter

    Henn, 

     
    Sonder enige twyfel, die stellings waarmee jy kom is volkome nonsens en die moet ongelukkig nou weer korrigeer word. Die stelling soos jy hom maak is betekenloos. Indien jy dit sou kon verduidelik in meer detail kan daar dalk met dit omgegaan word, maar beide die ontwikkeling en die mikpunt van dit wat jy beskryf is vaag tot en met die punt van onsinnig. Hoe onderskraag, 'die mens se vermeerdering op aarde direk ewematig is tot die beskikbaarheid van energie', die stelling 'oorbevolking is die oorsaak van alles' en hoekom gaan julle van 'alles' tot dit wat jy 'Msanzi' noem om dit dan ook weer te reduseer tot jou gebruiklike rasseweersin. Wat sal Tutu, wat jy so gereeld aanhaal maak van jou selektiewe broederskap en omgee van die samelewing. 

     
    Dalk moet jy harder probeer? 
     
    Wouter
    Reply
  • Wouter

    Hello Varkspek et al, 

     
    Daar is hierdie kriptiese stelling van jou af: 
     
    Natuurlik het die bevolking in ons land en welvaart geweldig toegeneem oor honderde jare, maar dit is juis die probleem.

     
    Hoekom is dit 'n probleem? 
     
    Hoekom is die argument weereens afgeskaal van 'n globale skaal tot net hier ter plaatse? 
     
    Wat sou dan aanvaarbaar gewees het armoede en 'n klein toename in bevolking?.
     
    Terwyl die toename in bevolking en welvaart op globale skaal juis jou stelling in twyfel trek dat oorbevolking is 'die oorsaak van alles'. 
     
    Hoe kan aardverwarming in die gesprek gebring word?. 
     
    Is dit dalk nie die groter risiko nie? 
     
    Dit sien ek weer as groot bron tot kommer. 
     
    Soos jy aangedui het, het jy die gesprek afgesluit en sal dit aanvaar word indien jy dit hier stop. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter 
     
    NS, Mars en die soeke na ander planete is vir Jaco en hy sal moet aandui hoe haalbaar dit is. 
     
    Terwyl op hierdie onderwerp van die 'onmoontlike', ek luister Maandag na 'The World' van PRI wat 'n insetsel gehad het oor mynbou op die seebodem en of/wanneer dit haalbaar sal wees.  
     
     
    Reply
  • CorneliusHenn

    Sonder om terug te blaf; die son kom op in die Ooste en sak in die Weste ... eenvoudige en algemene kennis vir enigeen met goeie begrip ... alhoewel, en ongelukkig so; vir enige redetwister (slimjannie) - gelowig of ongelowig - 'n bron van oneindige vaagheid aangesien (en veral); Afrika se Weste is mos Amerika se Ooste, dus - alles is altyd onsinnig soos ons gewone harte dit sou wou aanvaar en beskou ... nietemin, ek's teen hierdie tyd al gewoond aan gebreinspoelde slimjanne soos jy Wouter; betreffende die statistiek in die ontginning van olie - het jy dalk al gehoor van die "baby boom"? ... derhalwe, soos Jaco tereg gemerk het; goeie bestuur en produksie is miskien wel oplossings ... Wouter, is jy regtig van mening dat Mzansi (in besonder) se demokrasie in terme van produksie en bestuur (midde ons geweldige bronne) in hierdie uitdagende tyd in die wêreld gaan uitstyg? ... hahahah ... ag, en dan tot vervelens toe; harte soos Emeritus Aartsbiskop Desmond Tutu, is tans een van jou helde se grootste kritici (dalk ook die eerste leier wat plaasmoorde in die openbaar gaan kritiseer) ... hoe kan jy as sogenaamde intellektueel, so gebreinspoel deur die massa media se sentiment en  simpatie, my kritiek teen die huidige regering en trots as Afrikaner, as rassisme te wil brandmerk? ... wat is nou nuut daaraan? ... siestog Wouter, jou simpel napraat en spiritueel intelligente insig is beslis besig om Kobus de Klerk se omstrede aandrang dat Jupiter se mane 'n mite is, te oortref!!!

    Reply
  • Wouter

    Cornelius, 

     
    Jy is voorwaar die kluts kwyt, verwysings na die ooste, die weste en dat die vir sommiges 'n oneindige vaagheid is. 
     
    Kan jy poog om dalk op die onderwerp te bly en nie met die kriptiese gebrabbel waarmee jy kom na vore te kom nie. 
     
    Wat van die 'baby boom' en ontginning van olie? 
     
    Stel vir 'n slag jou argumente duidelik en vermy jou impuls om vaag te wees en agter woorde te skuil. 
     
    Dink jy werklik ek is nie bewus van Tutu se kritiek nie? 
     
    Die verskil tussen jou kritiek en die kritiek van Tutu is dat Tutu die hele land se belange op die hart dra in kontras tot jou eindelose nasionalisme en begeerte om weer 'n voortrekker te wil wees. 
     
    Kan jy dalk terugkeer na die onderwerp en werklike argumente wat Varkspek se stelling kan onderskraag en nie wat jy gewoonlik doen nie, dit 'n gesprek oor die persoon maak nie. 
     
    Maar die kan jy nie doen nie en is dit al met die eerste brief aan jou uitgewys toe jy die 'nuwe Henn' hier kom verkondig het. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
    Reply
  • Jaco Fourie

    Varkspek

    Jy het deurgans veralgemene stellings gemaak asof hulle feite is, sonder om enige bewyse daarvoor te lewer nie.

    Bewys ten minste hierdie een stelling van jou, nl:  "In die VSA is daar reeds so baie damme en besproeiing DAT RIVIERE LAER AF OPDROOG, wat verskeie probleme skep", deur 'n bron verwysing aan te gee sodat ek en ander dit ook kan opsoek.

    Jaco Fourie

    Reply
  • CorneliusHenn

    Ja, wat van die "baby boom" en die ontginning van olie? ... "Wouter Ferns", die gekweste karikatuur wat sonder selfs sulke algemene kennis, antagonisties geraak het en steeds slimjannie op die werf probeer speel ... dis nou regtig uiteindelik 'n kwessie van met 'n dwaas redeneer en daarom ook as een aangesien word ... enige ander wat in hierdie onderwerp sou belangstel, kan gerus skakels soos hierdie op die Internet lees: http://www.countercurrents.org/goodchild070710.htm

    Reply
  • Wouter

    Hello Varkspek et al, 

     
    Ek beaam Jaco se versoek. Dit is vir my opmerklik dat die meeste deelnemers werklik poog om na hulle bronne te verwys, hetsy boeke, opstelle, artikels en selfs goeie ou Wikipedia en vind ek dit prysenswaardig want dit bevestig hoe ernstig die deelnemers hier is met die stelling wat hulle hier maak. 
     
    Elke stelling is oop vir debat en 'n deelnemer hier het dalk 'n beter verwysing en dit is hoe dit getoets word. 
     
    Jy het 'n stewige ent gekom sonder dat jy enige bewyse vir jou stellings gelewer het. 
     
    Geen UN-verslag nie, statistieke wat 'n direkte oorsaak en gevolg bevestig nie. 
     
    Dit was net 'n stelling en jou bestaansblik van hoe die werklikheid daarna uitsien sonder 'n sweempie twyfel. 
     
    Selfs Henn het nou na baie moeite met 'n skakel vorendag gekom maar nie die moeite gedoen om dit te orden en te formuleer as deel van 'n argument nie. 
     
    Dit sal daarom dan 'n skok vir Henn wees dat die instelling waarna hy verwys het oogmerke het wat ek met graagte ondersteun: 
     
    The objective of Countercurrents.org is to spread awareness about this crisis and search for meaningful solutions. We believe that energy intensive globalization should end and it must be replaced by a low energy, ecologically sustainable local economies.  If humanity is to survive, the destructive system of capitalism and consumerism must be replaced by an economic system which is based on just equitable distribution and need based use of resources.   We strive to reach this goal with our motto, which is "Educate! Organize! Agitate!" 

     
    Daar is veel waarmee saamgestem kan word wat die doelstellings betref en is 'n begin om die onderwerp te ondersoek. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
    Reply
  • Wouter

    Hello, 

     
    Hierdie is die laaste siklus van kommentare wat deur my geplaas gaan word in hierdie siklus aangesien dit die aspekte is wat ek glo kan met nut ondersoek word. 
     
    Om seker te maak dat die gesprek op die onderwerp bly word die stelling van Varkspek herhaal: 
     
    'Dis die hoofoorsaak van al die probleme op aarde, maar dit word misgekyk, of doodgeswyg, dalk vir politieke of godsdienstige redes word daar min oor gepraat. Dit is naamlik oorbevolking.'
     
    Hierdie stelling is niks nuut nie en het sy oorsprong in die argumente van Thomas Malthus. 'n Engelse predikant gebore in die 18de eeu wat geglo het dat die getalle van die mensdom vinniger sal toeneem as die aarde se vermoë om hulle te voed en was redelik brutaal in sy argumente:
     
    Giving succour to the resulting desperate masses would only imperil everyone else, he said. So the brutal reality was that it was better to let them starve.
     
    Hierdie argumente is egter as verkeerd bewys aangesien landbou-ontwikkeling in die 19de eeu toegelaat het dat voedselproduksie in die algemeen meer as tred gehou met die groeiende bevolking.
     
    Maar die idee behou sy houvas soos gesien kan word in die vrese wat Varkspek nou nog hier kom verkondig maar wat tekenend is van 'n algemene vrees wat sy houvas vir dekades laat geld het: 
     
    The idea that the rich are threatened by the desperately poor has cast a long shadow into the 20th Century.
     
    From the 1960s, the World Bank, the UN and a host of independent American philanthropic foundations, such as the Ford and Rockefeller foundations, began to focus on what they saw as the problem of burgeoning Third World numbers. 
     
    They believed that overpopulation was the primary cause of environmental degradation, economic underdevelopment and political instability.
     
    Massive populations in the Third World were seen as presenting a threat to Western capitalism and access to resources, says Professor Betsy Hartmann of Hampshire College, Massachusetts, in the US.
     
    "The view of the south is very much put in this Malthusian framework. It becomes just this powerful ideology," she says.In 1966, President Lyndon Johnson warned that the US might be overwhelmed by desperate masses, and he made US foreign aid dependent on countries adopting family planning programmes.
     
    Other wealthy countries such as Japan, Sweden and the UK also began to devote large amounts of money to reducing Third World birth rates.
     
    Die idees is dus al lank in die rondte en word dan verder vererger deur die boek van Paul Ehrlich, The Population Bomb, wat die volgende argumente verwoord: 
     
    His arguments suggested that it was already too late to save some countries from the dire effects of overpopulation, which would result in ecological disaster and the deaths of hundreds of millions of people in the 1970s. Instead, governments should concentrate on drastically reducing population growth. He said financial assistance should be given only to those nations with a realistic chance of bringing birth rates down. Compulsory measures were not to be ruled out. Western experts and local elites in the developing world soon imposed targets for reductions in family size, and used military analogies to drive home the urgency, says Matthew Connelly, a historian of population control at Columbia University in New York."They spoke of a war on population growth, fought with contraceptive weapons," he says. "The war would entail sacrifices, and collateral damage."Such language betrayed a lack of empathy with their subjects, says Ms Germain: "People didn't talk about people. They talked of acceptors and users of family planning."
     
    So is die mensdom wanneer die mensdom in die greep van 'n obsessie is en hou die obsessie vir 'n hele paar dekades maar die wiel draai en in die vroeë 1980's word die besware teen bevolkingsbeheer sterker veral in die VSA. Die Reagan administrasie hef alle finansiële ondersteuning vir enige programme wat betrokke is by aborsie of sterilisasie op net soos die alliansies wat poog om geboorte te beperk ook begin om te sneuwel. In hierdie tydperk word die 'Cairo consensus' uiteindelik bereik en die volgende doelstellings geformuleer: 
     
    It adopted a 20-year plan of action which called on countries to recognise that ordinary women's needs - rather than demographers' plans - should be at the heart of population strategies.
     
    Today's record-breaking global population hides a marked long-term trend towards lower birth rates, as urbanisation, better health care, education and access to family planning all affect women's choices. 
     
    With the exception of sub-Saharan Africa and some of the poorest parts of India, we are now having fewer children than we once did - in some cases, failing even to replace ourselves in the next generation. And although total numbers are set to rise still further, the peak is now in sight.Assuming that this trend continues, total numbers will one day level off, and even fall. As a result, some believe the sense of urgency that once surrounded population control has subsided. 
     
    The term population control itself has fallen out of fashion, as it was deemed to have authoritarian connotations. 
     
    Post-Cairo, the talk is of women's rights and reproductive rights, meaning the right to a free choice over whether or not to have children.
     
    The main lesson we should learn from the past 50 years is that if you give women the tools they need - education, employment, contraception, safe abortion - then they will make the choices that benefit society. 
     
    If you don't, then you'll just be in an endless cycle of trying to exert control over fertility - to bring it up, to bring it down, to keep it stable. And it never comes out well. Never."Nevertheless, there remain to this day schemes to sterilise the less well-off, often in return for financial incentives. 
     
    In effect, say critics, this amounts to coercion, since the very poor find it hard to reject cash.
     
    "The people proposing this argue 'Don't worry, everything' s fine now we have voluntary programmes on the Cairo model'," says Betsy Hartmann."But what they don't understand is the profound difference in power between rich and poor. 
     
    The people who provide many services in poor areas are already prejudiced against the people they serve."
     
    For some it is an example of how even the Cairo consensus fails to take account of the developing world and although Cairo had some good things it was driven largely by First World feminist agendas. 
     
    Reproductive rights are all very well, but [there needs to be] a whole lot of other kinds of enabling rights before women can access reproductive rights. 
     
    You need rights to food, employment, water, justice and fair wages. Without all these you cannot have reproductive rights.
     
    "Perhaps, then, the humanitarian ideals of Cairo are still a work in progress.
     
    Meanwhile, Paul Ehrlich has also amended his view of the issue.If he were to write his book today, "I wouldn't focus on the poverty-stricken masses", he told the BBC.
     
    "I would focus on there being too many rich people. It's crystal clear that we can't support seven billion people in the style of the wealthier Americans." 
     
    Met dit dan word daar afgesluit word met die volgende programme uit my argiewe wat geredelik beskikbaar in die publieke domein: 
     
    Vir 'n program wat Malthus se idees bespreek word daar verwys na die volgende: 
     
    Melvyn Bragg and his guests discuss Malthusianism.
     
    In the eighteenth century, as expanding agriculture and industry resulted in a rapid increase in the European population, a number of writers began to consider the implications of this rise in numbers. Some argued it was a positive development, since a larger population meant more workers and thus more wealth. Others maintained that it placed an intolerable strain on natural resources. In 1798 a young Anglican priest, the Reverend Thomas Malthus, published An Essay on the Principle of Population. Malthus argued that the population was increasing exponentially, and that food production could not keep pace; eventually a crisis would ensue. He suggested that famine, disease and wars acted as a natural corrective to overpopulation, and also suggested a number of ways in which humans could regulate their own numbers. The work caused a furore and fuelled a public debate about the size and sustainability of the British population which raged for generations. It was a profoundly influential work: Charles Darwin credited Malthus with having inspired his Theory of Natural Selection.
     
    With:
    Karen O'Brien Pro-Vice-Chancellor for Education at the University of Birmingham
     
    Mark Philp Lecturer in Politics at the University of Oxford
     
    Emma Griffin Senior Lecturer in History at the University of East Anglia
     
    Daardie program kan hier gevind word.
     
    Die reeks van programme waarop bogenoemde inleidende skrywe gebaseer is soos volg en is die aanbieder, historikus, Professor Matthew Connelly, van Columbia University, New York: 
     
    Controlling People Episode 1 of 3
     
    Die program kan hier gevind word.
     
    Controlling People Episode 2 of 3
     
    Die program kan hier gevind word.
     
    Controlling People Episode 3 of 3
     
    Die program kan hier gevind word.
     
    In hierdie kommentaar sluit ek af met "All Things Considered" van BBC Wales 'n program van 26 Mei 2013 wat die volgende aspek bespreek en kan hier gevind word:
     
    Enough food for everyone IF
     
    ’THE ISSUES
     
    The world produces enough food for everyone, but more than two million children die every year because they can’t get enough to eat.The food system is broken. In 2013, we need our leaders to do four important things to fix it. IF they take these steps, it will change the future for millions of children.
     
    AID
     
    Give aid to stop children dying from hunger. Help the poorest have enough food to live.
     
    LAND
     
    Stop poor farmers being forced off their land. Grow crops to provide food, not fuel.
     
    TAX
     
    Stop companies dodging taxes in poor countries so millions can be freed from hunger.
     
    TRANSPARENCY
     
    Governments and companies must be honest about their role in the food system.
     
    Met alles dit was die volgende artikel in die Beeld ook stof tot nadenke: 
     
    Tussen 9 miljoen ton en 10 miljoen ton kos word jaarliks in Suid-Afrika gemors en beland op stortingsterreine waar dit omgewingsprobleme skep. Luidens die verslag beteken dit elke mens in die land gooi jaarliks gemiddeld 7 kg kos weg. As die hoeveelheid vermorste kos oor die hele aanvoerketting bereken word, beteken dit ’n vermorsing van 177 kg kos per capita terwyl sewe uit elke tien mense in Suid-Afrika se landelike gebiede daagliks onseker is oor waar hul volgende bord kos vandaan gaan kom. Die kosvermorsing in Suid-Afrika beloop 2,1% van die bruto binnelandse produk (BBP). Dit beteken sowat R61,5 miljard se kos word jaarliks weggegooi of gaan in die produksieproses verlore. Die navorsers het bevind die grootste kosvermorsing (van sowat R19,6 miljard per jaar) vind in die verspreidingsproses plaas. Tydens prosessering en verpakking gaan R15,6 miljard se kos jaarliks verlore en tydens die landbouproduksieproses R12,5 miljard s’n. Die kossoorte wat die meeste weggegooi word, is groente en vrugte (R22,4 miljard), vleis (R17,3 miljard) en vis en seekos (R7,8 miljard). Die navorsers sê in die lig van ’n groeiende bevolking sal kosvermorsing drasties moet afneem. Hulle stel voor dat kos wat moontlik die einde van die rakleeftyd bereik het as kompos of vir energie-opwekking gebruik word. In die produksieproses moet daar met groter omsigtigheid te werk gegaan word.
     
    Baie dankie
     
    Wouter
    Reply
  • Wouter

    Hello, 

     
    Die tweede aspek wat ek wil aanspreek is die kwessie van armoede en die feit dat teen alle verwagting in het beide welvaart en die bevolking toegeneem in kontradiksie tot die norm wat gegeld het vir duisende jare. 
     
    Vir die oorgrote tydperk van die mensdom se geskiedenis was ekonomiese vooruitgang minimaal en kon dit amper nie eers waargeneem word in die bestek van 'n leeftyd. Vir eeu na eeu was die jaarlikse koers van ekonomiese groei was ongeveer, 0,01 en minder en was die mensdom vasgevang in die laagste vlak van bestaansboerdery en was slegs 'n minimale persentasie van die mensdom welvarend en het die res van die mensdom krepeer.
     
    Vanaf ongeveer 1750 word hierdie houvas gebreek en begin ekonomiese groei spoed optel en was die oorsaak van die groei as gevolg van industrialisering. Danksy dit, het materiële welvaart toegeneem in rasse skrede die afgelope 263 jaar as wat die norm die vorige 10 000 jaar was.
     
    Die debat oor wat die redes vir dit sou wees is legio en word daar verwys wat na die Economist in sy 'Millenium Edition' daaroor geskryf het: 
     
    Technology is driven by knowledge, and especially by scientific knowledge. Knowledge is cumulative: once it exists, it does not cease to exist. So this process of accumulation, with discovery building on discovery, is strongly self- reinforcing, with a built-in tendency to accelerate. When a certain critical mass of knowledge exists, the pace of future accumulation can increase very sharply, as previously unsuspected connections between different branches of knowledge are exploited, each breakthrough creating new opportunities. If something like this is correct, then a technological take-off point was bound to come along somewhere, some time.
     
    Matt Ridley skrywer van The Rational Optimist: How Prosperity Evolves se argumente is soos volg:
     
    Economic progress is an evolutionary phenomenon. In other words, it occurs in an undirected, bottom-up way as a result of the selective survival of ideas and technologies. But there is a critical thing that makes it work - exchange. Exchange plays the same role in cultural evolution as sex in biological evolution:You and I are beneficiaries of mutations that happened in different creatures [in our long evolutionary past]. They happened in different lineages, but because of sex, you can draw on thousands and thousands of different lineages.Exchange does the same in culture. So, if you are relying on a cultural tradition that has been passed down through your tribe or family, that tradition could be inferior or superior to that of another tribe. But what if both tribes have good ideas? If you exchange them, you get the best of both worlds. This led to the "ideas having sex" motif, so the story of human exceptionality is not a story of individual intelligence, big brains, problem-solving, reasoning or imagination, it is about this collective brain.
     
    Bogenoemde idees slegs as 'n inleiding tot die artikel oor armoede wat in die week se Economist verskyn het en die teenpool van hierdie welvaart vir die meerderheid van die mensdom uitlig en verwys na die inhuldigings toespraak van Harry Truman wat die uitdagings soos volg verwoord het:
     
    “More than half the people in the world are living in conditions approaching misery. For the first time in history, humanity possesses the knowledge and skill to relieve the suffering of those people.”
     
    Die werklikheid vandag is dat dit veel minder is as die helfte van die mensdom is wat in absolute armoede leef en is die syfer verminder tot 1.1 miljard mense uit 'n totaal van 7 miljard mense. 
     
    Om jouself op hierdie vlak te bevind is om in werklike haglike omstandighede te leef en is daar nie net 'n gebrek aan onderwys, gesondheidsorg, behoorlike klere en huisvesting wat die meeste mense in die meeste van die wêreld as vanselfsprekend aanvaar maar ook nie genoeg kos vir die fisiese en geestelike gesondheid wat noodsaaklik is vir die mens. 
     
    Die opheffing van alle mense uit hierdie haglike omstandighede is 'n noodsaaklikheid en dit is waar die goeie nuus van die Economist inkom: 
     
    In 1990, 43% of the population of developing countries lived in extreme poverty (then defined as subsisting on $1 a day); the absolute number was 1.9 billion people. By 2000 the proportion was down to a third. By 2010 it was 21% (or 1.2 billion; the poverty line was then $1.25, the average of the 15 poorest countries’ own poverty lines in 2005 prices, adjusted for differences in purchasing power). 
     
    The global poverty rate had been cut in half in 20 years.
     
    Hierdie bring dan die vraag na vore indien absolute armoede halveer kon word van 43% tot 21% van die bevolking nou hoekom kan die oorblywende miljard, duisend miljoen, nie afgebring word tot 1% ongeveer 'n 100 miljoen mense so na as wat die mensdom kan kom aan 0%. Maar kan dit gebeur?
     
    So how realistic is it to think the world can end extreme poverty in a generation? 
     
    To meet its target would mean maintaining the annual one-percentage-point cut in the poverty rate achieved in 1990-2010 for another 20 years. That would be hard. It will be more difficult to rescue the second billion from poverty than it was the first. Yet it can be done. The world has not only cut poverty a lot but also learned much about how to do it. Poverty can be reduced, albeit not to zero. But a lot will have to go right if that is to happen.In 1990-2010 the driving force behind the reduction of worldwide poverty was growth. Over the past decade, developing countries have boosted their GDP about 6% a year—1.5 points more than in 1960-90. 
     
    This happened despite the worst worldwide economic crisis since the 1930s. The three regions with the largest numbers of poor people all registered strong gains in GDP after the recession: at 8% a year in East Asia; 7% in South Asia; 5% in Africa. As a rough guide, every 1% increase in GDP per head reduces poverty by around 1.7%.GDP, though, is not necessarily the best measure of living standards and poverty reduction. 
     
    It is usually better to look at household consumption based on surveys. Martin Ravallion, until recently the World Bank’s head of research, took 900 such surveys in 125 developing countries. These show, he calculates, that consumption in developing countries has grown by just under 2% a year since 1980. But there has been a sharp increase since 2000. Before that, annual growth was 0.9%; after it, the rate leapt to 4.3%. 
     
    Growth alone does not guarantee less poverty. Income distribution matters, too. One estimate found that two thirds of the fall in poverty was the result of growth; one-third came from greater equality. 
     
    More equal countries cut poverty further and faster than unequal ones.
     
    Dit is die uitdaging en volgens aanduidings is dit haalbaar. 
     
    Daar word definitief vir dit gehoop. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
    Reply
  • Wouter

    Hello, 

     
    Ek sluit af met die vraagstuk van geweld en oorlog en sal daar gesteun word op die argumente van Steven Pinker en sy boek The Better Angels of Our Nature: Why Violence Has Declined. 
     
    Die enigste aspekte wat ek nie in detail aangspreek het nie in hierdie laaste siklus van kommentare nie is die kwessie van energie asook die van godsdiens konflik. 
     
    Beide aspekte is van kardinale belang en werd om dieper ondersoek te word en sal so doen, sodra ek 'n kans kry maar die tempo by die werk begin nou weer toeneem weens die projek se uitrol waarop ek is nou weer voortgaan met ingang 3 Junie na twee maande se uitstel. 
     
    Die artikel waaruit ek put is gebaseer op Pinker se boek soos gepubliseer deur Pinker in die Wall Street Journal so twee jaar gelede en weereens iets wat ek al eerder in die debat wou geplaas het aangesien die nerd in my dryf daartoe maar ek soms voel dit is te veel vir die lesers. 
     
    Hier dan in volledigheid Steven Pinker se eie opsommende argumente: 
     
    Violence Vanquished
    By STEVEN PINKER
     
    We believe our world is riddled with terror and war, but we may be living in the most peaceable era in human existence. Why brutality is declining and empathy is on the rise.On the day this article appears, you will read about a shocking act of violence. Somewhere in the world there will be a terrorist bombing, a senseless murder, a bloody insurrection. It's impossible to learn about these catastrophes without thinking, 
     
    "What is the world coming to?"
     
    But a better question may be, "How bad was the world in the past?"
     
    Believe it or not, the world of the past was much worse. Violence has been in decline for thousands of years, and today we may be living in the most peaceable era in the existence of our species.
     
    The decline, to be sure, has not been smooth. It has not brought violence down to zero, and it is not guaranteed to continue. But it is a persistent historical development, visible on scales from millennia to years, from the waging of wars to the spanking of children.
     
    This claim, I know, invites skepticism, incredulity, and sometimes anger. 
     
    We tend to estimate the probability of an event from the ease with which we can recall examples, and scenes of carnage are more likely to be beamed into our homes and burned into our memories than footage of people dying of old age. 
     
    There will always be enough violent deaths to fill the evening news, so people's impressions of violence will be disconnected from its actual likelihood.Evidence of our bloody history is not hard to find. Consider the genocides in the Old Testament and the crucifixions in the New, the gory mutilations in Shakespeare's tragedies and Grimm's fairy tales, the British monarchs who beheaded their relatives and the American founders who dueled with their rivals.Today the decline in these brutal practices can be quantified. A look at the numbers shows that over the course of our history, humankind has been blessed with six major declines of violence.
     
    The first was a process of pacification: the transition from the anarchy of the hunting, gathering and horticultural societies in which our species spent most of its evolutionary history to the first agricultural civilizations, with cities and governments, starting about 5,000 years ago.For centuries, social theorists like Hobbes and Rousseau speculated from their armchairs about what life was like in a "state of nature." 
    Nowadays we can do better. Forensic archeology—a kind of "CSI: Paleolithic"—can estimate rates of violence from the proportion of skeletons in ancient sites with bashed-in skulls, decapitations or arrowheads embedded in bones. And ethnographers can tally the causes of death in tribal peoples that have recently lived outside of state control. 

    These investigations show that, on average, about 15% of people in prestate eras died violently, compared to about 3% of the citizens of the earliest states. 
     
    Tribal violence commonly subsides when a state or empire imposes control over a territory, leading to the various "paxes" (Romana, Islamica, Brittanica and so on) that are familiar to readers of history.
     
    It's not that the first kings had a benevolent interest in the welfare of their citizens. Just as a farmer tries to prevent his livestock from killing one another, so a ruler will try to keep his subjects from cycles of raiding and feuding. 
     
    From his point of view, such squabbling is a dead loss—forgone opportunities to extract taxes, tributes, soldiers and slaves.
     
    The second decline of violence was a civilizing process that is best documented in Europe. Historical records show that between the late Middle Ages and the 20th century, European countries saw a 10- to 50-fold decline in their rates of homicide.
     
    The numbers are consistent with narrative histories of the brutality of life in the Middle Ages, when highwaymen made travel a risk to life and limb and dinners were commonly enlivened by dagger attacks. 
     
    So many people had their noses cut off that medieval medical textbooks speculated about techniques for growing them back.Historians attribute this decline to the consolidation of a patchwork of feudal territories into large kingdoms with centralized authority and an infrastructure of commerce. Criminal justice was nationalized, and zero-sum plunder gave way to positive-sum trade. People increasingly controlled their impulses and sought to cooperate with their neighbors.
     
    The third transition, sometimes called the Humanitarian Revolution, took off with the Enlightenment. Governments and churches had long maintained order by punishing nonconformists with mutilation, torture and gruesome forms of execution, such as burning, breaking, disembowelment, impalement and sawing in half. The 18th century saw the widespread abolition of judicial torture, including the famous prohibition of "cruel and unusual punishment" in the eighth amendment of the U.S. Constitution.At the same time, many nations began to whittle down their list of capital crimes from the hundreds (including poaching, sodomy, witchcraft and counterfeiting) to just murder and treason. And a growing wave of countries abolished blood sports, dueling, witchhunts, religious persecution, absolute despotism and slavery.
     
    The fourth major transition is the respite from major interstate war that we have seen since the end of World War II. Historians sometimes refer to it as the Long Peace.Today we take it for granted that Italy and Austria will not come to blows, nor will Britain and Russia. But centuries ago, the great powers were almost always at war, and until quite recently, Western European countries tended to initiate two or three new wars every year. The cliché that the 20th century was "the most violent in history" ignores the second half of the century (and may not even be true of the first half, if one calculates violent deaths as a proportion of the world's population).Though it's tempting to attribute the Long Peace to nuclear deterrence, non-nuclear developed states have stopped fighting each other as well. Political scientists point instead to the growth of democracy, trade and international organizations—all of which, the statistical evidence shows, reduce the likelihood of conflict. They also credit the rising valuation of human life over national grandeur—a hard-won lesson of two world wars.
     
    The fifth trend, which I call the New Peace, involves war in the world as a whole, including developing nations. Since 1946, several organizations have tracked the number of armed conflicts and their human toll world-wide. The bad news is that for several decades, the decline of interstate wars was accompanied by a bulge of civil wars, as newly independent countries were led by inept governments, challenged by insurgencies and armed by the cold war superpowers.The less bad news is that civil wars tend to kill far fewer people than wars between states. And the best news is that, since the peak of the cold war in the 1970s and '80s, organized conflicts of all kinds—civil wars, genocides, repression by autocratic governments, terrorist attacks—have declined throughout the world, and their death tolls have declined even more precipitously.The rate of documented direct deaths from political violence (war, terrorism, genocide and warlord militias) in the past decade is an unprecedented few hundredths of a percentage point. Even if we multiplied that rate to account for unrecorded deaths and the victims of war-caused disease and famine, it would not exceed 1%.The most immediate cause of this New Peace was the demise of communism, which ended the proxy wars in the developing world stoked by the superpowers and also discredited genocidal ideologies that had justified the sacrifice of vast numbers of eggs to make a utopian omelet. Another contributor was the expansion of international peacekeeping forces, which really do keep the peace—not always, but far more often than when adversaries are left to fight to the bitter end.
     
    Finally, the postwar era has seen a cascade of "rights revolutions"—a growing revulsion against aggression on smaller scales. In the developed world, the civil rights movement obliterated lynchings and lethal pogroms, and the women's-rights movement has helped to shrink the incidence of rape and the beating and killing of wives and girlfriends. 

    Mr. Pinker is the Harvard College Professor of Psychology at Harvard University. This essay is adapted from his new book, "The Better Angels of Our Nature: Why Violence Has Declined," published by Viking.
    Reply
  • CorneliusHenn

    ... ja, in siklus, op siklus, op siklus, op siklus ... , spoeg en plak Wouter soos 'n passer al om sy eie gat - ander se swoeg en sweet asof dit hom slim kan laat lyk! ... hel, nee ...

    Reply

    • Reageer

    Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


     

    Top