Litnet

Foto: Pixabay.com

Die man wat ek liefhet 
trap kaalvoetspore oor duinesand 
en koers oor mosselskulp en seebamboes 
tot waar branders in ’n pryslied dreun 
oor die oewers van ’n Weskusstrand.

Meeue en sterretjies 
klap hul vlerke in ’n welkomsgroet, 
hulle eer hom in ’n sirkelvlug; 
daar is onskuld in sy hemeloë 
en adel in sy naam en bloed.

Die man wat ek liefhet 
staan op rotse waar swarttobies wei; 
hy laat sy blik oor wye waters gly 
en iewers (waar storms oor die diepsee woed) 
saluut ’n albatros verby.

En as hy in die avonduur 
oor die silwer oseane tuur 
lofdans (vir hóm) Kaapse kormorane 
en skadubeeld ’n skare pelikane 
teen die vermiljoenste skemervuur.