Litnet

In die verlede was die vrou net gesien as die een wat kinders baar, en hulle versorg en grootmaak. Daarby was sy die huishoudster, wat die kos maak, die huis skoon hou, wasgoed doen en klere versorg. Sy kon egter by buite-aktiwiteite ook betrokke wees, soos welsynswerk, kerkbasaars en vrouegroepe wat bv brug speel. Dit beteken egter nie noodwendig dat sy onderdanig en minderwaardig was nie. In baie huwelike was daar ’n gesonde, gebalanseerde verhouding wat as vennootskap beskryf kan word. Die man was egter gesien as die sterk een, wat die gesin moes beskerm en voorsien van lewensmiddele. In ’n gesonde verhouding sou die vrou egter haar nie laat intimideer nie.

In sekere gemeenskappe, veral weens godsdienstige beskouinge, was die man egter amper soos ’n tiran wat die vrou en kinders "onderdruk" het. Hierdie verskynsels duur vandag op plekke, selfs hier in ons land, steeds voort, maar darem op kleiner skaal.

Vandag het baie vrouens die rol van huishoudster afgeskud en beklee hulle professionele poste in baie gebiede van menslike aktiwiteite, soos ingenieurs, dokters, regters, ministers. Die man is egter fisies sterker as die vrou en seker in die meeste huishoudings word hy steeds gesien as die een waarna almal opsien om hulle te beskerm. Baie meer vrouens word hier te lande deesdae aangestel in die polisie en weermag, en dis soms lagwekkend om groot boude ingedruk te sien in weermaguniforms. Dit skud en dril soos jellie, en is ’n maklike teiken vir die vyand! Myns insiens is dit onnatuurlik en verkeerd om vrouens in daardie rolle te plaas, ek glo hulle is nie heeltemal opgewasse teen die fisieke eise nie, hoewel dit hulle miskien nie ontbreek aan moed nie. Hulle kan in die magte egter ’n belangrike ondersteunende rol speel.

So, opsommend sou ek sê dat, hoewel daar groot veranderings ingetree het, die man in die meeste gevalle steeds gesien word as die sterkere wat die gesin moet beskerm – maar nie altyd as die enigste broodwinner nie.

Groete,

Heiden