Litnet

Perdebytjie

Wat jy sê in jou kommentaar, is net weer eens bewys daarvan dat God aan elkeen die geskenk van geloof gee. Ek het in vorige artikels gewys op studies wat gedoen is wat bevestig dat mense van nature geneig is tot Godsdiens, byvoorbeeld – ’n hunkering na God.

Onthou, dit is ’n gratis geskenk van God aan Sy skepsels. En, soos met enige geskenk, moet jy dit gebruik vir die doel waarvoor dit aan jou gegee is, anders sal jy dit gewoon verloor.

Maar die kenmerk van geloof wat beoefen word vir die doel waarvoor dit geskenk is, is dat dit sterker word met loutering, beproewing, veral twyfel.

Tóg is daar diegene wat so traak-my-nieagtig is oor dié kosbare geskenk, dat hulle daardie geskenk verloor, die vermoë daartoe verbeur. Die doel van dié geskenk is om deur geloof (nie deur bewyse nie) tot God te nader en Hom op Sy Woord te neem sónder die kennis aangaande die binnewerke daarvan. Dít is die doel en siel van geloof. Soos ’n kind wat haar vader, wie vir haar baie lief is en sy vir hom, se woord neem sonder dat sy die feite daaragter ken. Daarom dat God sê mense moet weer soos kindertjies word.

Diegene wat hul geskenk van geloof verloor, verloor dit weens onbruik, want hulle is nie bereid om te glo nie – hulle vervang geloof met ongeloof. Hulle verwerp die geloofsgeskenk, en vervang dit met die satan se geskenk, dié van ongeloof. Hierdie proses word juis so luisterryk en in detail by wyse van gelykenis (dié van die saaier – Mattheus 13:19-23 – die verwysing daarin na goeie of harde grond, is ’n verwysing na die mens se gesindheid teenoor sy geloofsgeskenk) deur die HERE Self, verduidelik en só sien ons dit sedertdien, selfs vandag nog, gebeur – jy self is ’n voorbeeld daarvan.

’n Mens wat die geskenk geloof met blydskap aanneem, maar dit verloor wanneer dit beproef word, is iemand wat nie bereid is om sy geskenk van geloof te oefen nie en ook nie om sy geskenk van geloof op te pas van dié wat dit van hom wil wegneem (die satan) nie – dit wil sê, een wat net maanskyn en rose verwag (hoe onnatuurlik en onmenslik dom). Is jy só iemand? Volgens wat jy sê, wel.

Dus, die rede waar om jy vandag nie glo nie, is weens afvalligheid wat in ongeloof manifesteer. Jy, soos ’n paar ander, het eenvoudig nie julle geskenk gebruik, vir die doel waarvoor dit in die eerste plek aan julle gegee is, nie.

Ek sê dit maar weer – mense wat hulle geskenk van geloof gebruik vir die doel waarvoor dit in die eerste plek aan julle gegee is, se geloof word ál sterker en sterker met beproewinge, loutering en verál twyfel. Daar is nie ’n standvastige gelowige, wie nie in sy/haar geloof ernstig gelouter en getoets is, of aan indringende twyfel onderwerp is nie. Maar ons geloof word daardeur al sterker, omdat ons ’n persoonlike verhouding met God, die HERE, het (die resultaat van behoorlike gebruik van die geskenk van geloof) en tot die HERE nader, Wie dan sonder uitsondering, vir ons uitkoms en klaarheid gee – en só net weereens Sy goedertierenheid, barmhartigheid, genade en trou aan ons demonstreer – want ons het weggespring om werklik en eenvoudig soos kindertjies te blý glo, sonder bewyse en spirituele versekeringspolisse, net op Sy Woord alleen. Daarna is ons beloon met Kennis, Insig en Sy teenwoordigheid by ons – want Hy maak Spiritueel by ons woning.

Hoe sal jy ooit verstaan wat ek vir jou probeer vertel, in jou huidige toestand? Hoe oortuig jy ’n self-geïnduseerde blinde oor die kleure van die reënboog as sy dit opsluit self wil sien voor sy dit sal glo? Die kleure van die reënboog is stééds daar, maar die blinde sien dit eenvoudig nie, gaan daaraan mank.

Daarom is dit nie waar dat jy óóit soos ’n kind geglo het nie, want dan sou jy die HERE vandag ken. Talk is cheap… The proof of the pudding… onthou dit.

Dus het geloof absoluut níks met Nicea te make nie – dieselfde Lewende HERE oortuig ons vandag steeds van die Waarheid van Sy opgetekende Woord. Moenie in die Bybelboek probeer glo nie, glo in die HERE van die Bybel.

Groete,

Kobus de Klerk