Litnet

Foto: Canva

Die daisy dwaal weer

die daisy dwaal weer
tussen volmaan en laagwater
van die strand
na die godeberg
om haar woorde te saai
tussen verdwaaldes
vermeteles –
selfs begaafdes
sy dans haar woorde
op die dorsvloer
van lewe en dood
tussen skadu’s
van alle mense
klein en groot

om lewe te gee
aan klippe en padtekens
wat op die pad is
tussen lewe en vergewe
anders sal lewe sterf
op die werf
van eensames

omdat dit so werk
met die mensekinders
van hierdie geslag
wat lag en huil
skuil en verskyn
as die kwaad verdwyn
om saggies lig te gee
waar die vuurvliegies weg is
waar die sterre donker is
of die maan nog op pad is

sy ken die geheime
sy ken die vuur
sy ken hartseer
wat die mens laat dans
met woorde
wat sy vrylik gee

sodat sy self kan vrykom
van die kettings
van leuens
of stukkende muse
wat sy soms glo
as sy ook voel
soms
is sy nie goed genoeg nie