Litnet

Soms as ek die “Bybel oepeslaan” om daaruit te “lies” (met verskoning aan Adam Small) dan kan dit nogal heelwat pret verskaf. Soos nou die dag weer, toe val hy sommer oep op Genesis 18.

“Die Here het aan Abraham verskyn by die groot bome van Mamre. Terwyl hy op die warmste van die dag by sy tentdeur sit, kyk hy op en sien drie mans daar staan.”

Dit kan nooit anders as die Drie-enige God(e) wees nie, dink ek by my sigselwers en die bome moet daardie pratende bome wees. Dalk het hulle nog die storie geskryf, want wie anders het gesien wat nou hier plaasvind?

Abraham kniel voor hulle en nooi hulle uit om ’n stukkie brood by hom te kom eet voor hulle verder gaan. En dis nie sommer so ’n stukkie brood nie, dis brood der brode:

“Abraham het toe gou na Sara toe in die tent gegaan en vir haar gesê: “Vat gou sestien kilogram meel en knie dit en bak roosterkoeke.”

My vrou het nou die dag anysbeskuit gebak. Daarvoor het sy 2,5 kilogram meel gebruik. Nou kyk, sy het geknie, ek het geknie, my seun het geknie, my dogter het geknie, ek het weer geknie, en om seker te maak dis geknie, het my vrou weer geknie. Nadat dit gerys het, was dit ’n berg deeg, en nadat dit gebak is, het dit vyf koekblikke vol gemaak. Alhoewel arme Sara nou al dood is, het ek haar bitter jammer gekry, maar kon darem ook nie help om te lag nie. Wat weet bome nou van kilogram af.

“Daarna het hy (dis nou Abraham) na die beeste toe gedraf en ’n mooi jong kalf gevat en vir ’n slaaf gegee om gou voor te berei.”

’n Ou man van in die negentig jaar en hy draf beeste toe? (Hoe lekker lag ek nou.)

Toe alles gereed is, het die mans en Abraham begin eet, maar Sara het nooit haar verskyning gemaak nie, want na die ete vra hulle (dis nou die drie mans asof in ’n koor): “Waar is jou vrou Sara?”

So asof hulle nie geweet het sy is in die tent nie. Hulle was tog immers naby en om die tent toe die ouman Abraham so gedraf het beeste toe? Hulle moes tog gehoor het hoe sy worstel met die knieëry en bakkery? Dalk het hulle stilletjies kom help daarmee, want na die etery, sê een: “Ek sal beslis volgende jaar hierdie tyd na jou toe terugkom en dan sal jou vrou Sara ’n seun hê.”

G’n wonder Sara het so lekker gelag nie, ten spyte van die sestien kilogram meel, want nou het sy ’n brood in die oond gehad.

Groete
Angus