Op 2013-12-12 skryf Cornelius Henn die volgende…”Suid-Afrika nodig vandag weer 'n POLITIEKE leier soos Doktor Hendrik Frensch Verwoerd om ons vryheid in menswaardigheid vir almal te omskep.”
Wel, hier is die goeie nuus: In Henn se droomland het die volgende toe wraggies gebeur: Dr HF Verwoerd het in re-inkarnasie teruggekeer, saam met sommige lede van sy ou kabinet en hulle het op 1 Januarie 2014 die leisels styf vasgevat in die nuwe RSA. Henn was natuurlik uitbundig van vreugde en sy pél Jan (Apartheid was baie goed) Rap het eers rondgekyk of niemand kyk nie, toe skree hy…”dis wonderfull!...”
Met Verwoerd aan die stuur, PW Botha by Verdediging, BJ Vorster by Justisie en Jimmy Kruger by Polisie het die sekurokrate onmiddellik toegeslaan: Hulle het begin om 40 miljoen plus Swart, Bruin en Indiërs met geweld te ontwortel en na hulle “eie” gebiede verban. Die wat nie wou trek nie is summier sonder verhoor en regsverteenwoordiging aangehou. Alle openbare plekke het aparte ingange/geriewe gekry vir Blankes/Nie-Blankes. Swartes wat met goedkeuring in “Blank Suid-Afrika” gewoon en werk het, moes uiteraard ‘n Dompas by hulle hê, anders was die polisiewa hul voorland. Saans na nege moes hulle uit die dorp/stad wees as die sirene afgegaan het.
Beast Mtawarira, JP Peterson, Gio Aplon, Scarra Ntubeni en Zane Kirschner moes onmiddellik uit die Springbokgroep onttrek. So ook Hashim Amla, JP Duminy en Vernon Philander by die Proteas. “Bly blank my volk!” het Verwoerd uitgeroep op sy eerste politieke vergadering, waar hy aangekondig het ons sportspanne sal voortaan weer net uit wit spelers bestaan.
Huwelike oor die kleurgrens is onmiddellik nietig verklaar. Die Ontugwet is heringestel, werkreservering is opnuut toegepas, en aparte universiteite vir Swart studente is weer ingestel. Doktor Koot Vorster was natuurlik weer moderator van die NG Kerk en hy het die kerk summier reggeruk tot die “smalle weg”: Slegs witmense in kerkdienste en begrafnisse. Bruin en Swart mense kon die heiligdom slegs betree om skoon te maak en af te stof. “Dis God se wil dat ons apart moet aanbid…”was Vorster se credo.
Ja nee, die goeie dae van “vryheid in menswaardigheid” was terug…
Dirk Rigter


Kommentaar
Siestog Dirk Rigter,
Steeds het jy nie 'n benul van Suid-Afrika se politiek nie, maar rek jy alte graag jou bek agter die populêre pers aan!
Dis 'n feit dat die "onderdruktes" gedurende dr Verwoerd se regering die hoogste lewenstandaard van alle Afrikane geniet het - daarom stroom hulle steeds oor die grens die donker kontinent hierheen na die krummels oor uit daardie era.
Doen jouself die guns en gaan leer eers 'n bietjie oor ons land se ekonomiese fondament onder die leierskap van Dr Verwoerd ...
"Since the 1950s, South Africa has been the most successful economy in Africa. Up until the early 1990s, the economy was the most industrialized, the most advanced and the most significant to inter-African trade. By the late 1970s, South African economic growth, measured per capita, was growing by more than 10 percent a year, making it one of the world's most dynamic economies. In 1982, the South African economy grew per capita by almost 15 percent. The rand, controlled by the government, remained markedly stable until the mid-1980s" ...
en ...
Apartheid was dismantled in the early 1990s. To a great extent, the economy has largely disintegrated since that time, as many Dutch South Africans have left the country. The rand lost roughly half its value in the 1990s, but has rebounded since then, largely due to substantial foreign aid. From its historic low in 2002 of 11 rands per U.S. dollar, the rand has stabilized somewhat, reaching 6.1 rands per U.S. dollar in 2006.
Ja, daar is vreeslik baie wat jy nog moet leer Dirk Rigter ... begin sommer hier as jy wil : http://www.ehow.com/info_7867468_dollar-vs-rand-exchange-rate.html#ixzz2noeqTB2V ... ag, en hou tog asseblief in gedagte dat die skakel wat ek hier deel geen agenda het om jou Feetjieland aan te doen nie en niks te wen of te verloor het om die waarheid te deel nie!
STERKTE,
Cornelius Henn
Veels geluk Nicolette, dis so mooi geskryf en verdien hierdie ereplek! Trots. Elizabeth Kendall
Dis amper trippelend mooi, soos die kiewiete beweeg, Nicolette.
baie aan-grypende vers.
Hello,
Cornelius na aanleiding van die knape hier bo se briefie en kommentare net die volgende. Moet jou nie opklits oor die manne nie. Onkunde is gevaarlik maar dom astrantheid is erger. Ek raak nie in bekgevegte betrokke met iemand wat eerstens nie die nodige kennis en agtergrond het nie en tweedens aanvalle op my as persoon is vir my 'n duidelike voorbeeld van 'n lae emosionele intelligensievlak en onvolwassenheid. Mense wat my van geen kant ken wat uitsprake teenoor my as persoon en sienswyse maak is onseker van hulself en soekend om hul eie gebreke te regverdig. Soos die Ingelse sou seg, " an unasked opinion is a sign of stupidity. I rest my case"
Henn, kan jy nie vir EEN keer net jou eie opinie weergee nie?? Jou cut en paste openbaar totale gebrek aan enige vermoë om te debatteer.
Kleindwergie, jy weet natuurlik dat George Bernard Shaw die volgende kwytgeraak het nadat hy met 'n "knaap" soos jy te doen gehad het: "The more I see of people, the more I love my dog." O ja, en lees tog die woordelys en spelreëls: domastrant is een woord. Nog 'n ding: "Lae emosionele intelligensievlak" van iemand soos jy wat uiters beledigend is teenoor vroue, en dit as humor afmaak? Jy en Jannie en Neelsie is eintlik maar anachronismmes. Kyk in die woordeboek (wat jy waarskynlik nie het nie) wat dit beteken
Beste Reusedwerg, ek neem jou wysheid en insig geheel ter harte ... geseënde Kersfees en 'n baie voorspoedige 2014 vir jou en jou geliefdes ... Boeregroete, Cornelius Henn
Hello,
Hello Reusedwerg,
Aitsa, julle is darem lekker bitsig. Ek gaan my nie eens verwerdig om met julle tweetjies te is, issie, is, issie nie. Ek moet ander goed doen soos huiswerk en tuinwerk terwyl my vrou in die swembad rond dobber. Hoop Krismis Vader bring vir julle mooi pirsente. Soet wees.
Hello,
Geskryf tong in die kies in repliek op Wouter.
Ja natuurlik is alle menserasse, mense, want dit is die 'mens' wat hul ingemeen het, wat dit so maak. So het alle beesrasse, 'bees' en honderasse , 'hond' en perderasse 'perd' ingemeen.
Dan word daar natuurlik talle skoue gehou om die een af ander 'rasegte' dier ten toon te stel en medaljes en strikkies om hul nekke te hang om hul uitmuntende voorbeeld van 'rasegtheid' te vier en mee te spog.
So pas die vrou en ek die kinders wat vakansie is se 'rasegte' yorkie op. Sy skrik vir g'n hond nie en stel veral belang in buurman se Duitse herdershond/Huskie. Sal dit egter nie waag om voor te stel dat uit so'n verbintenis 'n 'beter' hond te verkry is, want buurman se hond het nie papiere nie. Sal buitendien nie werk nie
want lesbiese verhoudings het nog nie in die opsig vrug gedra nie.
Nou waar vra ek myself af waar kom die mens se beheptheid dan vandaan om verskillende 'menserasse' te vermeng?
Is dit 'n geval van dubbel standaarde een vir 'mense' en een vir 'diere' of is daar iets in die mense gene wat hom anders maak al is daar geneties minder as 4% verskil tussen hom en die 'Chimp' en speel die feit dat die mense Noord van die Sahara tot soveel as 4% van die uitgestorwe oermens, die Neanderdal in hom ronddra - iets wat glad nie by mense Suid van die Sahara voorkom nie, 'n rol.
Is dit nie die verskeidenheid 'menserasse' is Suid-Afrika wat dit so 'n unieke plek maak en dat voorstanders van 'vermenging' dit dalk van toepassing moet maak op alles wat 'raseg' wat hul troeteldiere ens aanbetref?
Dit gaan dus nie oor 'minderwaardig' of 'meerderwaardige' rasse nie, maar die trots op 'rasegtheid' en daarom is daar R4500 betaal om die Yorkie te bekom. Om te 'vermeng' is dus 'n keuse en daarom is Afrikaners
nie meerderwaardig nie, maar net anders en is hul netso uniek soos die Zoeloes, en al die ander bevolkingsgroepe, met 'n unieke, taal, kultuur en geskiedenis.
Whaarghahahahahah!!! ... siestog ... die bose drie-eenheid karikatuur "Lilly White Wouter Ferns Elizabeth Costello op 'n bootreis" - met diep klowe en divisies tussen elkeen van die berugte personae (die gedagte daaraan dat volgens die gesplete karikatuur, selfs Katolieke en Protestante elk hul eie God aanbid) - het duidelik geen einde om my te probeer beswadder nie ... steeds bewys hy/sy/dit ook nie 'n enkele punt in my eenvoudige, dog gepaste bron vir die afgewaterde skootbrakkie Dirk Rigter verkeerd nie ... ook had die klug "Lilly White Wouter Ferns Elizabeth Costello op 'n bootreis" nog nie 'n enkele stelling omtrent hy/sy/dit se laakbare en leuenagtige veronderstellinge voorheen hier beantwoord nie: https://www.litnet.co.za/Article/brief-n-veldtog-vol-modder ... en so gaan dit maar net aan en aan ... ja, hoe lank moet die werf nog met sulke twak deur moedswillige karikature soos die "slim Wouter Ferns" ontsier word? ... en o ja, Dirk Rigter laat my beslis aan 'n afgewaterde Jaco Fourie op die karikatuur "Lilly White Wouter Ferns Elizabeth Costello op 'n bootreis" se skoot dink ... nie te danke, Cornelius Henn
Hello,
Hello FC,
Hello,
WouterWerklik? is dit nie 'n geval vir jou ,'As die skoen jou pas, moet jy dit maar aantrek'.
Wouter
Ek glo nie jy is mooi op hoogte van wat die ANC in ballingskap met hul eie mense aangevang het nie.Vandat die ANC aanbewind gekom het word oortredings van die veiligheidsmagte voorgehou as menseregte vergrype van die ergste aard.Die ANC het 'n veldtog van hoë moraliteit gevoer,dit terwyl hul en Swapo aan net sulke barbaarse praktyke skuldig was.Hierdie vergrype is toegesmeer asof hul nooit bestan het nie en die wat wel daaroor gepraat het is of uit die pad geruim of die swye opgelê.
Luister wat skryf lede van die vryheidvegters en besef dan dat die ketel nie die pot kan verwyt dat dit swart is nie.
Excerpt from Paul Trewhela’s Inside Quatro by Thando on Mar 8th, 2010
Inside Quatro provides a first-hand account of the ANC’s Quatro prison camp and of the mutiny in Umkhonto we Sizwe (MK) in Angola in 1984; articles on the SWAPO ’spy drama’ of the 1970s and 1980s; an analysis of a death in exile with implications relating to Jacob Zuma; and a study of the responses of both the ANC and SWAPO to these episodes of intolerance, repression and excess. In all his essays, Trewelha analyses problems of the liberation struggles with a former insider’s knowledge and a journalist’s ability to ferret out the facts.
Here is an excerpt from the book: In April 1990 a group of eight former members of Umkhonto weSizwe (MK) returned to South Africa a few weeks after Jacob Zuma, but under very different conditions. While Zuma was smuggled into South Africa in secret by the government (with Penuell Maduna, head of the ANC’s legal department) to prepare for negotiations with President FW de Klerk, the eight had fled from the ANC in Tanzania following six traumatic years after mutinies of ANC troops in Angola in February and May 1984.
Less than two months after their arrival back in South Africa, one of the eight, Sipho Phungulwa — a former bodyguard of the South African Communist Party leader and MK chief of staff, Chris Hani — was shot dead by ANC members in Mthatha in a daylight public assassination early in June 1990, after he had left the ANC offices with a colleague, Nicholas Luthando Dyasophu.
Official versions of the ANC's history in exile are challenged by Inside Quatro: Uncovering the Exile History of the ANC and Swapo by Paul Trewhela (Jacana Media).
This is an edited extract. In April 1990 a group of eight former members of Umkhonto weSizwe (MK) returned to South Africa a few weeks after Jacob Zuma, but under very different conditions. While Zuma was smuggled into South Africa in secret by the government (with Penuell Maduna, head of the ANC's legal department) to prepare for negotiations with President FW de Klerk, the eight had fled from the ANC in Tanzania following six traumatic years after mutinies of ANC troops in Angola in February and May 1984.
Less than two months after their arrival back in South Africa, one of the eight, Sipho Phungulwa -- a former bodyguard of the South African Communist Party leader and MK chief of staff, Chris Hani -- was shot dead by ANC members in Mthatha in a daylight public assassination early in June 1990, after he had left the ANC offices with a colleague, Nicholas Luthando Dyasophu.
Narrowly escaping being shot, Dyasophu later gave evidence to the Truth and Reconciliation Commission. Three assassins subsequently received amnesty from the TRC, on the grounds that their act had been politically motivated. Phungulwa's life and death reveals the tensions within the ANC in exile between a top-down bureaucratic centralism and an ongoing struggle among the troops for a genuine participatory democracy.
It was a road that led from the mutiny in Angola in 1984 (in which a key demand had been for a democratic conference) through Quatro prison camp to an extraordinary, brief flowering of democratic self-activity in 1989 among ANC exiles in Tanzania, which was crushed by the ANC leadership only weeks before the unbanning of political organisations in South Africa and the release of Nelson Mandela.
After involvement in the 1976-77 youth uprisings in the Port Elizabeth area, Phungulwa had left South Africa with his close friend Amos Maxongo -- later a fellow participant in the mutiny, in the prison ordeal at Quatro and in the democratic upsurge in Tanzania -- to join MK. Under his "travelling name" Oscar Sizwe, he was one of the first group of MK cadres posted to Lesotho to help organise underground structures in the Transkei and Border areas, working closely with Chris Hani and acting as his bodyguard.
Several years later Phungulwa, Dyasophu and Maxongo -- with about 90% of the ANC's trained troops in Angola, from the generation of the 1976 student uprising revolt -- took part in the mutiny, in which they demanded: a democratic conference; an investigation of the ANC's security department, iMbokodo, on account of its brutality and their belief that it had been infiltrated by the apartheid regime; and to be transferred to South Africa to fight.
This was an extraordinary mutiny, in which the demand of the mutineers was to be sent into battle. There followed five years' imprisonment, first in Luanda State Security Prison, where they were tortured by iMbokodo, and then in Quatro. They were released only when the ANC was required to withdraw from Angola, with Cuban, Soviet and East German personnel, following the Crocker Accords of 1988 leading to independence for Namibia. Transferred to Dakawa camp in Tanzania in January 1989, they were permitted by the ANC to take part in normal exile activities.
Phungulwa became the main person responsible for organising sports and culture among the exiles, whom the ANC prisoners on their arrival found dispirited and apathetic. With their attachment to democratic principles and their political commitment, the former mutineers breathed life into the moribund structures in the camps. Towards the end of 1989 Phungulwa was elected sports and cultural co-ordinator for all the exiles in Tanzania, known practically to every ANC member in the region.
It was not long before these pariahs, who were not permitted to mention the mutiny or the repressions they had suffered, became an alternative pole of leadership to the security-dominated ANC bureaucracy in Dakawa. On 16 September 1989 one of the seminal events in the life of the ANC abroad took place. In an astonishing rebuff to the ANC leadership two former mutineers were elected to the leading positions on the Regional Political Committee, the most representative body of all the exiles in Tanzania, at an annual general meeting attended by several top-ranking ANC leaders, including one -- Andrew Masondo -- regarded by the mutineers as one of the leaders most responsible for the reign of terror in the camps.
The two ex-prisoners from Quatro chosen to represent thousands of exiles in Tanzania were Omry Makgoale (previously MK district commander in Luanda, who was elected chairperson of the RPC under his "travelling name" of Sidwell Moroka, also known as Mhlongo) and Mwezi Twala, who was elected organising secretary, under the travelling name of Khotso Morena.
Both had been members of the Committee of Ten, elected in Viana camp on the outskirts of Luanda to represent the demands of the troops to the ANC leadership in February 1984. Makgoale had been present in Quatro prison when the leading figure in the mutiny, Ephraim Nkondo (known to the mutineers by his travelling name, Zaba Maledza), was dragged through the prison with a rope around his neck, shortly before his death.
Twala, later author of Mbokodo: Inside MK. Mwezi Twala, a Soldier's Story (Jonathan Ball, 1994) -- an important first-hand history of the exile period -- was one of the group of eight, including Phungulwa, which escaped from Tanzania in January 1990, and was their main spokesman when they gave a press conference in Johannesburg on May 16 1990. Phungulwa then had less than three weeks to live.
Excerpts: Mbokodo: Inside MK: Mwezi Twala - A Soldier's Story by Mwezi Twala and Ed Bernard Jonathan Ball Publishers Mbokodo: Inside MK: Mwezi Twala - A Soldier's Story, by Mwezi Twala & Ed Bernard [*Amazon*]
In 1981 began a time of terror and death for ANC members in exile. In February a strong ANC National Executive Committee entourage which incuded President Tambo made the rounds of all ANC camps in Angola. Cadres were warned of the presence of a spy network and the need for vigilance was emphasised. Enemy agents and provocateurs were rudely warned by Piliso, in Xhosa, '.. I'll hang them by their balls.'
An 'internal enemy' psychosis had been whipped up and whenever ANC leaders visited camps they were heavily guarded. Many men and women were apprehended on suspicion of dissidence were to be exterminated in the most brutal manner in the months ahead.
Those disiullusioned MK cadres who returned from Rhodesia were the first to go.(p.49) I became aware of these developments by word of mouth, but I was to discover later on, by personal experience, the terror of Quatro, to name but one death camp. People were removed from amongst us -- taken to Quatro or Camp 13 -- and disappeared forever without reason.
Many of them were slaughtered by one means or another and their ultimate destination was a shallow grave. We heard rumours of execution by being buried alive, amongst many other techniques beyond civilized imagination. The purge created great fear amongst all of us, to the point where the smallest criticism, such as of badly prepared food, was seriously reconsidered by every individual, for one could never be certain that a 'best friend' would keep his mouth shut. (p.49)
Our own security people became exceedingly arrogant, to the point where an innocent slip of the tongue or even a simple gesture could land you in a torture cell at Quatro. Security men of the lowest rank and intelligence -- fourteen to eighteen year olds -- became our masters, with the power of life or death in their hands. They acted on a mood with impugnity. (p.49-50) ...
Oliver Tambo visited Pango [Camp] at the height of the terror. The path from the entrance to the admin building was lined -- like a scene from 'Spartacus' -- with men, bloodied and filthy, hanging from trees. When his entourage arrived at admin, where I was officer on duty, Tambo's chief of staff told us that there would be a meeting at 'the stage' (a clearing in the jungle... where we held meetings and discussions).
Runners were sent out to notify everyone in the vicinity. On his way to the stage [Oliver Tambo] again passed the men tied to the trees. Being officer on duty, I could not attend the meeting, but my deputy went. After a while I saw guards come up from the stage, release the prisoners and take them to the meeting.
There, my deputy told me, instead of objecting to their treatment, as I had hoped, Tambo berated them for their dissident behaviour and appeared to approve when Andrew Masondo declared that on the presidents next visit they would be in shallow graves behind the stage. The prisoners were returned to their trees.. where the president [Oliver Tambo] passed the unfortunate men without a glance on his way out, and they hung there for another three months -- followed by three months hard labour. (p.51-52)"
Waarom is hierdie en ander gebeure verswyg en hoekom het President Mandela nooit die skuldiges tot
verantwoording geroep en waarom het die ANC toegelaat dat die persoon wat aan die hoof van die ANC
se sekuriteitsmagte gestaan het nl.President Zuma nooit tot verantwoording geroep is.
Is dit nie opmerklik dat blankes soos die 'boeremagte' en ander wie se dade 'n mens nie kan goedpraat nie
met alles waar oor die ANC regering beskik vervolg is en tronkstraf opgelê is, terwyl die moordenaars in eie geledere skotvry daarvan afgekom het omdat hul optrede 'polities' gemotiveerd was.
Geskiedenis moet binne die redeverband van die tydperk waarin dit afgespeel het gelees word.
En dis hoe die karikatuur "Wouter Ferns" se slinkse propaganda werk; sy/haar/dit neem die geskiedkundige gebeure en verdoesel dit in 'n slinkse spoeg en plak en deur dit aan die verloop van vandag te meet.
Sy/haar/dit se identiteitlose grys skaal kantel kwansuis nooit na die een of ander kant nie, behalwe dat daar altyd rede in sal wees om die Boere en katolieke Kerk te haat.
"Wouter Ferns" se duidelik anakronistiese twak het niks te doen met die manier hoe die wêreldgebeure, politiek of die openbare mening vyftig jaar gelede gewerk het nie.
Derhalwe daar ook altyd belediging aan my as persoon in gevoer word sonder om ooit 'n enkele van my standpunte met behoorlik gestaafde feite te weerlê.
Dr. Verwoerd is 'n Internasionale held gereken in sy tyd, en daar bestaan vandag steeds menige standbeeld en plekke in herinnering van sy absolute bewonderenswaardige leierskap van Suid Afrika - en dis 'n FEIT!
Dr. Verwoerd en sy regering, was ook 'n gedugte vyand vir die kommuniste.
Daarenteen is PW Botha en FW de Klerk nog altyd aan enige standaard - selfs aan hul tydperk as leiers gemeet - as verraaiers gereken. Hul kommunistiese en Marxistiese comrades is vandag behoorlik aan bewind, en beheer so die breinspoeling van die meerderheid.
"Wouter Ferns" se afgedwaalde spoeg en plak uit veral populêre en geborgde media, beaam ook maar gewoon die algemene Marxistiese en gebreinspoelde menings.
Daarom my dank aan onse Webvoete vir die geleentheid om veral uit my logika, ervaring en kennis, gereeld ons waardige erfenis as Boere, ook hier in die regte redeverband te plaas.
Let wel: ek had nog altyd 'n bepaalde respek vir enige leier op aarde - geen mens word 'n leier sonder die een of ander bewonderenswaardige eienskap daaraan geken nie.
Hul agenda is die deel wat ek waardeer of verag...
PW Botha, FW de Klerk, Nelson Mandela, Thabo Mbeki en Jakob Zuma se bybedoelinge die afgelope dekades reeds, het Suid Afrika op steil afdraand op pad na 'n piesang republiek geplaas.
Dirk Rigter, "Wouter Ferns" en Jaco Fourie, is gewoon opdrifsels/skuim/dooie visse wat stroom afdryf en wie probeer om die leegheid en identiteitloosheid anders in hul bestaan, ander daarmee te probeer demoraliseer en dan vir hulself sin daarmee te probeer roep.
Nie te danke nie,
Cornelius Henn
Hello FC,
Verskoning dat ek nou eers jou kommentaar gesien het. Alhoewel ek nie bewus is van die boek waarna jy verwys nie, behalwe vir die feit dat jy dit al voorheen aangehaal het, is ek bewus van die ANC se optrede waarna jy verwys weens 'n bespreking van die WVK se bevindinge in Alec Russell se "After Mandela".
Daarom dan is daardie optede nie onbekend aan my nie, dit bied egter geen verskoning vir die optrede van die vorige bestel nie en het beide die NP en die ANC dan gronde waarvolgens hulle veroordeel kan word.
Die wandade van die ANC verskoon nie die optrede van die NP en 'n beleid wat vanaf 1948 tot 1994 die norm van die dag was nie en die onderdrukkinmg wat dit behels het nie.
Mbeki was ook ongelukkig oor die uiteensetting van die vergrype deur die WVK en wou dit sensor, Mandela het egter aangedring dat dit bly.
Baie dankie
Wouter
Wouter
Jy praat van onderdrukking tussen 1948 tot 1994, dus 'n tydperk van min of meer 46 jaar. Daar was nie tyd vir 'onderdrukking' soos jy dit stel nie. Die NP was te besig met die arm blanke probleem tot so 'n mate dat skolevoeding nog tot in 1953 aan die orde van die dag was.
Baie min mense het tot matriek gevorder en die meeste het die skole verlaat na Graad 10 om 'n ambag te volg
of by die weermag en ander staatinstansies aan te sluit, om arm blanke gesinne by te staan Terselfdertyd moes aandag aan ook die plakkerskamp probleme soos voorheen genoem gegee word.
Wat jy en duisende ander waarskynlik nie weet nie, is dat die volgende jaarlikse belastings, deur swart mense betaal en ingevorder is deur die destydse Dept. van Bantoeadministrasie.
1.Hospitaalbelasting 25 c
2.Plaaslike belasting R1-00
3.Algemene belasting R3-50
4. Bykomstige algemene belasting op inkomste.
Benewens die belasting is miljoene Rande in die tuislande ingepomp. Op 'n stadium het 'n minister van tuisland
die regering genader vir 'n verdere R300 miljoen om sy begroting te laat klop. Ek hoef nie vir jou te verduidelik
wat van die geld geword het nie. Presies dieselfde as wat met 'n groot gedeelte van ons belastinggeld vandag gebeur.
Miljoene Rande is beskikbaar gestel vir die verbetering van huisvesting van plakkerskampe aan die Rand.
Min stadsrade het dit egter gebruik omdat hul teen die beleid gekant was. Daar het egter iets gebeur wat
'n totale teenstrydigheid was. 'n Sekere stadsraad het miljoene Rande geleen, die geld belê teen 'n hoër rentekoers as wat die staat dit uitgeleen het en so die lening terugbetaal en die 'wins' in hul sak gesteek.
Die onwilligheid om toestande te verbeter het tot ontsettende plakkersprobleme met die gepaardgaande sosiale euwels gelei en was die grootste dryfveer agter die opstande en nie soseer die faktore wat slim politici
probeer voorhou.
Omdat stapelvoedsel op groot skaal geproduseer is het die algemene lewensverwagting en bevolkingsaanwas
buite verhouding met die blanke en kleurlingbevolking toegeneem.
Hoe het swart woongebiede wat opgerig is nou eintlik gefunksioneer? Die Departemente Nie-blankesake was jare lank deel van blanke plaaslike owerhede.Daar was egter aparte begrotings en het die gebiede eintlik as aparte 'stadsrade' gefunksioneer. Hierdie gebiede is finasieel ondersteun deur die sg. eenderde en tweederde
bierrekeninge, wat die grootskaalse verskaffing van Bantoebier soos in die geval van Daveyton was.
Wins uit drankverkope is ook aangewend. Daveyton het bv. sy eie busdiens asook, eie pad konstruksie,
elektriese en meganiese werkswinkel, bioskoop, tennisbane, klinieke, creche vir babas van werkende
moeders ens bedryf.
Die onwilligheid van veral stadsrade sterk gekant teen regeringsbeleid, om die voorbeeld te volg,sou weldra katastrofiese gevolge vir die blanke bevolking inhou en het alle pogings daarna, soos bv die instelling
van Streeksdiensterade op niks uitgeloop nie.
Om dus die alle skuld voor die deur van die NP te lê vir die gebeure is mi foutief, omdat dit oor en oor bewys is,
dat swak lewensomstandighede en gepaardgaande euwels die grootste voedingsbron van ontevredenheid en opstande is. Voeg dan daarby nog oproerende praatjies van buitelanders en jy het 'n resep vir totale wanorde.
Veral fotograwe het veel tot dit bygedra. Die beroemde foto van 'n kind wat destyds in Der Spiegel verskyn het,het bv. wêreldwyd opslae gemaak. Die kind het toegang gekry tot 'n gebied wat met ogiesdraad afgekamp
was juis om kinders teen gevaarlike toestande ,oop stormwatersloot ens te beskerm.
Dit is toe voorgehou as die toestande van hoe swart kinders lewe, soos slawe in 'n konsentrasiekamp
agter kampe van ogiesdraad.
Daar is altyd twee kante aan enige storie, maar die waarheid lê dikwels verskuil tussen die twee en jy moet net bereid wees om daarvoor te soek. Natuurlik is daar foute begaan en het veral die distrik ses fiasko ontsettende en onstelbare skade berokken.