Ons is op die oomblik in Agadir in Marokko. Agadir is ’n vakansiestad teen die Atlantiese Oseaan met baie toeriste, veral uit Europa, hierdie tyd van die jaar. Die weer is lekker en ons het besluit om ’n paar dae te bly om die voertuie te diens, (ja dis al weer 10 000 km sedert die vorige diens in Lambarene!), wasgoed te was en die binnekant van die voertuie weer ’n bietjie te orden. Ons woon in ’n baie netjiese en moderne kampeerterrein met al die nodige fasiliteite soos wasmasjiene, elektrisiteit en lopende water by elke kampeerplek ens.
Ons binnekoms in Marokko het met ’n groot geskarrel plaasgevind. Tydens die voorbereidings van die reis het ons vir elke voertuig ’n volledige stel vlaggies laat maak van elke land waardeur ons sal reis, wat ons toe voor ons vertrek uit Louis Trichardt op ons voertuie geplak het. Volgens die reisplan sou ons vanaf Mauritanië deur Wes-Sahara na Marokko reis en het ons gevolglik ’n plakker van Wes-
Die volgende oggend 09:00 meld ons toe by die grenspos aan waar die geboue en infrastruktuur baie mooi en goedversorg voorkom. Terwyl ons wag dat die immigrasie en doeane administrasie afgehandel word kom ons agter dat die polisie ’n groot belangstelling in ons voertuie ontwikkel het en begin al hoe meer mense na ons voertuie kyk en lang besprekings in Arabies voer. Uiteindelik word daar foto’s van ons voertuie geneem en word ons ingeroep vir ondervraging. Ons groot oortreding blyk toe te wees dat ons verdink word daarvan dat ons simpatiseerders van die Polisario-front is wat hulle beywer vir ’n Wes-Sahara wat onafhanklik is van Marokko omdat ons vlaggies van Wes-Sahara op ons voertuie geplak het. Na etlike ure kon ons hulle oortuig dat ons uit onkunde opgetree het en nie bewus was daarvan dat daar nie so iets so Wes-Sahara bestaan nie en dat alles as Marokko bekend staan. Ons moes hulle op die kaarte wat ons het wys dat die kaarte Wes-Sahara as ’n aparte gebied aandui en dat ons dood onskuldig gedink het dis ’n onafhanklike gebied wat net onder Marokkaanse gesag funksioneer.
Die tog deur die Sahara het toe voor ons gelê en het ons redelik verlig die voertuie noord gedraai en begin ry. Die Sahara is ’n ongenaakbare omgewing met ’n sterk wind wat permanent waai maar dis nogtans ’n ondervinding wat ons bly was ons kon ervaar maar nie van voorneme is om dit gou weer te herhaal nie.
Weereens het ons voor en na elke dorp Polisie padblokkades gehad en by sommige dorpe het hulle ons verwag en selfs vir ‘n gedeelte vergesel! Die waarskuwingsteken hieronder is nogal iets unieks van dié omgewing aangesien daar oral troppe kamele is wat oor die pad loop en hulle min aan die enkele voertuie steur wat verbykom.
Na 3 dae se lang ure ry het ons uiteindelik die Sahara agter ons gesit en in Agadir aangekom wat baie soos
Ons vertrou alles is nou weer terug na normaal daar by julle na die sokkerwêreldbeker. Sovêr ons met mense gepraat het en die pers dopgehou het, het Suid-Afrika ’n hoogs suksesvolle toernooi aangebied en is ons trots op ons land.
Groetnis,
Thomas