Litnet

Susan Meyer is medeprofessor in Afrikaans aan die Skool vir Taalonderwys van die Fakulteit Opvoedkunde, Noordwes-Universiteit, Potchefstroom. Sy is deel van die navorsingsfokusarea “Tale en letterkunde in die Suid-Afrikaanse konteks”, Fakulteit Geesteswetenskappe, NWU. Sy het haar MA in Afrikaanse Letterkunde aan die Universiteit van Pretoria (1990) en haar D Litt et Phil aan Unisa (1993) verwerf.

Haar navorsingsbelangstelling lê by ekokritiek as wyd beoefende en internasionaal waardevol geagte intellektuele dissipline. Ekokritiek word deur Ecozon@, ’n internasionale tydskrif toegewy aan hierdie dissipline, beskou as die studie van kultuurprodukte, soos kunsvorme en literêre tekste, wat die verhouding en die interaksie tussen mense en hulle fisiese omgewing ondersoek, met die niemenslike en die nielewende wêreld daarby ingesluit.

Susan spits haar toe op die ekokritiese benadering tot eietydse Afrikaanse letterkunde. Haar navorsing het grootliks bygedra tot die ontwikkeling van ’n Afrikaanse ekokritiese diskoers. Sy konsentreer op die toepassing van teorieë uit die internasionale veld van ekokritiek op die literêre ontleding van eietydse Afrikaanse verhaalkuns. Aan die hand van die teoretiese raamwerke en uitgangspunte wat die ekokritiek bied, ondersoek sy die ryk en gevarieerde spektrum van interaktiewe en interafhanklike mens-niemens-bestaansaspekte waaraan daar in die Afrikaanse verhaalkuns gestalte gegee word.

Haar ondersoekveld, waar omgewingselemente uit die Karoo dikwels betrek word, sluit aan by ’n sentrale ruimtelike aspek van die Afrikaanse prosatradisie. Die Afrikaanse prosageskiedenis is beskryfbaar aan die hand van die ontwikkeling van die Afrikaanse plaasroman. Hierop het die Karoo ’n duidelike stempel afgedruk, sedert die vroegste skryfwerk in die hierdie genre tot by die terugkeer daarvan in verskeie postmoderne gestaltes. Binne die konteks van ’n belangrike tradisionele stroom van Afrikaanse letterkunde bring Susan ’n betreklik nuut gevestigde literêr-teoretiese perspektief tuis in die beoefening van Afrikaanse teksontleding en -kritiek. Ekokritiek bied haar ’n vars invalshoek vir die (her)waardering van die Afrikaanse letterkunde.