Koersvas

  • 7

Foto: Canva

Koersvas

krampagtig baan hy op die weg
’n digter gebrei uit oorvloedigheid
van gewetenskrete en eerbaarheid
om ewigdurend teen duisternis te veg

sy glorie – sy helderste blomkelk – verwelk
infrarooigolwe ontbloot menslikheid
die slingerpad in ’n koue naaktheid 
en hy drink die dood uit ’n bitter kelk

maar die digter haal asem met elke vokaal
smag na elke klinker- en diftongmoment
totdat druppels wat dofsag skyn in punte
neerslag vind met ’n kniebuig in sy verhaal

hy lê sy lewe af in sinne en letters
woorde span styf tussen twee lyne
die verlede en die hede se misgordyne
word ingeploeg tussen al sy karakters

 

  • 7

Kommentaar

  • Johan van der Merwe

    Hierdie is 'n ongelooflike diep en raak skrif, ek voel hom aan my eie bas ook, moet nooit ophou nie Marius, jy is 'n ster wat ver verskiet my broer.

  • Johan van der Merwe

    Enige tyd iets in die gedig laat my nogal aan myself dink, jou woordkeuses is fenomenaal en ek is gek daaroor...

  • Anne-Marie Bartie

    Sterk, sonder fieterjasies. Mooi Marius: "hy drink die nood uit 'n bitter kelk" . Pragtig. Roerend.

  • Reageer

    Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


     

    Top