Die volheid van heiligheid

  • 6

Die volheid van heiligheid

sloop die skil van jou mond
tot jou tong se (s)waarheid
soos ’n kleinood deur my 
ontmaskerde mensheid skyn
waar ek steeds tot pulp en pigment
voor jou oopbars –
om dronk te raak van Adonisbloed

offer aan my jou klustersaad
wanneer die nag in jou oë bot
en ek luidkeels roep na God

soos ’n boom in die droogte
met somerreën ressorteer
word ons in hierdie
granatumliefde uitgestam

  • 6

Kommentaar

  • Absoluut gaande oor die beelde in jou gedig en die algehele dubbelsinnigheid wat voorkom tussen seer en passie. Jy skryf 'n hond uit 'n bos uit, jongman! Die aanwending van "skil" as 'n werkwoord versteek soveel emosie wat die waarheid van die swaarheid beklemtoon!

  • Reageer

    Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


     

    Top