De kunst van het verdwijnen

  • 0

De consequenties
Niña Weijers
Uitgeverij Atlas Contact
ISBN: 9879025442927

Niña Weijers kreeg dit jaar de Anton Wachterprijs toegekend voor haar debuutroman De consequenties. Dat is de prijs voor het beste debuut van de afgelopen twee jaar. Het boek, dat afgelopen jaar bij uitgeverij Atlas Contact verscheen, is zeker een indrukwekkend verhaal. Niña Weijers steekt met kop en schouders boven de debuten van het afgelopen jaar uit.

Het verhaal bezit een ongekende kracht. Niña Weijers typeert haar hoofdpersoon Minnie Panis heel mooi en treffend in De consequenties. Minnie Panis is een kunstenares voor wie realiteit en kunst samenvallen. De jonge kunstenares wil haar leven laten fotograferen door haar ex, de fotograaf Specht. Hij moet haar drie weken achtervolgen met de camera en alles wat hij ziet fotograferen. Onder geen beding mag hij ingrijpen.

Dun ijs
De roman De consequenties opent als Minnie op het dunne ijs stapt en het onder haar voeten scheurt. Ze stapt voor de derde keer uit haar eigen leven, zegt de verteller. Dan volgt het verhaal dat aan deze gebeurtenis voorafgaat. De kunstenares Minnie Panis krijgt meer en meer een gezicht.

Haar kunstprojecten ontstaan allemaal heel toevallig. Zo begint ze als haar vriendje haar in de steek laat, alles te verkopen. Het begint met de aftandse bank die ze verkoopt. Daarna probeert ze alles wat ze heeft te verkopen. Het project krijgt de naam Nothing Personal.

Kunstproject
Het kunstproject om zich te laten fotograferen ontstaat eveneens uit liefdesverdriet. De kunst van het verdwijnen behoort tot het onderwerp van de roman. Zo schrijft de verteller na een gesprek van Minnie met haar moeder in een café. Ze heeft een slechte band met haar moeder, dat blijkt ook uit het afscheid:

Vlug gaf Minnie haar moeder een kus op de wang, de zachte huid van een vrouw die al lang niet jong meer is. Terwijl ze van haar wegliep, voelde ze hoe haar moeder daar bleef staan en toekeek hoe haar dochter de straat uit liep, krimpend, krimpend, totdat ze de hoek omsloeg en ophield te bestaan. (16)

Datzelfde verdwijnen komt verderop terug. Of zoals de verteller het zelf noemt:

Talloze keren verdwijn je uit je eigen leven, zonder zelfs maar afscheid van jezelf te nemen. (102)

Dat gebeurt ook in Niña Weijers’ debuutroman. Minnie Panis verdwijnt eindeloos en verstopt zich in haar verdwijningen. Het levert een boeiend verhaal op over vallen, loslaten en onthechten. Hetzelfde gebeurt met haar kunstproject Nothing Personal. Langzaam verdwijnen al haar spullen en zit ze in een leeg huis. Zelfs haar tandenborstel en aangebroken potje handcrème verkoopt ze.

Toen ze als laatste daad van onthechting haar paspoort verkocht aan een Roemeen in een woonwagenkamp aan de rand van de stad (aan een ketting van zijn kar een grauwe hond en in zijn mond de glinstering van een gouden hoektand, omdat de werkelijkheid zichzelf anders modelleert naar de fictie dan andersom), lag het liefdesverdriet eindelijk achter haar. (63)

De onthechting is compleet. Al heeft ze eerst alles op foto vastgelegd voordat het haar huis verlaat. Het levert een interessant verhaal op over de jonge kunstenares Minnie Panis.

Achterliggende verhaal
De vele literaire verwijzingen bezorgen veel leesplezier. Zoals de Mythe van Sisyphe van Albert Camus of het toneelstuk Happy Days van Samuel Becket. Allemaal boeken waar ik een goede herinnering aan heb. Net als de muziek van Hildegard von Bingen waar de verteller naar verwijst en een heel indringend verhaal bij heeft.

Niña Weijers slaagt erin deze elementen herkenbaar te benoemen en tegelijkertijd een origineel verhaal te vertellen. Daarmee is ze helemaal terecht de winnaar van de Anton Wachterprijs.

  • 0

Reageer

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


 

Top