Horus versus Jesus - 'n Kommentaar nie geskryf nie

  • 72

Hello, 

Hierdie is so 'n goeie tyd soos enige. Verlede jaar is Geza Vermes oorlede en 'n skrywer vir wie ek baie lief was. Die BBC het 'n onderhoud met hom gevoer, sekerlik die laaste en kan hier geluister word. http://www.bbc.co.uk/programmes/p00x24pc

 

Cornelius, jy handel nie met dit wat in die bespreking gebeur wanneer jy my kommentaar as 'n aanhaling hersirkuleer het nie. Soos byvoorbeeld, die volgende. 

"Our rabbinic texts do not preserve, and did not intend to preserve, historical information about Jesus and Christianity that can be compared to the New Testament and that throws new (and different) light on the New Testament narrative". & "Hence, the rabbinic stories in most cases are a retelling of the New Testament narrative, a literary answer to a literary text."

Dit is die probleem wanneer jy nie fyn lees wat impliseer word in die teks en die redelike gevolgtrekkings wat daarvolgens gemaak kan word nie. 

Daar is ander aanhalings wat ek eerder sou geplaas het, naamlik die kommentaar wat die "literary device" tussen Horus en Jesus aanspreek en dat dit dus eerder 'n letterkundige vergelyking in plaas van 'n werklike historiese vergelyking is, tesame daarmee hoe die Evangelies en die wisselwerking van die "oral tradition", ruimte laat vir die moontlikheid van 'n werklike mens. 

Weens 'n "dip" in my kragte in die middel van die gesprek het ek nie afgesluit soos ek wou nie. 

Ek wou afsluit met die uitlig van die belangrikste bevindinge uit Geza Vermes, oorlede in 2013, en sy boek getiteld The Real Jesus, Then and Now. Geza Vermes, beskryf sy boek soos volg: 

"haute vulgarisation, the presentation of complicated issues of scholarship to a broad readership avoiding the use of technical jargon and requiring no prior familiarity with the subject". 

In dit sou ons sien, simplisties gestel die volgende, en neem ek net 'n paar aspekte uit Hoofstuk vier, "Jesus: God in Spite of Himself - An Interview with the Parisian Magazine Le Point":

What is known about Jesus?

Very little. His life is recounted in the four Gospels recorded between 40 and 80 years after his death. Some factual information has been handed down by later historians, the Jewish Josephus and the Roman Tacitus. One fact is clearly established: he was crucified under Pontius Pilate, prefect of Judaea between 26 and 36 CE. The Gospels describe Jesus as a Galilean who was active around the Lake of Gennesaret. According to Matthew and Luke he was born under the reign of Herod the Great who died in 4 BCE. With the exception of the anecdote of the 12 year-old Jesus teaching in the Temple, the Gospels say nothing about his childhood.

Do we know anything regarding his family and his social circumstances?

He was poor and unmarried. He lived for 30 years in the townlet of Nazareth with his parents, Joseph and Mary, his four brothers and at least two sisters. 

What was Jesus’ education like?

He was a builder or a carpenter, but his vocabulary and the images he employs make one think rather of a countryman. 

Dit bevestig oor hoe min ons weet van Jesus die mens. 

Dan as 'n antwoord op Chris se opmerking dat daar geen konsensus is oor die aard van Jesus, sou ek dit beaam, aan die hand die "Blackwell Companion to Jesus", wat die verskillende soorte Jesus bespreek aan die hand van die Evangelies, Paulus, asook hoe ander gelowe Jesus ervaar, Islam en ander. 

Maar neem ek die volgende uit "The historical Jesus in context" onder die redakteurskap van Amy-Jill Levine. Die boek is afkomstig van Princeton Universiteit. 

• Jesus has been described as a Jewish reformer seeking to prepare his people for the inbreaking of the kingdom of heaven. This Jesus insists “not one jot or stroke of the Law will pass away” (Matthew 5:17–18).

• Conversely, there is Jesus the antinomian who “declared all foods clean” (Mark 7:18–20) and dismissed Temple and Torah as antiquated and irrelevant.

• Jesus the Cynic-like philosopher teaches a subversive wisdom and so calls into question the status quo. 

• Jesus the apocalyptic eschatological proclaimer divides the world into the saved and the damned, the “sheep and the goats” (Matthew 25), as he awaits what some Jews called “the world to come,” for his “kingdom is not of this world” ( John 18:36).

• Jesus the Rabbi cares about Torah, wears tzitzit (fringes) according to the commandment in Numbers 15:37–41, celebrates the Sabbath, and worships in synagogues as well as the Temple.

• Jesus the universalist preaches his Gospel to Samaritans ( John 4) and Gentiles (the feeding of the four thousand [Mark 8, Matthew 15]).

• Jesus the nationalist restricts his mission to “the lost sheep of the house of Israel” (Matthew 10:6; 15:24).

• Jesus the charismatic wonder-worker in the mold of Elijah (see 1 Kings 17–19, 21;2 Kings 1–2) and Elisha (see 2 Kings 2–6, 8–9, 13) and comparable to the Jewish figures Haninah ben Dosa and Honi the Circle-Maker heals and controls nature.

• Jesus the magician uses spells and incantations to facilitate cures (Mark 5:41;7:33–34).

• Jesus the social reformer seeks to inaugurate the economic justice envisioned by the Prophets and the year of Jubilee (Leviticus 25:8–55) by teaching his followers to pray, “Forgive us our debts, as we forgive those who are indebted to us” (Matthew 6:12) and insisting, “Give when you are asked” (Matthew 5:42).

• Jesus the celibate hails those who have “made themselves eunuchs for the kingdom of heaven” (Matthew 19:10–12) and promotes a new family based on loyalty to him/to God and not on biological or marital connections. This Jesus echoes the prophet Micah (7:6) by announcing, “Do not think I have come to bring peace to the earth; I have come not to bring peace, but to bring a sword. For I have come to set a man against his father, and a daughter against her mother, and a daughter-in law against her mother-in-law” (Matthew 10:34–35).

• Jesus the affirmer of family values reminds his followers, “For God said, ‘Honor your father and mother,’ and ‘whoever speaks evil of father and mother must surely die’ ” (Matthew 15:4); he teaches, “Whoever divorces his wife and marries another commits adultery against her, and if she divorces her husband and marries another, she commits adultery” (Mark 10:11–12).

• Jesus the mystic claims esoteric knowledge (see Mark 4:11–12), sees Satan fall like lightning (Luke 10:18), and proclaims himself the “true vine” ( John 15) and the “bread of life” ( John 6).

• Jesus the near hedonist takes and teaches pleasure in food and companionship; this “glutton and the drunkard” (Luke 7:34) does not fast, and enjoys a woman’s kiss and touch (Luke 7:36–50).

• Jesus the pacifist advises that “if someone strike you on the right cheek, turn the other also” (Matthew 5:39).

• Jesus the revolutionary has a Zealot in his entourage (Luke 6:15) and advises followers to buy swords (Luke 22:35–38).

• Jesus the nonviolent resister teaches, “If a man in authority makes you go one mile, go with him two” (Matthew 5:41; the reference is likely to the Roman custom of conscripting locals to carry their gear, but only for one mile; to carry the accoutrements of the enemy willingly signals the refusal to be victimized), and “If a man wants to sue you for your shift, let him have your coat as well” (and so literally lay bare the injustice of taking a poor person’s clothing [Matthew 5:40]).

Die lys van uitbeeldings gaan aan en bevestig die Joodse konteks en hoe verwyderd die debat oor Jesus van 'n simplistiese vergelyking is met Horus. Die vergelyking tussen Jesus en Horus is letterkundig van aard en glad nie 'n historiese werklikheid in vergelyking nie. 

Ook moet die aard van die Evangelies dan ondersoek word. En is die bevinding dat Evanglies is nie fiksie soos dit vandag deur sommige kringe aangebied word nie en is die Evangelies 'n form van biografie wat funksioneer in die Grieks-Romeinse konteks en gee "The Oxford Bible Commentary - The Gospels die volgende aanduiding oor die aard van die Evangelies: 

"As recently as 1970 the type of writing now called ‘gospel’ was considered to be without parallel in the ancient world. In 1987 Christopher Tuckett could, with misgivings, still give as the majority opinion the view that there was no close parallel to the genre of the gospels. In the last decade, however, it has become clear that the literary genre of ‘gospel’ can no longer be considered as completely unique".

Die korreksie wat op dit gebied word is soos volg: 

"Burridge (1992) has shown that the gospels fall within the varied and well-attested Graeco-Roman concept of biography.The respectful atmosphere found in the gospels, ‘tinged with praise and worship’ (ibid. 211) occurs also in such works as Tacitus’Agricola and Philo’s De vita Mosis. What is, however, unique to the gospels, and constitutes them as an unprecedented subgroup, is the importance and salvific claim of their message.It is not, then, an unprecedented type of writing, so much as the conviction of the writers that their subject and message had the power to change the world for the four gospels in synopsis those who accepted them, that is unique. But this does not exclude the gospels from the broad category of Graeco-Roman biography".

Dit is dan waarmee ek wou afgesluit het, die kommentaar wat ek nie geskryf het nie en nog in meer detail geskryf moet word. 

Baie dankie

Wouter

  • 72

Kommentaar

  • Beste Wouter,

    Baie dankie hiervoor.
     
    Ek is bly dat jy dit beklemtoon dat Jesus en Horus letterkundige karakters is; nie histories nie.
     
    Wat bygevoeg kan word, is die Gay Jesus: o.a. Markus 14:51-53.
     
    Die vier evangelies is tog duidelik derdepersoonsvertelling, maw die verteller daarvan is alwetend. Indien dit eerstepersoonsvertelling was, maw waargeneem deur een persoon as eerstehandse getuie, sou hy maar moeilik kon byhou vanaf die geboorte van Christus dwarsdeur sy lewe. En hoe sou hy kon bywees waar Christus en die duiwel in die woestyn was, daarna op die dakke van die hoogste geboue in Jerusalem, om daarna weer te vertrek na die hoogste top van die berge. 
     
    Groete,
    Angus 
  • CorneliusHenn

    Hoe verspot! ... kan dit dieselfde "Wouter Ferns" wees  wat die volgende elders getik het?: "Hierdie bevestig Jesus as 'n persoon wat funksioneer het in die Joodse tradisie, daarom dan my standpunt dat Jesus nie 'n herhaling van Horus is nie, maar 'n persoon van vlees en bloed wat weens die aard van die Joodse geloof en die kiem van die idee van 'n verlosser gesien was as 'n verlosser en hoe die historiese verloop van omstandighede 'n werklikheid geskep het wat vandag nie ontwyk kan word nie" ... hahahahaha!!!

  • 'n Fout wat sommer dadelik opduik is die beskrywing van Jesus as 'n skrynwerker. Hout was 'n baie skaars artikel.Jesus was eerder 'n klipbewerker wat waarskynlik saam met ander op bouprojekte in die omgewing gewerk het.

    Mondelinge oorvertelling was die bron van inligting. In sommige dorpe was daar soms slegs een persoon wat kon lees of skryf. Was mense dan nie veeltalig nie. Ja ongetwyfeld, maar die feit dat jy meer as een taal kan praat beteken nie dat jy dit kan lees of skryf.

    Ons neem vandag aan dat as jy bv. Engels kan praat moet jy dit ook kan lees en skryf., wat 'n foutiewe aanname is.

    Nog 'n foutiewe aanname is dat Jesus 'n baie belangrike persoon moes gewees het in die Joodse samelewing.
    Glad nie. Daar was baie ander mense wat baie belangrike posisies in die samelewing beklee het, veral die godsdiensleiers.

    Dit is duidelik dat hul nie daarmee ingenome was dat in ons taal 'n ambagsman 'n alternatiewe skrifuitleg gee nie, net soos vandag se hoogs geleerde teoloë nie daarvan sal hou, as 'n ambagsman vandag in die gemeente sal opstaan en hul skrifuitleg as verkeerd sal bewys nie.

    Sou so persoon dan nog daarop aanspraak maak dat Hy die Seun van God is, was genoeg om sy eie doodsvonnis te teken.

    'n Mens hoef dus nie alwetend te wees nie om sekere gebeurtenisse  neer te skryf of om daar teenwoordig te wees nie. Jesus het baie alleentyd met sy dissipels deurgebring en soos enige goeie leermeester sou Hy hulle wel deeglik ingelig en voorberei het, ook op dit en wat op sy volgelinge wag.

  • Hello Angus et al, 

     
    Ek vra vir jou en ander lesers se geduld aangesien ek grootliks gaan steun op die "Blackwell Companion to Jesus" en dan grootliks in die Engels waarin dit geskryf is en dit tot 'n groot mate verbatim gaan weergee van dit wat ek beskou as die mees verteenwoordigende aspekte van die onderskeie skrywers se argumente te wees. 
     
    Die vraag wat ons almal hier poog om te antwoord is die volgende vraag.
     
    "Maar julle,” het Hy gevra, “wie, sê julle, is Ek?”
     
    Hoofstuk een, Markus se weergawe, deur William R. Telford, (Senior Lecturer in Christian Origins and the New Testament - Durham University):
     
    The Markan evangelist was the first to bring together into a coherent form the various traditions that had grown up over a generation regarding Jesus teaching and activity and provides us with our first real portrait of Christianity’s founder. 
     
    Who is the “Jesus” that we are talking about when we speak ofMark’ s portrait of Jesus? 
     
    The Jesus that confronts us in the Markan text is first and foremost a narrative Jesus who has been given a story, and has been shaped by the evangelist out of the prior Jesus, or better, Jesuse's, of the pre-Markan tradition.
     
    Three pre-Markan traditions in particular can be isolated: 
     
    Jesus as teacher, 
     
    Jesus as prophet 
     
    Jesus as miracle-worker. 
     
    They also have a claim to go back to the historical Jesus.
     
    Though connected with a real or historical world, the world that first confronts us in Mark’s gospel is a narrative world, a story, world, a world in which Jesus traditions have been selected, arranged, interpreted, and retold (or re-presented) in line with the evangelist’s ideology, and in which characters, plot, and settings are constructed in such a way as to enlist the reader’s sympathetic support for (indeed,allegiance to) the central character, and to engender antipathy for his detractors. 
     
    Although some would maintain that Mark’s so-called “ gospel ” is a unique literary genre – his own invention, others have pointed out the resemblances between this work and Greco-Roman biography, Greek tragedy, Hellenistic romance, or Jewish novelistic literature. 
     
    Though the Markan Jesus “human” traits are often emphasized, anger, harshness, impatience, vindictiveness, the evangelist’s real concern is to highlight his“divine” characteristics. 
     
    The Markan Jesus is a figure endowed with power and authority. He wields this power over nature, he works miracles, he possesses supernatural knowledge and he can be dramatically “ metamorphosed ” before his disciples. 
     
    This make us realize that in the Gospel of Mark we are dealing with more than a historical document, with its deposit of traditions, and indeed more than a literary composition, with its storybook world. 
     
    Mark’s gospel is finally a vehicle for religious ideas and is it a theological world that confronts us in the gospel and the theological Jesus who addresses us from its pages.
     
    What, to conclude, was Mark's role in the shaping of traditions about Jesus and his contribution to our first portrait of Jesus?
     
    From a historical point of view, Mark has provided us with a document that offers the historian core traditions relating to the main features of Jesus’ life: his baptism by John the Baptist; his Galilean ministry; his calling of disciples; his activity as a teacher, prophet, healer, and exorcist; his conflict with the authorities; his death at the hands of the Romans.
     
    From a literary perspective, he has given us our first connected narrative account of the life of Jesus, and, with literary skill and artifice, has shaped these traditions into a story that was to have a powerful effect on church and society for generations to come.
     
    From a theological viewpoint, he has combined disparate Jesus traditions under the influence of a christology and a soteriology closer to Paul than to Jesus’ original disciples, and he has done this in the service of a Gentile Christian community struggling to make sense of its Jewish Christian heritage within a Hellenistic world that is henceforth to be its mission field.
     
    Hoofstuk twee, Matteus se weergawe, deur Elaine M. Wainwright, (Professor of Theology and Head of the School of Theology at the University of Auckland, New Zealand.):
     
    It seems almost a truism to state that Jesus is a character, albeit the major character,in the Matthean narrative, Mark Allan Powell makes it very explicit when he says, “the plot of Matthew’s gospel is basically the story of its central character, Jesus.” 
     
    Frank Matera, using literary critical theory of “kernels” and “satellites” as constitutive of plot, shifted attention from historical criticism’s identification of markers in the text indicating structure to key events and what emerges from them in the shaping of a story. 
     
    He summarized his determination of plot in this way. 
     
    By birth Jesus was the Davidic Messiah. After John was imprisoned, he began to preach, heal, and teach, exclusively among the people of Israel. Though most segments of Israel rejected him, his disciples acknowledged him as the Messiah. After explaining to them that he would suffer, die, and be resurrected, he went to Jerusalem, where his cleansing of the temple brought about his death. His death meant that Israel had rejected its Messiah, and consequently, the gospel was transferred to the Gentiles. 
     
    Matthean theology is conveyed through narrative characterization. Within such a frame, Jesus is designated as Emmanuel (“God with us”), the one in whom God is with God’s people. 
     
    Jesus name (derived from Hebrew “he saves” ) because he will save or liberate, as the name indicates, while the term “Christos” evokes the multiple expectations and hopes that were circulating around that name in first- century Judean/Galilean/Syrian Jewish communities. 
     
    Christos pointed to an authoritative royal figure who would reconstitute Israel, hence the link to “Son of David”, while for others it may have evoked the popular messianic figures leading liberation movements at that time. 
     
    The gospel question “ Who do you say that I am? ” has indeed received many nuanced answers in the Matthean gospel, answers reflecting the theologizing processes going on not just in one community but in the different households constituting communities across an arc linking northern Galilee with Syrian Antioch. 
     
    Hoofstuk drie, Lukas se weergawe, deur Delbert Burkett, (Professor of Religious Studies at Louisiana State University). 
     
    Luke begins his story with the births of John the Baptist and Jesus. 
     
    This starting point distinguishes Luke’s story from the Fourth Gospel, which portrays Jesus as a divine being who existed with God “in the beginning”. 
     
    The primary function of Luke’s birth narrative is not historical but christological: to reveal what Luke considers significant aspects of Jesus’ identity and his role in the purpose of God. Luke portrays the infant Jesus as the Davidic Messiah and as the son of God. 
     
    Luke ’ s birth narrative has a primary emphasis on identifying Jesus as the Davidic Messiah or Christ. 
     
    The Greek term christos , meaning “anointed”, translatesthe Hebrew messiah.When the dynasty of Davidic kings did come to an end, Jewish prophets reinterpreted this promise to mean that God would raise up a new king from the line of David. 
     
    As the “Messiah”, this king would be anointed with the Spirit of God, would defeat Israel’s oppressors, and would reestablish an independent kingdom for the Jewish people. 
     
    In the time of Jesus, the Jewish people had various ideas about a messiah or messiahs, but many continued to hope that the Davidic Messiah would arise to deliver them from the Romans, who ruled over them at that time. 
     
    The role of the Davidic Messiah in Luke’s birth narrative remains what it was in traditional Jewish thought.The second main emphasis of the birth narrative is to present Jesus as the son of God.
     
    God proclaimed that David’s offspring would be God ’ s own son. 
     
    Originally this sonship was metaphorical or adoptive.Possibly the original version of Luke ’ s birth narrative presented Jesus as God ’ s son in this adoptive sense,which would not conflict with the view that Jesus descended from David through Joseph. 
     
    In its present form, however, the narrative presents Jesus as the son of God in a more literal sense.
     
    Nowhere in previous Jewish tradition does God have children through mortal women. 
     
    In Greek thought, however, gods or goddesses frequently mated with mortals to produce sons or, less frequently, daughters. 
     
    This tradition of sons born from one divine and one human parent seems to have influenced the way Luke thought of Jesus as the literal son of God. Luke’s account does differ in one respect from these Greek stories. In these, the gods appeared in human or animal form to physically mate with mortal women. 
     
    The Jewish Law, however, forbade anyone to represent God in any such visible form. 
     
    Luke respects these Jewish sensibilities in having the invisible Spirit of God come over Mary and overshadow her in the act of conceiving Jesus.
     
    Wat Lukas betref fokus ek net op Lukas se verwoording van Jesus se identiteit: 
     
    Luke gives Jesus certain designations that reveal his identity. 
     
    These include “son of God”, “Christ”, “son of man”, “son of David”.  “Lord” & “prophet”. 
     
    Son of God: 
     
    Luke’s Jesus is related to God as his son, but Luke explains this relation in two different ways:
     
    Jesus relation to God differs in kind from that of other people, the Holy Spirit “overshadows” Mary, making Jesus the literal son of God.
     
    Die tweede verduideliking kan amper as 'n "weerspreking" gelees word: 
     
    Jesus receives the Spirit of God and its powers only at his baptism, at which time he is acknowledged as the son of God. 
     
    In this account, Jesus ’ relation to God differs not in kind, but only in degree, from that of other servants of God. 
     
    Just as Jesus is filled with the Spirit, so were the prophets of ancient Israel.
     
    In fact, God, as a good father, gives the Holy Spirit to all of his children who ask for it. 
     
    Jesus reception of the Spirit is unique in one respect. When the Spirit comes upon Jesus, he has become the anointed one, the Messiah, the Christ. And when the voice says to him, “You are my son”, the reader will recognize that God has adopted the Messiah, just as he promised to adopt the son of David whose kingdom would last forever. 
     
    Christ:
     
    First stage: 
     
    the Christ or “anointed one” would be the one anointed with the Spirit of God. Jesus was anointed with the Spirit at his baptism,and in that sense became the “ Christ ” even during his public ministry. 
     
    Third stage:
     
    but the Christ was also the one who would drive out the Romans and rule over Israel,an authority that Jesus did not exercise during his lifetime. In the early Christian conception, therefore, Jesus would rule on earth as the Christ at his return. 
     
    Second stage: 
     
    but since Jesus had not yet returned, there must be an intermediate stage as well, in which he reigned in heaven.
     
    Son of man:
     
    This expression, a Hebrew or Aramaic idiom meaning “human being”.
     
    Early Christians identified this figure as Jesus and created a conception of the Messiah that served as an alternative to the traditional concept of the Davidic Messiah. 
     
    In this conception, Jesus was the son of man who ascended to God in heaven in order to receive from him an everlasting kingdom. 
     
    This conception explained why Jesus did not drive out the Romans and establish God’s kingdom as expected: he first had to ascend to heaven to receive it.It also explained why Jesus was not around at present. 
     
    Once he received the kingdom of God in heaven, he would return to establish it on earth and to function as a judge.
     
    Son of David:
     
    The birth narratives present Jesus as the Davidic Messiah, traditionally known as the son of David, meaning descendant of David. Jesus, himself, however, argues that the Christ is not the son of David, but one who is exalted to heaven as Lord. These two alternative conceptions stand side by side in Luke without harmonization.
     
    Lord:
     
    Since the Jewish people felt that it was irreverent to pronounce the personal name of God (“Yahweh”), some of them substituted the title “Lord”.
     
    In Luke & Acts, Jesus becomes “Lord” at his ascension. 
     
    This use of the term “Lord” for both God and Jesus enabled early Christians to transfer the functions of God to Jesus.
     
    Maar dit is die inleiding geskryf deur Delbert Burkett wat die beste opsomming bied en dit veel beter doen as wat ek met die bogaande gedoen het, maar is dit nie 'n geval van "the devil is in the detail", daarom dan bogenoemde verwysings, maar tog sluit ek af met die volgende: 
     
    These gospels probably used earlier sources and traditions that have not been preserved, such as the one that New Testament scholars call “Q” a source common to the Gospels of Matthew and Luke. 
     
    These earlier sources and traditions did not necessarily present the same perspective on Jesus. 
     
    Consequently,as the authors of the gospels combined them in their own works, the gospel portraits of Jesus that emerged were not necessarily consistent internally or with each other. 
     
    Other writings in the New Testament contribute other significant images of Jesus.
     
    The letters written by or attributed to the apostle Paul focus on the crucified and resurrected Christ as the means of salvation for those who confess that he is Christ, Son of God, or Lord. Jesus is also the “last Adam”, whose obedience to God reversed the consequences of Adam’s disobedience. 
     
    The “ cosmic Christ ” of Colossians reconciles the entire world to God. 
     
    The letter to the Hebrews is unique in presenting Christ as a heavenly high priest, comparable to, but superior to, those high priests that served in the Jewish tabernacle. 
     
    These images, for the most part, were not based on personal knowledge of Jesus. 
     
    Paul did not know Jesus personally, though he knew people who did. 
     
    Nor did the authors of the gospels know Jesus, according to New Testament scholars, but wrote forty to seventy years after his death. Nevertheless, new images of Jesus continued to emerge after Jesus ’ death, from people who never met him. In some cases, they could attribute their conceptions of Jesus to the “ Spirit ” of God, who inspired them and taught them new things about Jesus. In other cases, they developed their images of Jesus from passages in the Hebrew Bible or “ Old Testament”. Since they believed that these scriptures spoke about Jesus, they used them to construct their conceptions of him. 
     
    Daarmee dan 'n mondvol, maar noodsaaklik om 'n mens tot 'n voorlopige antwoord te bring. 
     
    Daarom dan hou ek vol dat histories gesproke is Jesus nie 'n herhaling van Horus nie, maar word die letterkundige aard van hierdie verhale om 'n verhaal te vertel nie ontken nie. 
     
    Ek het lanklaas iets oor Egiptiese mitologie gelees en sal daarom nie 'n mening huldig oor daardie onderwerp nie, maar sal wel aanvoer dat Jesus in sy oorspronklike naam, 'n werklike persoon was, maar dat die teologiese vertelling en doelstellinge van die skrywers oor daardie mens, hom heeltemal obskuur laat en die lesers van vandag grootliks laat met die teologiese doelstellinge en ontledings van die skrywers, gebou op werklike biografiese en historiese boustene, en ook soos gesien, werklike politieke en sosiale omstandighede in Joods, Romeins en Griekse konteks.
     
    En nog steeds is net die boonste lagie ondersoek, in hierdie twee briewe van my kant af. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • Hello Angus,

     
     Die gay Jesus, net soos dan die swart Jesus ook en is dit nog 'n aspek wat ondersoek kan word. 
     
    Dit is nie veel van 'n ondersoek nie, maar in THE OXFORD BIBLE COMMENTARY lees ek die volgende: 
     
    The small story about the young man running away naked has led to much speculation. Some have seen here a cryptic autobiographical note by Mark himself; however, it is unlikely that Mark was a Palestinian Jew. Possibly the story has been influenced by Amos 2:r6. 
     
    Attempts to see deeper significance in the 'linen cloth' work by the man (e.g. is this a reference to baptismal clothes 'taken off'?) are probably fanciful.
     
    Met die verwysing na Amos, 2:6 word die volgende konteks gevind: 
     
    (2:6-r6) Israel Finally, Israel is accused like the rest (v. 6). The mention ofJudah (2:4-5) defines Israel as the northern kingdom,though the distinction soon blurs. This 'transgression' too differs from that of the foreigners; it is primarily social.The 'righteous' is either 'an honest man',sold into debt-slavery, or the 'innocent' party, unjustly convicted. 
     
    There are difficulties in v. 7a, but the link between economic poverty and corrupt legal practice seems to be maintained is obscure (lit. a man and his father go to a girl), but the accusation appears to be sexual.
     
    So seks was in die lug, kan dit wees? 
     
    Wie sou dit kon gedink het, 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • F C Boot

    Net 'n observasie.

    Hout was nie so skaars soos jy hierbo beweer nie. Die seders van Lebanon, 'n hantreetjie ver van Nazareth was in die eerste eeu volop.

  • Jaco Fourie

    Dit beteken nie dat daar vry toegang tot dit was nie. Daar is kontrakte aangegaan en Israel was nie hoog op die lys nie, daar was ander meer belangriker klante en as hul nie hul sin gekry het is dit met geweld gevat. Sien studiegeval hieronder.

    Ek weet nie hoe elektronies gaan oordra nie aangesien dit talle verwysings bevat.

    Cedars of Lebanon and Deforestation (CEDARS Case)             CASE NUMBER:        187         CASE MNEMONIC:      CEDARS         CASE NAME:          Cedars of Lebanon and Phoenicians  
    I.    IDENTIFICATION
    1.    THE ISSUE         Owing to the diminution of rainfall from north to south,       from west to east, and from highland to lowland, these       were exactly the directions in which the chief lumber       traffic moved [along the Mediterranean].  Exceptions       occurred mainly where choice woods from a limited area of       production gradually acquired wide use, as in the case of       ...the unsurpassed cedars of Lebanon.  [Semple, pp.267-       68]       

     The cedar trees of Lebanon were much heralded in the times of antiquity for their beauty, fragrance, commercial value, and utility in building.  Research derived from historical abstracts reveals the relationship between ancient Lebanese cedar trade for commercial and economic profit, and the denudation of the once beautifully forested lands of the Levant. 

    This case study, therefore, has certain relevance as an ancient trade issue with apparent environmental consequences, as demonstrated by a minimally forested Lebanon today;  the significance of this research is hence justified.  To know the appearance of Mount Lebanon in ancient times, as well as how its vegetation changed to a great degree, "[I]s to come to grips with processes that offer unrivaled evidence of man's ability to transform nature." [Mikesell, p.1]

     2.    DESCRIPTION       In antiquity, there were a variety of different peoples populating the Levant;  the most prominent being the Canaanites, Aegeans, Aramaeans, and Phoenicians.  For the purposes of this paper, I will focus on the Phoenicians and their pursuit of a thallasocracy (defined as a maritime empire) based on the sale of lumber throughout the Mediterranean. 

    The results of their commercial interests and sea-faring exploits had a special impact on the timbered areas of Lebanon, as near-total denudation took place.  Of secondary importance to this paper will be the effect of military campaigns and the exaction of tribute on Levantine deforestation.

    1       Along coastal strips and lowlands of the Mediterranean, the primary areas of settlement, forested land was rapidly cleared. [Semple, p.266]  As a consequence, a lumber trade developed between well-timbered regions and sparsely-timbered or deforested regions of the Mediterranean.  For nearly three millennia (c. 2600 B.C. - 138 A.D.), the timber from the mountains of Lebanon served obvious needs of early settlement, demand for fuel, ship and other building material, and timber for cabinets inclusive. [Semple, p.267]2   

       Writers such as Theophrastus, Homer, Pliny, and Plato, along with the Old Testament provide the modern world with documented descriptions of the once richly forested mountains of Lebanon.  The wood's importance in social development and improving the economic well-being of ancient civilizations is also alluded to in the historical record.
    3        Among the most significant centers of trade in lumber were Sidon and Tyre.  Due to their geographic location close to the sea, the cities acted as ports for trade, wherein cedar logs from the outlying mountains would be felled and sent down stream, often tied together as rafts.  The destinations were, in these cases, often populous coastal lowland nations, e.g. Egypt and Palestine, which had little timber and a need for building materials. [Baramki, p.19 and Semple, p.271]  "...Phoenicia, especially Byblos, supplied Egypt with the timber which she needed for her buildings, her boats, her furniture and fuel, and especially her funerary equipment.  Vast quantities of cedar and pine timber were made into rafts and towed by boats from Byblos, mainly to Egypt, as early as 2800 B.C..." [Baramki, p.18]  Egypt chose Phoenician ports for commercial relationships because of its relative proximity.

     The next nearest source of lumber trade would have had to come from Amanus or Cyprus. [Meiggs, p.62]       Records detail trading relationships which developed for such important historical constructions as Jerusalem's new temple built by King Solomon of Israel.  A contract was made between Solomon and King Hiram of Tyre, wherein cedar logs from the mountains of Lebanon, as well as pine, were gathered and sent downstream for the specific purpose of building the famously ornate Second Temple.

    The communication between the two kings reads:  þAs you dealt with David my father and sent him cedar to build himself a house to dwell in, so deal with me.þ [II Chronicles, ii.3]  Biblical passages such as this one represent the most detailed record of the Phoenician lumber trade.  It is written that Solomon even went so far as to send forced laborers to Phoenicia in order to assist in the clearing and facilitate the transportation of cedar to Palestine.4 [Mikesell, p.18]  Meiggs contends that securing cedar wood was a necessity for Solomon,  because he was attempting to compete with other regional kingdoms for prestige and reputation. Lebanese cedars built into the Israelite Temples would help Solomon in this regard. [Meiggs, p.69]   

       Of further interest, Harden explains the dominating Phoenician influence in the temple's architecture.  "The full description in the Bible of Solomon's temple at Jerusalem, built as it was by Phoenician workmen, gives some indication of what an important temple looked like."  He continues, "The inner sanctuary...of Solomonþs temple was panelled with cedars from floor to ceiling and its ceiling was of cedar beams and planks forming recessed panels." [Harden, p.91 and p.141, as well as Mikesell, p.18]  Meiggs provides the details:    

       Cedars were also lavishly used in the palace and adjoining buildings.  The so-called House of the Forest of Lebanon was larger than the temple, 150x75x45 feet.  The wide span of seventy-five feet, more than twice the width of the temple, needed internal supports for the roof.  There were four rows of cedar columns with beams of cedar over them and further lengths of cedar on top of the walls, which were made of carefully cut blocks of stone.  These two series of cedar beams formed the basis of the roof, with smaller cedar timbers over them and a sealing of mud.  Cedar was also used for the panelling of the Hall of Judgement. [Meiggs, pp.70-71]     

       These Tyrian and Sidonian commercial relationships with the Israelites represent the level at which Levantine cedar timber was esteemed in Palestine.  Not only were cedars used in the first two sacred temples of the Israelites, but contracts were also made to ship Phoenician timber for the restoration of the Second Temple (c. 520 B.C.). [Ezra, iii.7]

     The relationship continued to develop, as men of Kings Hiram and Solomon engaged in joint commercial expeditions along the Mediterranean. [Meiggs, pp.71-72]        In another case, because timber along the coastal region of Asia Minor was exhausted, cedar wood from Lebanon was imported for the well-reputed edifice:  the Temple of Diana. [Semple, p.275]

    Also, in  sixth century B.C. Egypt, Amasis claimed that he happened upon Osirisþ sacred barge at Thebes.  Upon finding that it was made of weak, small acacia wood, he rebuilt it with strong, large cedar wood. [Meiggs, p.59]  A further popular use of cedar timber in antiquity was with monumental doors and roofing.  In the Near East, as well as Rome and Greece, long boards of cedar were cut for roofs and temple and palace doors.  The famed temples of Seti I at Thebes and Osiris at Abydos serve as examples of cedar-based architecture. [Meiggs, p.64]    

      Additionally, because of its richly forested mountains, the Levantine region was the object of repeated conquest by neighboring peoples, most notably Babylonia, which had been importing wood for its temples as early as 3,000 B.C.5 [Semple, p. 271]  Throughout antiquity, however, there was a demonstrated effort on the part of all controlling nations to make use of the cedar timber of Lebanon. Meiggs explains that, "The most colorful records [of the forest area vegetation pattern] are the royal inscriptions of Mesopotamian and Egyptian kings, who thought it natural to include records of their tree-felling in the accounts of their military campaigns and to hand down to posterity a description of the palaces they built." [Meiggs, p.53 and Mikesell, p.12] 

    The conquest of areas surrounding the mountains of Lebanon, therefore, provide modernity with a veritable historical record of the forests, as well as documentation of the several uses of its timber and efforts at clearing areas.  "Cedar was thought to be the prize which all the states of the Near East coveted, and for which the empires of Egypt and Mesopotamia were prepared to fight." [Meiggs, p.55]      

     Accounts abound concerning the diminution of cedar timber in the mountains of Lebanon as a result of tribute payments.  Due to the constant quest for control of the valuable forested lands, records from various royal peoples detail the spoils of their successful military campaigns.  Thut-Mose III, Seti I, and Ramses III are but a few who made a point of mentioning the fine timber secured from Lebanon as tribute;  the cedars supplied them with wood for ships, ceremonial barques, beams, masts, temples, etc. [Mikesell, p.12] 

    The Phoenicians, often were required to construct ships as well.  Meiggs contends that this was the case with the campaign of Thut-Mose III, who demanded ships be built so that his armies could cross the Euphrates.  "When my majesty crossed over to the marshes of Asia, I had many ships of cedar built on the mountains of God's Land near the Lady of Byblos." [Quoted in Meiggs, pp.65-66]     

      Oftentimes, military campaigns consisted of elaborate plans for logging expeditions (the means of assuring payment of tribute). Babylonian King Nebuchadnezzar inscribed the details on-site in stone:        I cut through steep mountains, I split rocks, opened       passages and [thus] I constructed a straight road for the       [transport of the] cedars.  I made the Arahtu float       [down] and carry to Marduk, my lord, mighty cedars, high       and strong, of precious beauty and of excellent dark       quality, the abundant yield of Lebanon, as [if they be]       reed stalks carried by the river. [As quoted by Mikesell,       p.13]          In this way, Egyptians and Mesopotamians used military means to overcome a domestic shortage of a natural resource which was slow to replenish itself.6

     Leaders of these various nations then, looked at wood as a justification for military campaigns;  the exaction of tribute enabled conquerors of the Levant to appropriate, and thence denude, parts of the Levantþs rich supply of forested land.  By doing this, they easily circumvented shortcomings at home.  Spoils of victory in the ancient Near East, then, included wood from Lebanon

    .7  Cycles of consolidated power in Egypt and Mesopotamia (later Persia too) reflected the fluctuations in Phoenician commercial history and forest use.  Relative prosperity by either one of the flanking kingdoms amounted to effective control of the Levantine timber (which often manifested in demands for tribute). [Meiggs, pp.72-73]  Isaiah's terse memorial for the forest-clearing Nebuchadnezzar (upon his death in 562) reads:       The whole world has rest and is at peace;             it breaks into cries of joy.       The pines themselves and the cedars of Lebanon exult over you.             Since you have been laid low, they say,             no man comes up to fell us.       [Isaiah, 14:7-8]         Mesopotamia, not unlike Egypt, contained sparse plots of serviceable trees.  In order to supply the Mesopotamian kingdoms in antiquity with wood for palaces and temples, external supply sources were sought.

     At first, Amanus was chosen because it was closer;  however, as detailed above (fn.7), the tall cedars of Lebanon soon overshadowed their shorter Syrian counterparts from Amanus.  Lebanese timber, then, became the object of veneration and eventual conquest. [Meiggs, p.63]       Historically, the Phoenicians had the most prominent and dominating influence (commercially-speaking) in the Levant.  Owing to their Aegean ancestry, the Phoenicians were a great sea-faring people, and their fleet of ships were built primarily with cedar and pine timber from the mountains of Lebanon.8 [Semple, p.270-71] Baramki points out that the Phoenician people, "[E]stablished a thalassocracy over the Mediterranean for over four centuries and over the Aegean for at least three and a half centuries. 

    They were never eclipsed as a maritime nation until the rise of Venice, Genoa and Pisa in the Middle Ages.  It is this fusion of [the Aegean and Canaanite] races which heralded the Golden Age of Phoenician greatness." [Baramki, p.26]        Harden adds that the joining of trade in raw materials, such as cedar timber, and imported raw materials helped to establish their maritime dominance. [Harden, p.137]  Baramki  further maintains that, þIt was the unlimited produce of the hinterland from the Lebanon to the Persian Gulf that they carried over the seas to Egypt, Greece, Cyprus, Africa, Spain and the Islands in the basin of the western Mediterranean and brought back the products of the latter countries to Phoenicia whence they were carried...to the hinterlands of Asia.þ [Baramki, p.62]    

      From the location of Phoenician settlement, it may be extrapolated that the cedar timber from Lebanon, by virtue of its geographical proximity, provided an integral - perhaps even a necessary - resource with which their thalassocracy was established and on which it thrived. [Baramki, p.63]  Additionally, it may be suggested that the cedar forests, which provided the Phoenicians with the timber needed to produce their galleys, helped to export the several products (other than wood) for which Phoenicians are famous:  namely the alphabet, knowledge of astronomy, and their renowned purple dyes, as well as, "[P]roducts of Egypt, Babylonia, Assyria and Syria to the Greek world, to North Africa, to Sicily, to Spain, and even to the remote coast of Etruria." [Baramki, pp.58-62]  Richer detail of Phoenician trade is added by Ezekiel: "[T]he markets of Tyre...offered linen from Egypt, silver, tin, lead, and iron from Spain, copper from Cyprus, horses, mules, and articles of bronze from Asia Minor, sheep and goats from Arabia, gold precious stones, and spices from Yemen, and a host of other products from near and far." [Ezekiel xxvii.1-25]  It was the ship building, however, that served as the primary industry of the Phoenicians during their Golden Age. [Baramki, p.63]     

     Evidence of cedar timber brought from Phoenicia to nations along the Mediterranean, especially that which was used in the construction of buildings, is extant in texts and historical artifacts. [Semple, p.270]  Nevertheless, timber from other regional forests near and around the Mediterranean contributed significantly to the resource supply.  "It was especially the northern mountains of the Mediterranean Basin, with their heavier rainfall and denser forests, which yielded the most ample and varied supply of timber, and which therefore, furnished the chief cargoes for the lumber fleets of ancient times."[Semple, p.273]      

     The cedar lumber from Lebanon, therefore, did not serve as an exclusive resource in antiquity.  Nevertheless, the Levantine forests were the object of continual military campaigns.  This point serves as a marker of the cedar woodþs relative value in the Mediterranean.  "In addition to the Levantine forests, pine was available on Jabal Sinjar, and oak, juniper, hawthorn, and other species could be found in the Zagros range.  Thus the importance of the Phoenician forests is probably best explained not merely by a need for timber but, rather, by a desire for timber of exceptional size." [Mikesell, pp.16-17] 

    The consequent campaigns in the Levant when other wood could be had were an indication of the cedar timberþs veneration.       Lebanese cedar wood was revered for various reasons by ship builders and those involved in the construction of buildings. Pliny used the cedars of Lebanon as a standard by which all other timbers would be measured.  [Semple, p.283]  The Greek historian Diodorus also documented the relative strength and beauty of the Lebanese cedars. [Meiggs, p.57] 

    Detail of the venerable cedars is provided by Meiggs.  He describes how, when given a choice among Levantine woods, the cedar was an obvious first option:       The kings of Mesopotamia and Egypt chose cedar before fir for several reasons.  As a tree it was a patrician, the fir plebeian. The wood of the cedar, unlike the fir, resisted rot and insects and was very durable, as was demonstrated in the temple of Artemis at Ephesus, the roof-beams of which were of cedar and still in good condition four hundred years later.  It also had an attractive aromatic scent, took a good polish, and was appreciated by carpenters and cabinet-makers because it had a close, straight grain and was easy to work.  ...[B]oth cypress and juniper were less handsome and neither could compare with the cedar in height. [Meiggs, p.55]     

     Around the time of Plato, the local forests of Greece were denuded, and as a result, the Athenians imported an extensive amount of timber, most notably from Phoenicia. [Semple, p.276]  It is this wood that contributed to the development of the great Athenian fleet of ships. [Semple, p.276]  Semple establishes that:       Later the expansion of Macedon over all this coast as far as the Hellespont excluded Athens from her nearest and surest lumber supply, and jeopardized her sea connection with the Caucasus and Pontic forests, until her incorporation into Philipþs empire again opened these sources of supply.

     Athens revolted from Cassander in 305 B.C. and forfeited her right to use the Macedonian forests. Then she turned to Demetrius of Syria and was promised timber for a hundred war ships.  The wood doubtless came from the Lebanon range. [Semple, p.277]       Theophrastus attests to the acclaimed utility of cedar (along with fir and pine) in ship-building in several of his passages. [Cited in Meiggs, pp.56-57]  The reputation of  Lebanese cedarsþ durability and fragrance traversed the Mediterranean to the Greek and Roman worlds. 

    It later penetrated the world of the Persian empire as well.  In fact, references provided by historians cite the Phoenicians' cedars as being central to the construction of the Persian fleet which battled the Greeks during the fifth century B.C. [Meiggs, p.83]       Clearly, lumber from the Levant proved to be an invaluable resource in antiquity.  The cedarþs seemingly endless supply in the sparsely forested eastern Mediterranean region, along with its intrinsic value, helped to bring its reputation to one of prominence.  Hitti provides the relevant citations.  "[The Lebanese cedarsþ] excellences have been sung by poets, prophets and historians.  References abound to its strength (Ps. 29:5), durability (Jer. 22:14), majesty (2 K. 14:9;  Zech. 11:1-2), suitability for carving (Is. 44:13-15), stateliness (Is. 2:13; Ezek. 17:22)."9 [Hitti, p.37]  The prose in Ezekiel sufficiently attests to the cedar's reputation:       Look at Assyria:  it was a cedar in Lebanon,             whose fair branches overshadowed the forest,       towering high with its crown finding a way through the              foliage.       Springs nourished it, underground waters gave it height,       their streams washed the soil all around it       and sent forth their rills to every tree in the country.     

    o it grew taller than every other tree.       Its boughs were many, its branches spread far;             for water was abundant in the channels.       In its boughs all the birds of the air had their nests,       under its branches all wild creatures bore their young,       and in its shadow all great nations made their home.       A splendid great tree it was, with its long spreading boughs,       for its roots were beside abundant waters.       [Ezekiel 31:3-7]    

            The reverence for and knowledge of the forests of Lebanon in ancient Mesopotamia is presumed in tales from antiquity, such as The Epic of Gilgamesh.  The story tells that, þWhen they had come down from the mountain, Gilgamesh seized the axe in his hand:  he felled the cedar.  When Humbaba heard the noise far off, he was enraged;  he cried out, þwho is this that has violated my woods and cut down my cedar?þþ [The Epic of Gilgamesh, 2nd millennium B.C.] Mikesell elaborates on the historical references:  "[T]he vivid forest episode of the Gilgamesh Epic suggests an awareness among ancient inhabitants of Mesopotamia of a vast 'green mountain,' where tall cedars þraised aloft their luxurianceþ and cast a þdelightful shade." [Mikesell, p.14]       Historically, resinous wood such as the Lebanese cedar had numerous applications, and as a result, was continually sought after.  Semple delineates its uses:      

    ccording to the evidence, the crying need of eastern Mediterranean lands was for ship timber.  A multitude of fishing smacks, naval vessels, merchant ships, and coastwise transportation boats kept up the demand for fir, pine, cedar and minor woods which entered into their construction.  The coniferous forests were therefore constantly levied upon;  and they were further depleted by the steady demand for pitch, tar, and resin.

    Traffic in these usually accompanied the lumber trade, and emanated from the same sources of supply...       The demand for all products of resinous woods was relatively greater in antiquity than now.  They were employed for the preservation of ship wood and all ship equipments, for coating the interior of earthenware wine jars, and for the preparation of volatile oils, salves and ointments, which were almost universally used in ancient times.  Resin and tar were the chief basis for cough medicines prepared by Greek physicians, and were ingredients of salves for external use. 

    Oil of cedar, distilled from the Syrian cedar, was regularly used for these purposes, because its antiseptic or cleansing qualities were recognized.  It was exported from Phoenicia to Egypt where it was needed for embalming the dead. The Romans used it for soaking wood as a protection against decay and insect attack.  This was the ancient forerunner of the modern creosoting process.  [Semple, p.282]             Baramki adds another dimension to the historical record when noting that Egypt, "one of the largest timber-consuming countries of antiquity," required cedar wood for the solar barque of Raþ, but it did not possess the natural resource domestically.  Indeed, because of Egyptþs funerary rituals and buildings, trade with timber suppliers, such as the Phoenicians, developed. [Baramki, p.19]  Mikesell substantiates this by noting that cedar wood was, "[P]rized by Egyptian builders of sarcophagi, coffins, and other appurtenances of burial.  In addition, resins from cedar, fir, and pine were used in mummification." [Mikesell, p.13]  Edifices as well as coffins throughout Egyptian and other north African archaeological sites also bear this point out. [Harden, p.141]     

      Nevertheless, overland commercial trading proved to be problematic in most instances for Egypt because of the dangers posed by the nomadic bandits of the Sinai Peninsula and Palestine. [Baramki, p.19]  As a result, oversea trading with a maritime power such as Phoenicia was cheaper and more reliable - not to mention safer.  Thus, a commercial relationship spawned by sea.  At times, however, the relationship was quite lopsided, as Egypt periodically maintained control over Byblos and other nations occupying the Levant. [Baramki, p.21]  Consequently, much of the timber Phoenicia exported to Egypt was done partly as a form of tribute. [See above and Baramki, p.21]     

     The bandits were not limited to the Sinai and Palestine, however.  Evidence points to a perennial problem with robbers living in the Levantine mountains as well.  Reportedly, they were able to hinder Phoenician commerce and harass woodsmen from the highlands to the Mediterranean.  This domestic problem was tempered for a short time during the reign of Hadrian;  nevertheless, it continued unabated for some time during free Phoenician rule. [Mikesell, p.21]  

      Unfortunately, along with the great tales of the rich forests of Lebanon and the collateral commercial and economic opportunities, come stories of forest clearing and denudation.  Due to the relatively limited supply of lumber along the eastern Mediterranean, as well as the extensive demand placed upon it by the rapidly growing population centers in the area, denudation of the Levantine forests took place rather quickly.10 [Semple, p.289] Additionally, only the best trees, Lebanon cedars inclusive, were sought after for the construction of elaborate and ornate palaces, temples, and other buildings.

     As this demand grew progressively over time, the timber supply correspondingly dwindled into a state of scarcity. [Semple, p.290]       Evidence of exploitation in times of modernity records that, Timber from Mount Lebanon was undoubtedly used in construction of the first Muslim fleet (c. 645) at Acre and Tyre.  Evidence that the pine forest near Beirut was exploited for shipbuilding during the Crusades has already been cited.  That timber continued to be exported from Mount Lebanon is indicated by the use of cedar in Umayyad palaces and mosques.  Similarly, when al-Mansur moved the seat of Abbasid government from Baghdad to Samarra in 836, he ordered that wood for the new capital should be imported from "Antioch and all the littoral of Syria." [Mikesell, pp.23-24]      

     Grainger recounts some of the perils faced by the forests of Lebanon.  He explains that, "Not only was timber used for ships - both warships and merchant ships - but it was used as fuel for many other industries.  Theophrastus mentions two especially located in Phoenicia, burning lime to make mortar and a technique for producing pitch which involved burning the living tree. 

    Further, an old-established industry at the cities or, at least, Tyre and Sidon, was bronze manufacture, while Sidon was known for the manufacture of glass, both of which consumed great quantities of fuel."[Grainger, pp.71-72]   Mikesell adds that, "[M]erchants of Damascus, Tripoli, and other Levantine cities continued to exploit its denuded slopes for firewood and charcoal, a practice that persists today.' [Mikesell, p.24]  Therefore, it is clear that the industries of Phoenicia that have survived over time contributed (and contribute) significantly to the permanent state of deforestation in Lebanon.  In an attempt at verification of this, Mikesell interpolates the historical record from details surrounding current lifestyles of Druze and Maronite villagers atop Mount Lebanon.

     Many, for instance, have noticed that smelting and wood-consuming industries exist to this day. [Mikesell, p.23]         With the denudation of the forests came the denudation of the soil, the consequence of which was a feedback effect.  An absence of forest cover resulted in a scouring of the earth by torrential autumn rains.  Humus was washed away leaving the mountain sides barren and vulnerable to the elements. [Semple, p.291]  "In many sections of the Mediterranean a single deforestation has meant denudation of the soil also and hence, the permanent destruction of the forests.  Hence all Mediterranean lands today show a low percentage of forested area, despite the predominant mountain relief which would naturally be devoted to tree growth."[Semple, p.291]

     The loss of fertile soil closed the causal loop;  trees are unable to grow back and replenish the barren area once home to dense forests.  It can only be assumed that plants and animals dependent on the forest growth and cover also perished as a result of the twin forms of denudation.       The difficulty in replenishing the timber supply is due in part also to the porous limestone soils, which only produce a maqui when devoid of tree life.11 [Semple, p.261]  Maronite and Druze villages high atop points of Mount Lebanon have given tacit approval of shepherding, which has resulted in the destruction of seedlings and the felling of many remaining, mature trees. [Mikesell, p.23]  Goat and sheep grazing, fires (either begun intentionally or accidentally), summer droughts, lack of shade, and the excruciatingly slow accumulation of soil, have all worked against any natural replenishment as well as human-introduced efforts at reforestation. [Semple, pp.290-91] 

    The forests suffer seemingly permanent losses as a consequence.  "With the exception of quick-growing pines, coniferous species seldom play a prominent role in the colonization of abandoned land, for goats continue to range over most of Mount Lebanon.  Cedar, delicate in its reproductive requirements and slow to mature is especially ill equipped to colonize in regenerating formations used as goat pasture." [Mikesell, p.25]        Although the Phoenicians were largely responsible for the cedar lumber's extensive trade and consequent scarcity, they also, quite possibly, helped to preserve what exists today.  In other words, the insight and resourcefulness of the Phoenicians likened them to environmentally conscious traders. 

    They recognized that their timber supply was depleting, and they sought to maintain it as best as they knew how.  Semple explains, "One is led to surmise also that those expert Phoenician woodsmen, who were commended by King Solomon, may have understood the fundamental principles of forestry and therefore have intelligently exploited their timber supplies."[Semple, p.289]  As the wood grew scarcer, the Phoenicians looked elsewhere for timber supplies and carefully preserved the remains.       

    The motive for the Phoenician invasion of Cyprus (eleventh century B.C.) quite probably was due, at least in part, to the necessity of preserving and conserving the timber from the mountains of Lebanon.  The forested mountains of Cyprus furnished an alternate supply source of timber for the Phoenicians as resources in the Levant began to dwindle. [Semple, p.271]     

     There were several other short-lived attempts throughout history at protecting the forests from clearing and exploitation. Emperor Hadrian provides an excellent example of this effort at delimiting an area of preservation and control.  The Mamluk dynasty also looked upon the wood from the Levant with great reverence; consequently, the sultans controlled the forest land and regulated (often from Damascus) the use of its timber. [Mikesell, p.24]       In sum, the development of lumber trade in the Mediterranean in times of antiquity has left the mountains of Lebanon with few of its historically venerable cedar trees.  Harden reports that, "The Lebanon was in ancient times prolific in cedar trees and other useful timber, but only a few plantations now remain, carefully preserved. 

    The best lies near the source of the Nahr Quadisha, inland from Tripoli." [Harden, p.301]  Several of the existing forests are owned by villages within which the trees stand.  The trees are maintained in expectation of a tourist trade developing; unfortunately, there is evidence that tourism is also contributing to the demise of Lebanese cedars.  Mikesell points to the "incessant trampling of the forest floor by visitors" which "precludes the possibility of its regeneration." [Mikesell, p.27]      

    The existing forests scattered about at higher elevations are a consequence of accessibility and modern forms of protection. þIndeed, several of the remnant stands of cedar...can be described as sacred groves.  Chapels have been built in the stands...and the forests...are under the protection of the Maronite patriarch.  The quasi-sacredness of the trees in these stands is indicated by the modern Lebanese reference to them as "cedars of the Lord." [Mikesell, p.27]        Reforestation efforts will be ineffective, however, unless rural economic reform takes place.  Use of wood as charcoals and fuel, as well as goat herding will have to cease.  Mikesell surmises that even with successful reforestation efforts, þThe barren slopes of the Levantine mountains will continue to offer dramatic evidence of the use and misuse of a resource that was once described as the þglory of Lebanon.þþ [Mikesell, p.28 (citing Isaiah, lx.13)]  It is unlikely, therefore, that the much heralded cedars of antiquity will return to their plentiful state. 3.

       RELATED CASES 4.    AUTHOR:  Benjamin T. Kasoff II.   LEGAL CLUSTER 5.    DISCOURSE AND STATUS: DISagreement and COMPlete 6.    FORUM AND SCOPE" PHOENicia and MANY 7.    DECISION BREADTH: 5       he number of groups and nations of people involved have not been statistically noted in the historical record.  Grainger points out that, "Quantification of trade is a task which cannot even be contemplated, since no data exist.  We do not know with any pretence at accuracy any of the relevant numbers - population, numbers of seamen, numbers of ships, production quantities, wealth in total or in breadth of distribution, levels of supply and demand.  For none of these can any figures even be suggested which will not be a guess." [Grainger, p.75] 8.    LEGAL STANDING: LAW III.  GEOGRAPHIC CLUSTER 9.    GEOGRAPHIC LOCATIONS       Domain:     MIDEAST       Site:       North Mideasst [NMID]       Impact:     LEBANanon 10.   SUB-NATIONAL FACTORS: YES 11.   TYPE OF HABITAT:  TEMPerate IV.   TRADE CLUSTER 12.   TYPE OF MEASURE:  Regulatory Ban [REGBAN]    

      Specific references to trade restrictions are provided by Grainger, Semple, Mikesell, and Meiggs.  Grainger tells of how, "In Roman times, the forests were already restricted to the higher slopes, and the Emperor Hadrian had the bounds of the royal forests marked."  He continues later, "It can be safely assumed that the Phoenician cities along the Lebanese coast controlled the seaward slopes of Mount Lebanon as far as, and including, the forest."[Grainger, pp.17 and 19]  Mikesell further establishes that, "[A]n attempt was made to delimit the surviving forests and mark them as imperial domain."  He adds, "Their appearance elsewhere suggests that the surviving forests were regarded as a threatened, or at least an exhaustible, resource."12 [Mikesell, p.19]  In this sense, restrictions on trade and use of cedar wood appear to have been implemented in order to forestall the diminution of the forested area of Mount Lebanon.    

      Meiggs, contrarily, asserts that it is doubtful Hadrian would have marked inscriptions on rocks covering barren slopes.  The likely reason for the inscriptions was to assert sovereign control over timber that was being felled and cleared.  "The loss to the imperial exchequer was a sufficient motive for making imperial ownership more explicit."[Meiggs, p.87]       Some quantitative data, although perhaps not precise, indicates that 18th and 19th century villagers from Bsharri sought to maintain forest growth.  Figures of its grove tallied twenty-three to twenty-four trees at the end of the 17th century and about four hundred trees by 1810. [Mikesell, p.27]  Currently the Bsharri grove stands as a Lebanese national monument.      

    As stated in the description [IB], the forests of Lebanon were under constant siege through the times of antiquity.  Their control was subject to varied laws and directives.  Semple establishes that demand for ship supplies resulted in efforts to control the lumber trade by early governments.  "The object was to guarantee ample provision for the home state, and to cripple rivals by excluding them from the best lumber markets."  She continues, "Even states with abundant lumber permitted its export only by treaty agreement."[Semple, p.267]          Meiggs outlines the taxes and other trade measures legislated by the Assyrian ruler, Sargon II (721-705).  Sargon's letter to Tyre reads:       I levy taxes on anyone who brings down wood, and I       have appointed tax-collectors over the quays of all       Mount Lebanon, and they keep watch...I appointed a       tax-collector over those who come down to the quays       which are in Sidon...I made a statement to them, that       they might bring down the wood and do their work       with it, (but) that they were not to sell it to the       Egyptians or to the Palestinians or I would not allow       them to go up to the mountain. [Quoted in Meiggs, p.75]        

    These measures, of course, amount to an historical version of modern-day protectionist-mercantilist trade practice.  Cedar wood was used as a means of control, in the form of taxation, as well as leverage, in the form of timber sanctions on Egypt. Unfortunately, little else has been discovered by this author with respect to specifically delineated measures, save the above scant references. 13.   DIRECT vs. INDIRECT: DIRect 14.   RELATION OF TRADE MEASURE / RESOURCE IMPACT       Directly Related:       Yes WOOD       Indirectly Related:     No       Not Related:            No       Process:                Yes DEFORestation 15.   TRADE PRODUCT IDENTIFICATION: WOOD 16.   ECONOMIC DATA 17.   IMPACT OF TRADE RESTRICTION: MEDIUM 18.   INDUSTRY SECTOR: WOOD 19.   EXPORTERS AND IMPORTERS: PHOENicians and MANY       Phoenicians of various cities along the eastern Mediterranean Levantwere wood exporters.  Also, others who dominated the region, including Egypt and Babylonia. Various nations along the Mediterranean were importers, including Greece, Spain, Egypt, Palestine, and Rome, among others. V.    ENVIRONMENT CLUSTER 20.   ENVIRONMENTAL PROBLEM TYPE: DEFORestation    

      The zone above 1,200 meters in altitude primarily contains conifers, cedars, firs, and junipers. 21.   NUMBER OF SPECIES 22.   RESOURCE IMPACT:  LOW and SCALE 23.   URGENCY OF PROBLEM: LOW and 1200 of years 24.   SUBSTITUTES: Conservation [CONSV] V.    OTHER CLUSTER 25.   CULTURE: YES       The many Biblical references attest to the cultural importance of the case. 26.   HUMAN RIGHTS: NO 27.   TRANS-BOUNDARY ISSUES: YES    

      Military campaigns resulted in the transferal of cleared cedar timber from Phoenicia to nations such as Egypt and Mesopotamia.  Also, the territory of forested areas in Lebanon was delimited at times to implement zones of environmental protection;  boundaries were thus cast. 28.   RELEVANT LITERATURE 1.     Dimitri Baramki.  Phoenicia and the Phoenicians (Khayats: Lebanon, 1961). 2.  E. W. Bealsz.  "The Remnant Cedar Forests of Lebanon," Journal of Ecology.  Volume 53 (1965). 3.  Wallace B. Fleming.  The History of Tyre (Columbia Univ. Press:  NY, 1966). 4.  John D. Grainger.  Hellenistic Phoenicia (Oxford Univ. Press: NY, 1991) 5.  Donald Harden.  The Phoenicians (Frederick A. Praeger, Inc.: NY, 1963). 6.  Philip K. Hitti.  Lebanon in History (Macmillan:  London, 1967). 7.  Russell Meiggs.  Trees and Timber in the Ancient Mediterranean (Clarendon Press:  Oxford, 1982).                    8.  Marvin W. Mikesell. "The Deforestation of Mount Lebanon," The Geographical Review. Volume LIX, Number 1 (January, 1969). 9.  Sabatino Moscati.

     The World of the Phoenicians (Frederick A. Praeger, Inc.:  NY, 1968). 10. M. B. Rowton.  "The Woodlands of Ancient Western Asia," Journal of Near Eastern Studies.  Volume 26 (1967). 11.  N. K. Sanders.  The Epic of Gilgamesh (Penguin Classics: Harmondsworth and Baltimore, 1960). 12. Ellen Churchill Semple.  Geography of the Mediterranean Region (Henry Holt and Co.:  NY, 1931). 13. D. S. Walker.  The Mediterranean Lands (Methuen & Co.: London, 1962).                                   

      References   1.    Mikesell reports that the earliest Egyptian and Mesopotamian documents detail the value of the Levantine timber.  The records continue their documentation through the rule of Emperor Hadrian. 2.    It is believed that Sidon, another Levantine port city, also sent cedar logs from Lebanon to Jerusalem for Solomon. [Semple, p.269] 3.    Semple notes that, "Scarcity of timber made tall trees conspicuous landmarks and even objects of worship." [Semple, pp.265, 268-69] 4.    The Bible cites a figure that is most probably exaggerated (30,000 men).  The likely figure is quite less according to Meiggs, p.70. 5.

       Although not in dispute with Semple, Mikesell dates the first direct evidence of the Phoenician timber trade at c. 2600 B.C. from indications on the Palermo stone.  The records of Pharaoh Snefru, þ[A]cknowledge the arrival of forty ships filled with cedar wood and then boast of the construction of a ship of this wood a hundred cubits (about 170 feet) long and the use of cedar in making doors of a palace.þ [Mikesell, p.12.  Also see Meiggs, p.63]  Although the evidence is not entirely clear, documentation points to the fact that the cedar wood came from Byblos of Phoenicia.  For evidentiary details, see Meiggs, pp.64-65.

     6.    Mikesell indicates that although Egypt was not devoid of trees, its supply paled in comparison to that of the Levant, both qualitatively and quantitatively.  "Cultivated trees, such as the fig and the date palm, could not be felled while they were productive, and wild species, such as the acacia, were of limited use in construction.  The tall conifers of Mount Lebanon provided suitable lumber for shipbuilding and were indispensable in the construction of palaces and other large buildings." [Mikesell, p.13] 7.

       As an example, annual tribute to the Assyrian ruler Shalmeneser III (858-821) amounted to one talent of silver, two talents of purple wool, and two hundred cedar logs. [Meiggs, p.74]  For further references to Assyrian exaction of tribute and a description of the timberþs uses, see Mikesell, p.13. 8.    Baramki maintains that the Phoenicians, a race which joined Canaanites and Aegeans, "[S]tepped into the gap left by the disruption of the Aegean world, and inherited the thalassocracy...  [T]he new race of mariners were not entirely ignorant of the waters through which they plied, partly from the Aegean side of their ancestry and partly from the fact that they were seamen from time immemorial." [Baramki, p.58] 9.

        Also see Psalms xxxvii.35, lxxx.10, xcii.12;  Amos ii.9.  These citations further describe the beauty, fragrance, and durability of the Lebanese cedars. 10.    Contradictory accounts are provided by Procopius, who detailed Emperor Justinianþs quest for timber on the northern side of Mount Lebanon.  There he described a dense forest cover with notably tall cedar trees.  There is no reason to believe, however, that this swathe of forested land remained for long. [Mikesell, p.20] 11.   Thick, scrubby underbrush prominent along the Mediterranean coasts. 12.   Mikesell refers those interested in the actual forest inscriptions of Hadrian (and can read French) to Ernest Renan's "Mission de Phenicie." (Paris, 1864).

  • Hello FC, 

     
    Kennis geneem van wat jy skryf, neem ook kennis van wat ek geskryf het, "He was a builder or a carpenter". Jy het dit seker nie gesien nie, die verwysing na "builder", wat sonder enige twyfel voorsiening maak vir die "fout" wat ek kwansuis sou gemaak het. 

     
    Die volgende onthou ek uit 'n bespreking van die New Yorker waarin Adam Gopnik 'n verskeidenheid van boeke oor Jesus bespreek het en het die volgende daarin voorgekom. 
     
    Die volledige opstel kan hier gevind word en is die moeite werd om te lees:: 
     
     
    Die deel waarby ek belang het vir nou is die volgende: 
     
    "The more one knows, the less one knows. Was Jesus a carpenter, or even a carpenter’s son? The Greek word tekto¯n, long taken to mean “carpenter,” could mean something closer to a stoneworker or a day laborer.  If a carpenter, then presumably he was an artisan. If a stoneworker, then presumably he spent his early years as a laborer, schlepping from Nazareth to the grand Greco-Roman city of Sepphoris, nearby, to help build its walls and perhaps visit its theatre and agora. 
     
    Dit behoort dus duidelik te wees dat indien jy fyn sou gelees het, jy dit sou gesien het, "builder". 
     
    Wat die belangrikheid of onbelangrikheid van Jesus betref, dit het ek nie 'n argument mee nie, aangesien Jesus as 'n onbelangrike persoon gekruisig was, soos enige ander misdadiger van die tyd. 
     
    Jesus het belangrik geword oor tyd, weens die feit dat die beweging wat sy naam dra in belangrikheid toegeneem het en dus sporadies in die geskrifte van die tyd opgeneem was. 
     
    Die uiteindelike sukses van die Christen geloof was nog 300 jaar in die toekoms, daarom word die belangrikheid van Jesus in retrospeksie beoordeel. 
     
    Die laaste deel van jou kommentaar is getuienis uit geloof en sal ek nie karring aan nie. 
     
    Hoe kan dit feitlik bespreek word? 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
     
  • Hello, 

     
    Wat die seders van Lebanon betref, kan ek maar net beaam wat Jaco skryf en vra ek moet die ongelowiges uitwys dat daar duidelik melding gemaak word in die Bybel oor die handel in hout, veral met die bou van die Tempel. 
     
    Nou indien die Bybel vir sommige hier as onbetroubaar beskou word, kan 'n onlangse program van BBC Radio 4, In Our Time van Melvyn Bragg in oorweging gebring word. 
     
    The Phoenicians

    Duration: 43 minutes

    First broadcast: Thursday 06 February 2014

    Melvyn Bragg and his guests discuss the Phoenicians. The Greek historian Herodotus wrote about a people from the Levant who were accomplished sailors and traders, and who taught the Greeks their alphabet. He called them the Phoenicians, the Greek word for purple, although it is not known what they called themselves. By about 700 BC they were trading all over the Mediterranean, taking Egyptian and Syrian goods as far as Spain and North Africa. Although they were hugely influential in the ancient world, they left few records of their own; some contemporary scholars believe that the Phoenicians were never a unified civilisation but a loose association of neighbouring city-states.

    With:

    Mark Woolmer Assistant Principal at Collingwood College, Durham University

    Josephine Quinn Lecturer in Ancient History at the University of Oxford

    Cyprian Broodbank Professor of Mediterranean Archaeology at University College London

    Die program self kan hier geluister word: 


    Dit bevestig die handel wat in hout onder andere bestaan en sou 'n kaart duidelik uitwys dat hierdie handelaars net 'n hantreetjie ver van Nazareth is. 

    Ook 'n baie program om te luister. 

    Baie dankie

    Wouter
  • Cornelius, 

     
    Net 'n observasie, 
     
    indien jy nie kan byhou met die gesprek nie, moet nie deelneem nie.  Nuanse en kompleksiteit is werklik nie vir jou nie. 
     
    Het jy getel in die gesprek afgeskop deur Jaco hoeveel plasings daar van jou was wat tot die gesprek gevoeg het? Niks nie, dit was ten tussenwerpsels en aanmerkings die hele tyd.
     
    Na twee briewe in hierdie siklus behoort dit duidelik te wees dat ek is bereid om 'n argument te formuleer wat Yeshua as 'n werklike persoon in die Joodse tradisie sien en dus geen probleem het om hom as 'n werklike persoon te sien nie. 
     
    Wat wel uitkom, wanneer Yeshua ondersoek word en hoe daar verslag gelewer word op hom, dan word 'n baie duidelike teologiese projek duidelik wat geen werklike bevestiging van goddelikheid bied nie en doodgewoon 'n onwikkeling uit die Joodse tradisie is wat aangepas is vir die omstandighede van die tyd en die verloop van historiese omstandighede maak dan die "werklikheid" waarmee vandag geworstel moet word. 
     
    Maar wanneer die oorsprong ondersoek word, dan is goddelikheid wat kwansuis daar is, slegs 'n teologiese projek wat heel waarskynlik geen oorstemming toon met die diep werklikheid van ons bestaan. 
     
    Wouter
     
  • Chris Dippenaar

    Hello Wouter

    Ek wil graag reageer op jou oorspronklike bydrae. Ek dink (en hoop) die volgende som jou argument korrek op: Jy haal aan uit die Amy-Jill Levine boek en demonstreer dat daar 'n lang lys is van wie Jesus as historiese karakter sou kon wees. Ek dink jy sal saamstem dat hy onmoontlik nie almal, of selfs net 'n paar kon wees, nie van dit genoem. Dit is seker so dat party van hierdie weergawes hier en daar ooreenstem in sekere opsigte, maar ons moet nog steeds tot die gevolgtrekking kom dat die oorgrote meerderheid van wat beskou word as “historiese feite”, soos gemelk uit die tekste (terloops, dieselfde vir al hierdie historiese Jesusse) moet verkeerd wees.

    Dan noem jy die werk van Burridge wat die evangelies beskou as antieke biografie en volgens jou is dit dan die rede hoekom ons nie hier te doen het met suiwer fiksie nie. Terwyl Burridge dalk heeltemal reg is dat die evangelies in die genre van biografie val, beteken dit nog glad nie dat ons hier te doen het met suiwer feite nie. Biografie, as dit geskryf word om nie-fiksie voor te stel, kan nie losgemaak word van 'n historiese benadering nie. As die lewe van Jesus historiese fiksie is, is die evangelies biografiese fiksie. Dis een ding om te sê ons het hier te doen met biografie as genre, en heeltemal 'n ander ding om te sê ons het hier te doen met die biografie van 'n historiese Jesus, veral as in ag geneem word die gemors waarin die soeke na die historiese Jesus tans sit.

    Jy noem tereg dat die aard van die Evangelies ondersoek moet word. Dit bring ons weereens terug by die kriteriums gebruik deur historikusse om mee te probeer bepaal wat as historiese feite geneem kan word uit die evangelies. Die Levine lys demonstreer alreeds dat daar groot fout is; al die skoliere wat die historiese Jesus ondersoek maak in 'n mindere of meerdere mate staat op hierdie kriteriums. Dit alles nog voordat ons eers gekyk het na die meriete van die kriteriums self.

    Ek gaan 'n gedeelte van die onderhoud met Geza Vermes hier herhaal:

    “What is known about Jesus?

    Very little. His life is recounted in the four Gospels recorded between 40 and 80 years after his death. Some factual information has been handed down by later historians, the Jewish Josephus and the Roman Tacitus. One fact is clearly established: he was crucified under Pontius Pilate, prefect of Judaea between 26 and 36 CE. The Gospels describe Jesus as a Galilean who was active around the Lake of Gennesaret. According to Matthew and Luke he was born under the reign of Herod the Great who died in 4 BCE. With the exception of the anecdote of the 12 year-old Jesus teaching in the Temple, the Gospels say nothing about his childhood.”

    Niemand weet wanneer presies die evangelies geskryf is nie. Waaroor almal saamstem is dat Markus die eerste was, en dat sy verwysing na die verwoesting van die tempel geneem word as die vroegste datum. Daar is geen rede om dit te neem as die presiese datum vir die skryf van hierdie evangelie nie. Hier is Vermes heeltemal reg met die datums wat hy gee en is dit gepas dat hy onsekerheid daarmee noem.

    Maar hy is ook verkeerd met die volgende: Matteus en Lukas plaas nie altwee die geboorte van Jesus ten tye van Herodus die Grote nie.

    “One fact is clearly established: he was crucified under Pontius Pilate”. Hoe is hierdie feit bevestig. Sekerlik nie deur sonder enige twyfel vir Markus te glo nie? Hierdie evangelis sien geen probleem daarmee om Jode op hulle heilgste dag van die jaar heen en weer te laat hardloop om Jesus gekruisig te kry nie. Ons weet dat Markus nie 'n ooggetuie was nie, en daar is goeie rede om te glo dat hy ook nie 'n Jood was nie. So baie van sy evangelie is duidelik fiksie dat ons regtig nie seker kan wees wat dalk waar kan wees nie. Al die evangelies volg Markus in hulle vertelling van die kruisiging van Jesus onder Pilatus. As ons hier te doen het met fiksie is geen feit duidelik bevestig nie. As Markus hierdie feit uit sy duim gesuig het is die res ook verkeerd. Selfs al is die gedeeltes in Josephus en Tacitus oorspronklik, ek dink nie dit is nie, herhaal hulle maar net wat Christene sê, wat op hulle beurt maar net weer herhaal wat Markus sê.

    Miskien is dit die regte plek om te noem dat nie 'n enkele een van dié op Amy Jill-Levine se lys oorweeg dit eers dat Jesus nooit bestaan het nie. Hulle is almal, deur die bank, oortuig van hierdie “clearly established fact” en bou dan hulle argument van hier af op. Elkeen van hulle, Vermes ook, kom vorendag met absolute interessante idees, maar hierdie idees kan gewoonlik net staan as daar selektief gelees word in die teks van die Nuwe  Testament. Ure se pret, maar sekerlik nie geskiedenis nie.

    Soos ek al voorheen gevra het: As ons absoluut niks met enige sekerheid kan weet van hierdie karakter, en as baie van dit wat ons dink ons weet gedemonstreer kan word, nie noodwendig bewys word nie nie, as leenmateriaal van elders, wat is die kans dat die Jesus karakter 'n draadhanger was, en niks meer, waaraan allerhande stories, insluitende sy dood, gehang is? Watter sin sal dit maak om te praat van 'n historiese Jesus?

    Chris

    Ns. Angus en FC, julle gaan vir Cornelius baie die moer in maak as julle die onderwerp probeer verander 🙂

  • Wouter

    Mag jou dors na meer kennis jou op interessante paaie van ontdekking asook openbaring lei. Het jou skrywe geniet. Dankie.  

  • Chris Dippenaar

    Hello Wouter

    Die soeke na die historiese Jesus rus op 'n reuse veronderstelling: Die vroegste Christene, wat ooggetuies was van die lewe van Jesus, het stories (die slim ouens noem dit tradisies) oor hom vertel. Daar word aanvaar deur geskiedkundiges dat daar deur 'n waas van “oral tradition” uitgekom kan word by historiese feite oor Jesus deur gebruik te maak van streng kriteriums. Jou bron hierbo noem dit, die 'oral tradition', “pre-Markan traditions” en beskryf die proses vir die skryf van Markus as volg: “Though connected with a real or historical world, the world that first confronts us in Mark’s gospel is a narrative world, a story, world, a world in which Jesus traditions have been selected, arranged, interpreted, and retold (or re-presented) in line with the evangelist’s ideology, and in which characters, plot, and settings are constructed in such a way as to enlist the reader’s sympathetic support for (indeed,allegiance to) the central character, and to engender antipathy for his detractors”.

    Sonder om te hard te dink is dit duidelik dat hierdie hele projek geheel en al afhanklik is van die bestaan van 'n 'oral tradition'. As hierdie tradisie nie bestaan het nie, en as dit gedemonstreer kan word dat die bron van die stories oor Jesus nie gebaseer is op 'oral tradition', val feitlik alles waarop die soeke na 'n historiese Jesus steun plat.

    Hierdie artikel wat verskyn in Jacob Neusner se 'Encyclopedia of Midrash' (2004) het ek al voorheen genoem, maar ek kry die gevoel dat jy dit dalk nog nie gelees het nie. Ek gaan nou maar maak soos jy en 'n lang aanhaling plaas uit die inleiding tot hierdie artikel:

    New Testament Narrative as Old Testament Midrash

    Robert M. Price

    A. Introduction

    "The line is thin between extrapolating new meanings from ancient scriptures (borrowing the authority of the old) and actually composing new scripture (or quasi-scripture) by extrapolating from the old. By this process of midrashic expansion grew the Jewish haggadah, new narrative commenting on old (scriptural) narrative by rewriting it. Haggadah is a species of hypertext, and thus it cannot be fully understood without reference to the underlying text on which it forms a kind of commentary. The earliest Christians being Jews, it is no surprise that they practiced haggadic expansion of scripture, resulting in new narratives partaking of the authority of the old. The New Testament gospels and the Acts of the Apostles can be shown to be Christian haggadah upon Jewish scripture, and these narratives can be neither fully understood nor fully appreciated without tracing them to their underlying sources, the object of the present article.

    Christian exegetes have long studied the gospels in light of Rabbinical techniques of biblical interpretation including allegory, midrash, and pesher. The discovery of the Dead Sea Scrolls lent great impetus to the recognition of the widespread use among New Testament writers of the pesher technique whereby prophetic prooftexts for the divine preordination of recent of events was sought. Slower (but still steady) in coming has been the realization of the wide extent to which the stories comprising the gospels and the Acts of the Apostles are themselves the result of haggadic midrash upon stories from the Old Testament (as we may call it here in view of the Christian perspective on the Jewish canon that concerns us). The New Testament writers partook of a social and religious environment in which currents of Hellenism and Judaism flowed together and interpenetrated in numerous surprising ways, the result of which was not merely the use of several versions of the Old Testament texts, in various languages, but also the easy switching back and forth between Jewish and Greek sources like Euripides, Homer, and Mystery Religion traditions.

    Earlier scholars (e.g., John Wick Bowman), as many today (e.g., J. Duncan M. Derrett), saw gospel echoes of the ancient scriptures in secondary coloring here or redactional juxtaposition of traditional Jesus stories there. But the more recent scrutiny of John Dominic Crossan, Randel Helms, Dale and Patricia Miller, and Thomas L. Brodie has made it inescapably clear that virtually the entirety of the gospel narratives and much of the Acts are wholly the product of haggadic midrash upon previous scripture. Earl Doherty has clarified the resultant understanding of the gospel writers’ methodology. It has been customary to suppose that early Christians began with a set of remarkable facts (whether few or many) and sought after the fact for scriptural predictions for them, the goal being to show that even though the founding events of their religion defied contemporary messianic expectation, they were nonetheless in better accord with prophecy, that recent events clarified ancient prophecy in retrospect. Thus modern scholars might admit that Hosea 11:1 (“Out of Egypt I have called my son”) had to be taken out of context to provide a pedigree for the fact of Jesus’ childhood sojourn in Egypt, but that it was the story of the flight into Egypt that made early Christians go searching for the Hosea text. Now it is apparent, just to take this example, that the flight into Egypt is midrashic all the way down. That is, the words in Hosea 11:1 “my son,” catching the early Christian eye, generated the whole story, since they assumed such a prophecy about the divine Son must have had its fulfillment. And the more apparent it becomes that most gospel narratives can be adequately accounted for by reference to scriptural prototypes, Doherty suggests, the more natural it is to picture early Christians beginning with a more or less vague savior myth and seeking to lend it color and detail by anchoring it in a particular historical period and clothing it in scriptural garb. We must now envision proto-Christian exegetes “discovering” for the first time what Jesus the Son of God had done and said “according to the scriptures” by decoding the ancient texts. Today’s Christian reader learns what Jesus did by reading the gospels; his ancient counterpart learned what Jesus did by reading Joshua and 1 Kings. It was not a question of memory but of creative exegesis. Sometimes the signals that made particular scriptural texts attractive for this purpose are evident (like “my son” in Hosea 11:1), sometimes not. But in the end the result is a new perspective according to which we must view the gospels and Acts as analogous with the Book of Mormon, an inspiring pastiche of stories derived creatively from previous scriptures by a means of literary extrapolation.

    Our purpose here will be to review the bulk of the New Testament narratives, indicating in as brief a compass as possible how each has been derived from previous scripture. Mark will receive the most attention, as Matthew and Luke have used Mark as the basis of their narratives; there are fewer uniquely Matthean and Lukan items. John’s Gospel and the Acts will receive more selective treatment, too, as John generally cannibalizes the Synoptic Gospels (or their underlying traditions, if one prefers) rather than deriving its material anew directly from scripture. Acts likewise draws more from other sources or creates freely. To anticipate, we will see how virtually any scriptural source was fair game, though the favorite tendencies are to draw from the Exodus saga and the Elijah and Elisha cycles. For his part, Mark relied about as heavily on the Iliad and the Odyssey (perhaps seeing the parallel between the adventurous wanderings of both Exodus and the Odyssey as well as a punning resemblance between their titles, or between Odysseus and the odoV of the itinerant Jesus; see Watts, pp. 124-128). A far greater number of gospel-Old Testament coincidences have been proposed than we will consider here. We will only consider those rendered compelling by the existence of striking parallels at crucial or numerous points, ignoring many, more subtle, suggestions that scholars have proposed as secondary implications of their basic theories. The danger is otherwise great that, in seeking to spot the ancient writers’ own exegesis, we may ascribe to them our own creative midrash. What strikes our eye as an irresistible combination of fortuitous texts may not have occurred to them.” Ek los die skakel na hierdie artikel vir die res: http://www.robertmprice.mindvendor.com/art_midrash1.htm

    Wanneer dit kom by die kwaliteit van wat ons voorhou as geskiedenis, is dit net so goed as wat ons bronne is. Die skrywer van Markus is anoniem, is nie 'n ooggetuie nie, skryf dekades na die gebeure wat hy voorgee as geskiedenis/biografie, heel moontlik nie self 'n Jood, en belangrik, steun nie op 'oral tradition' nie. Hierdie argument van Robert Price maak, in my opinie, nonsens van wat William R. Telford se aanspraak dat die weergawe van Markus van enige historiese waarde is.

    Chris

  • Hello Chris, 

     
    Baie dankie vir jou kommentaar wat begin met die een van 2014-03-07 @01:28. 
     
    Ek wou al pertinent vir jou gevra het of jy die argument vir die mitologiese Jesus vir ons kan verwoord, hetsy as 'n kommentaar of as 'n aparte brief. Hierdie is dus 'n stap in daardie rigting. Ook 'n dankie vir die feit dat jy my eerlik hou. 
     
    Om te begin die spektrum van die verskillende soorte Jesus waarna verwys word in die inleiding van my brief en wat put uit "Jesus in Context" onder die redakteurksap van Levine, was juis 'n antwoord of 'n laaste kommentaar van jou in die vorige rondte waarin ek dink jy het die indruk geskep dat weens die feit daar soveel verskillende weergawes van Jesus bestaan dit as bevestiging kan dien vir die feit dat die onderbou van Jesus, dan 'n Yeshua, nie kan bestaan nie. 
     
    Daarmee stem ek nie saam nie, die feit dat daar nie konsensus oor die aard van Jesus is nie, dien nie as 'n bewys dat Jesus nie bestaan het nie. Net soos dit dan waardevol is om dan die aard van Jesus te ondersoek in sy verskeidenheid van uitbeeldings, aangesien ek glo dat daar grootliks 'n generiese blik oor Jesus bestaan vir die deursnee gelowige en dan daarmee die "multitudes" van Jesus misk en die metode waarvolgens Jesus ingekleur is ook mis. 
     
    Ek het ook geskryf dat ek beaam jou stelling dat daar geen konsensus is oor die aard van Jesus is. 
     
    Inherent in my argument dat daar 'n verskeidenheid weergawes van Jesus bestaan is die bewussyn dat ons hier nie met 'n god of die seun van god te doen het nie en dit is daarom dat my brief met die gedeeltes uit Geza Vermes se boek begin het, wat die mees basiese van Jesus, Yeshua, bevestig, 'n man, armoedig, ongetroud, lid van 'n familie, met vier broers en twee susters. 
     
    Dit is ongeveer die omvang van die stelling wat met redelike waarskynlikheid oor Jesus/Yeshua gemaak kan word. 
     
    Na die maak van daardie stelling van my sluit ek aan by jou, met die volgende opmerking van jou kant, wanneer jy skryf: 
     
    "Die Jesus karakter 'n draadhanger was, en niks meer, waaraan allerhande stories, insluitende sy dood, gehang is? Watter sin sal dit maak om te praat van 'n historiese Jesus?"
     
    Indien jy die opvolg van my inleidende brief waar ek op die "Blackwell Companion to Jesus", steun dan behoort jy te sien hoe ek onderskraging bied vir Angus se stelling dat die verhale oor Jesus in die Evangelies dan "letterkundige" vertellings is met Jesus as die belangrikste karakter daarin en dan ook daarmee aansluiting vind tot jou stelling, "dat Jesus 'n draadhanger is, waarop 'n verskeidenheid van betekenisse kan gehang word". 
     
    Maar dit is nie genoeg net om daardie stelling te maak, dit is ook belangrik dat die metode waarvolgens dit geskied ondersoek word, daarom dan hoekom daar op drie Evangelies gefokus was, om te begin ondersoek hoe daardie metode sou funksioneer. 
     
    Ek het weer die "Levine" nader getrek om seker te maak ek verstaan die doelstelling van "Jesus in Context" duidelik. Levine in haar inleiding skryf die volgende en ek dink dit bevestig die oogmerk van beide myself en dan die bundel spesifiek: 
     
    "We cannot always determine which came first: a historical event or a literary creation. In some cases, Jesus may have been influenced by the scriptures of Judaism(e.g., the miracle-working prophets such as Elijah and Elisha, the suffering servant described by the prophet Isaiah, the apocalyptic “son of man” mentionedby Daniel as well as 1 Enoch), as well as by Jewish accounts of martyrs, teachers, prophets, sages, and visionaries; yet it is equally possible that his followers, themselves steeped in these accounts, conformed their understanding of Jesus according to these narrative models. In other cases, those who told stories about himmay have drawn from the rich traditions of the Greek and Roman worlds, from Homer to Aesop to Apollonius of Tyana and Apuleius of Madauros".
     
    En dit is wat die doelstelling van my briewe en kommentare is, en is die onderwerp net te groot vir my, "I cannot make it cohere", maar dit is wat ondersoek moet word, die konteks waarin Yeshua funksioneer het. 
     
    Die soeke na die 'historiese Jesus", wat sou dit behels? 
     
    Levine in haar inleiding beskryf dit soos volg: 
     
    "The so-called Quest for the historical Jesus seeks to understand the man from Nazareth as he was understood in his own context and as he understood himself".
     
    Dit is op die vraag waar die onderhoud met Geza Vermes weer belangrik word, want in die onderhoud beskryf Vermes die mees waarskynlike manier hoe Yeshua homself gesien het en hoe sy onmiddelike omgewing hom gesien het. Daarom dan die wat nog nie daarna geluister het, doen so, dit is 'n goeie onderhoud. Maar vir die wat nie by die onderhoud kan kom nie, dan verdere punte uit Geza Vermes se boek. 
     
    We are left with the Gospels of Mark, Matthew and Luke. They are not perfect sources as they have been retouched by a doctrinal brush. Nevertheless they have the form of (popular) biographies of Jesus.
     
    The three reveal Jesus as an itinerant Galilean charismatic healer and preacher. He was not the first, nor the last in this line of holy men. Healing in the ancient Jewish world often took the form of exorcism because sickness, the sequel of sin, had the devil as its cause. So healing the sick and forgiving sins were interchangeable notions. Jesus’ practice resembled faith-healing performed in all ages.
     
    Hierdie oorsprong, hierdie onderbou waarop gebou is moet dan gelees word saam met die volgende stelling uit Geza vermes se boek en is dit duidelik dat die "Blackwell Companion to Jesus" aangevul word in die manier hoe Yeshua se "godmaking" plaas gevind het. 
     
    The phrase ‘son of God’ was current among Jews and was synonymous with ‘son of Israel’ or ‘a Jew very close to God’. Jesus’ deification was progressive. The first Jesus, the Jesus of the Synoptics, was a healer and a teacher. In the Acts of the Apostles he was a prophet, Lord and Messiah. In Paul, he became ‘Son of God’ after the resurrection, and a universal redeemer. Finally, the Gospel of John written between 100 and 110 CE, the theologically most developed book of the New Testament, turned him into a supernatural being, the eternal Word of God, a stranger from heaven who became human for a short while to reveal the heavenly Father to humankind. It is on this notion, developed by the neo-Platonic philosophy of the Greek Church fathers, that the Christian Creed was built.
     
    Wanneer dit aanvaar word. Die konteks waarin Yeshua funksioneer, naamlik die invloed van die Hebreeuse Bybel en die profete, die Grieks en Romeinse konteks, en dan die "the theologizing processes going on not just in one community but in the different households constituting communities across an arc linking northern Galilee with Syrian Antioch", dan is dit onbelangrik of daar 'n werklike Yeshua was of nie en word die noodsaaklikheid van ongelowiges om Jesus 'n mite te probeer maak onbelangrik. 
     
    Veel meer belangriker in my mening is die proses en die konteks en die historiese verloop van omstandighede te verstaan en hoe daardie "godmaking" verloop het. 
     
    Ek dink op verskillende maniere kom ons by dieselfde punt uit, Jesus, Yeshua is nie god nie en ook nie die seun van god nie. 
     
    My roete is dalk meer "pret" aangesien dit poog om die ontwikkeling te verstaan. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • Hello Trienie, 

     
    Baie dankie vir kommentaar, dit word waardeer en sal ek so doen, alhoewel ons eindpunt gaan verskil. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
     
  • Hello Chris, 

     
    In die kommentaar wat saam met die een geplaas is, sluit ek af soos volg. 
     
    "Ek dink op verskillende maniere kom ons by dieselfde punt uit, Jesus, Yeshua is nie god nie en ook nie die seun van god nie". 
     
    Wat natuurlik verkeerd is. Ek aanvaar dat daar 'n Yeshau was, terwyl jy aanvoer dat daar nie eers 'n Yeshua was nie, soos Earl Doherty byvoorbeeld. Wat argumenteer dat Christologie handel oor 'n Jesus wat nooit mens van vlees en bloed was nie en slegs 'n visioen was wat toeganglik was slegs vir die gelowiges wat hierdie hersinskim se volgelinge was en wie se offerdood gesien moet word as die ekwivalent van die dood van Purusha in die Rig Veda, wie se self-opoffering in die hemel aanleiding gegee het tot die skepping. Dit is mitologie al die pad. 
     
    Na aanleiding van die vorige gesprek hieroor en jou verwysings na skrywers wat die moeite werd is om te lees het ek uiteindelik op "The Christ-Myth Theory And Its Problems" van Robert M. Price besluit en nie die Doherty nie. 
     
    Die opstel waarna jy verwys in jou kommentaar van 2014-03-07 @13:56 is ingesluit in hierdie bundel van opstelle. 
     
    Dit wat volg is bekend aan jou en word dus geplaas vir die ander lesers hier en begin ek by bladsy 31, met die opskrif, "The Traditional Christ-Myth Theory":
     
    Price open met die volgende: "Why no mention of a miracle-working Jesus in secular sources"?
     
    Price het geen geduld met Eusebius se "Testimonium Flavianum" nie en voer aan dat dit 'n gefabriseerde opdatering is. 
     
    Die vraag wat dan na vore kom, hoekom moet die wat die mitologiese argument aanvoer dat die sekulêre bronne nie aanvaarbaar is, doodgewoon opgeneem word op daardie verwerping. 
     
    Is dit nie 'n geval van die argument slegs volgens jou maatstawwe laat geld nie. 
     
    In 'n vorige kommentaar het ek van daardie  sekulêre verwysing geplaas, naamlik "Pliny the Younger" & "Suetonius", maar het in meer besonderehde die verwysings  na Tacitus se werk uitgelig, naamlik, "Annals of Imperial Rome" geskryf in 115 CE as 'n geskiedenis van die Roomse ryk vanaf 14 to 68 CE en is dit die volgende deel wat die detail bevestig: 
     
    “Nero falsely accused those whom…the populace called Christians. The author of this name, Christ, was put to death by the procurator, Pontius Pilate, while Tiberius was emperor; but the dangerous superstition, though suppressed for the moment, broke out again not only in Judea, the origin of this evil, but even in the city [of Rome].”
     
    Tacitus weet dus van die basiese inligting oor Christus. Naamlik dat persoon by die naam Christus genoem was en gedood was deur 'n bevel van Pontius Pilatus, en dat hierdie gebeur het gedurende die bewind van Tiberius, asook dat dit vermoedelik gebeur het in Judea, want dit was waar Pilatus die goewerneur was en Jesus se oorspronlike volgelinge ontstaan het.
     
    Pilatus word as 'n historiese figuur aanvaar op ewe skrapse verwysings. 
     
    Die mitologiese skool volgens Ehrman het nie werklik traksie in die akademie nie en dui aan dat die "mitologiese skool" as 'n groep, en as individue, nie ernstig opgeneem word deur die oorgrote meerderheid van die akademie in die velde van, Nuwe Testament, die vroeë Christendom, antieke geskiedenis, en teologie nie.
     
    Hierdie word nie geduld nie deur Price nie wat die volgende daaroor skryf: 
     
    The truth may not rest with the majority. Every theory and individual argument must be evaluated on its own. If we appeal instead to “received opinion” or “the consensus of scholars,” we are merely abdicating our own responsibility, as well as committing the fallacy of Appeal to the Majority. I dare say that, had we really been content to accede to received opinion, none of us would ever have entered the field of New Testament scholarship. I accept the dictum of Paul Feyerabend at this point. The only axiom that does not inhibit research is “Anything goes.” Let’s just see how far. It matters neither whether a particular hypothesis comports easily with the majority paradigm nor with one’s own other hypotheses. Since all must be but tentatively and provisionally held anyway, we must follow the evidence wherever it seems to be taking us in this or that particular case. We may wind up overturning and replacing the regnant paradigm, though in the meantime we will expect defenders of “normative science” to do their best defending the ramparts of their cherished paradigm — as they should, since a new one must show its worth by bearing the scrutiny of one’s peers.
     
    Met dit dan as agtergrond word die volgende gevra? 
     
    Die "oral tradition" word verwerp, as 'n manier hoe inligting van een generasie na die ander generasie oorgedra word. 
     
    Die Evangelies word verwerp as onbetroubaar, sonder enige "kernel" van waarheid daarin. 
     
    Die sekulêre bronne word ook verwerp, as onbetroubaar oor 'n persoon in die geskiedenis. 
     
    Wat jou laat vra, nou wat is aanvaarbaar vir die mitoligiese skool, wat sal dan geld as toelaatbare bewyse? 
     
    Indien 'n enkele voorbeeld uit Price se boek geneem word, naamlik die vewantskap tussen Paulus en Jakobus, James, broer van Jesus en is Price aan die woord: 
     
    The most powerful argument against the Christ-Myth theory, in my judgment, is the plausibility of what Ethelbert Stauffer called “the Caliphate of James. 
     
    Price voer aan dat die broer van Jesus is nie 'n broer in die vleeslike sin van die woord nie en formuleer sy argument oor 'n hele aantal bladsye maar kan soos volg "opgesom" word: 
     
    I want to survey three ways of understanding James’ epithet “brother of the Lord” that would not entail physical relationship to a historical Jesus. 
     
    First is the possibility that James was understood, like Thomas, to be the earthly, physical counterpart to a heavenly Jesus. 
     
    Second is that James was prominent among the missionaries known as “brothers of the Lord.” 
     
    Third is that his fraternal connection is fictive and presupposes the historicization of a heavenly Jesus and seeks retrospectively to co-opt the James sect by subordinating its figurehead to Jesus as his brother.
     
    Ehrman op sy beurt voer die volgende aan: 
     
    We know the names of some of Jesus’s brothers from our early Gospel traditions. The Gospel of Mark names them as James, Joses, Judas, and Simon. It also indicates that Jesus had sisters, though these are not named. As it turns out, in one place Paul also names one of the brothers of Jesus, and it is none other than James, also mentioned by Mark. This is in one of the most disputed passages discussed by mythicists. The comment comes in Galatians 1:18–19, one of those rare autobiographical statements of Paul in which he reflects back on his life and indicates what he did after his conversion: “Then after three years I went up to Jerusalem to consult with Cephas. And I remained with him for fifteen days. I did not see any of the other apostles except James, the brother of the Lord. What I am writing to you, I tell you before God, I am not lying!”
     
    Die mitologiese skool se reaksie, "natuurlik lieg jy!". 
     
    Hoe bring dit 'n mens nader aan die waarheid, inligting word verwerp en alles as leuns afgemaak. 
     
    Daarom, Paulus toon aan dat hy geweet het dat Jesus bestaan ??het, en hy kennis dra van inligting oor Jesus se lewe. Die mitologiese skool as 'n reël verwerp enige van hierdie inligting en beskou dat as irrelevant tot die vraag of Paulus  geweet het of geglo het dat daar 'n historiese Jesus was.
     
    Wat wel aanvaarbaar is, is dat die Jesus van Paulus, soos aan die hand van Doherty, net 'n visioen, 'n geestelike entiteit, volgens die mitologiese skool.
     
    Dit terwyl Paulus volgens berekeninge so na as drie jaar na die dood van Jesus volgens Ehrman met "James" in kontak was. 
     
    Die volgende wat aangespreek word is die opstel van Price, "New Testament Narrative as Old Testament Midrash". 
     
    Chris, met jou aanvanklike verwysing daarna het ek dit vlugtig gaan lees en was nie geskok met wat ek in dit gevind het nie, aangesien dit 'n argument is wat ek ook huldig, naamlik dat vele insidente in die Nuwe Testament hervertellings van verhale uit die "Ou Testament" is. 
     
    Wanneer dit aanvaar word dat Jesus in die Joodse tradisie funksioneer is dit nie nuus nie. 
     
    Dus behalwe vir die verwysings na Homer en ander is dit soos verwag kan word. 
     
    Vir die wat nie volledige opstel gelees het nie, neem kennis dit is 'n lang bespreking, maar die werking kan dalk aan die hand van die volgende twee voorbeelde verduidelik word: 
     
    Jesus se doop:
     
    (Mark 1:9-11):
     
    9. In those days Jesus came from Nazareth of Galilee and was baptized by John in the Jordan. 
     
    10. And when he came up out of the water, immediately he saw the heavens opened and the Spirit descending upon him like a dove; 
     
    11. and a voice came from heaven, “Thou art my beloved Son; with thee I am well pleased.”
     
    The scene in broad outline may derive from Zoroastrian traditions of the inauguration of Zoroaster’s ministry. Son of a Vedic priest, Zoroaster immerses himself in the river for purification, and as he comes up from the water, the archangel Vohu Mana appears to him, proffering a cup and commissions him to bear the tidings of {63} the one God Ahura Mazda, whereupon the evil one Ahriman tempts him to abandon this call. 
     
    In any case, the scene has received vivid midrashic coloring. 
     
    The heavenly voice (bath qol) speaks a conflation of three scriptural passages. 
     
    “You are my beloved son, in whom I am well pleased” (Mark 1:11) combines bits and pieces of Psalms 2:7, the divine coronation decree, “You are my son. Today I have begotten you;” Isaiah 42:1, the blessing on the returning Exiles, “Behold my servant, whom I uphold, my chosen, in whom my soul delights;” and Genesis 22:12 (LXX), where the heavenly voice bids Abraham to sacrifice his “beloved son.” 
     
    Die voorbeeld waarvan ek gehou het was die bekende vermeerdering van die brood en visse: 
     
    (2 Kings 4:42). 
     
    A man came from Baal-shalishah, bringing the man of God bread of the first fruits, twenty loaves of barley, and fresh ears of grain in his sack. And Elisha said, “Give to the men, that they may eat.” 43. But his servant said, “How am I to set this before a hundred men?” So he repeated, “Give them to the men, that they may eat, for thus says the LORD, ‘They shall eat and have some left.’” 44. So he set it before them. And they ate, and had some left, according to the word of the LORD.
     
    (Mark 6:30). 
     
    The apostles returned to Jesus, and told him all that they had done and taught...And taking the five loaves and the two fish he looked up to heaven...And those who ate the loaves were five thousand men.
     
    Hierdie is dus 'n werking van die invloede van die tyd en die bronne waaruit geput word, soos verwag kan word. Soos aangedui in die vorige kommentaar, geplaas saam met hierdie kommentaar waarin Levine bevestig dat ons kan nie altyd bepaal wat eerste gekom het: 'n historiese gebeurtenis of 'n literêre skepping of verwerking daarvan nie. 
     
    In sommige gevalle kan Jesus beïnvloed gewees het deur die tekste van Judaïsme asook in ander gevalle uit die tradisies van die Griekse en Romeinse wêrelde, vanaf Homer tot en met voorbeelde van Aesop, Apollonius van Tyana en Apuleius van Madauros. 
     
    Die invloede is daar en dien nie as 'n verwerping van 'n werklike jesus nie, maar verwoord eerder die komplekse strominge waarvan sin gemaak moet word. 
     
    Die Jesus wonderwerke, die Evangelies, soos alle eerste-eeuse materiaal, vereis dat dit gesien moet word in die kulturele raamwerk van die Grieks-Romeinse wêreld en die Judaisme waarmee dit in gesprek is, aangesien hierdie die enigste verwysing beskikbaar is vir die skrywer en vir die gehoor vir wie die verhale aangebied word.
     
    Daar kan dus nie verwag word dat die verhale van die "Nuwe Testament" sy eie tyd kan ontsnap nie of vry van enige invloede wees nie en dit is wat die "mitologiese skool" nie wil insien nie. 
     
    Daarom kan 'n mens weer vra, wat sal die mitologiese skool tevrede stel? 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • Dit moet redelik duidelik was dat die gebruik van duursame hout  beheer is deur diegene wat beheer oor die
    woude van Lebanon uitgeoefen het. So is sanksies teen Egypte ingestel en die uitvoer van hout daarheen vir 'n tydperk verbied.

     Toe voorraad begin min raak, is daar aanduidings dat die  Fenesiërs, seevaders  wat skepe gebou en herstel het na alternatiewe bronne begin soek het en hul aandag op Ciprus toegespits het.

    Ons lees nêrens in die Bybel dat Jesus se familie ambagsmanne was wat groot in aanvraag was.
    Trouens dit wil eerder voorkom of hul doodgewone ambagsmanne was wat moes werk vir hul daaglikse brood.

    Ek reken dat dit ook 'n rede was waarom hy maklik aanklank by ruwe vissermanne gekry het.Jesus het as mens ook geweet wat dit beteken om hard te werk en het seker ook heelwat eelte op sy hande gehad.

    Ook het hy maklik 'n sweep gemaak en die voorhof van die tempel redelik harhandig skoongemaak, wat aanduidend is dat Hy as mens  oor die fisieke krag beskik het om dit te vermag. Die kap en dra van klip is meer uitputtende werk as net timmer  of skrynwerk en omdat slegs die beste ambagsmanne gebruik is vir die bewerking van duursame hout sou 'n mens reken dat die dissipels wel erêns van dit sou melding gemaak het, aangesien sulke mense hoog in aanvraag was.

  • Hello, 

     
    Die verhouding tussen Jesus en James het my laat wonder wat sal die verhouding tussen die broers wees, Jesus en Jakobus, "James", en is dit korrek om so te praat oor die verhouding. Vir daardie doeleindes word daar gekyk na "The brother of Jesus: James the Just and his mission edited by Bruce Chilton and Jacob Neusner". http://tinyurl.com/pktm2dd
     
    Die vraag waarmee geopen word. Watter persoon sou beter wees, as juis die broer van die meester om die leerlinge van die meester oor te dra? 
     
    Dit wat volg is 'n poging om daardie spoor te volg en sal daar gefokus word op James as "his brother's keeper". Die een wat die sleutels tot die koningkryk hou, voor "Peter & Paul". 
     
    Gereeld word daar verwys na Joodse agtergrond en fondasie van die Nuwe Testament maar word daar van James vergeet. 
     
    Hoofstuk een open met 'n bespreking deur Jacob Neusner oor die "wat is Judaisme en die aard van Judaisme en dan meer tot die punt, "the Judaism of James".
     
    Die manier hoe die vraag geantwoord sal word is om te fokus op, die geskiedenis, naamlik wat is bekend oor James, die bronne en die data waarop geput kan word. 
     
    Tweedens die konteks van James in Christenskap. 
     
    Derdens die bestaansblik van die samelewing en die verhale wat die samelewing oor hulle self vertel, verwysende na eienskappe van God, Torah en die sosiale orde. 
     
    Die manier van lewe, "way of life". 
     
    Soos verwag kan word gaan nie al die aspekte in die kommentaar uitgelig word nie en grootliks beperk word tot die inligting wat beskikbaar is oor James wat beteken daar word nou geput uit hoofstuk twee, "Who was James?, Footprints as a means of Identification", deur John Painter. "Fellow of the Australian Acaclemy of the Humanities".
     
    Die vraag, "Wie was James", moet eerder gestel word as "Watter James" en alhoewel die antwoord eenvoudig mag wees, "James the Just, the brother of Jesus", verbloem hierdie antwoord die komplikasies verbonde aan die naam James en word verduidelik aan die hand van die volgende:
     
    "Translating Ya'aqob as Jacob. But the hellenic Iakobus is used of followers of Jesus and is translated as James. The English names Jacob & James are derived from Latin where Jacobus & Jacomus are variants of the same name". 
     
    Hierdie is noodsaaklik aangesien dit moontlik maak om die verwysings na James as die broer van Jesus te isoleer. 
     
    (Ek het nie die teksverse ingesluit nie)
     
    "In the New 'Testament this James is specifically referred to by Paul as the brother of the Lord and the Gospels mention the brothers and sisters ofJesus. 
     
    In Mark the brothers are named as James, Joseph (Joses),Jude (Judas) and Simon (Symeon). 
     
    In Paul the explicit reference to James the brother of the Lord is followed swiftly by reference to James as the first of the three supposed pillars of the Jerusalem church. 
     
    Paul also refers to the brothers of the Lord and the early church rightly understood Paul's reference to the appearance of the risen Lord to James as a reference to the brother of the Lord".
     
    Hoe word die aard van James dan verstaan? 
     
    1.) Some held that James was a full brother of Jesus. Jesus and those known as brothers and sisters were children of Joseph and Mary. 
     
    2.) Those who accepted the virginal conception of Jesus affirmed that James was a half brother. 
     
    3.) Then there were those who believed that those called brothers and sisters were children ofJoseph (but not Mary) by a previous marriage. From this perspective, Mary was the mother of Jesus only and Joseph was not his father. Those called his brothers and sisters were children ofJoseph and not actually related to Jesus at all. 'They were step brothers and sisters. 
     
    4.) Jerome argued that those called brothers and sisters were children of the sister of the mother of Jesus, whose name was Mary also. 'This made them cousins via Jesus' mother. 
     
    Gegewe dan die stelling dat die broers dan gesien was as die kinders van Mary en Joseph, hoe moet daar dan gedink word oor die verhouding tussen Jesus & James? 
     
    Three common assumptions have guided the way references to James have been understood. 
     
    1.) James and the brothers are thought to have been unbelievers and opponents of Jesus during his ministry. 
     
    Hierdie stelling moet gekwalifiseer word en word dan soos volg hanteer:
     
    This reading can only be adopted on the basis of a prior knowledge of James's unbelief. It seem better to speak of a deepening of belief with James, brought about by the appearance of the risen Jesus to him reported by Paul.
     
    2.) The evidence of Corinthians is taken as a reference to the "conversion" of James from opposition to believer. 
     
    3.) James leadership of the Jerusalem church is understood to have been a result of a transition from the leadership of Peter, caused by his need to escape fromJerusalem. James emerges as the leading figure in the Jerusalem church. 
     
    In hierdie rol was James, tegnies gesproke, "his brother's keeper", en kan die ontleding van James lig werp op die bediening van Jesus. 
     
    Die hoofstuk gaan voort om James as "ongelowige" te bespreek asook die bekering van James en dan die gedeelte waarop ek verder sal fokus, die leierskap van James van die beweging in Jerusalem. 
     
    In Paul's account of this meeting in Galatians 2:l-10, Paul names, as the reputed pillars of the Jerusalem church, James, Cephas and John, in that order. That it is  James the brother of the Lord is implied by Paul's identification of him. This reference is clear. No other James has been mentioned by Paul, so that we are right to accept this is a reference to the brother of the Lord, James.
     
    Hierdie word ook bevestig in Handelinge, "Paul went in to Janies; and all the elders were present" en so ook in die tradisies van die tyd.
     
    'The tradition of the leadership of James in the Jerusalem church is found in diverse expressions. The Gospel of the Hebrews & 1 Cor 15:7 suggest that James leadership was based on the priority of the appearance ofJesus to him. The Gospel of Thomas see his leadership dependent on the direction ofJesus. Clement of Alexandria makes James's leadership dependent on his choice by Peter, James, and John, while Eusebius speaks of appointment by the apostles from the savior and the apostles and of appointment to the throne of Jerusalem. There is a tendency in the summaries, to add the apostles to the formula stating that James received his leadership directly from "the savior."
     
    Hierdie algemene beeld word ondersteun deur die briewe van Paulus ook, waarin Paulus kort na sy eie bekering James gaan besoek en in die vorige kommentaar bespreek is. 
     
    Met hierdie dan as agtergrond word daar afgesluit met die voorlopige slotsom wat gemaak kan word as 'n antwoord op die vraag, Wie was James?:
     
    James was die oudste broer van Jesus en word afgelei weens die rangorde waarvolgens sy naam verskyn in verwysings, soos in Markus en is dit hierdie senioriteit wat James die leidende figuur in Jesus se familie gemaak het. James en sy jonger broers was ook volgelinge van ouboet Jesus se beweging en was nie deel van die groep wat genoem was "die twaalf", verwysende na die 12 disipels, en bevestig hulle betrokkenheid in die Jesus-beweging van die begin af. 
     
    Tradisie bevestig dan ook James as die eerste leier van die Jerusalem kerk en word die aanwysing van James op verskillende maniere hanteer en is voorbeelde daarvan uitgelig in hierdie kommentaar. Wat ook uitkom is die spanning tussen James en Paulus, regverdiging gegrond op dade versus redding in geloof, wat weereens geld as 'n bevestigning van die diep Joodse tradisie waarop geput word en gaan James terug tot en met Abraham vir die argument dat dade redding bring.
     
    James sterf 'n martelaar in 62 CE: 
     
    The martyrdom of James was the consequence of an intra-Jewish problem. While he and a group of others were charged with lawlessness, this was clearly a controversial charge. It roused strong objection from those Josephus describes as "the most fair-minded and strict in the observance of the law."
     
    Ongeveer 70 CE word Jerusalem vernietig:
     
    With the destruction of Jerusalem the dominant role of the Jerusalem church came to an end. Sources outside the "mainstream" show that James remained the single most powerful figure in law-observant Jewish Christianity. With the destruction of Jerusalem this position was increasingly marginalized'
     
    Hiermee word bevestig dat 'n aspek van die begin geskiedenis weer opgediep word, naamlik die rol van Jesus se familie in die kerk en die belangrikheid van James in daardie rol alhoewel daar ook 'n neiging was in die ontwikkeling van die kerk om James te isoleer en afstand tussen James en Jesus te probeer skep. Vir James die broer van Jesus was hierdie 'n doodloop-straat. 
     
    Hoofstuk drie fokus op die boodskap van James soos dit gevind word in "Epistle of James" en word slegs kortlik in hierdie kommentaar verwys na die slotsom en die afleidings gemaak.
     
    1.) James se konteks is 'n Joodse beweging en word die wette van die Torah in 'n positiewe lig gesien in kontras tot dit wat Paulus bied. 
     
    2.) James verwys na 'n gemeenskap onder druk en dat die Hebreeuse tekste relevant is aangesien hierdie tradisie verwoord is in die leerlinge van Jesus. 
     
    3.) Die rede vir mislukking onder tye van toetsing is weens begeerte en kan God nie hiervoor blameer word nie en is die mislukking intern tot die mens self. 
     
    4.) Die aangewese reaksie tot toetsing is om te volhard in afwagting tot die eindtyd. 
     
    5.) Hierdie beproewing kan oorwin word deur wysheid van God ontvang. 
     
    Die beeld wat James skets is 'n beeld van God wat 'n skenker van wysheid is en 'n vergewer van oortredinge en bron van die Torah en lewe gee deur die "woord". 
     
    Hoofstuk vier bespreek die misie van James en word dit wat die kommentaar betref verby gegaan. 
     
    Hoofstuk vyf bespreek Jesus & James en sal daar gepoog word om die belangrikste aspekte van die hoofstuk uit te lig: 
     
    Daar is die gewone debat, is die naam op die aanhef, werklik die skrywer na wie verwys word. 
     
    Die debat oor dit word erken maar word it aanvaar dat die verwysing is sonder enige twyfel die broer van Jesus, James. Net soos die debat oor James 'n volgeling van Jesus was of nie weer besoek en bespreek word. Die probleem word bespreek aan die hand van die Evangelies en die slotsom waaruit daar gemaak word. Dit word aanvaar dat die verhouding dalk "stram" kon gewees het maar dat Markus nie genoeg bied om te vestig dat dit so was gedurende die volledige tydperk van die bediening nie. Terwyl Lukas geen so 'n konflik verwoord nie en is die slotsom soos in die inleiding van die kommentaar, James was aan die kant van Jesus vir 'n oorgrote deel van die Jesus se bediening. Die res van die hoofstuk bespreek hoe die leerlinge van James aansluiting vind tot die leerlinge van Jesus en hoe dit vergelyk met die geheel van die Evangelies. 
     
    Hoofstuk ses bespreek James in verhouding tot Peter & Paul & herinnering van Jesus. 
     
    Die enigste aspek wat ek gaan uitlig daaruit is die konflik tussen James & Paul en waar die eerste tekens gevind word vir die "skeuring" tussen die Joodse oorspring en dit wat uiteindelik die Christen beweging sou wees. 
     
    Paul het begin om die "Gentiles" in maaltye en die doop in te sluit, in kontras tot die konserwatiewe standpunt gehuldig deur die kerk in Jerusalem onder die leiding van James:
     
    It was when representatives ofJames arrived,James who was the brother of Jesus and the preeminent figure in the church in Jerusalem, that this natural conservatism reasserted itself. 
     
    Paul's invention of the dialectic between grace and law, between Israel as defined by faith and Israel after the flesh, became a founding principle in the intellectual evolution of Christianity in its formative period. In fact Paul was the loser in the battle with the representatives ofJames. It was Paul, not they, who left the area of Antioch.
     
    Alhoewel oor die langer termyn kan dit seker aangevoer word Paulus het die argument gewen, bevestig die konfrontasie tog die konflik tussen die rigting wat James die bediening van sy broer sien ontwikkel en die visie wat Paulus vir die beweging het en 'n boek op sy eie verg en nie hier in detail bespreek sal word nie.
     
    Hoofstuk sewe bespreek in detail die vergeyking tussen 'n verskeidenheid van strominge in Judaisme en is die veronderstelling dat die leser hier nie veel belang in dit sal  hê nie en word dit agter gelaat. 
     
    Bruce Chilton trek dit soos volg saam in die slotsom en lig ek net die belangrikste aspekte uit: 
     
    James was a revered leader of primitive Christianity. In three essays the status of the letter from James is investigated, The findings being as follows:
     
    The letter is posthumous in that it was produced in the confused conditions between the death of James and the destruction of the Temple. 
     
    The second essay stress the Judaic setting of the epistle, envisions an environment well after the destruction of the Temple, and construes the message of the literary James in terms of the social responsibility demanded of Christian congregations. 
     
    The third essay characterize the epistle in terms of a deep affinity with the Jesus tradition, developed along the lines of Israelite Wisdom. 
     
    All three stances take up the Judaic orientation of the epistle as a matter of course, and demonstrate how richly rewarding that perspective is. We have agreed to differ over whether James was the full brother ofJesus, whether he was a prominent disciple during Jesus' lifetime, and whether the Epistle of James or sources such as Acts and Josephus should be accorded precedence in characterizing James.
     
    Klinklaar antwoorde oor die detail van James se bestaan en betekenis word dus versigtig aangebied en dui Bruce Chilton aan dat daar geen wenslikheid is om jou antwoorde as meer seker te verdedig as wat die ondersoek moontlik maak en sluit af met 'n verwysing na Robert Price se bespreking van 'n boek deur Robert Eisenman wat die debat oor die verwantskap tussen James en Jesus ondersoek en Price se ontleding daarvan. 
     
    Die debat gaan voort. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • Hello Chris,

     
     Aangesien jy my eerlik hou, neem kennis van die volgende. Ek neem kennis van die twee aspekte wat jy uitgelig het:
     
    "Maar hy is ook verkeerd met die volgende: Matteus en Lukas plaas nie altwee die geboorte van Jesus ten tye van Herodus die Grote nie.
     
    “One fact is clearly established: he was crucified under Pontius Pilate”. 
     
    Hoe is hierdie feit bevestig". 
     
    Sonder om nou dieper te gaan grawe, sou ek aanvoer dat dit sy oorsprong in redelike afleidings het van dit wat waarskynlik is.
     
    Ek kan dalk dieper gaan soek, maar gaan nie nou so doen nie. 
     
    Dalk later of as Maandag 'n stil dag is by die werk. (Hoogs onwaarskynlik op 'n Maandag)
     
    Ek vermy dus nie jou kritiek nie, maar ek moet tyd maak vir slaap en werk en my eie leeswerk ook. 
     
    Wat jou verwysing na Price se vernietiging van Telford betref. 
     
    Tesame met hierdie kommentaar het ek 'n voorlopige kommentaar geplaas wat dit dalk indirek aanspreek, naamlik dat die Nuwe Testament is in die konteks van die "Ou Testament. en dat die magdom van verwysing gesirkuleer vanuit die "Ou Testament" is soos verwag kan word. Die konteks is Judaisme en die Joodse tekste, dit kan dus nie anders nie. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
     
    Naskrif: 
     
    Jou verwysing na Wikipedia se skakel werk nie en sal jy dit dalk moet opdateer. 
     
  • Wouter

    "alhoewel ons eindpunt gaan verskil".  Dit maak beide jou en Chris se teenstrydige standpunte soveel meer interessant, en daardeur kry die leser ook 'n deursnee moontlikhede oor 'n geskiedkundige Jesus al dan nie. 

  • CorneliusHenn

    Ja, die rede dwaal soos gewoonlik weer van die een uiterste na die ander in die werf se berugte "slim" misantrope se gedagte ... my standpunt is welbekend hier aan die sinici (gelowig en ongelwig), daarom ook hul herhaalde neerhalende verwysing na my ... maar wat sou die slimjanne soveel aanstoot gee? ... wel, ek kan maar net nogmaals herhaal dat die vrae hierbo deel maak van antwoorde in algemene Katolieke en katolieke katkisasie ... die hangers waaraan Jesus in die Bybel getooi word , staan bekend as herinterpretasie, of te wel midrash ... ek't reeds genoeg hieroor getik, dog ek geheel bereid is om enige ander se vrae te antwoord ... wat ek wel heelhartig hier sou byvoeg is dat die persoon van Jesus groot genoeg is om, selfs wanneer Hy lomp, maar ernstig nageteken word in meer moderne letterkunde soos in Jésus de Montréal- iets van Sy majesteitlikheid te laat deurskroei ... dis nie 'n kwessie van OF ons GOD bevraag nie, maar altyd HOE ons dit doen ... dit help welliswaar nie om my persoonlik en kwaadwillig te probeer neerhaal vir algemene kennis buite die haatlike Protestante ontnugtering wat die werf so ontsier nie ... mag Jesus Christus onse HERE, self die MITE van Sy bestaan in 'n ieder se hart waar maak ... Namaste! Cornelius Henn

  • Hello Jaco, 

     
    Baie dankie daarvoor. 
     
    Dalk kan Chris die mitoligiese skool se argumente plaas. Ehrman doen so en weerhou ek my daarvan, maar sal dit komende uit Chris se verstaan daarvan, waardevol wees. Die kern idees van die mitologiese skool. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • Cornelius, 

     
    Daardie, Jesus of Montreal, was en is een van my gunsteling films van alle tye. Dus 'n welkome herinnering. Net soos dit dan weer dui op 'n onderwerp wat ondersoek kan word. Die uitbeelding en vergestalting van Jesus in kuns en wat daaruit geleer kan word. 
     
    Wouter
  • Chris Dippenaar

    Hello Wouter

    Jy maak dit nie maklik nie as jy my toegooi met inligting nie, nê? Ek sal maar stadig begin en kyk hoe vêr ek kom.

    Ek stem saam met baie wat jy hierbo aanbied, maar wil graag eerstens verskil met jou na aanleiding van die volgende stellings: “Die konteks waarin Yeshua funksioneer, naamlik die invloed van die Hebreeuse Bybel en die profete, die Grieks en Romeinse konteks, en dan die "the theologizing processes going on not just in one community but in the different households constituting communities across an arc linking northern Galilee with Syrian Antioch", dan is dit onbelangrik of daar 'n werklike Yeshua was of nie en word die noodsaaklikheid van ongelowiges om Jesus 'n mite te probeer maak onbelangrik”.

    Dit gaan nie vir my daaroor om die die konteks van Jesus in sy eie wêreld te ontken nie. Die interpretasie van Vermes, byvoorbeeld, maak vir my baie sin. Die Jesus wat hy beskryf en baseer op sy lees van die sinoptiese evangelies is alles behalwe vergesog. Die belangrike punt, vir my, is of hierdie interpretasie gebaseer is op 'n historiese persoon of op 'n letterkundige karakter. Dit is belangrik, want as dit die eersgenoemde is het ons te doen met geskiedenis, indien die laasgenoemde, het ons te doen met letterkunde. Vakkundiges wat soek na die historiese Jesus is verplig om te demonstreer dat hulle besig is met meer as net die interpretasie van 'n teks. Die teks waarmee hulle werk moet gedemonstreer kan word as 'n betroubare historiese bron.

    Miskien sal die volgende aanhalings van Levine my punt demonstreer: "We cannot always determine which came first: a historical event or a literary creation. In some cases, Jesus may have been influenced by the scriptures of Judaism(e.g., the miracle-working prophets such as Elijah and Elisha, the suffering servant described by the prophet Isaiah, the apocalyptic “son of man” mentionedby Daniel as well as 1 Enoch), as well as by Jewish accounts of martyrs, teachers, prophets, sages, and visionaries; yet it is equally possible that his followers, themselves steeped in these accounts, conformed their understanding of Jesus according to these narrative models. In other cases, those who told stories about him may have drawn from the rich traditions of the Greek and Roman worlds, from Homer to Aesop to Apollonius of Tyana and Apuleius of Madauros"

    Levine erken hier dat die “geskiedenis” van Jesus grootliks die produk kan wees van materiaal geleen van ander bronne, maar wil dan argumenteer dat wat Jesus gedoen het net sowel kon gebeur het, en dat sy volgelinge dit “herken” het in hierdie ander bronne en toe deel gemaak het van sy “geskiedenis”. Hierdie gedeelte van haar argument vind ek heeltemal onoortuigend. Hierdie benadering van haar poog om geskiedenis te maak van letterkunde. Dit kan nooit meer wees as spekulasie nie, spekulasie wat staangemaak probeer word deur die gebruik van kriteriums soos die wat jy genoem het in 'n vorige bydrae oor Ehrman se werk. Ek dink dat hierdie kriteriums nutteloos is en dat Richard Carrier 'n goeie bespreking van die redes hoekom gee. Carrier staan die gebruik van die Bayes stelling in die ondersoek van die historiese Jesus voor. Of jy sy voorstel ondersteun of nie is amper minder belangrik as sy uitwysing van die onoorbrugbare probleme met die tradisionele kriteriums wat gebruik word deur Jesus-geskiedkundiges.

    Dit bring my by iets wat jy sê wat my so 'n klein bietjie grief: “Ek dink op verskillende maniere kom ons by dieselfde punt uit, Jesus, Yeshua is nie god nie en ook nie die seun van god nie. My roete is dalk meer "pret" aangesien dit poog om die ontwikkeling te verstaan.” Dit kan wees dat ons by mekaar verbypraat en dat jy meer fokus op die ontwikkeling van Jesus as 'n godsdiens, terwyl dit vir my gaan oor of die soeke na Jesus as 'n historiese figuur moontlik is. Jy meen dat ek “die indruk geskep dat weens die feit daar soveel verskillende weergawes van Jesus bestaan dit as bevestiging kan dien vir die feit dat die onderbou van Jesus, dan 'n Yeshua, nie kan bestaan nie.” Vir my is die feit dat daar soveel weergawes van Jesus bestaan 'n bevestiging van die onbetroubaarheid van ons bronne (die evangelies spesifiek), en gepaardgaande hiermee, die historiese metodes toegepas tans. Daar is die groot moontlikheid dat ons absoluut niks van enige historiese waarde kan sê oor Jesus nie, of dan ten minste met bitter min sekerheid. Dit maak die moontlikheid dat hy 'n fiktiewe/mitologiese karakter was 'n alternatiewe teorie. Onsekerheid oor die verlede sluit altyd die moontlikheid in dat niks gebeur het nie. Ek neig natuurlik na die “Christ-Myth” teorie, maar dink nie dat dit bewys kan word nie, grootliks omdat dit steun op negatiewe argumente. Dit is, vir my, omdat die positiewe argumente van 'n baie swak historiese gehalte is. In geen ander veld sal geskiedkundiges dieselfde 'free pass' kry as die ouens wat soek na 'n historiese Jesus.

    Ek wil jou bedank vir hierdie gesprek. Ek besef dat ek nog net gereageer het op die begin van jou bydraes en ek hoop ek kan uitkom by die res ook. Ek besef ook dat jy een van die min mense is wat nie net krities na ander se standpunte kyk nie, maar ook na jou eie. Ek sal poog om dieselfde te doen. Ek stem gewoonlik saam met alles wat jy sê en is baie bly dat ons uiteindelik iets gekry het waaroor ons verskil.

    Chris

    Ns. Die argument vir die interpolasie van die Josephus gedeelte is een waar jy jou varkies bymekaar moet hou. Ek sal probeer reageer daarop in die volgende dag of twee.

  • F C Boot

    Dankie vir die leersame inligting mbt. die seders van Lebanon.  Ek is net nuuskierig.  Hoekom is dit vir jou so belangrik dat Jesus nie 'n timmerman of skrynwerker behoort te  gewees het nie?

  • Die Nuwe Testament is net so vreemd vir die Jood as wat die Quran van die Moeslems vir Christene is.

    Die Nuwe Testament se boodskap van die Messias is heeltemal uit voeling met die  van die Ou Testament (Torah) en die Tulmud, asook die Qumrum skrifte van die Dooie See gemeenskap, laasgenoemde heeltemal in sameorigheid met die Ou Testament.

    In die Ou Testament is daar 'n rangorder van heiligheid.  Die allerheiligste kamer van die Tempel, waar God se gees, die Shekiahnah woon en die kliptafels gebere was;  die tempel met sy offerande stelsel self; Jerusalem die heilige stad; Israel die heilige volk.  Judah die koninglike stam met die afstammelinge van Dawid en SALOMO as die  koninglike bloedlyn, en Levi, die stam wat die priesters voorsien het.

    Die Ou Testament se siening van die Messias vir die laaste dae is 'n militere Joodse koning wat direk van Dawid EN Salomo afstam, wat die Jode in die diaspora na Israel sal laat terugkeer, die Tempel herbou, en die offerhandes weer herstel, asook die Sanhedrin.  Die Jubeljaar sal ook weer ingestel word.  Israel as die adelstand, sal die wereld in vrede heers, met die non-Jode in aanbidding van die Joodse God.  Die messias is 'n mens, en nie 'n God nie.

    Die Ou Testament (Torah); Talmud en die geskrifte van die Dooie See,  is uitsluitlik vir die Jood geskryf.  Die Nuwe Testament is hoofsaaklik vir die non-Jood geskryf.  Toe die Jode Jesus verwerp het, het die vroe leiers hulle daarna na die heidene gewend, en is die letter en gees van die Messias sodanig aangesuiwer.

    Volgens die Nuwe Testament is Jesus se bloedlyn, deur sy moeder, direk van Dawid afkomstig, maar glad nie deur Salomo nie.  Jesus se STIEFPA se bloedlyn stam wel deur Salomo, welke bloedlyn Jesus onmoontlik vir homself sal kan eien nie.  Dit in sigself diskwalifiseer Jesus as Mesias.  Die Ou Testament het dit duidelik dat die Messias van Salomo gaan afstam.

  • Enige oplettende leser sou opgelet het dat Jesus volgens die Evangelies nie 'n biologiese vader het nie. Alle biologiese materiaal was dus afkomstig van sy moeder en dit is dus haar bloedlyn wat belangrik is vir die vervulling van die profesieë en nie sy stiefpa nie.

    Dis dan ook een van die dinge wat wetenskaplikas onmoontlik verklaar en as sotheid bestempel word.Jesus se Vader was die GOD  wat Homself in die skeppingsverhaal openbaar.

     As dit nie so was nie sou Jesus nog net 'n doodgewone sterflike mens gewees het wat nooit die dood sou kon oorwin het nie.Dit gaan dus nie net in die Christelike geloof oor die vergewing van sondes nie, wat niks beteken nie, as daar nie ook 'n opstanding is nie want dit is die opgestane mens met 'n nuwe en in Bybelse terme verheerlikte liggaam, gelykvormig aan Jesus, wat met sy Skepper vereenig word en nie die sterflike biologiese mens nie.

    Die sterflike biologiese mens bly vasgevang tydens sy tyd op aarde in 'n liggaam wat later soos 'n gelapte tent lyk waarin 'n  'n natuur gehuisves word  wat eerder neig na die 'kwaad' as die 'goeie'.

    Daar is baie oor  geskryf oor Jesus se afdtamming en die wat belangstel kan ook die artikel onder  http://www.thecatholictreasurechest.com/geneal.htm lees.

  • Hello Chris, 

     
    Die Evangelies is sonder enige twyfel problematies. 
     
    Probleme soos die feit dat die oorspronklike dokumente van die Evangelies nie beskikbaar is nie asook vol foute en kontradiksies. 
     
    En sal jy een van die deelnemers hier wees wat daardie foute en kontradiksies met kennis sal kan uitwys. 
     
    Met daardie foute en al kan dit aangevoer word dat oorkoepelend word die algemene patroon van Jesus se lewe tog duidelik. 
     
    In 'n vorige skrywe het ek gefokus op 'n hoofstuk uit "The cambridge Companion to Jesus" wat ondersoek het wat die redelike gevolgtrekkings is wat gemaak kan word uit die tekste wat ondersoek word. 
     
    Die slotsom was dat die verskillende opsies vir ontleding kan saamgevoeg word in die enkele konsep van "plausibility". 
     
    Dit beteken dat enige rekonstruksie van Jesus moet kan wys dat dit "histories geloofwaardig" in die mees algemeenste sin van die woord is en ook sin maak in die lig van die tekste alreeds uitgelig en dit wat tot ons beskikking is. 
     
    Wanneer dit aanvaar word en kennis geneem word van al die komplikasies, soos Levine uitlig, dan word dit duidelik dat die tekste wat onder hande geneem word reflekteer 'n magdom invloede en konteks wat vereken moet word sodat voorlopige afleidings gemaak kan word oor die aard van Jesus. 
     
    In daardie opsig is die Vermes vir my een van die versigtigste ontledings wat daar is oor die aard van Jesus en skep dit 'n minimale beeld van Jesus die mens. 
     
    Die verhaal wat dan vertel word oor Jesus maak dan dat die volgende van Levine na vore kom. 
     
    "yet it is equally possible that his followers, themselves steeped in these accounts, conformed their understanding of Jesus according to these narrative models".
     
    Wat hierdie aksie doen, is die volgende. 
     
    "Daar is hierdie man en die verhaal wat ons van sy lewe wil vertel is soos volg, volgens die manier wat ons sy lewe en die belangrikheid van daardie lewe verstaan". 
     
    Die kern van die persoon is daar, wat daardie persoon beteken en voor staan is oop vir ontleding en vertelling aan die hand van die skrywer en die gehoor vir wie daar geskryf word. 
     
    Wat hierdie doen is om die komplikasies van ontleding vir die leser van vandag te bevestig. 
     
    Wat die "We cannot always determine which came first: a historical event or a literary creation", betref, dit is ook nie 'n probleem nie, aangesien dit meer waarskynlik is dat Yeshua nie vir 5000 mans brood en vis gegee het, maar dat dit 'n vertelling uit die "Ou Testament" is en heeltemal in lyn met die tradisie waarin Jesus funksioneer het. 
     
    Dit is in die konteks van al daardie invloed, die Jesus wonderwerke, die Evangelies, soos alle eerste-eeuse materiaal, vereis dat dit gesien moet word in die kulturele raamwerk van die Grieks-Romeinse wêreld en die Judaisme waarmee dit in gesprek is, aangesien hierdie die enigste verwysing beskikbaar is vir die skrywer en vir die gehoor vir wie die verhale aangebied word. Daar kan dus nie verwag word dat die verhale van die "Nuwe Testament" sy eie tyd kan ontsnap nie of vry van enige invloede wees nie. 
     
    Dit is byvoorbeeld Price se argument, die eindelose verwysing na die "Ou Testament" en die feit dat die Evangelies gelaai is met "legendes", mites dan in sy geheel 'n letterkundige werk is, 'n fiksie, dit terwyl dit aangedui is dat die Evangelies, problematies soos dit ook al mag wees, die biografie van die tyd was en fuksioneer het in daardie konteks. 
     
    Daar kan gevra word, is Saul Bellow se beeld van Allan Bloom, werklik die Allan Bloom van vlees en bloed. Oor tyd het ek al ontledings van Bellow se beeld van Bloom deur Adam Phillips, Christopher Hitchens, Martha Nussbaum, Louis Menand & JM Coetzee gelees en dit word duidelik dat selfs Bellow se nabyheid aan Bloom is nie 'n waarborg of Bellow, die komplikasies en kontradiksies van Bloom vasgepen het nie. 
     
    Daar is meer as een Bloom as die van Bellow. 
     
    Daar is meer as een Jesus as die van Markus, daarom die verskeidenheid en nog steeds nie 'n bewys dat daar nie 'n Jesus was nie. 
     
    'n Paar laaste opmerkings. 
     
    Ek wil jou verseker nie grief nie, daarvoor geniet ek die gesprek met jou te veel. 
     
    Wat ek nie oor seker is nie, is of die gesprek oor die ontwikkeling van Christenskap, die uitbeelding van Jesus en die soeke na die historiese Jesus geskei kan word. Ek glo nie dit kan geskei word nie, maar moet daar gewaak word om nie te diep in enige van die aspekte te gaan, aangesien dit in alle gevalle 'n boek sal verg. Maar dat dit verweef is betwyfel ek glad nie. 
     
    Ek dink jy is te hard met jou stelling dat die historici van die onderwerp 'n "free pass" het, aangesien ek redelik oortuig is dat al die bronne waaruit geput het. "Blackwell Companion to Jesus", "Cambridge Companion to Jesus", "Jesus in Context", "Oxford Bible Commentary - The Gospels" & natuurlik die Vermes & Ehrman versigtigheid betoon oor wat met vertoue oor Jesus geskryf kan word. 
     
    Die mitiese skool, verwerp, "oral tradition", die Evangelies, die tekste in beide die Nuwe Testament wat lig werp op die Evangelies en die bronne soos Josephus, Pliny en ander en voer aan dat die bronne wat daar is en waarmee daar met omsigtigheid omgegaan word nie toelaatbaar is nie. 
     
    Is dit nie 'n ongelyke argument nie? 
     
    Ek bedank jou ook vir hierdie gesprek en wat die toegooi van die inligting betref, ek is nou bly ek het nie "JUDAISM IN THE NEW TESTAMENT Practices and beliefsonder die redaksie van Bruce Chilton and Jacob Neusner" ook die naweek deurgewerk nie, as 'n antwoord op die Price nie. Asook "The separation of early Christianity from Judaism - Marianne Dacy", maar vir 'n aparte brief. 
     
    Dalk eendag dan. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • F C Boot 

    Jy skryf: "Enige oplettende leser sou opgelet het dat Jesus volgens die Evangelies nie 'n biologiese vader het nie. Alle biologiese materiaal was dus afkomstig van sy moeder en dit is dus HAAR bloedlyn wat belangrik is vir die vervulling van die profesieë en nie sy stiefpa nie" 

    Indien jy my oplettend gelees het, het ek hierbo gese:  "Volgens die Nuwe Testament is Jesus se bloedlyn, deur sy MOEDER, direk van Dawid afkomstig, maar glad nie deur SALOMO nie". 

    Nathan, 'n ander seun van Dawid, en nie Salomo, is Maria se voorvader tot Dawid.  Die geslagregisters van Lukas (tov Maria) en Matheus (tov Josef), stem glad nie ooreen nie, behalwe vir Dawid wat altwee in gemeen het.

    'n Messianse vereiste is dat die Messias van Dawid afstam, en deur Salomo se bloedlyn uitgeken sou word.  In Maria se geval is dit glad nie so nie.  Die  Nuwe Testament kan beweer dat Jesus die Seun van God is; 'n geslagtelike unie tussen God en Maria; maar kan volgens Ou Testamentiese vereiste, glad nie as Messias daarop aanspraak maak nie.

    "Wanneer jy  tot sterwe kom en jy by jou voorvaders rus, sal Ek een van jou nageslag, jou eie seun (Salomo), koning maak en aan hom 'n bestendige koningskap gee.  Hy sal vir my Naam 'n huis bou (die tempel), en ek sal sy koningskap VIR ALTYD LAAT VOORTBESTAAN.  Ek sal vir hom 'n VADER wees en hy sal vir my 'n SEUN wees.  As hy ontrou is, sal ek mense gebruik om hom te straf, hom te kasty.  Maar (nieteenstaande) my trou sal Ek NIE aan hom ontrek soos ek dit met Saul gedoen het nie"  2 Sam. 12 - 15

    "Uit al my seuns, want die Here het my baie seuns  gegee (Nathan, Maria se voorvader oa.) , het Hy my (jongste) seun Salomo GEKIES om te sit op die troon van waar hy die Here self oor Israel sal regeer.  Jou seun sal vir My 'n Tempel bou want Ek het hom as my SEUN gekies, en ek sal vir hom 'n VADER wees". 1 Kron. 28: 5 - 6.

    Salomo was 'n sinnebeeld van 'n messias.  Hy was deur God gesalf; daar was die Vader / Seun verwantskap;  hy het Israel se bakleilustige stamme vereenig; die Tempel gebou met God se Gees (die Shekainah) in die allerheiligste vertrek; en gedurende sy koningskap het Israel hoogdy in vreedsaamheid gevier.  'n Messiaanse tydperk, met 'n Messiaanse koning.

    Nou maat.  Mattheus se geslagregister is nie verniet in die Bybel geplaas nie.  Die doel is ooglopend om te probeer bewys dat Jesus (deur middel van sy stiefpa Josef) wel Salomo as voorvader gehad het om as Messias te kan kwalifiseer.  Jy het self hierbo gese, met behulp van jou Katolieke bron, dat profesie deur Maria se bloedlyn en nie deur Josef se bloedlyn vervul sou word.  Jy sit nou daadwerklik met 'n probleem om Jesus as Messias, volgens jou en jou Katolieke bron, uit te ken, want sonder Josef se bloedlyn, kan dit nie geskied nie. 

    Soos die geval met Josef se geslagregister, is baie ander gevalle in die Nuwe Testament, gefabriseer om Ou Testamentiese profesie te probeer nakom.

  • F C Boot

    Terloops.  Ek vra weer: "Hoekom is dit vir jou so belangrik dat Jesus nie 'n timmerman of skrynwerker behoort te  gewees het nie"?

  • Chris Dippenaar

    Hello Wouter

    Hierdie is 'n reaksie op jou bydrae van 2014-03-08 @14:24. Ek los weer vir eers die verwysing na die “Testimonium Flavianum" vir later en wil net hier op 'n paar goed reageer.

    Die historisiteit van Pilatus berus nie op dieselfde armoede van bewyse as die vir Jesus nie. Ons weet, byvoorbeeld, dat die beeld van hierdie karakter, soos weergegee word in die evangelies, indruis teen wat ons weet van hom uit ander bronne. Ons weet ook dat hy die titel van 'prefek' gehad het, 'n titel wat hoër is as die titel van 'prokurator' gegee aan hom deur Tacitus. Hierdie inligting kom uit die skrywes van Philo en word ondersteun deur 'n inskripsie gevind in Caesarea.

    Ehrman se klag dat die “mitologiese skool” nie ernstig opgeneem word deur die akademie nie, is nie 'n argument nie. Daar hoef net gekyk te word na die bande wat hierdie akademie het met georganiseerde godsdiens om 'n vraagteken te plaas agter hulle “bevindings”. Hierdie is natuurlik ook nie veel van 'n argument nie, maar definitief nie irrelevant nie. Price reageer daarop deur te noem dat Jesus as 'n suiwer fiktiewe/mitologiese figuur nie eers oorweeg word deur die akademie nie. As in ag geneem word dat die 19de en vroeë 20ste eeu werke gesien het van onder andere David Friedrich Strauss, Bruno Bauer en Arthur Drews, moet mens wonder hoekom die mitologiese Jesus nie vandag meer oorweeg word nie. Die “stock” antwoord is gewoonlik dat hierdie skrywers se werke al lankal as vals bewys is. Waar, wanneer en deur wie?

    “Oral tradition” word nie in beginsel verwerp nie, dis net dat wanneer dit gesien probeer word in die evangelies dit baie meer waarskynlik is dat hierdie werke die produk is van 'n suiwer literêre skepping, nie “oral tradion” nie.

    Uit hoofstuk 4 ('Evidence for Jesus from Outside the Gospels' onder die sutitel 'Form Criticism and Oral Traditions About Jesus') sê Ehrman die volgende in sy boek, 'Did Jesus Exist? - The Historical Argument for Jesus of Nazareth':

    “The original impetus for the form-critical approach to the Gospels came from a well-known New Testament scholar named Karl Ludwig Schmidt; the approach was developed, in different ways, by the even more famous Martin Dibelius and especially by the most famous of them all, Rudolf Bultmann, arguably the greatest and most influential scholar of the New Testament in the twentieth century.

    These form critics were principally interested in knowing what happened while the stories about Jesus were being transmitted orally. Their assumption was that after Jesus’s life, when Christian missionaries founded churches throughout the Mediterranean, stories about Jesus were told and retold in various kinds of situations that Christians found themselves in.....

    So far as I know, there are no longer any form critics among us who agree with the precise formulations of Schmidt, Dibelius, and Bultmann, the pioneers in this field. But the most basic idea behind their approach is still widely shared, namely, that before the Gospels came to be written, and before the sources that lie behind the Gospels were themselves produced, oral traditions about Jesus circulated, and as the stories about Jesus were told and retold, they changed their form and some stories came to be made up. I have already intimated that this was the case when speaking about the sources M and L, when I conceded that these may not have simply been written documents but entirely or partly oral traditions. This appears to be true of all of our sources for the historical Jesus. They are all based on oral traditions, and this has significant implications for our quest to determine if Jesus actually lived.”

    Hierdie is wat hy aanbied as bewys vir die bestaan van 'n “oral tradition” wat sou bestaan het in die evangelies. Trek 'n bietjie jou lys van drogredenasies nader en kyk of jy hiedie een kan herken.

    Die “kernel” van waarheid waarvoor jy vra moet jy dalk verduidelik. In jou vorige bydrae noem jy dat die “mees basiese van Jesus, Yeshua, bevestig, 'n man, armoedig, ongetroud, lid van 'n familie, met vier broers en twee susters”. Behalwe dat die evangelies niks sê oor of Jesus getroud was of nie, kan die res van hierdie basiese van Jesus net sowel die eienskappe verteenwoordig van Markus se fiktiewe Jesus. In konteks van die 1ste eeu sou dit sin gemaak het om sy Jesus voor te stel as 'n karakter wat in teenstelling is met die korrupte tempel en skrifgeleerde lot; 'n nederige “skaapwagter” uitgekies deur God om 'n boodskap te bring aan sy volk. Geen rede hoekom enige van hierdie “basiese”, behalwe dalk dat hy 'n man was, geneem moet word as historiese feite.

    Jy som Price se argument op deur drie punte te noem wat hy as redelike interpretasies voorhou vir Gal.1:18-19. Wat jy nie noem nie is dat hierdie argumente kan tel teen die “Caliphate of James” argument wat, volgens Price, die mitologiese Jesus argument sal ondermyn. Die punt wat hy maak is dat daar nie 'n enkele interpretasie is vir Gal.1:18-19 nie, en dat ons hier op baie onsekere grond beweeg. Dit sou 'n baie meer akkurate opsomming gewees het van sy opstel. Sy reaksie is beslis nie dat Paulus hier lieg nie.

    Doherty, in sy reaksie op die werk van Ehrman, en baie in lyn met Price se slotsom, sluit af met die volgende: “ The point is not that mythicism has made an airtight case that “brother(s) of the Lord” cannot under any circumstances refer to siblings or that it must refer to devotees. The point is that historicist appeals to the phrase as some kind of slam-dunk proof of an historical Jesus can easily be shown to be simplistic, often fallacious, and anything but a giant-killer.” Weereens nie dat Paulus lieg nie!

    http://vridar.org/2012/06/18/20-earl-dohertys-response-to-bart-ehrmans-case-against-mythicism-part-20/

    Ek kon ook nie in die Ehrman boek die klag vind dat die mitologiese skool se reaksie is dat Paulus in Gal.1:18-19 lieg nie. Tensy hierdie jou eie interpretasie was? Jy skuld ons dalk 'n verduideliking vir hierdie uitlating.

    Wat effens onverstaanbaar is in die Ehrman boek is dat hy sy argument mik teen Wells. Dit is alom bekend dat Doherty die meer onwikkelde idees is van Wells se werk. As Ehrman die werk van Doherty gelees het ('Jesus Neither God Nor Man - The Case for a Mythical Jesus', beslis in sy bibliografie) sou hy dit onmiddelik besef het en eerder sy aandag gefokus het op Doherty, en nie Wells nie. Die skakel wat ek hierbo verskaf is Doherty se reaksie op Ehrman se argument.

    Daar is 'n argument wat Ehrman nie aanspreek nie, en blykbaar ook nog nooit van gehoor het nie, ten spyte van die feit dat hy homself uitgee as bekend met Doherty se werk:

    " But there are further indications that early Christians knew of no sibling relationship between James and Jesus. The New Testament epistle of James opens this way: "James, a servant of God and of the Lord Jesus Christ..." Few believe that James the Just actually wrote this letter, but if a later Christian is writing in his name, or even if only adding this ascription, common sense suggests that he would have identified James as the brother of the Lord Jesus if he had in fact been so, not simply as his servant. A similar void is left by the writer of the epistle of Jude. (Few likewise ascribe this letter to the actual Jude, whoever he was.) It opens: "Jude, a servant of Jesus Christ, and a brother of James..."

    Now if James had been Jesus' sibling, and Jude is James' brother, this would make Jude the brother of Jesus, and someone of that name appears as such in Mark 6. So now we have two Christian letters ascribed to supposed blood brothers of Jesus, yet neither one of them makes such an identification. Attempted explanations for this silence are unconvincing. They ignore the overriding fact that in the highly contentious atmosphere reflected in most Christian correspondence, the advantage of drawing on a kinship to Jesus to make the letter's position and the writer's authority more forceful would hardly have been passed up.” (p.63)

    Jy sluit hierdie bydrae van jou af met die volgende: “Daar kan dus nie verwag word dat die verhale van die "Nuwe Testament" sy eie tyd kan ontsnap nie of vry van enige invloede wees nie en dit is wat die "mitologiese skool" nie wil insien nie.” Jy speel seker maar net hier. Dit is juis die sien van die Nuwe Testament in sy historiese en kulturele konteks wat vir die voorstanders van die Christ-Myth teorie van absolute belang is. Sonder hierdie benadering sou hierdie teorie net eenvoudig niks werd gewees het nie.

    Jy wil graag weet wat die mitologiese skool tevrede sal stel? Eerstens en laastens, heelwat hoër historiese standaarde wat betref bronne en metodologie.

    Chris

  • CorneliusHenn

    "Wouter Ferns",

    Jy verbaas my wel ietwat met jou agting vir die film "Jesus of Montreal".

    Dalk nog vrotpap van jou?

    Wel, jou "nuanses" traak my ook nie juis nie.

    Ek aanvaar dit wat jy seg verbatim - net so verbatim soos jy en die ander sinici ook die Bybel, en veral die NT, hierbo probeer uitrafel.

    Sou jy werklik die film "Jesus of Montreal" waardeer het, sal jy gewis die beskouing van uit Katolieke (met 'n hoofletter K hierdie keer) omtrent midrash, of te wel herinterpretasie verstaan het en nie die Bybel gedurig letterlik - verbatim - met jou slimmigheid probeer ondermyn nie.

    Die verskille en veronderstelde teenstellinge waarop jy en Chris Dippenaar teer, word juis in die wetenskap naamlik "teologie" ondersoek.

    Alhoewel daar wel sekere feite, geskiedenis en ander logika in die Bybel opgeteken staan, is die boodskap en die verhouding tussen God en die mens die enigste tema in hierdie wonderlike saamgestelde bundel uit menige Heilige Skrif, en oor milinia heen.

    Jy het reeds menigmaal die begrip omtrent die heilige algemene of te wel katolieke (met 'n klein k) Kerk onsier en het selfs deur jou kwaadwillige nuanses probeer voorgee dat die Katolieke (met 'n groot K) en Gereformeerdes (met 'n groot G) elk hul eie God aanbid.

    Voorts in jou waan het jy ook probeer voorgee dat midrash iets taboe is in die bestudering van die NT.

    Nou ja, vandaar dan dat jou dwaal in bepaalde Protestante ontnugtering hierbo geheel verstaanbaar is.

    Cornelius Henn

  • Jaco skryf.
    Terloops.  Ek vra weer: "Hoekom is dit vir jou so belangrik dat Jesus nie 'n timmerman of skrynwerker behoort te  gewees het nie"?

     Dit is die verkeerde vraag om te vra. 'n Mens moet eerder vra wat is die kanse dat Jesus eerder 'n klipbewerker was wat wanneer nodig ook timmerwerk verrig het. Ons weet uit die geskiedenis dat dat grootskaalse verstedeliking in die tyd van Jesus was en dat daar groot publieke werke was wat werk aan mense verskaf het.

    Waar duursame hout in konstruksiewerk gebruik is is gewoonlik net die beste skrynwerkers gebruik want dit was 'materiaal waarvan die voorraad beperk was.Die invoer van top ambagsmanne en materiaal was niks ongwoons nie.

    Ons lees bv. in 2.Samuel 5 vers 11.Hiram die koning van Tirus,het belangrike mense gestuur om met Dawid 'n ooreenkoms te maak. Hy het daarna vir hom  sederhout gestuur en mense wat met hout kan werk en met klip kan bou. Hulle het vir Dawid 'n paleis gebou.” Tyre Lebanon is ongeveer 166 kilometer van Jerusalem.

    Sederhout was dus nie beskikbaar nie maar wel klip. Dawid wys die aanbod nie van die hand nie .Die groot hoeveelhede klip wat gebruik word in die oprigting van geboue oortref die hoeveelheid hout.

    Dit is dus nie vir my belangrik dat Jesus 'n timmerman of skrynwerker moet wees nie, maar eerder wat hy was die omstandighede van die tyd inaggenome. 'n Mens moet onthou dat die arbeiders in die tyd nie altyd vaste betrekking beklee het nie, maar eerder stukwerkers was, wat hul brood op 'n daaglikse basis verdien het. Ons lees dan ook in Mat 6. dat Jesus sy dissipels leer bid Mat.6.11 'Gee ons vandag genoeg om van te leef.'

     Alles inaggenome  lyk dit  dus was Jesus  ‘n  eerder klipwerker   wat ook timmerwerk verrig het.  

  • Jaco Fourie

    Van wanneer af is die ou Testamentiese vereistes so belangrik?  Jesus het nie gekom om aan Joodse of jou of my vereistes te voldoen nie, maar om die opdrag van Sy Vader uit te voer.Dus as daar nie uit die Bybel of ander geskrifte vasgestel kan word of Jesus wel daaraan voldoen het , is dit van sekondêre belang.

    Ons lees dan ook in Lukas 22.41 "Jesus het toe 'n ent van hulle af weggestap sover as 'n mens met 'n klip kan gooi.42.Daar het Hy op sy knieë neergeval en begin bid:"My Vader, kan U asseblief nie u planne verander nie sodat Ek nie meer die pad wat vir My voorlê, hoef te loop nie.Is daar dalk nie 'n ander uitweg nie?.Maar ek probeer nie nou self allerhande planne maak nie.Maak u die planne!Ek val daarby in."

    As jy werklik belangstel stel dan van vas wat God se plan is soos dit in die Bybel geopenbaar word.

  • Hello Chris,

     
     Om met die einde van jou laaste kommentaar te begin met die stempel van 2014-03-12 @01:13. 
     
    Daar word nie gespeel nie, en is dit al 'n paar keer bevestig, naamlik dat noodsaaklik is om die konteks van die tyd te vereken, aangesien soos alle eerste-eeuse materiaal, vereis dat dit gesien moet word in die kulturele raamwerk van die Grieks-Romeinse wêreld en die Judaisme waarmee dit in gesprek is, aangesien hierdie die enigste verwysing beskikbaar is vir die skrywer en vir die gehoor vir wie die verhale aangebied word. 
     
    Daar kan dus nie verwag word dat die verhale van die "Nuwe Testament" sy eie tyd kan ontsnap nie of vry van enige invloede wees nie.
     
    Aangesien dit moontlik is dat ek van my argumente begin om te herhaal, word dit herhaal en vra ek vir jou en die lesers se geduld. 
     
    Voorheen het ek aangedui dat juis die feit dat die tekste van die tyd gevul is met verwysings wat die norm van die tyd is, verwysings soos geboortes wat hul oorsprong het in omgang tussen gode en die mens, wonderwerke soos dit wat gesien word in Asclepius en dan die feit dat Yeshua funsioneer het in Judaisme, draai die mitologiesie skool om en voer aan dat wat ons vandag weet van die tipe verwysings is dat dit niks anders as stories is nie, daarom is die hele Evangelie asook die ander boeke in die Nuwe Testament onwaar en dat die skrywers klakkeloos die Pagans napraat, Homer et al, dit terwyl die doelstelling van die skrwers juis was om te bewys dat die Christen geloof is soveel beter as die van die Pagans en dat Jesus en die Apostels nie klone was van Odysseus, Hector, Dionysus, maar wyser, brawer en moreel en eties verhewe.
     
    Dit kan nie genoeg herhaal word nie. 
     
    Die tekste van tyd sal die formaat van die tyd aanneem, die manier hoe daar met lesers kommunikeer word. Weens daardie feit is dit nie moontlik om die Iliad vandag te skryf nie. Die verhale van vandag sal in gesprek met die kwessies van vandag wees, soos internet pornografie, die gevaar van die elektroniese bestaan waar almal op hul IPad's Samsung's en Google is. 
     
    Terug na 2000 jaar gelede, dit terwyl daar met oordeel gelees moet word en daar 'n oordeel gevel kan word aan die hand van die patrone bevestig dat elemente van die Evangelies dan verdiskonteer moet word en dat dit duidelik nie gelees kan word as historiese werklikhede. 
     
    Dit word aanvaar dat die wat in die vakkundige gebied funksioneer genoegsame insig het om tot redelike insigte te kom. Die mitologiese skool verwerp alles voor die voet en word die verduideliking gesoek volgende bespreek.Wanneer Paulus skryf dat hy sweer hoog en laag dat hy by James die broer van Jesus was, dan mag die mitologiese skool dalk nie kraai, "jy lieg nie", maar daar word allerhande stories opgemaak om te bewys dat Paulus nie met James as Jesus se broer in gesprek kon gewees het nie. 
     
    Die kern is dus, James is nie Jesus se broer nie en word daar allerhande bokspronge gemaak om James ook te diskwalifiseer as 'n broer van vlees en bloed, soos Price doen. Al verg dit 'n vertelling wat geen ander fondasie het as 'n ontleding wat die mitologiese skool sonder enige gronde doen. 
     
    Soos, James is Jesus se verteenwoordiger in gees alleen. Net soos G.A. Wells se argument doodeenvoudig net aanvaar moet word dat Paulus nie bekend was met Jesus nie. 
     
    Dit terwyl Paulus duidelik aandui dat James besoek was en James die broer van Jesus was en Paulus nou na sy bekering aktief bediening doen vir die boodskap van Jesus. 
     
    Wat beteken Jesus is detail bespreek. 
     
    Doherty voer aan dat Jesus glad nie bespreek was nie soos gesien uit die Doherty, bladsy 27:
     
    "Did they give him a quick course in their memories of Jesus' life and ministry? Paul gives no hint of such a thing, and no details are ever relayed to his readers".
     
    Is dit die kwaliteit van die argument. Ons die "mitologiese skool", sal net 'n feit aanvaar indien dit uitgespel word. Daarom dan die verwysing, "natuurlik lieg jy", weens die bokspronge en strooihalms waarna gegryp word aangesien dit nie deur die mitologiese skool wil aanvaar word dat 'n teks kan ook beteken wat die skrywer in sy mees simplistiese term probeer oordra. 
     
    Naamlik, ek, Paulus, was by James, die broer van Jesus. 
     
    Sou hulle die sport van die dag bespreek het? 
     
    Wat sou waarskynlik wees, gegewe wie Paulus was en die doelstellinge van Paulus?
     
    Wat die kwessie van James versus Jude betref. Dat Jesus broers gehad het word bevestig in Markus, Johannes, deur Paul asook Josephus en word daar in die verwsysings verwys na James as Jesus se broer, saam met 'n lys van name vir die ander broers. Jude maak nie daardie lys nie.
     
    Daarom sal 'n eenvoudige opstelling soos gedoen deur jou Doherty die indruk skep dat die onderwerp is afgehandel, maar laat dan na om al die verwysing van Jesus en sy broers in konteks te plaas. 
     
    Dan word die kwessie van "oral Tradition" aangespreek. 
     
    Verder aan in hoofstuk drie en nie net die beperkte aanhalings nie wat die indruk sou skep dat Ehrman self aan die "oral tradition" twyfel sou Ehrman se slotsom waartoe hy kom en die belangrikheid van die oral tradition wel na vore kom en hoe dit aanvaar word as die bron van die uiteindelike geskrewe tekste: 
     
    Aramaic was the language Jesus spoke—and the language he certainly would have been speaking in Jerusalem. Traditions in the Gospels certainly do go back to Aramaic originals. This is highly significant. Aramaic Jews in Jesus’s native land were telling stories about him well before Paul wrote his letters in the 50s of the Common Era, arguably from within a few years of the traditional date of his death. But most significant of all, each of these numerous Gospel texts is based on oral traditions that had been in circulation for years among communities of Christians in different parts of the world, all of them attesting to the existence of Jesus. And some of these traditions must have originated in Aramaic-speaking communities of Palestine, probably in the 30s CE, within several years at least of the traditional date of the death of Jesus. 
     
    The vast network of these traditions, numerically significant, widely dispersed, and largely independent of one another, makes it almost certain that whatever one wants to say about Jesus, at the very least one must say that he existed. 
     
    What is truth? said jesting Pilate, and would not stay for an answer (Francis Bacon):
     
    Wat "Pontius Pilate" betref is dit aanvaarbaar dat daar verwys word na "Pontius Pilate" in Tacitus en Philo. 
     
    Hierdie is na die feit van "Pontius Pilate" se lewe en dit word aanvaar as 'n redelike verwysing na die werklikheid van  "Pontius Pilate". 
     
    Die teenpool hiervan is dat verwysings na Jesus in die volgende bronne nie aanvaarbaar is nie? 
     
    Pliny the Younger (ca. 111 CE) notes that Christians worshiped “Christ as god” (Epistles 10:96) but relates no information about Jesus’ life or teachings. 
     
    The Roman historian Tacitus (ca. 116–117 CE) says that Jesus was executed “in Tiberius’s reign by the procurator of Judea, Pontius Pilate” (Annals 15.54). 
     
    The Roman historian Suetonius (ca. 121 CE) only mentions that the emperor Claudius “expelled from Rome the Judeans who were constantly rioting at the instigation of a certain Chrestus” (Life of Claudius 25.4). 
     
    En dan natuutlik Jospephus en die kwessies rondom dit: 
     
    "At this time there appeared Jesus, a wise man, if indeed one should call him a man. For he was a doer of startling deeds, a teacher of people who receive the truth with pleasure. And he gained a following both among many Jews and among many of Greek origin. He was the messiah. And when Pilate, because of an accusation made by the leading men among us, condemned him to the cross, those who had loved him previously did not cease to do so. For he appeared to them on the third day, living again, just as the divine prophets had spoken of these and countless other wonderous things about him. And up until this very day the tribe of Christians, named after him, has not died out. (Antiquities 18.3.3)"
     
    Weereens is die debat hoeveel het die kopieerders oor tyd hierdie aangepas om 'n duidelike Christelike boodskap te vestig. 
     
    Hierdie is voorheen deur my aangespreek en is in die argiewe aan die hand van F.E. Peters, (Professor Emeritus of Middle Eastern and Islamic Studies and History - New York University). 
     
    Indien dit aanvaar word dat daar wel 'n "touching up" was en daardie gedeeltes uitgesluit word. 
     
    Hoe sal die beskrywing dan lees. 
     
    Die aanduiding is dat dit soos volg sal lees: 
     
    "At this time there appeared Jesus, a wise man. He was a doer of startling deeds, a teacher of people who receive the truth with pleasure. And he gained a following both among many Jews and among many of Greek origin. When Pilate, because of an accusation made by the leading men among us, condemned him to he cross, those who had loved him previously did not cease to do so. And up until this very day the tribe of Christians, named after him, has not died out".
     
    Wat hierdie doen is om te bewys dat teen 93 CE, sowat sestig jaar of meer na die tradisionele datum van Jesus se dood, 'n Joodse historikus van Palestina wel inligting oor Jesus gehad het en so ook Pliny en ander. 
     
    Ek sluit hiermee af aangesien ek ander goed wil lees, ek kom net nie by my koerante en tydskrifte nie en moet ons ooreenkom hoe die laaste woord gegun gaan word dat dit redelik is? 
     
    Maar weereens baie dankie vir die gesprek en het jy my op 'n leerkurwe gesit wat baie welkom was. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • Hello Chris, 

     
    Nee ek dink nie daar is iemand wat 'n saak maak vir 'n mitologiese Allan Bloom nie. 
     
    Waaraan ek dink, is om 'n goeie verstaan oor die kuns van biografie te kry. 
     
    Want inherent in die gesprek oor die aard van Jesus is die vraag wie het daarin geslaag om die aard van Jesus so noukeurig moontlik te rapporteer. 
     
    Dit is dieselfde vraag wat vandag nog geld. 
     
    Het die biograaf reg laat geskied aan sy onderwerp. 
     
    Wat die Allan Bloom betref, stel ek dit dat wanneer twee "reactionaries" soos Bloom en Bellow mekaar op die skouer klop, net 'n hagiography moontlik sal wees. 
     
    Daarom dan die belangrikheid van 'n Adam Phillips, Christopher Hitchens, Martha Nussbaum, Louis Menand & JM Coetzee wat insigte bring na die gesprek wat 'n ander prent van Allan Bloom skep as wat die beeld van Bellow veronderstel. 
     
    Die verbintenis en die vraag daaroor behoort dan duidelik te wees.
     
    Jesus het meer as een biograaf gehad, daarom die kontradiksies. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter 
     
  • Cornelius, 

     
    Ye of little faith......

     
    Ja dit was en is 'n film waarvan ek baie gehou het. 'n Goeie film en is ek baie lief vir films en sal jy my Saterdae by Cinema Nouveau Rosebank vind met 'n gemiddeld van twee keer 'n maand. 
     
    Wat die res van jou brief betref. 
     
    Ek kan weer die hele Midrash debat begin en so ook die katolieke kerk van jou, maar gaan nie so doen nie. 
     
    Gaan soek 'n goeie boek oor Midrash, soos die Neusner wat die beginsels sal verduidelik. 
     
    Daar is 'n goedkoper weergawe as die versameling waarna Chris verwys het wat die Price insluit en bevestig dan die probleme inherent in Price se argument en wat Midrash beteken in 'n Joodse konteks en die nuanse daarin. 
     
    Maar jy het gekla by Reusedwerg dat jou lewe ontsier word deur my en ander, daarom sal ek jou nou laat, aangesien ek werklik nie jou lewe wil ontsier nie. Jy verdien geluk en vrede, so gaan jou goed. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • CorneliusHenn

    "Wouter Ferns",

    Dankie vir die gedagte dat jy dalk bereid is om my vrede en geluk te respekteer.

    Jou vrotpap nydigheid straal egter in jou neerhalende verwysing in "jy het gekla by Reusedwerg dat jou lewe ontsier word deur my en ander".

    Ek het weer hierbo gelees en sien nie eens naastenby sulke implikasie nie.

    Sien, dis sulke aksionabele nuanses wat jy gedurig fabriseer en as waarheid suggereer waarteen ek beswaar maak.  

    Jy hou jouself heeltyd slim oor onderwerpe soos byvoorbeeld midrash en die katolieke Kerk (soos in artikel 27 van die Nederlandse Geloofsbelydenis vervat).  

    Dis egter ongelooflik hoe erg jy dwaal om die Joodse oorsprong en skryfstyl in die Bybel - Ou en Nuwe Testament - so te misken!  

    Jou paniek omdat jou verwaandheid wel uiteindelik in die lig sal kom, is duidelik in jou desperate poging om jouself nou daaruit te probeer kry deur my kamstig in vrede te wil laat.  

    Ek is BAIE geduldig en gee jou genoeg geleentheid om jouself in geen onsekere terme uit te druk.  

    Ek het ook meer as genoegsame bronne en ervaring om die onderwerp later vir diegene wat opreg daarin sou belangstel, reg te stel.  

    Jou hele relaas hierbo, asook die van Kobus de Klerk, Chris Dippenaar en Jaco Fourie oral, tuimel met slegs 'n basiese kennis omtrent herinterpretasie (midrash) in die Bybel.

    Probeer gerus weer en verduidelik; hoekom midrash volgens jou nie tersprake is in die tooi van Jesus in die Bybel nie?

    Nie te danke, 

    Cornelius Henn

  • Wouter

    Moenie vir jouself verneder om met niksseggende Neelsie versoening te probeer soek nie. Hy soek dit nie, selfs nie op sy eie voorwaardes nie. Hy wil net eenvoudig 'n vaste vyandskap teenoor sekeres hier op die Web voortdurend handhaaf.  Vir die een of ander rede kry hy 'n "kick" vir homself daaruit.

  • F C Boot

    Jy skryf; "Van wanneer af is die ou Testamentiese vereistes so belangrik?  Jesus het nie gekom om aan Joodse of jou of my vereistes te voldoen nie, maar om die opdrag van Sy Vader uit te voer.Dus as daar nie uit die Bybel of ander geskrifte vasgestel kan word of Jesus wel daaraan voldoen het , is dit van sekondêre belang".

    Omrede jy my vrae hierbo glad nie kan be-antwoord nie, verklaar jy sommer net so, die Ou Testament, selfs die Nuwe Testament se vereistes is nie belangrik nie. Op watter gesag maak  jy hierdie stelling, want vir beide Jesus asook sy opvolgers, was die Ou Testament se profetiese vervullings vir hulle van  uiterste belang gewees. Jesus en sy opvolgers het uitsluitlik die Ou Testament as bron verwysingsraamwerk gebruik om sy missie te staaf.  Die Nuwe Testament het glad nie gedurende sy leeftyd bestaan nie. 

    Daar is genoegsame tekse in die Nuwe Testament om hierdie stelling van my te staaf. En dat jy kan se: "Dus as daar nie uit die Bybel of ander geskrifte (Nuwe Testament?) vasgestel kan word of Jesus wel daaraan voldoen het , is dit van sekondêre belang" skok my, want wat jy hiermee erken is dat jy suiwer op persoonlike veronderstelling tot die gevolgtrekking kom dat Jesus die Seun van God en die Messias is.

    Daar was ander tydgnote van Jesus wat ook aanspraak op Messias gemaak het, die dat teen die kompetisie gewaarsku was, dat daar nie agter "false profete" aangeloop moet word nie.  Daar was oa.:-

    Judas - seun van Hezekiah  -  4vC
    Simon van Perea - 4 vC
    Athronges - 6nC
    Samaritaanse Profeet - 36nC
    Thadeus - 45nC
    Menahem seun van Judas hierbo - 66nC. Laasgenoemde word deur Josefus verkwalik vir die uiteindelike  vernietiging van die Tempel deur die Romeine in 70nC.

    As jy geen maatstaf, Ou en Nuwe Testament, kan gebruik nie, hoe weet jy of een van bogenoemde nie werklik die Messias was nie?

    Maat.  Indien jou godsdienstige kennis gebrekkig is tot die mate wat jy hier openbaar, raai ek jou aan om liefs stil te bly om vir jou  die verleentheid voor die lesers te vermy.

  • Chris Dippenaar

    Hello Wouter

    Doherty se “bokspronge en strooihalms” maak vir my baie sin, seker maar omdat ek dit van voor tot agter gelees het. Hoofstuk 33, veral, het ek baie interessant gevind.

    Chris

  • Jaco Fourie

    Die ou Testament is niks meer as die geskiedenis van die volk Israel.Dit is 'n geskiedenis van 'n verbond
    tussen 'n volk en GOD.Dit was 'n geslote verbond, met talle voorskrifte.

    Hierdie verbond is egter eensydig deur die volk Israel vebreek, wat gelei het tot ballingskap en naderhand die verbrokkeling van die koninkryk en verwoesting van Jerusalem.

    Uit hierdie verbrokkelde ryk is daar 'n Verlosser gebore wat nie aan menslike vereistes voldoen het nie,maar tog
    'n nuwe koninkryk op aarde kom stig het, nl die Koninkryk van GOD, tot versoening van alle mense met hul Skepper wat Hom (Jesus) gelowig as hul enigste Verlosser en Saligmaker sou aanneem.

    Die ou Verbond bestaan nie meer nie .Ons is nou as Christene kinders van 'n nuwe verbond en onderdane van 'n nuwe koninkryk, waarin ons die aangenome kinders van God geword het.Daar was slegs twee vereistes
    waaraan Jesus moes voldoen. hy moes volkome mens wees en terselfdertyd  instaat wees om die dood
    te oorwin.

    Christus het aan die twee vereistes voldoen.Ongelukkig is jy saam met die Jode nog steeds vasgevang
    in die vereistes wat in die ou Testament aan die kinders van die ou verbond gestel is.In Johannes 3 Is Jesus in
    gesprek met Nikodemus , 'n belangrike leier in die Joodse gemeenskap en 'n lid van die party van die Fariseërs.

    Die Fariseërs was 'n godsdienstige groep wat hoë aansien onder die volk geniet het.Hulle het nie net die wette van Moses getrou probeer nakom nie, maar ook dieselfde probeer met al die ander wette en reëls wat hulself uitgedink en bygevoeg het (Die Bybel A - Z).

    En wat sê Jesus nie vir die leier ? Hy se inkort "Die Gees laat jou lewe".

    Vers 6. "Immers , 'n kind wat uit 'n mens gebore word is maar net 'n mens.Wie egter uit die Gees gebore word begin geestelik te lewe."

     "7 Daarom moet jy nie vol allerhande vraagtekens wees oor my woorde dat julle nog 'n keer gebore moet word nie. Leer uit die natuur.8.Hoewel jy die wind hoor waai, kan jy dit nie beheer of stuur nie.Dit waai waar dit wil.Jy weet nie eens presies waarvan dit kom of waarheen dit uiteindelik waai nie.Maar nogtans waai dit.Presies  dit is waar van die manier waarop die Gees werk.Elke persoon wat uit die Gees gebore word, ervaar dit ook so."

    Sover dit die vereistes van die ou verbond oor die Messias betref oor die Verlosser van Israel is dit die vereistes
    wat grotenliks deur mense daar gestel is en wat 'n volk van hul aardse heersers moes verlos en die ou
    testamentiese koningkryk moes herstel.

    MAAR Jesus is nie gebore om daaraan te voldoen nie. Hy het gekom om die straf van die rebellie teen GOD
    te dra en Hy het die mens daarvan verlos toe Hy aan 'n paal  gehang het tussen hemel en aarde.Deut 21-vers 22-23.

    Omdat die volk van die ou verbond nie kon voldoen aan die vereistes van die wet nie moes daar gedurig offers gebring en is sondebokke die woestyn ingestuur as draers van die oortredings.Toe die Jode Jesus laat kruisig het het hul nie besef dat hul deur die daad juis God se beloftes vervat in die ou testament laat vervul het.

    Hulle het sodoende instrument geword in GOD se plan wat dan sou lei tot die totstandkoming van GOD se koninkryk hierop aarde.Jou vrae  is slegs relevant as jy soos die Jode 'n Messias wil hê wat die aardse koninkryk moet herstel en dan die grondgebied met geweld sal afneem van die mense wat nou daar woon.

    Dit is duidelik dat Jesus glad nie aan die verwagting van die Jode  omtrent hul siening van 'n Messias voldoen het nie.Jy is egter nie alleen in jou siening nie, selfs Jesus se dissipels het dit nie na drie jaar saam met Jesus verstaan nie, wat hul wou op die berg van verheerliking 'n aantal hutte bou, vir Jesus en sy besoekers,
    'n aardse woning dus.

  • Hello Jaco, 

     
    Daar is nie 'n manier nie. Daarvoor is Neelie te berug al op hierdie forum. Hy loop alleen, teen die "gebreinspoeldes", die "liberales - oud en nuut", is "profeet" van die "katolieke kerk", nie eers 'n "christen" nie, is iets nog beter as dit....
     
    Dit is 'n gesprek doodgebore....
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • Hello Chris,

     
    Ek sien hoofstuk 33 poog om die uiteindelike onbetroubaarheid van Josephus bewys. Maar ek weet van 'n uitstekende  histories akkurate dokumentêre film wat die werklikheid en goddelikheid van Jesus sonder enige twyfel bevestig en hoop ek dat jy tyd sal inruim om daarna te kyk. 
     
    Dit is van die bekende skolastiese span, Monty Python en is getiteld, Monty Python's Life of Brian en is vrygestel in Youtube University en kan hier gevind word. 
     
     
    Dit sluit selfs Neelsie se "ruimteskip van Bethlehem" in, die regte een..... 
     
    So always look on the bright side of life.......
     
    Some things in life are bad
    They can really make you sad
    Other things just make you swear and curse
    When you're chewing on life's gristle
    Don't grumble, give a whistle
    And this'll help things turn out for the best...And......always look on the bright side of life...

    ...(Cheer up...give us a grin!...)

    There ya go, see!

    Vele dank
     
    Wouter
  • Chris Dippenaar

    Hello Wouter

    Die laaste sin van 'n vorige bydrae van jou hierbo het my laat besluit om nie verder met jou te argumenteer oor hierdie onderwerp nie: “Jesus het meer as een biograaf gehad, daarom die kontradiksies”.

    Dit was lekker om jou te geken het.

    Chris

  • Kobus de Klerk

    Wouter,

    Ek dink nie dit is sinvol om met Kerneels te redekawel omtrent sake Gods nie - selfs jy as ateis het in sommige instansies beter insig in hierdie sake, hoe tragies dit nou ookal is siende dat hy hom as gelowige uithou.

    'n Klinkklare uitwysing van Kerneels se sinnelose gebabbel is sy bewerings omtrent die midrash by die interpretasie van die Woord - die Woord is juis geskrywe en geinspireer om weg te beweeg van dwaalleringe soos die midrash ens. Die Jode erken nie die wese en aard van die HERE Jesus Christus nie en daar kan niks daarin gevind word wat die aard, wese en Evangelie van HERE Jesus as sulks bevestig nie. Dit is niks meer as rabbiniese homiletiese vertellings en verhale wat poog om interpretasie en kleur te verleen aan wat hulle beskou as onduidelike, vae en verskuilde verwysings in the Tanakh nie. As Kerneels enige insig hoegenaamd had in die Woord en waaroor dit gaan, sou hy ook kon besef dat hy insiglose snert verkondig, juis omdat die HERE Jesus so gekant was teen hierdie einste soort van rabbiniese leerstellinge wat HY as oorleweringe en gebooie van mense afgemaak het en direk met die fariseërs daaroor gebots het en wat al uit die tyd van die verstrooiing dateer en steeds deur die Judaiste bedrywe word.

    Waarskynlik die enigste rede waarom Kerneels ongevraagd oraloor op hierdie forum sy nydige snert heen strooi, is om homself daarmee aan te prys en omdat hy daarvan hou om sy eie selfverheffende uitspattig taal-geborduurde uitlatings te lees ongeag hoe sinneloos dit is - Kerneels is 'n mens met 'n vraatsugtige lus vir erkenning en sal alles verdraai en vertrap om die doel te bereik - selfs die Naam van die HERE - na alles, as hy homself nie erkenning gee nie, waarvandaan anders sal daar erkenning vir sy basislose, insiglose snert vandaan kom?

    En terloops, as jy na sy blertse wat hy oraloor so laat, is dit baie duidelik dat hy geen agting het vir vrede en sagmoedigheid nie, maar aflaaiplek soek vir sy opgekropte oormaat van aggressie en nydigheid.

    Kobus de Klerk

  • F C Boot

    My invoegsel hierbo, in die verskil tussen Chris en Wouter; waar eersgenoemde vir 'n mitiese Jesus argumenteer in teenstelling met die argument vir 'n historiese Jesus, kom dit daarop neer, maak nie saak hoe sterk die een of die ander se argument vir of teen is nie, is Jesus in elk geval volgens 'n Ou Testamentiese vereiste waaraan hy nie voldoen nie, nie die verwagte Messias nie.  Indien ek beide reg verstaan, is altwee in elk geval eens mbt die non-goddelikheid van Jesus.

    Jou bydrae is suiwer 'n geloofsaak waar jy die Ou Testament in sy geheel as Joods verwerp, en alleenlik op die Nuwe Testament (met weersprekings aan jou kant) as jou enigste geloofsbron beskou, ten spyte daarvan dat Jesus asook sy opvolgers die Ou Testament gebruik het om sy Mesiaskap te probeer bewys.

  • Hello Chris, 

     
    Jammer om dit te hoor. Ek het nog altyd van jou gehou en jou as 'n intelligente en ingeligte persoon beskou en ervaar, dat bogenoemde as 'n skok kom. Gegewe geen invloed van my kant af in jou keuses word dit dan so aanvaar en mag dit jou goed gaan.
     
    Baie dankie
     
    Wouter
     
  • Hello Kobus, 

     
    Ek wil nie te lank vertoef op die sielkundige samestelling van Cornelius Henn nie, maar ek wonder tog, alhoewel hierdie nie die plek is om te wonder daaroor nie. Na regte behoort die persoonlike nie na vore te kom nie, aangesien die debat verwyderd van die persoon behoort plaas te vind en impliseer ek nie hiermee die holrug geryde debat oor rasionele denke versus emosies, vooroordeel, en die gevoel van dat "jy" reg is en hoe misleidend daardie gevoel kan wees asook die kwessies van ingeligtheid, volledigheid en eerlikheid. 
     
    Alles wat debat, gesprek, argument, kompliseer en in diepte ondersoek moet word. 
     
    Al waaroor ek nou wonder, is hoekom Cornelius Henn die pad geloop het om hom as mens so nou te verweef met sy argumente en dit verpersoonlik tot 'n verstommende vlak. 
     
    Daar is lesse om te leer daarin, oor hoe gesprek nie moet geskied nie, maar dit is te moeilik en sal daar sekerlik meeste van die tyd misluk word daarin, insluitende myself, maar daar is 'n doelwit waarna gestrewe kan word. 
     
    Ek aanvaar wat jy skryf oor Midrash en gaan self wat die rondte betref nie verder in diepte in die onderwerp gaan nie, aangesien ek dit al gedoen het en is die verwagting dat 'n Cornelius Henn moeite sal doen om om Midrash in al sy komplikasies te verstaan en die lokvalle wat die woord impliseer voor die onderwerp in detail kon bespreek word en nie te gryp na die vals hoop wat Price bied nie. 
     
    Daarom is die gesprek gelaat. 
     
    Ek is jammer dat ons as mens tog in die pad van die gesprek kom. maar dan ons is mens en wat kan verwag word. 
     
    Ek neem kennis van wat jy elders geskryf het in jou antwoord aan beide myself en Angus. 
     
    Ai Kobus, ek weet nie, ek is nie oortuig van Jesus se goddelikheid nie, maar tog is dit so maklik om verkeerd te wees oor alles hier. 
     
    Jammer daaroor. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • CorneliusHenn

    Kobus de Klerk, jou waan staan nogmaals duidelik - wat van 'n "volledige bydrae" om jou formidabele kennis omtrent midrash te demonstreer? ... ek verstom my ook dat jy as sondelose ware Christengelowige,  dalk saam "Wouter Ferns" die mening gedaan is dat ek artikel 27 van die Nederlandse Geloofsbelydenis handelende die katolieke (met 'n klein k) Kerk geformuleer het ... jy voorts saam met "Wouter Ferns" die mening gedaan is dat Katolieke en Protestante elk hul eie God aanbid ... baie moontlik; want as fundamentele Bybelaanbidder dweep jy lank reeds hier met jou eie god in pag! ... ek vergewe jou nogmaals in die liefde en genade van Jesus Christus onse Hemelse Vader - Jesus Christus, onse G_D, Cornelius Henn

  • CorneliusHenn

     ... toemaar "Wouter Ferns", Chris Dippenaar het julle sinici nodig ... hy sal wel gou weer rede vind om sommer eersdaags weer saam te kruip in  "almal seg so" vir gesag in jul misantropiese waan ...

  • Jaco Fourie skryf op 16 Maart soos volg.

    F C Boot My invoegsel hierbo, in die verskil tussen Chris en Wouter; waar eersgenoemde vir 'n mitiese Jesus argumenteer in teenstelling met die argument vir 'n historiese Jesus, kom dit daarop neer, maak nie saak hoe sterk die een of die ander se argument vir of teen is nie, is Jesus in elk geval volgens 'n Ou Testamentiese vereiste waaraan hy nie voldoen nie, nie die verwagte Messias nie.  Indien ek beide reg verstaan, is altwee in elk geval eens mbt die non-goddelikheid van Jesus.

    Jou bydrae is suiwer 'n geloofsaak waar jy die Ou Testament in sy geheel as Joods verwerp, en alleenlik op die Nuwe Testament (met weersprekings aan jou kant) as jou enigste geloofsbron beskou, ten spyte daarvan dat Jesus asook sy opvolgers die Ou Testament gebruik het om sy Mesiaskap te probeer bewys.  

    Jy maak verkeerde afleidings. Dit het niks te doen met verwerping nie maar wel met wat die Jode se verwagtinge van die Messias. Alvorens ‘n mens ‘n gevolgtrekking maak moet ‘n mens eers weet wat die die Jode glo. EK gebruik hier .http://whatjewsbelieve.org/        Vir kort of volledige uiteensettings gaan asb na die webblad want dit is te veel om hier te spoeg en plak. 

     Jews Believe That:

    One Person cannot die for the sins of another.

    A blood sacrifice is not required for forgiveness of sins.
     
    Jesus was not the messiah.

    Gd hates human sacrifices.

    People are born pure and without original sin.
     Gd is one and indivisible.

     There is The Satan, but not The Devil. 

     Gd does not become human and humans do not become Gd.

     "Jews for Jesus," "Messianic Jews," and "Hebrew Christians" are not Jews. 

     Ek gaan nie eers die moeite doen om elkeen te bespreek en of  te vergelyk nie, behalwe  enkele aspekte van:

     ‘Jesus was not the Messiah’.
     (Wat glo die Jode)

     You must understand that although both Jews and Christians use the word "messiah,' the meaning of the word is quite different in each faith. The Christian understanding is that their messiah, Jesus, died for the sins of the people. The messiah, according to this Christian definition, is supposed to be a human offering: a blood sacrifice necessary for the forgiveness of sin. But we are taught in our Bible that no one can die for the sins of another.

    In Deuteronomy 24:16 it says this unequivocally:
    The fathers shall not be put to death for the children, neither shall the children be put to death for the fathers: every man shall be put to death for his own sin. [Deuteronomy 24:16] (Please see Essay #1, 'Jews Believe That No One Can Die for the Sins of Another,' and Essay #2, 'Jews Believe That a Blood Sacrifice Is Not Required for Forgiveness of Sins').

    The Bible is clear, in verse after verse: no one can die for the sins of another. Regarding what the Bible says about human sacrifice, please see Essay #4, 'Gd hates human sacrifices.'

    Jews do not believe that after forbidding human sacrifice, Gd had a change of heart and decided to require it; and we certainly do not believe that it was the sacrifice of Gd's own human 'son' that Gd wanted. After telling Israel to stay away from pagan practices and pagan beliefs, did Gd change Gd's mind and say, 'Okay, now go ahead and believe in a human sacrifice, just as these very pagans believe?' No -- as we saw in Malachi 3:6, Gd is constant and unchanging. (Please see Essay #1, 'Jews Believe That No One Can Die for the Sins of Another').

     Gd tells us that any human sacrifice is an abomination, something Gd hates, and so horrible that it would never even come into Gd's mind to demand it of us. Human sacrifice was practiced by the pagans -- those who worshipped and made offerings to one or more imaginary deities -- it was NOT to be practiced by believers in the One Gd.

     It should be understood that the Christian definition of the term 'messiah' is pagan. How do Christians define the term messiah? They understand it exactly as the pagans understood their dying-saving man-gods and heroes. The ancient world is filled with examples. Mithra, Adonis, Dionysis, Attis, Ra, and many others were born in the Winter, died in the Spring, and came back to life. This should sound familiar to anyone conversant with Christian theology.

     Alongside this, they believed that their followers would have immortal life, since the death of the hero-god acted as the sacrifice for their sins. This should also sound familiar. The pagan world was filled with gods who were the product of a human mother and a god for the father. Heracles had Zeus for a father, and a human mother named Alcmene. Dionysus’s human mother was Semele, and his father was Zeus; Dionysus was considered a savior god. The parallels to Christian theology are plain to see.

     When the earliest Christians would come into the synagogues and missionize, they would get kicked out; they were not allowed to stay and preach. They were rejected because their message was pagan and was recognized as such by the Jews. Thus, they were removed and separated from the Jewish people. This shows the real reason why Judaism and Christianity parted ways, dating from the very beginnings of Christianity. It also shows that one cannot be a Jew and a Christian at the same time. (Please see Essay #9 'Jews' for Jesus, Messianic 'Jews', and 'Hebrew' Christians are not Jews').

    So how have we Jews, who invented the term, always defined the term 'messiah?' Our definition is based on Scripture:

     1. The Messiah is born of two human parents, as we said. But Jesus, according to Christian theology, was born of the union between a human woman and Gd (as were many other pagan deities, see above) rather than two human parents.

    2. The Messiah can trace his lineage through his human biological father, back to King David (Isaiah 11:1,10; Jeremiah 23:5; Ezekiel 34:23-24; 37:21-28; Jeremiah 30:7-10; 33:14-16; Hosea 3:4-5). According to Christian theology, Jesus's father was Gd. Therefore, Jesus' lineage does not go through his human 'father' -- Joseph, the husband of Mary.

     3. The Messiah traces his lineage only through King Solomon (II Samuel 7:12-17; I Chronicles 22:9-10). But according to Luke 3:31, Jesus was not a descendant of Solomon, but of Solomon's half-brother Nathan. Therefore Jesus was not a descendant of King David through King Solomon, and fails this test as well.

     4. The Messiah may not be a descendant of Jehoiakim, Jeconiah, or Shealtiel, because this royal line was cursed. (I Chronicles 3:15-17; Jeremiah 22:18,30). But according to Matthew 1:11-12 and Luke 3:27, Jesus was a descendant of Shealtiel.

    5. The Messiah is preceded by Elijah the prophet who, together with the Messiah, unifies the family (Malachi 4:5-6). This is contradicted by Jesus himself (Matthew 10:34-37). According to the traditional Jewish definition of the term, the Messiah will make changes in the real world, changes that one can see and perceive and be able to prove, precisely because they take place in the real world. It is for this task that the Messiah has been anointed in the first place, hence the term, messiah -- one who is anointed. These perceptible changes include:

    6. The Messiah reestablishes the Davidic dynasty through his own children (Daniel 7:13-14). But Jesus had no children.

     7. The Messiah brings an eternal peace between all nations, all peoples, and all people (Isaiah 2:2-4; Micah 4:1-4; Ezekiel 39:9). Obviously there is no peace. Furthermore, Jesus said that his purpose in coming was to bring a sword, and not peace (see Matthew 10:34, as referenced above).

     8. The Messiah brings about the world-wide conversion of all peoples to Ethical Monotheism (Jeremiah 31:31-34; Zechariah 8:23; Isaiah 11:9; Zechariah 14:9,16). But the world remains steeped in idolatry.

    9. The Messiah brings about an end to all forms of idolatry (Zechariah 13:2). But the world remains steeped in idolatry.

    10. The Messiah brings about a universal recognition that the Jewish idea of Gd is Gd (Isaiah 11:9). But the world remains steeped in idolatry.

    11. The Messiah leads the world to become vegetarian (Isaiah 11:6-9).

    12. The Messiah gathers to Israel all of the twelve tribes (Ezekiel 36:24).

    13. The Messiah rebuilds the Temple (Isaiah 2:2; Ezekiel 37:26-28).

    14. After the Messiah comes, there will be no more famine (Ezekiel 36:29-30). 1

    5. After the Messiah comes, death will eventually cease (Isaiah 25:8).

    16. Eventually the dead will be resurrected (Isaiah 26:19; Daniel 12:2; Ezekiel 37:12-13; Isaiah 43:5-6).

    17. The nations of the earth will help the Jews materially (Isaiah 60:5-6; 60:10-12).

    18. The Jews will be sought out for spiritual guidance (Zechariah 8:23).

    19. All weapons will be destroyed (Ezekiel 39:9,12).

    20. The Nile will run dry (Isaiah 11:15).

    21. Monthly, the trees of Israel will yield their fruit (Ezekiel 47:12).

     22. Each tribe of Israel will receive and settle their inherited land (Ezekiel 47:13-13). 23. The nations of the earth will recognize that they have been in error, that the Jews had it right all along, and that the sins of the Gentile nations - their persecutions and the murders they committed - have been borne by the Jewish people (Isaiah 53).

    These biblically-based changes in the world are very real, perceptible, noticeable, and knowable. The changes that Christianity claims were made by Jesus are not perceptible at all. They must be accepted on faith, and faith alone. How can one establish that Jesus died for one's sins, except by faith? The changes made by the Messiah according to Judaism would be provable, but the changes made by the messiah according to Christianity can only be taken on faith.

     Even Christians recognize that the changes the real Messiah will make, according to the Bible and Judaism, have not yet happened. This is why Christianity had to invent the idea of a Second Coming.

    The real Messiah has no need to come a second time to do those things -- he must do them the first time around in order to actually be the Messiah.


     Dit moet dus duidelik wees dat die Joodse Messiah se doel die herstel van ryk van Israel is, wêreldvrede sal bring. (Hoe met wapengeweld?)

    Dit druis lynreg in (sien ook  aanhaling hierbo)wat Jesus sê in:

    Mat 10.34, “Dit is nie altyd lekker en maklik om ’n Christen te wees nie.Daarom moet jy goed weet wat vir jou die belangrikste is. “Ek het nie gekom om almal net te paai of tevrede te hou nie.

    35.My boodskap maak ook vyande.Mense wat nie met My saamstem nie,sal met My-en met julle-wil baklei.Hulle sal selfs teen ons wil oorlog maak.Dit moet julle besef:die oomblik toe Ek gekom het,het die verhoudinge tussen mense gespanne begin raak.

     36.Selfs die intiemste verhoudings het begin verkrummel,soos die verhouding tussen ’n seun en sy pa, tussen ’n dogter en haar ma,’n bruid en haar skoonma.Ja,tot die gesin, waarin mense veronderstel is om mekaar die liefste te hê, sal nie gespaar bly nie.’

    Die vraag wat elkeen vir homself moet uitklaar, is dan ‘

    Wil jy ’n tydelike onderdaan, hierop aarde wees van die tydelike aardse koninkryk wat die Jode glo hul  Messias hierop aarde gaan bring, of wil jy ’n onderdaan wees in die Koninkryk van God, wat ewig sal bestaan en na hierdie aarde gebring is deur Jesus Christus. Dus uit genade deur geloof 'n onderdaan.

    Dit is ’n vraag wat elkeen vir hom/haarself moet beantwoord.Intussen vir my tydelike aardse bestaan bly die Bybel, die ou en nuwe testament ’n norm waarvolgens die Christen moet lewe,omdat God se plan daarin geopenbaar word. 

  • FC, 

     
    Jy kan sekerlik google dat dit klap, aan dit kan nie meer getwyfel word nie, die volgende stap nou, is om jou eie redakteur te word, die massa inligting te orden. 
     
    Te veel verlang jy van die leser om die werk te doen en nog steeds aannames van jou bedoeling te maak. 
     
    Chris, het my ook al beskuldig dat ek net spoeg en plak, maar dit is nie die geval nie, 'n hoofstuk of drie word deur gewerk tot 'n opsomming wat verteenwoordigend van die argument is. 
     
    Verklaar dus jou lang antwoord, en is dit tog volledig "gespoeg en plak". 
     
    Jou twee ander gewilde aanhalings wat jy net so as 'n blok plaas. 
     
    Die kwessie van grond as 'n antwoord op 1913.  
     
    De vergrype van die ANC in hulle kampe as 'n antwoord op apartheid. 
     
    En 'n derde een, Mao's "great leap" wat tot hongersnood gelei het as 'n antwoord op enige verskil wat jy met Francois Williams het oor China. 
     
    Na al jou "moeite", is jou slotsom maar nog steeds wat dit voor die spoeg en plak was, met jou antwoord, Christus. 
     
    Jy kon maar die verwysings gelos het. 
     
    En om te dink op 'n tyd was ek beindruk met jou verwysings. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • .F C Boot

    Wat hierdie artikel sê, het ek mos reeds hierbo soos volg opgesom: "Die Ou Testament se siening van die Messias vir die laaste dae is 'n militere Joodse koning wat direk van Dawid EN Salomo afstam, wat die Jode in die diaspora na Israel sal laat terugkeer, die Tempel herbou, en die offerhandes weer herstel, asook die Sanhedrin.  Die Jubeljaar sal ook weer ingestel word.  Israel as die adelstand, sal die wereld in vrede heers, met die non-Jode in aanbidding van die Joodse God.  Die messias is 'n mens, en nie 'n God nie". 

    Dit is die Nuwe Testament wat daarop aanspraak maak dat Jesus die Messias is. en probeer dit te bywys deur middel van vele tekse vanuit die Ou Testament ter stawing daarvan  te kwoteer, oa die geslagregisters van Maria en Josef deur uit te wys hy is van  Dawid afgestam.  Net soos ek gese het, se jou bron ook, nl: "3. The Messiah traces his lineage only through King Solomon (II Samuel 7:12-17; I Chronicles 22:9-10). But according to Luke 3:31, Jesus was not a descendant of Solomon, but of Solomon's half-brother Nathan. Therefore Jesus was not a descendant of King David through King Solomon, and fails this test as well"

    Die Christendom beweer nie dat dit 'n spontane nuwe geloof is nie, maar wel 'n voortvloeing van die Ou Testament en dat Jesus as hul Messias 'n vervulling van Ou Testamentiese profesie en verwagtinge is.  Dit is vir hierdie rede dat die Christendom nie die Ou Testament verwerp nie.  Christene beskou hulself as die "geestelike Israel", want hulle kan onmoontlik hulself as deel van die fisiese Israel eien nie.  Volgens Christene, die beloftes aan die fisiese Israel, is nou aan geestelike Israe, nl die Christendom, oorgeplaas.

    Ek het voorbeelde hierbo genoem van tydgenote van Jesus wat ook as "messias" beskou was.  Sowat 140 jaar in die Christelike tydvlak was daar deur die Jode aanspraak gemaak dat 'n ene Simon Bar Kohkba die messisa was, omrede hy aan sekere Ou Testamentiesee vereistes aan voldoen het, nl.vir 'n kort tydjie onafhanklikheid van die Romeine bekom, selfs sy eie munt met sy kop daarop geslaan.  Dit het nie lank geduur nie en was deur die Romeine wreed verslaan.  Sederdien het die Jode hulle vorige siening oor Simon Bar Kohba onttrek.

    Natuurlik kan beide Jode en Christene nie enige god bewys nie. Vir Israel is Jahova 'n stamgod, en Jesus vir Christene 'n god in die paganistiese sin soos in jou artikel hierbo uitgewys.

  • Chris Dippenaar

    Hello Wouter

    Ek wil jou net graag verseker dat ek absoluut geen griewe teen jou het nie. Jy is 'n ingeligte bydraer hier op LitNet en ek het nog altyd 'n baie groot respek gehad vir jou opinie. Die spesifieke onderwerp waaroor ons gesels, het egter die potensiaal gehad om te ontaard in iets leliks (ek ken myself goed genoeg). Ek het baie sterk opinies oor sekere onderwerpe en druk dit gereeld uit in, sal ons maar sê, minder as altyd aanvaarbare taal. So 'n tipe gesprek met jou sien ek nie kans voor nie. Die probleem is myne, definitief nie joune nie. Hoop jy verstaan my rede vir die opskorting van my gesprek met jou in hierdie lig.

    Chris

  • Hello Chris, 

     
    Daardie kommentaar van jou waardeer ek werklik, daarom baie dankie daarvoor. Veral ook weens de feit dat ek ook op goeie voet met jou wil verkeer en in gesprek wil staan. 
     
    Dan aanvaar ek dit so, maar weet ook dit was 'n aangename leerkurwe en is 'n goeie onderwerp na vore gebring. 
     
    Wat ek nie in myself kan verklaar nie, is hoekom ek makliker aanklank vind tot die groep wat argumenteer vir 'n historiese Jesus en het tog probeer om my vertroud te maak met van die argumente van Price en Doherty  maar het ek nie dieselfde emosionele aanklank tot hulle as wat ek tot die Vermes en Ehrman gehad het nie ondervind nie. 
     
    Ek was gemaklik met Ehrman en Vermes, dit terwyl na regte die argumente behoort te gevolg te word van dit wat redelik die mees waarskynlike en korrekte ontleding  van die diep werklikheid is. 
     
    Nie dat ek stilweg hoop vir 'n goddelike Jesus nie, want daarvoor is ek te veel in akkoord met Vermes en het ons al die debat hier gehad wat die ontwikkeling van Jesus se goddelikheid bevestig het oor 'n periode van 700 jaar plus. 
     
    So dit is nie dit nie...
     
    Maar weereens baie dankie en jy maak my dag, vrede is in die lug, wat 'n verligting. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • Eers Wouter dan Jaco Fourie

    Beste Wouter,

    My antwoord was direk gerig aan Jaco Fourie. Ek is nie hier om enigiemand te beindruk nie.

    Miskien moet ek jou iets meer van my agtergrond vertel. Groot geword in 'n Dopperkerk waar Pa ouderling was en ek as oudste seun natuurlik op jeugdige ouderdom diaken word en sekretaris van die jeugvereniging.

    Ek was daarna lid van 'n Hervormde kerk waar ek beide ouderling en diaken was as ook sekretaris van 'n politieke party.

    Na baie omswerwinge word ek lid van die NG kerk, waar ek ouderling, diaken en jarelank 'Sondagskoolonderwyser' was wie se kinders tot afguns van ander altyd die beste resultate behaal het.

    My omswerwinge het my dus met talle Predikante en Professors in aanraking gebring. So loop 'n mens dan  talle kursusse wat jou in aanraking bring met verskillende sienings en standpunte oor baie belangrike
    kernsake en die vertolking daarvan.

    Ek is vroeg in my lewe met die dood gekonfronteer en glo my dit is 'n maklike saak om een van die gesin in
    'n lykshuis uit te ken in 'n groot stad, nadat jy en 'n ouderlingvriend dwarsdeur die nag straat af en straat op
    geloop van een polisiestasie na 'n ander, totdat jy uiteindelik by die staatslykshuis beland en daar dan aan die hand van jou beskrywing die gordyne oopgetrek word, en daar lê die suster met wie jy groot geword, op 'n marmerblad, feitlik onherkenbaar na 'n hartaanval, weggeneem in die fleur van haar lewe.

    Sulke dinge word keerpunte in jou lewe en dan begin jou soek na antwoorde en begin jou swerftog.

    Die groot les is dat jy altyd bereid moet wees om na ander se standpunte, te luister al verskil hul geloofsopvattinge totaal van joune en dat jy nie kritiek moet uitspreek voordat jy 'n deeglik, studie, veel makliker met die internet van dit gemaak het nie.

    Jy kan ook nie met iemand 'n debat voer as daar nie 'n debatsplatvorm is, waarop daar raakpunte is nie.
    Anders verander debat in 'n stryery en slegsê. Dit verbasend dat daar mense op LitNet wat voorgee
    dat hul Christene is, dus volgelinge van Christus maar nie skroom om mekaar af te kraak nie, al is hul broers en susters ingeloof.

    Dit bring my dan by 'n baie belangrike punt en dit is waarom raak mense wat in Christelike huishoudings
    groot geword het ongelowig.

    Die snelle vordering op wetenskaplike gebied en inligtingstegnologie het die soeklig fel op sekere aanvaarde opvattings veral oor die skepping en die oorsprong van die mens laat val.

    Ek wil op niemand se tone trap nie maar daar is slegs een kerk nl. die Rooms Katolieke kerk  wat die moed van oortuiging gehand het om na 'n lang studie 'n ander verklaring te gee.Nee ek is nie lid van die kerk nie.Indien die drie Susterkerke dieselfde pad gevolg het sou mi minder mens die kerke verlaat het.

    Nou Jaco Fourie

    Nee Jaco
    Dit is uitsluitlik die Jode se siening van die saak, wat ek slegs volledig aangehaal het om aan te toon hoe hulle oor die saak voel
    . Die feit dat ek di aanhaal maak dit nie my siening nie.

  • CorneliusHenn

    Chris Dippenaar, die gesig wat jy van jouself hier aan "Wouter Ferns" wys is waar ... dis presies waarmee jy meen jy vorder in jou ondermyning van Godsdiens (jou woorde) ... wyl jy wel verskoning aan "Wouter Ferns" bied, jy jouself reg meen in jou boelie selfs van dogtertjies in hul belydenis op die werf ... ek dink myself nie beter as enige mens op aarde nie ... vir my is die liefde en genade daarin dat GOD neergedaal het en 'n mens geword het ter wille van my (ook vir jou) ... geen diplomaat van hulself sal hul met jul drek bemoei nie ... dis egter verkeerd sou ek myself hier ten koste van die Evangelie wou handhaaf en julle kwaadwillige arrogansie daarom eerder ignoreer ... die afwesigheid van sulke "geagte geleerdes" in die onderwerp is juis opvallend ... ek hoop jy verstaan wel minstens dat ek glo ek hier in die liefde en genade van Jesus Christus onse HERE sit en tik en dat ek daarmee sal volhou waar ek wel die geleentheid het om dit te doen ... die werf is reeds erg ontsier deur jou vuil manier en moedswilligheid - sonder dat 'n titel daarvan aan die werklikheid kon verander! ... die Evangelie is gewis ook nie afhanklik van my "aangename" of "liewe ekke" persoonlikheid nie ... ek het ook reeds baie by ander hier geleer en aangesluit ... ek hou my ook net by onderwerpe waarvan ek absoluut oortuig is uit die leringe en data van die Godsdienste waarin ek eerstehands deel ... ek sit gereeld en nederig in die gehoor van Imans, Rabies,  Priesters, Dominees, Ghoeroes en vele ander by wie ek berge vol wysheid leer ... hoekom hou jy nie maar ter wille van ordentlikheid eerder net beskaafd by die onderwerp ter sprake en kyk of jy dalk iets uit my (en andere) se ervaring in verskeie Godsdiens en ongeloof kan leer nie? ... dink jy regtig deur my saam in jou modder (baie sterk opinies oor sekere onderwerpe en druk dit gereeld uit in, sal ons maar sê, minder as altyd aanvaarbare taal) te sleep jy Godsdiens daarmee kan ondermyn? ... dink asseblief weer - Cornelius Henn

  • CorneliusHenn

    Dankie vir jou oplettendheid Chris Dippenaar; imans, rabbyne,  priesters, dominees en ghoeroes word almal met kleinletters gespel ... Jesus Christus onse HERE is die Profeet (met 'n hoofletter P) van alle profete (met 'n kleinletter p) - die Iman van alle imans, die Rabbi van alle rabbyne, die Priester van alle priesters, die Dominee van alle dominees, die Ghoeroe van alle ghoeroes ... ek vra ook nederig verskoning dat my menslikheid hierdie keer die oorsaak is dat ons ook heel noodgedwonge weg van die onderwerp gedwaal het ... Namaste! Cornelius Henn

  • Hello FC, 

     
    Baie dankie vir die blik wat jy toegelaat het in jou lewe en word dit erken met die respek wat dit sonder enige kwalifikasies verdien. 
     
    Dit word soms maklik vergeet dat agter die naam op die skerm is daar 'n mens, 'n mens met die volle omvang wat menswees beteken. Die internet maak dalk te maklik die "troll" in 'n persoon wakker en dit is waarteen gewaak moet word. Dit is sekerlik nie onregverdig om 'n verwagting van ordentlikheid te handhaaf nie. 
     
    Die toets is sekerlik, hoe sou die gesprek gewees het, indien ek, Jaco, Chris en Corenelius in jou sitkamer was, elk met sy Ipad op sy skoot om verwysings te bevestig, sou ek dink, synde dat 'n tablet nou 'n biblioteek kan wees. 
     
    Ek dink dan dat raakpunte of ooreenstemming is net soos die gesprek in persoon ook nie moontlik. 
     
    Dit is onredelik om te aanvaar dat teenstrydige standpunte oor die aard van Jesus ewe aanvaarbaar is. Jesus is nie gelyktydig 'n mite nie, net 'n persoon van vlees en bloed, en 'n goddelike vergestalting nie. 
     
    Twee persone is verkeerd, indien daar drie persone in jou sitkamer sou wees, Chris, myself en jy. 
     
    Ek dink ek het die les van om te luister na ander se standpunte te luister al geleer en is dit werklik waarna ek strewe, gegewe mens, beteken dit, dat daar word sekerlik gefaal met tye, maar is dit tog hoe daar geleer word en in gesprekke by die werk in persoon, luister ek meer as wat ek praat, want hoe mense dink fassineer my. 
     
    Ek wil nie te lank talm op jou stelling dat jy in gesprek met Jaco was nie, indien so dui dan aan dat jy nie sal reageer op kommentaar van ander persone nie, op 'n openbare forum nie, wat 'n vreemde ingesteldheid is op 'n openbare forum.
     
    Is dit hoe jy dit wil speel? 
     
    Bevestig wat jy verlang en sal dit eerbiedig word
     
    Wat die internet betref. 
     
    Dit is fantasties. 
     
    Dit laat my, my internasionale koerante, tydskrifte en radioprogramme toe en om boeke aanlyn te koop. 
     
    Dit het dus sonder enige twyfel die lewe verbeter en die nuuskierige persoon se lewe 'n loflied gemaak, maar dit het 'n donkerkant ook, soos gesien in die "drie blokke aanhalings" wat jy sirkuleer op sekere vrae. 
     
    Soos byvoorbeeld ook gesien in die kommentaar wat jy gespoor het wat kwansuis sou bewys dat apartheid onderwys beter as die onderwys van vandag is. 
     
    Daar is 'n verskil tussen kommentaar en nuus wat 'n onderwerp ondersoek.  
     
    Nuusblaaie tref die onderskeid en is daar 'n muur tussen kommentaar en nuus. 
     
    In kommentaar kan jy skryf wat jy wil en kan die nuus gedraai word soos dit jou ideologie pas, terwyl die nuus moet aandui dat 500 000 het die skool verlaat voor matriek geskryf is en die implikasies wat dit vir die onderwys en ekonomie het. 
     
    In opsomming, verskille kan geskied sonder stryery en slegsê, maar wanneer jy verkeerd is, is jy verkeerd en jou huiswerk halfpad gedoen is, dan kan dit uitgewys word as halfpad gedoen, enige iets anders as dit, is 'n spesiale pleidooi. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • Chris Dippenaar

    Sê my Cornelius, as jy so langs die iman sit en gesels oor die Moslem geloof, praat julle meestal oor die Quram of wat?

  • CorneliusHenn

    Chris Dippenaar, in die regte lewe is ek gedwee en doen meestal nederig mee in die Godsdienste waar ek myself so gereeld bevind ... ek sit nie langs predikers en "gesels", teem en dweep oor my kamstige alwetendheid daarin nie ... as katkisant en student vra ek vrae as ek iets wil weet en oordink die antwoorde daarop in my eie hart ... ek vermy konfrontasie tussen Godsdienste aangesien ek absoluut oortuig is dat dit gewoon 'n teken van eiewaan en onkunde is ... soos ek al menigmaal ook hier geseg het - ek het vrede met enigeen se geloof en ongeloof!!! ... my deelname in Godsdiens oral verryk my eie lewe .... ek dra die Boodskap dat onse lieflike Allah, HaShem, Big Chief, Jumala, Jahwe, ... 'n regte mens vir ons geword het onbeskaamd en met vreugde daarin uit ... my beswaar is teen die onderdrukkers en oorlogshonde wat hulself as sogenaamd spiritueel intelligent en BAIE slim oor ander se harte en geloofservaring verhef ... my beswaar teen sulke boewery is daarop gemik om die snert in sulke anderhaters se drek uit te wys ... ek belowe om enige vraag wat nie openlik neerhalend bedoeld is opreg en eerlik te antwoord (selfs vrotpap te verdra) ... dankie vir jou belangstelling ... Namaste! Cornelius Henn

  • Chris Dippenaar

    Cornelius, hierdie bevestig maar net dat jy alles wat betref godsdiens uit jou dinges uit trek. As jy die minste belangstelling gehad het in die Moslem-geloof sou jy verwys het na 'imam', nie 'iman' nie. Jy het my gekskeerdery met jou hierbo geheel en al gemis.

  • CorneliusHenn

    Chris Dippenaar,  

    Dis duidelik dat jy jouself nes 'n wafferse Kobus de Klerk hier in 'n kammahof probeer voorstel.  

    Jy is gedurig daarop uit om my as persoon verdag te maak en daarmee dan jou drek as waar voorgee.  

    Jy is nog altyd welkom om die letter wat ek hier aanvoer - byvoorbeeld die algemene gebruik van midrash in die Ou- en Nuwe Testament te weerlê as jy kon.  

    Die punt is dat jy verleë staan omdat jy geen formele kennis daaromtrent het nie en nou ondermyn jy my en Godsdiens by implikasie in jou kleinlike gedagte met jou vuil manier. 

     Leer by Barry Roux en jou twak bevindinge aan my te stel as jy kon.  

    Jou kwessie omtrent taal is ewe kleinlik ...  

    Stel jouself voor: "As jy [Cornelius Henn] die minste belangstelling gehad het in die Moslem-geloof sou jy verwys het na 'imam', nie 'iman' nie. Jy het my [ Chris Dippenaar se] gekskeerdery met jou hierbo geheel en al gemis"  

    Siestog Chris Dippenaar - ek stel dit dus aan jou dan dat jy nie 'n benul aan taal het in jou kwaadwilligheid nie...  

    Uit my verklarende woordeboek:  

    imam, iman, =s. 1. Titel v.d. geestelike en wêreldlike hoof van Islam. 2. Titel van Islamse priesters. 

    Jou gekskeerdery is dus net nogmaals nog 'n pot stront wat jy van jouself af skraap om die werf mee te ontsier.  

    Derhalwe, daar bestaan nie iets soos "Moslem-geloof" nie - Molsem IS geloof - of meen jy dalk ook iets soos "Moslem-ongeloof" 'n werklikheid in jou waan?  

    Die rede hier is reeds ligjare van die onderwerp ter sprake.  

    Ek dink jou gekskeerdery is nou genoeg en is reeds lankal vervelig verby.  

    Probeer 'n "volledige bydrae" indien jy jou dwaal verder wil voer.  

    Cornelius Henn        

  • Kobus de Klerk

    Ek het nie veel vir Chris te sê oor sake Gods nie want ons het daaroor werklik niks in gemeen nie... maar die skreiende manier wat Kerneels alles verdraai, selfs dit wat in woordeboeke staan, is werklik skandelik.

     
    Die Verklarende Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal verwys slegs na 'imam' en vir baie goeie redes, nie na 'iman' nie.  Chris, die ateis, is reg oor 'imam'. Kerneels die kwansuis gelowige kansvatter, weet nie eens wat aangaan in sy eie 'belangstellingsgebied' nie.
     
    Die woord 'iman' is gald nie 'n titel nie, maar inderdaad 'n woord vir die konsep wat in die islam teologie die islamiet se geloof indie metafisiese aspekte van daardie religie aandui - en in Kerneels se gegorrel hierbo, ken hy sommer daardie betekenis aan die woord 'moslem' toe, iets wat nie bestaan nie, aangesien 'moslem' juis beteken 'aanhanger van die islam' en sinoniem is vir 'islamiet' (sien gerus maar weer die Verklarende Handwoordeboek vir die Afrikaanse Taal) - weereens was Chris reg en die poespasser Kerneels heeltemal die kluts kyt in sy eie 'belangstellingsveld'.
     
    Skandelik hoe Kerneels skromeloos alles verdraai. Kerneels is waarlik nie die waarheid se vriend nie...
     
    Kobus de Klerk
  • CorneliusHenn

    Ek skyf nie my eie verklarende woordboeke soos die misantropiese Kobus de Klerk  en Chris Dippenaar nie ... die WAT is daar vir enigeen om uit na te slaan ... nietemin, al is my woordeboek verkeerd, my bedoeling is opreg daarop gegrond ... waarom stuur Kobus de Klerk en Chris Dippenaar nie hul beswaar na die opstellers van die WAT en ander gesaghebbende woordeboeke wat die woord "iman" verklaar soos ek hierbo aangehaal het nie? ... ja, dis duidelik hoe desperaat hulle daarop uit is om my in hul waan in onguns probeer bring ... siestog, natuurlik is daar die ewe anderhaters wat alles glo wat Chris Dippenaar en Kobus de Klerk kwytraak ... genadiglik is daar meer wat die gesag van die WAT sal aanvaar!

  • Reageer

    Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


     

    Top