Litnet

My reis as opvoeder het meer as drie dekades gelede begin, gevorm deur ’n diep verbintenis tot taal, menslike ontwikkeling en die emosionele wêrelde van jongmense. Oor die jare het ek tot die besef gekom dat onderrig nie slegs ’n akademiese onderneming is nie, maar ook ’n daad van omgee, verbondenheid en genesing. Hierdie insig het my werk in uiteenlopende onderwysomgewings gerig en uiteindelik my navorsing aan die Sol Plaatje Universiteit beïnvloed, waar ek die gebruik van poësie as hulpmiddel ter bevordering van tieners se welstand ondersoek het.

Ek het my grondslagstudies aan die Universiteit van Wes-Kaapland voltooi en ’n B.A.-graad in Afrikaans, Sielkunde en Linguistiek verwerf, gevolg deur ’n Hoër Onderwysdiploma aan die Universiteit van Johannesburg. Hierdie vroeë akademiese ervarings het my belangstelling in taal gevoed – nie bloot as ’n kommunikasiestelsel nie, maar as ’n medium waardeur identiteit, emosie en veerkragtigheid uitdrukking vind. Jare later het ek my akademiese grondslag verder verdiep deur ’n Bed-honneursgraad in Kurrikulumstudies aan die Sol Plaatje Universiteit te voltooi.

My professionele loopbaan het my na ’n wye verskeidenheid skole regoor Suid-Afrika geneem, waaronder Weslaan Hoërskool, Navalsig Hoërskool, Grantley College, Hoërskool William Pescod, Eden Park Hoërskool, Pro Arte Alphen Park, Hoërskool Adamantia en Elizabeth Conradie Skool vir Leerders met Spesiale Behoeftes. In elk van hierdie kontekste het ek Afrikaans en Lewensoriëntering van graad 7 tot graad 12 aangebied en met leerders uit uiteenlopende agtergronde en met diverse emosionele en akademiese behoeftes gewerk. Ek het ook by Bishops Diocesan College onderrig gegee, waar my passie vir Afrikaans en adolessente-ontwikkeling steeds sentraal staan in my daaglikse werk.

My werk met leerders met spesiale behoeftes het veral my begrip van die verhouding tussen emosionele welstand en leer ingrypend beïnvloed. Hulle moed, kwesbaarheid en kreatiwiteit het my geleer dat onderwys altyd die hele kind moet erken en respekteer.

Vandag dien ek as skoolhoof van Sprout Academy, ’n skool vir leerders met spesiale behoeftes wat daarop toegespits is om leerders te ondersteun wat geïndividualiseerde begeleiding en deernisvolle onderrigbenaderings benodig. Hierdie rol het my die geleentheid gebied om leierskap, kurrikulumontwikkeling en emosionele ondersteuning te integreer op maniere wat nou aansluit by my waardes.

Deur my loopbaan heen is ek aangetrokke tot die kunste – veral drama en poësie – as kragtige instrumente vir uitdrukking en genesing. Ek het talle dramaproduksies vir die ATKV se Tienertoneel, die Gariepfees en verskeie skool- en gemeenskapsplatforms geskryf en geregisseer. Hierdie kreatiewe ervarings het my oortuiging versterk dat artistieke uitdrukking aan jongmense ’n veilige ruimte bied om identiteit te verken, emosies te verwoord en die kompleksiteite van adolessensie te verwerk.

Hierdie oortuiging het die grondslag gevorm van my navorsing aan die Sol Plaatje Universiteit, waar ek ondersoek het hoe poësie gebruik kan word om die welstand van tieners te bevorder. In my werk het ek waargeneem dat poësie aan adolessente ’n unieke geleentheid bied om innerlike ervarings te eksternaliseer, moeilike emosies te konfronteer en ’n gevoel van agentskap oor hul persoonlike lewensverhale te ontwikkel. Vir baie tieners – veral dié wat trauma, sosiale druk of identiteitsvraagstukke beleef – word poësie ’n stem wanneer gesproke taal ontoereikend voel. Dit stel hulle in staat om uitdrukking te gee aan wat pynlik is, te vier wat hoopvol is en hulle te verbeel wat moontlik is.

Terwyl ek my werk as opvoeder en leier voortsit, bly ek daartoe verbind om kreatiewe uitdrukking in die leeromgewing te integreer. Of dit nou deur poësie, drama of reflektiewe skryfwerk geskied, glo ek dat die kunste ’n transformerende potensiaal vir jongmense inhou. My reis het my geleer dat onderwys die grootste impak het wanneer dit beide die intellektuele en emosionele dimensies van die leerder erken en ontwikkel. Dit is juis by hierdie kruispunt – waar taal en geleefde ervaring ontmoet – dat ware groei plaasvind.

My hoop is dat hierdie navorsing sal bydra tot ’n breër begrip van hoe poësie die emosionele welstand van tieners kan ondersteun, en dat dit opvoeders sal aanmoedig om kreatiewe metodologieë te omarm wat sowel die verstand as die hart van die jongmense wat ons dien, ontwikkel en versterk.