ISSN 1995-5928Ingesluit LitNet Akademies
Tuis > SêNet-briewe

Repliek op Stoffel van der Merwe se pro-FW de Klerk-opmerkings

Johannes Comestor 2013-03-01
  • 28
Shares0Pin0Print0LinkedIn0

Dr Stoffel van der Merwe het kommentaar op my skrywe oor Abraham Lincoln (SêNet, 21 Feb) gelewer. Ek reageer op wat hy op 28 Februarie oor FW de Klerk geskryf het.

Dit is seker so dat nie net konserwatiewes vir De Klerk tot leier van die Nasionale Party verkies het nie. Die punt is dat hy toe, ten regte of ten onregte, 'n konserwatiewe politieke beeld gehad het. Van 1990 af het sy beeld al hoe meer verlig geword (as enkele heelwat latere terugkrabbelings geïgnoreer word), dermate dat ek hom "oorverlig" genoem het. Dit verg tog seker 'n oorverligte politikus om die politieke mag van 'n lofwaardig ontwikkelde en gesofistikeerde land eensklaps aan 'n politiek en administratief onervare en onkundige "bevrydingsbeweging" oor te dra.

Toe De Klerk begin het om sy visie van politieke verandering te propageer, het hy bv eie woongebiede en eie skole aan die wittes belowe en dat niemand sy werk sou verloor nie. Die vaandel waaronder hierdie inisiatiewe verkondig is, was magsdeling en nie magsoorgawe nie. Dit is op grond hiervan dat die meerderheid kiesers ten gunste van 'n nuwe bedeling gestem het; ook omdat 'n ja-stem nie finaal sou wees nie. De Klerk het belowe dat hy met die finale skikkingsooreenkoms na die blanke kiesers vir goed- of afkeuring sou terugkom. Dit is nooit gedoen nie. In hierdie sin kan die huidige politieke opset as onwettig geëtiketteer word. Ek dink nie daar was of is die vaagste moontlikheid dat die meerderheid blanke kiesers die huidige politieke opset sou goedkeur nie. Die meerderheid wittes was sekerlik teen magsoorgawe. Die onbeduidende getal wittes wat die ANC steun, kan as onderskrywing van my vertolking dien. Die magsdeling wat die meeste wit kiesers moontlik in gedagte gehad het, was dat hoogstens die helfte van die politieke mag aan nie-wittes oorgedra sou word.

Van der Merwe skryf dat De Klerk die realiteite van sy tyd onbevrees in die oë gekyk het. Dit kan so wees in die geval van sy versuim om 'n opvolgreferendum onder die blankes te hou. Destyds is telkens gewaarsku dat dit onwys sou wees om met "terroriste" (sedertdien vryheidsvegters genoem) te onderhandel. Die ANC (insluitende Nelson Mandela) het egter geweier om geweld af te sweer. De Klerk het toe met onderhandelings begin met mense wat steeds die geweldsopsie in hulle arsenaal gehad het. Geweld is deur die ANC bloot opgeskort (en nie afgesweer nie) en sou opgeskort bly mits die ANC sy sin kry, naamlik die oorname van die politieke mag. As De Klerk 'n opvolgreferendum gehou het en die meerderheid blankes het nee gestem, sou die ANC sy geweld hervat het; ook as die ANC die 1994-verkiesing sou verloor. Mandela het dit uitdruklik gesê en op hierdie manier die kiesers voor die 1994-verkiesing probeer intimideer.

Van der Merwe ontken voorts dat politieke mag ongekwalifiseerd aan die meerderheid oorhandig is. Vir hierdie doel klou hy vas aan die grashalm van sekere hofuitsprake. In sy boek South Africa's brave new world toon RW Johnson duidelik aan hoe hofuitsprake oor politiek-gewigtige sake die ANC bevoordeel. Dit kan teruggevoer word na die manier waarop regters deur 'n meerderheid ANC-gesindes vir aanstelling gekeur word. 'n Mens kan jou afvra in hoeverre daar werklik 'n skeiding van wetgewende en regterlike mag is. Soos in die VSA is dié skeiding sekerlik nie absoluut nie.

Hermann Giliomee toon in sy boek Die laaste Afrikanerleiers aan hoe die beloofde magsdeling van De Klerk tydens die onderhandelings keer op keer afgewater is, totdat hy uiteindelik net die enkele NP-ministers in die regering van nasionale eenheid kon uitwys as "magsdeling". Spoedig het De Klerk self die inisiatief geneem om uit daardie regering te bedank, wat 'n einde ook aan sy soort magsdeling (die bietjie sê wat 'n klein minderheid in die kabinet gehad het) gebring het.

Van der Merwe impliseer dat realisme geseëvier het. Maar selfs in Zimbabwe het die blanke minderheid twee dekades lank (as ek reg onthou) 'n gewaarborgde getal parlementslede gehad. In Suid-Afrika, anders as in die VSA, is daar geen minderheidsregte nie. Geen blanke vetoreg is beding nie. Daar is nie eens 'n verbod op rassediskriminasie nie. Erger, daar mag maar teen blankes gediskrimineer word en daarmee kan tot in die oneindige voortgegaan word, want geen keerdatum is gestel nie. Teen nie-wittes mag daar egter nie gediskrimineer word nie. In die praktyk kom dit nie op gelyke burgerskap vir almal neer nie, maar inderdaad op minderwaardige burgerskap vir wittes. In sy boek Eindstryd bestempel Willie Esterhuyse groepregte as 'n onding. In die nuwe Suid-Afrika bestaan glo net indiwiduele regte. Maar nie-wittes en veral swartes word in die praktyk as 'n groep bevoordeel en wittes word as 'n ras- of etniese groep deur blatante diskriminasie benadeel. Behalwe burgerskap en ouderdom, is daar geen kwalitatiewe vereistes waaraan kiesers moet voldoen nie. Selfs funksionele geletterdheid word nie van kiesers of politici vereis nie.

Die voorafgaande kom myns insiens daarop neer dat die politieke onderhandelingsproses kolossaal misluk het; sekerlik uit die oogpunt van die blankes, wie se belange deur De Klerk beskerm moes word. Daar is nie eens amnestie van vervolging en beveiliging teen weerwraak vir bv die lede van die destydse veiligheidsmagte (polisie en weermag) beding nie. Die veelgeprese onderhandelings was grootliks 'n reeks toegewings wat feitlik uitsluitlik van De Klerk se kant gekom het. Die tragiese gevolge hiervan raak nie net die blankes nie. Dit is voorstelbaar dat 'n immorele minderheid (soos die wittes deesdae dikwels voorgestel word) ondergeploeg kan word in 'n nuwe bedeling wat voortreflik is. De Klerk se politieke herskikking het dit nie opgelewer nie. Die grondslag vir 'n suksesvolle, vooruitstrewende en voorspoedige land is nie gelê nie. Suid-Afrika sou beter by ewolusionêre verandering as by hierdie "demokratiese rewolusie" gebaat het. Ek dink dat historici my mettertyd gelyk sal gee.

Johannes Comestor

Shares0Pin0Print0LinkedIn0
  • 28

Kommentaar

  • Thomas

    Johannes

    Dis ’n mooi eensydige vertolking van die verlede. Ek merk op dat jy en Jan Rap gereeld agiteer vir ’n beter verlede maar nog nooit met werklike voorstelle vorendag gekom het om die toekoms aan te spreek nie. Dit is verseker so dat daar verskeie flaters begaan is tydens die oorgangsonderhandelings en dat dit byvoorbeeld aanleiding gee tot die huidige blatante diskriminasie teen witmense (en tot ’n groot mate teen bruinmense ook). Deur egter aanhoudend oor die verlede te k*k en kerm gaan ons egter niks in die sak bring nie.

    Is jy nie lus en skryf net een keer vir ons iets om ’n aanduiding te gee van hoe jy voorstel ons by ’n meer regverdige bedeling vir minderhede kan  uitkom, sonder om by voor-1994 retoriek vas te haak.  

    Groetnis
    Thomas

    Reply
  • Johannes Comestor

    Thomas is (as ek reg onthou) 'n oud-Broeder wat oorverlig geword het. Dit is makliker om bollemakiesie te slaan en elke keer saam met die stroom te swem as om kritiek te opper en tekens van verset te toon.

    Hy beweer dat my vertolking eensydig is, maar hy wys nie enige feitefoute uit nie. Dalk is dit veeleerder die geval dat hy nie van die feite hou nie. Dit is 'n feit dat die tweede referendum wat aan die blanke kiesers belowe is, nie gehou is nie; dat magsdeling magsoorgawe geword het; dat rassediskriminasie nie verbied is nie; dat groepregte, ingevolge regstellende aksie en swart ekonomiese bemagtiging, net aan nie-wittes (veral swartes) toegeken is. Nie-wittes (veral swartes) word bevoordeel omdat hulle lid van 'n groep is; dus nie suiwer op grond van indiwidue se meriete nie. Maar Thomas begeer dat sulke "voor-1994 retoriek" onder die mat gevee word. Die punt is dat waarmee ons grondwetlik sit, nie die grondslag vir 'n suksesvolle land is nie.

    Hy beweer verkeerdelik dat ek nog nooit met voorstelle ter verbetering van die situasie gekom het nie. In werklikheid het ek hierdie saak dikwels aangespreek. Enigeen kan my skrywes in die LitNet-argief nagaan. Wat Suid-Afrika nodig het, is realistiese magsdeling, bv dat die helfte van die politieke mag aan die blankes (desnoods saam met die bruines en Asiate) toegeken word. Daar moet ook vetoreg oor duidelik omskrewe sake wees. My hoofbeswaar teen die nuwe Suid-Afrika is dat kwantitatiewe pleks van kwalitatiewe oorwegings deurslaggewend is omdat dit die swart meerderheid pas. Wat ons het, is blatante swart mag en nie demokrasie in die sin dat ewewigtig na almal se belange omgesien word nie. Alle kiesers behoort aan sekere kwalitatiewe vereistes (bv funksionele geletterdheid) te voldoen. In ruil vir hulle buitensporige vergoeding behoort streng vereistes aan alle politici op die sentrale, provinsiale en plaaslike vlak gestel te word. Iedereen van hulle behoort 'n deskundige te wees sodat hulle met die heil van die samelewing vertrou kan word.

    Wat ek hierbo geskryf het, is reeds implisiet in my brief van 1 deser. Myns insiens is ons almal, maar veral die blankes, uit hulle toekoms verneuk. Daar is in die voorsienbare toekoms geen moontlikheid dat die swart meerderheid van hulle huidige, grootliks onverdiende, buitensporige bevoordeling sal afsien nie. In hierdie sin help dit nie om te "k*k en kerm" nie.  

    Reply
  • CorneliusHenn

    Johannes, ek is steeds eens met jou bydrae hierbo. Dis duidelik sonder enige rassevooroordeel en anderhaat opgestel. Ek dink ook dat baie van diegene wat die Ingelse/Amerikaanse Chester Crocker se vrot winde destyds so maklik vir laventel gesit en snuif het, vandag skaam is om te erken dat hulle aan die neus gelei is. Lees ek jou voorstelle wil ek jou tog vra; impliseer jy 'n konfederasie, of 'n federasie. Ek dink dat 'n enkele logiese ideologiese term dalk jou vyande kan verdubbel, maar tot jou voordeel 'n duidelike lyn trek. Boeregroete, Cornelius

    Reply
  • Johannes Comestor

    Cornelius, in die vorige eeu, toe daar ernstig oor 'n sinvolle staatkundige opset vir Suid-Afrika gedink is, was daar allerhande voorstelle oor soorte federasies, kantons, ens. Die model wat ons tans het, is van die slegstes wat daar kan wees, want dit laat die ANC toe om die politieke mag al hoe meer te sentraliseer. Selfs 'n nie ANC-regering in 'n enkele provinsie word eintlik nie geduld nie. Die politieke mag is net op stemdag in die kiesers se hande. Daarna is dit nie eens in die hande van die ANC se verkose politici op nasionale, provinsiale en plaaslike vlak nie. Alles word deur 'n klein kliek uit die ANC-hoofkantoor in Luthuli-huis beheer. Daar word selfs besluit watter kandidate in watter rangorde vir politieke poste in aanmerking kom.

     

    Johannes Comestor

    Reply
  • Thomas

    Johannes

     
    Die bril waardeur jy en Jan Rap na dinge kyk is dieselfde as die ANC se bril - alles word in rasseterme gesien en beredeneer. Om sekere regte vir witmense op te eis omdat hulle wit is, is gewoon wensdenkery. Dis wat die ANC probeer doen vir swart mense en dis verkeerd.
     
    Jy beskryf my as 'n oorverligte Broeder omdat ek geen toekoms sien in rasgebaseerde oplossings nie. 'n Strewe na 'n meritokrasie is iets waarna baie swartmense ook smag en ek vereenselwig my eerder daarmee as julle ewigdurende vasklou aan die rasverdelings van die verlede. Op daardie manier bly julle deel van 'n ewig kleinerwordende minderheid - na my mening 'n erg onderverligte siening.
     
    Thomas
    Reply
  • Johannes Comestor

    Thomas, ons standpunte is glad nie ver van mekaar nie. Jy distansieer jou (nou) van die ANC en jy bepleit 'n meritokrasie. Ek onderskryf albei. Dit is geen nuwe storie van my kant af nie. Voorheen het ek telkens 'n meritokrasie bepleit. Dit is waarom ek die waarde van kwaliteit bo kwantiteit beklemtoon het. Wat ek voorstaan, is soortgelyk aan wat Ian Smith in Zimbabwe verlang het en nie toegelaat is om uit te voer nie, met rampspoedige gevolge. Smith het ook die bruines en Asiate saam met die wittes gegroepeer, maar as oorgangsmaatreël.

    Daar behoort nie eensklaps van 'n rasgebasseerde stelsel na absolute nie-rassigheid oorgeskakel te word nie. Voor dit is tydsverloop vir ontwikkeling by veral die swartes nodig. Ek dink jy fouteer deur te beweer "baie" swartes smag na 'n meritokrasie. Ek dink diesulkes is 'n baie klein persentasie. Die meerderheid wil nie die speelveld gelyk hê nie, want dan moet hulle op gelyke voet met die wittes meeding. 

    Wat Zimbabwe en Suid-Afrika nodig gehad het, is ewolusionêre verandering. Aanvanklik was rasgebaseerde magsdeling noodsaaklik, vandaar my wens van 'n 50-50 magsverdeling as oorgangsmaatreël. Swart vordering sou bepaal in watter pas hulle ten volle in die politieke stelsel opgeneem word. In albei lande was die swartes ongeduldig en het hulle hulle eerder tot geweld gewend om rewolusionêre veranderings dadelik te bewerkstellig, met rampspoedige gevolge in albei lande.

    Dit help eintlik nie as ek meer hieroor skryf nie. Soos voorheen gestel, gaan dit nie net oor wat die wittes in hierdie proses verloor het nie. 'n Minderheid swartes het gebaat, maar moontlik net op kort termyn. Die tragedie van die politieke oorgangsproses is dat 'n belowe land, die ou Suid-Afrika, verbrou is; vir baie lank, indien nie vir altyd nie. Dit kan 'n misdaad teen die mensdom genoem word.

    Johannes Comestor    

     

     

     

     

    Reply
  • Johan smit

    Johannes, ek sien jy is nog steeds besig met jou kwalitatiewe verkiesingsplan. Wil jy daardeur sê dat die sewentigjarige swart ongeletterde tannie wat gebraaide mielies by Soweto se stasie verkoop, nie mag besluit wie  haar in die parlement verteenwoordig nie? Net omdat sy nie kan lees en skryf nie. Jo, dan sou die helfte van die Boere in die Boereoorlog nie mag stem nie.

    Dan kom jou swart vordering gedagte na vore. Kom vir my voor asof jy jouself as beter sien. Jou belange weeg swaarder as die van die swart mense in die land.

    Dan die storie van die magsdeling. Waar en hoe gaan jy die magsdeling uitvoer? Wie gaan die leierfigure wees? Hoe gaan jy jou ekonomiese model anders instel as die ander vyftig persent? Nee wat, Thomas is reg, Jy veg vir 'n beter verlede en om te teem daaroor gaan jou niks in die sak bring nie.

    Reply
  • Wouter

    Mag De Klerk vir homself praat, nie deur die mond van Comestor of ander skrywers nie?.

     
     'n Onderhoud uit 2010 verloop soos volg in kort en is dit belangrik dat De Klerk in hierdie formaat sy argumente en die gebeure self verwoord. 

    _______________________________________________________________________________
    How long had you been contemplating this radical step?
     
    FW De Klerk: Exactly one year before I made the speech, on 2nd February ’89, I was elected as leader of the (National) party. 
     
    In my first public speech shortly after 2nd February 1989 I already committed myself to a negotiated solution and a fully inclusive negotiation. 
     
    So, I had a very clear vision of where I would like to go on this. Again, in my inauguration speech I committed myself to fully inclusive negotiations in which the radicals from the left and the right could be marginalised and in which, from all population groups, the moderate leadership could build a consensus for a new South Africa. 
     
    We coined the phrase, during the period of my leadership, of the New South Africa.I regularly used to take, on a fairly regular basis, my fellow leaders of the party and the Cabinet into the bush for a conference. [In these] there emerged a consensus between us that we need to accept the need for fundamental change, that all forms of discrimination will have to go, that we will have to move towards a system of everybody having an equal vote, and most importantly, that all this needs to be encapsulated in an all-powerful constitution.So, long before I started preparing the speech of 2nd February – long story to come to the point – the parameters of it had been clear in mind. It was necessary because already in the mid-80s 
     
    I came to the final conclusion in my own mind that separate development had failed to bring justice to the majority of South Africans, that we could not go into a future based on an unjust system, unjust towards the majority of the population. 
     
    And, I also came to the conclusion that if we did not undertake fundamental change the country would be drawn down in a downward spiral of growing violence, armed conflict which no side could really win which would eventually destroy the country and which would end in catastrophe.
     
    I was helped in putting the package together by the fall of the Berlin Wall. 
     
    The implosion of international communism as a threat with its expansionist policies enabled me to make the package that I announced on 2nd February much more powerful than it would have been possible if that did not happen.I had no doubts in my mind.
     
     I had concerns in the sense what would the ripple effect, especially the immediate ripple effect, be? 
     
    I was worried that the mass jubilation, which was to be expected on the release of Mandela and of course many other political prisoners, not just Mandela, could get out of hand and could cause serious security problems. 
     
    But I had no deep doubts.
     
    I wasn’t taking a chance. 
     
    I believed I was doing the right thing and, today with the advantage of hindsight, 
     
    I still believe we did the right thing.
    ___________________________________________________________________________________
     
    I was very struck that you said in the mid-80s you concluded that separate development had failed to bring justice to the majority of the people. That was quite late wasn’t it? Why only the mid 80s? Others in South Africa came to that conclusion before the 80s.
     
    De Klerk: No it was earlier. Let me put it this way. 
     
    The conclusion was finalised. 

    I was involved since I arrived in parliament in reforms but we were trying to improve separate development from the early 70s to early 80s but adhering to the basic concept of separate development. Then there was the period from the early 80s ..until 1985/6 where we concentrated on how we can do something which would not lead to chaos, which would not lead to a communist dominated state which would not lead to what has happened elsewhere in Africa. 

    Once again we took time to prepare ourselves. Everything then gelled in 1986. 
    .___________________________________________________________________________________
     
    So they didn’t beat you to the post but when you set out on that process you hoped to secure some more far reaching minority rights, isn’t that the case? 
     
    That ideally there would be even some form of a minority veto?.
     
    De Klerk: No, it’s a fallacy that I ever stood for a minority veto. 
     
    From the beginning I realised a minority veto was out. What I did stand for was that we need a consensus-seeking model. And one of the biggest concessions I made on this issue was to say that we would only have a government of national unity for five years, to accept a sunset clause for a government of national unity.
     
    I was in favour of a long-term concept of the need for a government of national unity. But I firmly believe that because it was a transitional constitution, that in negotiating the so-called final constitution we would be able to find an agreement about how to structure after the first five years, still a consensus seeking model. __________________________________________________________________________________
     
    There is now a debate simmering on looking back at that time arguing that you and the government should have pushed for more guarantees. 
     
    Could you have pushed harder or was that the best deal you were going to get?
     
    De Klerk: There are many now who with hindsight have criticism about the deal that was made. But I firmly believe that there are far reaching guarantees in the Constitution. And that if we uphold the Constitution and claim the rights that are guaranteed in that Constitution, and insist on upholding the whole of the Constitution within its context, then we can say there are sufficient checks and balances and there are sufficient guarantees. 
     
    What we see now is a tendency within the ANC alliance to elevate those aspects in the Constitution that they like to primary rights. And to relegate those aspects on which they made concessions and which helped me and my party to accept the Constitution as secondary to those primary rights.
     
    This is not what the Constitution says. It is for this reason that in my FW de Klerk Foundation I’ve established a Centre for Constitutional Rights. I’m employing two lawyers full time; we check all new legislation for its constitutionality. Because the ANC is clever enough not to amend the Constitution even though they had a two-thirds majority, they no longer have. 
     
    They even then didn’t do it; but they amend the Constitution by stealth. Coming with normal legislation within other departments and eroding some of the guarantees and rights encapsulated in the Constitution.
     
    Best example: there was a bill on the expropriation of property, which came before Parliament, which was extremely draconian, and that would nullify the role of the courts.I have two replies to people who say we didn’t make a good deal. It’s firstly, we had to make a deal. 
     
    Yes, we made concessions; the ANC made as far reaching concessions as we did. That is the essence of a true compromise. 
     
    Secondly, don’t underrate what is in the Constitution. What you’re really looking for is there. Claim it and become active and be on the playing field in protecting the Constitution. Thirdly, it’s a false comparison to compare what you liked in the old dispensation and what you dislike in the new dispensation.The true comparison that such people should make, should be to say how would South Africa have looked today if we did not have the negotiations and if we did not sign the agreements which were reached? 
     
    We wouldn’t have exported one case of wine. We would have been totally isolated. The majority of the inhabitants of South Africa would be up in arms and revolutionary and South Africa would have been absolutely on a downward slope towards calamity and catastrophe.So the new South Africa, warts and all, is a much better place.
    __________________________________________________________________________________
     
    So was there a flicker of emotion on that morning when power was handed over?
     
    De Klerk: Positive emotion. It had to end and we brought it to an end in a way which prevented upheaval, which saved hundreds of thousands of lives, which was peaceful. But more important, we did it in a way which resulted in a new dispensation which is, from whatever viewpoint you approach it, morally defensible and based on universally acceptable principles. 
     
    The one thing, which was very important for me, was, never to have a vacuum. The ANC originally said, what we should do is, we should form a non-elected government of national unity. They and us and maybe with co-opting also a few others from outside the ANC and the National party, should form a government of national unity early in the negotiations, we should hold an election, that would be the task of the government of national unity, to organise an election. 
     
    That parliament would then write the constitution. I said no. There is no such thing as a non-elected government. We first agreed, and it was my idea to say, we first agree on a constitution in terms of which we will elect a new parliament, which will also act as a constituent assembly for writing the constitution, and they accepted that compromise. 
     
    If you look at the decolonisation process in Africa, there was this gap, nothing properly structured, nothing, no rules, no constitutions. It was really done in a vacuum.
    ___________________________________________________________________________________History will rightly say that you effectively drew a line under apartheid. What now, with the benefit of hindsight, do you conclude about apartheid?

    De Klerk: The concept of nation states, bringing full political rights to everybody through the nation state concept, is morally defensible. Isn’t that now what the whole world supports for Israel and Palestine? 

    But in our case it failed; it failed for three main reasons. 

    The one is the whites wanted to keep too much land for themselves, which was indefensible and wrong; they therefore did not make the offer attractive enough. So the whites were too selfish. 

    And the second reason is we became more and more economically interdependent, all South Africans, irrespective of race or colour, and we became an omelette and you can never unscramble an omelette.

    And thirdly because under the leadership of the ANC even while in exile the majority of blacks said, that is not how we want our political rights.But, in the end, because we failed, we ended in the place which was totally, morally unjustifiable, and we ended in a place where we were discriminating in a morally unjustifiable way against blacks and people of colour – which is, and was, wrong. 

    It was defended on the basis this was a transitional phase and it was necessary to set up the nation state concept, but once the nation state concept failed it became a permanent fixture which was, nobody can justify.

    Geskiednis is aan die kant van De Klerk en die regverdigheid  waarvoor daar gestaan word. 

    Baie Dankie

    Wouter
     
    Reply
  • Johannes Comestor

    Johan, algemene stemreg is nie die enigste politieke model nie. Ongekwalifiseerde stemreg aan almal is nie noodwendig 'n goeie ding nie, veral nie as die meerderheid kiesers oningelig is en maklik mislei word nie. Maar as dit 'n heilige koei is dat almal stemreg moet hê, kan verskillende gewigte aan kiesers se stemme ooreenkomstig meriete gegee word. Die probleem met jou benadering is dat jy die dogma sluk dat almal gelyk en selfs eenders is, dat "een asem, een stem" voortreflik is, dat mense bloot moet wees om dieselfde politieke mag as ander te hê, dus sonder dat die wortel van verbetering aan hulle voorgehou word.

    Omdat ek verbetering by die massa bepleit, beteken nie noodwendig dat ek my bo ander verhef nie. Dit beteken wel dat sommige mense (nie noodwendig etniesgewys nie) in spesifiseerbare opsigte beter as ander is, dat eerder hierdie meer begaafde mense as die minder begaafdes in beheer van 'n land moet wees. Mense wat oor werklike kundigheid en toewyding beskik, behoort te regeer. Hulle kan en behoort ewewigtig almal se belange na te jaag.

    Ek veg vir 'n beter verlede in die sin dat die magsdeling wat belowe is, ingestel moes gewees het, dat die oorgangsproses skandalig verbrou is, dat ek nie sonder meer gedwee berus in die eindelose politieke gemors waarin ons ons nou bevind nie. Die huidige omstandighede van al die inwoners kon baie beter gewees het; ook die vooruitsigte vir die toekoms. My "geteem" is water wat reeds onder die brug deur is, soos ek telkens noem. Maar daar is iets voor te se as 'n mens 'n gesonde visie het van wat kon wees pleks van gelate 'n verbroude brousel te aanvaar.

     

    Johannes Comestor   

    Reply
  • Johannes Comestor

    Gister het ek Wouter op SêNet terugverwelkom omdat hy nuttige inligting opspoor en op hierdie werf bekend stel. Daar is seker geen beswaar as FW de Klerk self praat nie, maar dit moet in die gedagte gehou word dat De Klerk rede het om bekommerd te wees oor hoe hy in historiese perspektief beoordeel gaan word. Hoe gevoelig hy vir kritiek is, blyk uit die feit dat hy inligting oor hom in PW Botha se outobiografie en in die WVK-verslag suksesvol geblokkeer het.

    Wat Wouter eintlik met sy skrywe wil doen, is om met behulp van De Klerk my teen te spreek. Dit lyk dus nie asof Wouter uit ons vorige konfrontasies geleer het nie. Ek het geen beswaar teen gesonde debat nie, maar Wouter se skrywes van gister is, soos voorheen, vol bedekte en direkte stekies (bv na Jan Rap) pleks daarvan dat hy uit eie reg 'n standpunt stel en motiveer.

    Oor De Klerk se aangehaalde stellings kortliks die volgende.

    * De Klerk sou alle rassediskriminasie ophef. Dit het nie gebeur nie; of is daar werklik iemand wat ontken dat teen wittes in die nuwe Suid-Afrika gediskrimineer word?

    * De Klerk maak asof stemme van gelyke waarde vir almal 'n gegewe was. Een mens, een stem was beslis nie iets wat deur die blanke kiesers in die referendum goedgekeur is nie. Ek onthou die eerste keer toe ek gehoor het dat dit "onderhandel" (eintlik: toegegee) is. De Klerk was in die VSA toe hy dit aangekondig het. Heel moontlik het hy nie kans gesien om so iets die eerste keer plaaslik rugbaar te maak nie. Die meerderheid blanke kiesers sou een mens, een stem nie goedgekeur het nie.

    * De Klerk wil nie hê dat onreg teenoor die meerderheid gepleeg word nie. In die nuwe Suid-Afrika is daar geen minderheidsregte nie. Is hy nou net so bekommerd oor onreg wat teen minderheidsgroepe gepleeg word, of word sodanige onreg ontken?

    * De Klerk het 'n nuwe Suid-Afrika vry van geweld, chaos en kommunistiese oorheersing begeer. Het ons dit gekry?

    * Daar was minder werklike konsensus in die geledere van die Nasionale Party as wat De Klerk voorgee. In Giliomee se boek, waarna ek in 'n vorige skrywe verwys het, word vertel van 'n prominente politikus wat De Klerk te lyf wou gaan omdat sy beloofde magsdeling niks meer nie as enkele kabinetsposte vir 'n kort tydjie opgelewer het.

    * Dit kan ook betwyfel word of De Klerk so 'n duidelike visie vir die nuwe Suid-Afrika gehad het as wat hy voorgee. Izak de Villiers was toe die redakteur van Rapport. In sy outobiografie noem De Villiers dat sy waarneming was dat De Klerk nie geweet het watse politieke oorgang hy bestuur nie.

    Die volgende twee sake, in die vorm van vrae, is in hierdie debat deurslaggewend. Het ons politieke magsdeling, soos plegtig belowe is, of magsoorgawe aan die swartes gekry? Is daar onmiskenbaar 'n sinvolle grondslag vir 'n suksesvolle Suid-Afrika gelê?

    Johannes Comestor

    Reply
  • Wouter
    Hoe sou 'n federasie gehelp het? 

    South Africa
    At the end of apartheid, the former four provinces (Cape, Natal, Orange Free State and Transvaal) and the Bantustans were converted into nine provinces. Each province has a government constituted by a unicameral legislature (called Parliament in the Western Cape) and an executive branch with a premier and executive council.

    The powers of provinces are circumscribed by the national constitution which limits them to certain listed "functional areas". In certain cases there is a concurrence between national and provincial levels, while in others there are exclusive competences for each one. 

    This system is known as "co-operative government".This system would be considered as a "de facto" federation, because actually the power of provinces was given by the national government to the provincial level. 

    Moreover, the creation of a "provincial constitution" is optional, if the province government does not want do it rules additionally the national constitution.Ultimately, unlike the majority of federal systems, South Africa has a single national court system, and the administration of justice is the responsibility of the national government.

    Of dan in meer besonderhede aan die hand van staats propaganda: 

    South Africa has nine provinces: 

    Eastern Cape, Free State, Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo Province, Mpumalanga, Northern Cape, North West and Western Cape.

    Each province has its own provincial government, with legislative power vested in a provincial legislature and executive power vested in a provincial premier and exercised together with the other members of a provincial executive council.

    The legislature

    The legislature has between 30 and 80 members elected for a five-year term based on the province’s portion of the national common voters’ roll. The number of seats awarded to each political party is in proportion to the outcome of the provincial election. Provincial elections are held concurrently with national elections every five years.The legislature is empowered to pass legislation within its functional areas, as well as a constitution for the province should it wish to do so. A provincial legislature is bound only by the national Constitution, or by a provincial constitution if it has passed one.

    The premier & executive council

    The premier is elected by the legislature and, as with the President at national level, is limited to two five-year terms in office. The premier appoints the other members of the executive council (MECs), which functions as a cabinet at provincial level. 

    The members of the executive council are accountable individually and collectively to the legislature.Provincial & national, provincial & local Strengthening the links between national and provincial government, a province’s permanent delegates to the National Council of Provinces may attend and speak in the provincial legislature and committees, but may not vote. The legislature may also recommend legislation to the National Assembly.

    The devolution of power to municipal level is furthered by the province’s ability to assign any of its legislative powers to a municipal council in that province.National legislation may prevail over provincial legislation in cases where they conflict under certain circumstances, such as the maintenance of national security or economic unity, the protection of the environment, or in matters prejudicial to the interests of another province.
     
    Natuurlik sou dit net kon werk indien die bevolking wat na die TBVC geskuif is daar sou bly ...
     
    Nog steeds nie duidelik hoe dit verligting sou bring vir Comestor nie, nou dat die bevolking onder mekaar bly? 
    Reply
  • Johannes Comestor

    Wouter wil weet hoe 'n federasie beter as die huidige opset sou wees. Die federale state hoef nie dieselfde grense as die vorige vier of die huidige nege provinsies te hê nie. Wat vir 'n beter opset as die huidige nodig is, is groter outonomie oor meer sake vir die provinsies of state. Dit was die aanvanklike posisie van die Amerikaanse state na die stigting van die VSA. Na die Amerikaanse Burgeroorlog is hierdie outonomie al hoe meer weggekalwe deur die sentrale regering in Washington DC. Abraham Lincoln was die inisieerder hiervan. Die sentralisasie van mag is die Stalinistiese ideaal van die ANC. Daar was al sprake dat die provinsiale regerings afgeskaf sou word. Die provinsies kan ook met die beskikbaarstelling van fondse deur die sentrale regering gyselaar gehou en afgepers word. Die huidige opset in Suid-Afrika is dus ook in hierdie opsig glad nie ideaal nie.

     

    Johannes Comestor 

    Reply
  • Wouter

    Hello, 

     
    Comestor se formulering word aanvaar wanneer hy skryf dat die kern van 'n federasie dan soos volg verwoord kan word: 
     
    'Wat vir 'n beter opset as die huidige nodig is, is groter outonomie oor meer sake vir die provinsies of state'.
     
    Ook is daar geen argument van my kant af indien daar wel beperkings op die staat se mag is nie, 'n almagtige staat is ook nie wenslik nie. 
     
    Aangesien die werking van die federale stelsel soos dit nou in die VSA funksioneer redelik bekend is onder die deelnemers hier a.g.v die media wat gereeld daaroor verslag bied kan die volgende artikel wat Vrydag in die New York Times verskyn het 'n aanduiding gee oor die wisselwerking en wrywing wat tussen die federale regering en die state kan plaasvind. 
     
    Arkansas verwys, die redaksionele kommentaar is soos volg:
     
    Republican-controlled legislatures have been working for many years to limit women’s access to legal abortion care, but the Republican-led Legislature in Arkansas took the campaign to a new extreme on Wednesday when it overrode the veto of Gov. Mike Beebe, a Democrat, and ignored the Supreme Court to adopt the most restrictive abortion ban in the country.Under current law, established by Supreme Court decisions beginning with the 1973 Roe v. Wade ruling, full abortion bans are allowed only after fetal viability, generally thought to be around 24 weeks into pregnancy. The Arkansas statute bans abortion at 12 weeks of pregnancy, when a fetal heartbeat can typically be detected by abdominal ultrasound.
     
    Boegenoemde is dan 'n voorbeeld van hoe wette verskillend daarna kan uitsien in die konteks wat die grondwet en vorige presedent daar gestel het. 
     
    Die omvang van hierdie verskydenheid in wette en die interpretasie daarvan word uitgespel in die nuusartikel wat die volgende rapporteer: 
     
    Unfortunately, the Arkansas Legislature is hardly alone in its devotion to turning out new abortion restrictions. Last year, 19 states enacted 43 new provisions seeking to curb access to abortion services, according to a report from the Guttmacher Institute. In 2011, 92 such measures were passed. So far this year, 278 such provisions have been introduced in state legislatures that would narrow abortion rights in a host of ways. Another 18 measures would limit access to contraception.
     
    Uit 50 state is 'n totaal van 37 state instaat om aborsie in 'n mate te beperk. 
     
    Nog 'n voorbeeld is die reg tot homoseksuele huwelike wat soos volg beskryf word: 
     
    The votes meant that same-sex marriage is now legal in nine states and the District of Columbia.Rights groups said the victories were an important sign that public opinion was shifting in their direction.Though same-sex marriage remains unpopular in the South, rights campaigners see the potential for legislative gains in Delaware; Hawaii; Illinois; Rhode Island; Minnesota; and New Jersey, where Gov. Chris Christie vetoed a bill to legalize same-sex marriage in February 2012.
     
    Bogenoemde bevestig hoe die probleem kan uitspeel in 'n federale bestel. 
     
    State ding ook mee teen mekaar vir ontwikkeling van besighede om hul aktiwiteite in state met die meeste aansporing te vestig. 
     
    Daar sal dus wrywing tussen die state en die federale regering wees, wetgewing sal gedurig getoets word deur hofsake waar die wette nie as redelik beskou word nie. 
     
    Dit laat darem uiteindelik aan die burger wat wil trek om na 'n ander staat te trek of doen 'n Robinson Crusoe, die enigste persoon wat sy werk by Vrydag gedoen gehad het ...
     
    Baie Dankie
     
    Wouter
    Reply
  • Wouter
    Hello, 

    Dit is stil 'n Saterdag en om die tyd te verwyl krap ek rond in die argiewe van die New York Times om die periode van 1980 tot 1998 te herbesoek en vind hierdie artikel:

    October 12, 1996
    New Charter Passed 
     By DONALD G. McNEIL Jr.   

     JOHANNESBURG, Oct. 11— South Africa's Constitutional Assembly passed an amended version of a new charter today and sent it on to the Constitutional Court for review.   

    The court threw out the constitution on Sept. 6, saying that, among other problems, it left the National Council of Provinces, the equivalent of a senate, too weak.   

    The new draft leaves the liberal, federalist constitution substantially unchanged, but its wording has been revised in 40 places to comply with the court's various objections.   

    The new draft was supported by the African National Congress, the National Party, the Democratic Party and the Pan Africanist Congress, which gave it well over a two-thirds majority. The Inkatha Freedom Party walked out during negotiations, as it had during the original drafting of the constitution.   

    Among the revisions the assembly made were these:   

    *It set new procedures for amending the constitution, allowing the Council of Provinces to vote on changes to the Bill of Rights and amendments that affect provinces. The Council can only comment on amendments affecting the nation as a whole.   

     *It limited the circumstances under which national legislation automatically overrides provincial legislation when the two are in conflict.   

    *It gave provinces a few powers that had been reserved for the central Government, including the naming of local police commissioners.   

    *It increased the job protection for the Auditor General and the Public Protector, who are responsible for investigating government corruption and mismanagement. It will now take a two-thirds vote in the National Assembly, not a simple majority, to dismiss either officer.   

     *It broadened a labor relations section to clarify that every worker and employer has the right to engage in collective bargaining.   

    *It clarified the list of rights that cannot be taken away from citizens during a state of emergency.   

     The new language does not change the makeup or election procedures for the Council of Provinces.

    Reply
  • Wouter

    Aanvullende Notas: 

     
    "IN BRIEF: Highlights of the New Constitution" 
     
    8 Mei 1996
     
    The South African constitution approved today sets up a majority-rule government with a bill of rights. It takes effect over the next three years, with all of its provisions becoming effective with the next scheduled national election in 1999. 
     
    Rejecting the country's white supremacist past, the document says "The Republic of South Africa is one sovereign democratic state founded on the following values: 
     
    a) human dignity, the achievement of equality and advancement of human rights and freedoms, 
     
    b) non-racialisim and non-sexism, 
     
    c) supremacy of the constitution and the rule of law, 
     
    d) universal adult sufferage, a national common voters roll, regular elections, and a multi-party system of democratic government, to ensure accountability, responsiveness and openness.
     
    SYSTEM OF GOVERNMENT 
     
    While much power is centralized, the new government is divided into three levels -- national, provincial and local. Parliament. At the national level, there will be a bicameral parliament. The National Assembly chamber, elected by proportional representation, will have 350 to 400 members. 
     
    The National Council of Provinces is to be composed of 10 delegates from each of the nine provinces. It's members are to be appointed by the parties in the provincial legislature, in proportion to their presence. 
     
    Presidency. 
     
    The president is elected by the National Assembly for a five year term. 
     
    The president is limited to two terms in office. The president chooses a Cabinet of 20 ministers who oversee Government departments. 

    (This differs from the country's interim constitution in effect now which guarantees minority parties positions in the Cabinet.) 

    PROVINCIAL POWERS 

    In a concession to minority demands for more powers for provincial governments, the ruling party, the African National Congress, agreed to give provinces exclusive powers in specific areas, such as provincial planning, sports, recreation and roads. 

    On most issues, however, the constitution demands cooperation between the different levels of government. 

    BILL OF RIGHTS 

    South Africa has adopted one of the world's broadest Bill of Rights. It includes freedoms of speech, movement and political activities and gives those accused of crimes many legal protections including the right to a speedy trial and the right to remain silent. It enshrines the right to adequate housing, food, water, education and health care. It also bans discrimination on the basis of race, gender, sexual orientation, age, pregnancy or marital status. In addition, it effectively bans the death penalty and includes a clause that most experts believe gives women the right to abortion. COURTS The constitution establishes an independent judiciary system with a Constitutional Court that is the highest court in the land on all constitutional issues. It consists of 11 judges who are to be appointed by the president, after broad consultation with other parties, members of the court and a judicial review commission. The constitution stipulates that "the need for the judiciary to reflect broadly the racial and gender composition of South Africa " must be considered in the appointments.


    Reply
  • Wouter
    Hello,

    Wat so frustrerend is van 'n Comestor en sy kommando's is dat stellings word gemaak terwyl daar geweet word die rekord is oop vir navorsing en dat 'n persoon met tyd en ingesteldheid dit as bog kan bevestig. 

    Neem hierdie stelling van Comestor:

    * De Klerk maak asof stemme van gelyke waarde vir almal 'n gegewe was. Een mens, een stem was beslis nie iets wat deur die blanke kiesers in die referendum goedgekeur is nie. Ek onthou die eerste keer toe ek gehoor het dat dit "onderhandel" (eintlik: toegegee) is. De Klerk was in die VSA toe hy dit aangekondig het. Heel moontlik het hy nie kans gesien om so iets die eerste keer plaaslik rugbaar te maak nie. Die meerderheid blanke kiesers sou een mens, een stem nie goedgekeur het nie.

    Die media rapporteer oor dit soos volg: 

    November 27, 1992
    De Klerk Plans Vote in '94; A.N.C. Is Unhappy
    By BILL KELLER,

    JOHANNESBURG, Nov. 26— President F. W. de Klerk, responding to repeated calls to set a timetable for the end of white-minority rule, today announced his goal of conducting the country's first universal elections within 16 months. At a news conference in Pretoria, Mr. de Klerk presented the Government's "target" schedule for completing the transition to full democracy, ending in the first elections with black participation in April 1994. The African National Congress promptly rejected the schedule as "totally unacceptable" and renewed its demand for elections within a year. Mr. de Klerk's decision to announce the dates, which he described as "attainable" goals but not firm commitments, appeared to have two motives. One was to demonstrate, especially abroad, that he remains serious about ending white rule, in the face of criticism that his reformist zeal is on the wane. The other was to damp rising hopes at home that the long-promised transition was likely to happen in a few months. 

    En so aan en so aan en so aan....
    Reply
  • Wouter

    Hello,

     Nog 'n stelling wat ook as volkome onsin bevestig word. Is die volgende stelling van Comestor: 
     
    * De Klerk maak asof stemme van gelyke waarde vir almal 'n gegewe was. Een mens, een stem was beslis nie iets wat deur die blanke kiesers in die referendum goedgekeur is nie.
     
     March 18, 1992
    Turnout Heavy as South Africans Vote on Change
    By CHRISTOPHER S. WREN,
     
    JOHANNESBURG, March 17— White South Africans turned out in large numbers today to vote in a referendum that will decide whether they want to share power with their black countrymen.
     
    The referendum question asked:
     
    "Do you support continuation of the reform process which the State President began on February 2, 1990 and which is aimed at a new constitution through negotiation?"
     
    What is at stake President F.W. de Klerk wants a "yes" majority to allow his Government to continue talks with black opposition groups he legalized Feb. 2, 1990. He seeks creation of a nonracial democracy that would grant the black majority a vote for the first time but also entrench strong constitutional protection for the white minority and guarantee a free-enterprise economy
     
    Tweede artikel: March 19, 1992
    SOUTH AFRICAN WHITES RATIFY DE KLERK'S MOVE TO NEGOTIATE WITH BLACKS ON A NEW ORDER
    By CHRISTOPHER S. WREN,CAPE TOWN, March 18— South Africa's whites gave President F. W. de Klerk a stunning victory in Tuesday's referendum, approving his moves to negotiate an end to white-minority rule by a margin of more than 2 to 1, according to results announced today.Of the 2.8 million whites who cast ballots, slightly more than 1.9 million -- 68.7 percent -- voted to give Mr. de Klerk the mandate he had sought. Only whites were allowed to take part.Exhilarated by a success that exceeded what practically all political experts expected, the South African President declared that his referendum had now "closed the book" on the ideology of apartheid, the country's system of racial separation under white control.
     
    Ek dink ek sluit hiermee af. Dit is duidelik dat die stellings gemaak deur Comestor loutere onsin is en nie ooreenstemming toon met 'n historiese rekord wat vrylik beskikbaar is nie. 
     
    Soos alreeds bevestig sal slegs 'n ideologiese en oningeligte leses vir die argumente van 'n Comestor val. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
    Reply
  • Johannes Comestor

    Wouter het blykbaar 'n groot deel van die 9de gebruik om my met aanhalings verkeerd te probeer bewys. Sy eerste drie skrywes is eintlik ontoepaslik, want hulle spreek my nie teen nie. In sy vierde skrywe verwys Wouter na my "kommando's" en "bog" maar bewys niks teen my standpunt nie. In sy vyfde skrywe besluit hy dat ek "loutere onsin" geskryf het. Om "a vote" aan swartes te gee in 'n poging tot magsdeling, beteken egter glad nie noodwendig of uitdruklik ongekwalifiseerde "een mens, een stem" in 'n eenheidstaat nie. Dit is sekerlik nie so aan die blanke kiesers voor die referendum gestel nie en ook nie geopenbaar voor lank na hierdie referendum nie.

     

    Blykbaar was Wouter te jonk om te verstaan toe hierdie gebeure plaasgevind het. Sedertdien het hy ook nie krities of genoegsaam hieroor gelees en behoorlik daaroor besin nie. Dit is vir my werklik nie die moeite werd om sy lang aanhalings te lees en daarop kommentaar te lewer nie. Soos ek in 'n vorige reaksie genoem het, gaan dit in hierdie gesprek wesenlik om twee sake: (1) Het ons magsdeling of magsoorgawe aan die swartes gekry? (2) Het ons nou die grondslag vir 'n suksesvolle land?

     

    Johannes Comestor  

    Reply
  • Wouter

    Comestor is kwaad en word dit aanbeveel dat Comestor eerder lang stories oor die Astor's en Bloomsbury gaan skryf waar wat hy ook al daarvan dink maar verbygegaan kan word of dan soos 'n wafferse letterkundige Kafka & Camus die twee denkers in 'n blik te probeer druk. 

     
    Dit is opmerklik dat Comestor weereens Camus gebruik, na voorbeelde van soveel vorige skrywers, om sy eie argumente aan die kapstok van Camus te hang ...
     
    Nou nog ontwyk die antwoord, is Kafka kaf? - hoe oorslim die woordspeling ook al mag gewees het. 
     
    Is Kafka kaf? 
     
    Wat is die antwoord? 
     
    Laat tog weet....
     
    Comestor het in die siklus van kommentaar wilde stellings gemaak en het nou al soveel gebied opgegee dat slegs die volgende oorbly. 
     
    (1) Het ons magsdeling of magsoorgawe aan die swartes gekry? 
     
    Magsdeling is uit en is nie hoe die werklikheid funksioneer nie, sou dit hoegenaamd aanvaarbaar aan die meerderheid van die bevolking gewees het. Dit sou glad nie aanvaarbaar gewees het nie en laat dit geen morele grond waar die wit oorheersers aanspraak kon maak op so 'n vereiste nie.
     
    Magsoorgawe? Ah, die spel van woorde, magsoorgawe impliseer dat die groep wat dit opgegee het, het 'n reg tot daardie mag gehad. Wat natuurlik nie die geval is nie. Die wit bevolking het nog nooit 'n onroerbare reg tot mag gehad nie. 
     
    Beide funksioneer op die beginsel dat die wit bevolking 'n onroerbare reg tot bogenoemde het, wat natuurlik nie die geval is nie. 
     
    Indien NP genoeg burgers kon kry om vir beide hul vorige onderdrukker en nou bevryder te stem dan sou die gesprek veel anders daarna uitgesien het.
     
    'n Reg word defineer en is die sukses daarvaan bepaalbaar hoeveel toegang tot daardie reg het. 
     
    Indien die reg tot stemreg formuleer word en toegang word geweier dan het die bereikbaarheid van daardie reg misluk. 
     
    Comestor sal dus moet bewys waarom die wit bevolking voorkeur tot die 'reg' van mag en magsdeling moet kry? 
     
    (2) 
     
    Het ons nou die grondslag vir 'n suksesvolle land?
     
    Ja ons het, die nuwe begroting van Pravin Gordhan is verbasend sober in wat bereikbaar is en so al die vorige begrotings, ook die van Trevor Manuel in sy tyd en die grondslag van 'n vrye ekonomie wat Mbeki in sy termyn daar gestel het.
     
    Die mislukkings soos dit nou daarna uitsien moet uitgespel word sodat die mees waarskynlike oorsake daarvan ondersoek kan word ...
     
    Maar sinspeling is makliker vir Comestor, in plaas daarvan om werklik te gaan sit en 'n rekord van mislukking en sukses te probeer verwoord. 
     
    Laat RW Johnson dit vir Comestor doen, 'n paar keur aanhalings sal sekerlik die truuk doen? 
     
    Comestor is ook bloedig oor die 'lang aanhalings'
     
    Die eerste een was om aan Comestor te toon dat Suid-Afrika is 'n federasie behalwe in naam en dan 'n voorbeeld van hoe moeilik 'n federasie funksioneer in die konteks van die VSA as 'n toetsgeval. Dit is om aan die leser te bevestig dat 'n federasie het sy eie kwota probleme....en is nie die goue oplossing nie. 
     
    Die res toon aan, waar De Klerk was met sy aankondiging, in Pretoria en nie in die VSA nie en die vraag soos dit in die referendum gevra was, wat die wit bevolking verbind aan onderhandelinge met geen waarborge nie.
     
    Hoe kon enige iets gewaarborg word?  
     
    Dit is 'n onmoontlike taak om die resultate van onderhandelinge voor die tyd te bevestig.
     
    Maar so gaan dit met Comestor se skryf van 'n beter verlede. 
     
     
    Reply
  • Johannes Comestor

    Wouter: (1) Toon aan in watter opsigte my vertolking van Camus foutief of vergesog is. (2) Kafka maak dit vir my onmoontlik om meer te beweer as dat daar heelwat van waarde in sy werk is; dus, alles is sekerlik nie kaf nie. (3) Die wittes het 'n reg tot politieke mag. Onder hulle leiding is die land tot die voorste land in Afrika ontwikkel. In baie opsigte voorkom wittes steeds dat die land ineenstort. Al gehoor van al die konsultate wat die staatsdiens aan die gang probeer hou? (4) Ek herhaal: Die eerste keer toe ek gehoor het dat daar aan een mens, een stem toegegee is, was De Klerk se aankondiging in die VSA dat alle stemme gelyke waarde sou hê. Selfs toe het hy die waarheid probeer verdoesel deur nie spesifiek een mens, een stem te sê nie. (5) Inderdaad, die uitkoms van die onderhandelings kon nie vooraf vasgelê word nie. Daarom het De Klerk belowe om 'n opvolgreferendum onder die blanke kiesers te hou, wat hy nooit gedoen het nie. Hy het beweer dat wat hy onderhandel het eintlik maar is waarvoor die blanke kiesers reeds in die referendum gestem het; dus, magsoorgawe aan die swartes is dieselfde as magsdeling wat aan wit en nie-wit politieke mag sou gee. 

     

    Johannes Comestor

    Reply
  • Wouter

    Nommer 1 & 2: 

     
    Kafka en Camus aangespreek elders. 
     
    Nommer 3: 
     
    Wittes het 'n reg tot mag, soos alle burgers 'n gelyke reg tot daardie mag het.
     
    Nommer 4: Lees vir 'n slag die aanhaling met aandag, Comestor, jy voer aan De Klerk was in die VSA, terwyl die aangekondiging in Pretoria gedoen is. 
     
    Dus De Klerk is nie die lafaard wat jy hom graag wou uitmaak voor nie. 
     
    Die 'beloofde' twee referendum se verloop is soos volg: 
     
    Na die referendum van 1992 het die volgende gebeur: 
     
    March 6, 1993
    Diverse Rivals Gather for Parley on South Africa
    By BILL KELLER,
     
    JOHANNESBURG, March 5— The broadest and surely the oddest assortment of South African political rivals ever assembled in the same room gathered today around an enormous doughnut-shaped table to resume the quest for a new democracy.
     
    With the South African Government and the African National Congress now agreed on the route away from white rule, the conference today began the tedious process of pulling together a broader consensus.
     
    Chief Buthelezi insists that before elections are held, a new constitution should be drafted by a panel of constitutional experts representing the various parties, then put to a referendum. Letting an elected assembly write the constitution, he said in an interview this week, would allow the African National Congress to run roughshod over the interests of minorities.
     
    Dit word opgevolg met die volgende ontwikkeling: 
     
     
    October 13, 1993
    FEAR OF NEW DELAY IN APARTHEID'S END
    By BILL KELLER,PRETORIA, Oct. 12— While the outside world celebrates South Africa's democratic reformation with the lifting of an economic quarantine and rumors of a Nobel Peace Prize, fear is rising here that the process is faltering.Under pressure from a new alliance of holdouts -- white separatists, Zulu nationalists and black homeland leaders -- President F.W. de Klerk suggested on Monday that before holding elections South Africa should conduct a referendum on the country's future.
     
    Mr. de Klerk has floated the idea before, only to see it flatly rejected by Nelson Mandela's African National Congress. But today the congress shifted ground and said a referendum might be necessary to prove that the public supports the negotiated new order.
     
    "If the consensus is not broad enough" on the country's future, said Cyril Ramaphosa, the congress's chief negotiator, a referendum "may well be one of the options." 
     
    Daar is hengse verskil tussen 'suggested' & 'promised'. 
     
    Die referendum, wat slegs 'n moontlikheid was is deur die volgende mylpaal verbygesteek: 
     
    November 19, 1993
    South Africa Pact: Born of Mutual Need
    By BILL KELLER,JOHANNESBURG, Nov. 18— Near sunup this morning in the bar of the World Trade Center, Roelf Meyer presented Cyril Ramaphosa with a cake to celebrate both his 41st birthday and the country's new non-racist constitution."This is not only Cyril's birthday, but South Africa's birthday as well," Mr. Meyer announced. And then the two men twirled giddily onto the dance floor and bopped to "In the Mood."Mr. Ramaphosa, a black labor lawyer whose grandfather was a migrant mine worker, has been the chief negotiator for the African National Congress in its quest for majority rule.

    Mr. Meyer, who is 46 years old, is a usually buttoned-down politician descended from a 300-year line of Afrikaner farmers.

    For many South Africans their relationship -- adversaries turned collaborators, if not friends -- has come to symbolize the larger accommodation between the Government and the African National Congress during the two years of haggling that ended this morning with agreement on a democratic constitution. 

    Die doelwit is bereik van die grondwet waaroor daar ooreenstemming was en die referendum se nodigheid daarmee tot 'n einde. 

    Baie Dankie

    Wouter
    Reply
  • Johannes Comestor

    Sowat van stiksienigheid sal 'n mens seker moeilik elders kry. Wat ons tans het, is magsoorgawe aan die swartes. Daar is nie sprake dat die politieke mag bv 50-50 tussen wit en nie-wit of tussen wit/bruin/Asier en swart gedeel word nie. Nou kom Wouter met blankes wat 'n gelyke reg tot mag het. In die praktyk is hulle grootliks magteloos. Swartes bepaal wie die land regeer, nie die wittes nie. Maar magsdeling is deur De Klerk belowe.

    In die 1992-referendum het die wittes ten gunste van verdere onderhandeling met die oog op magsdeling gestem. Dit is nie aan hulle gestel dat hulle een mens, een stem en swart magsoorgawe moet aanvaar nie. As dit toe al besluit was, sou dit so aan die kiesers voorgelê gewees het. Die magsoorgawe het tydens die latere onderhandelings gekom. Van Zyl Slabbert vertel toe Roelf Meyer toegegee het oor een mens, een stem het die ANC-afvaardiging vir 'n verdaging gevra sodat hulle eers in hulle eie kwartiere kon gaan lag, want daarna was dit eintlik onnodig om oor enige wesenlik saak ooreen te kom; alles kon deur die swartes verander word, ook die grondwet.

    Wouter kan gerus met iemand gesels wat weet wat destyds gebeur het. Ek het nou genoeg tyd weens sy stories gemors.

     

    Johannes Comestor

    Reply
  • Wouter

    Hello, 

     
    Daar is geen begeerte om Comestor se tyd te mors, maar die einde is dalk nou in sig. Dit is inderdaad so, ek was 'n snotkop terwyl al hierdie drama afgespeel het en knus in my eie kokon van selftevredenheid oor my plek in die samelewing en kon nie die oproer verstaan nie. 
     
    Hoekom is 'hulle' so ongelukkig. Die hulle, 'die hordes', 'die pes' soos 'weldeurdagte' briewe van Comestor op gesinspeel het. José Ortega y Gasset en Albert Camus onderskeidelik. Selfs ou Harold Bloom is al opgeroep vir diens vir die doeleindes van Comestor se agenda.
     
    Hoe dit ook al die referendum vraag word herhaal: 
     
    "Do you support continuation of the reform process which the State President began on February 2, 1990 and which is aimed at a new constitution through negotiation?"
     
    Dit word aanvaar, alhoewel die kiesers nie op Comestor se vlak van intelligensie is dit duidelik behoort te wees dat daar is werklik nie 'n waarborg ingebou in daardie vraag nie en dat die kieser dit sou sien.
     
    Cornelius Henn, heeltemal na regte dui elders die spanning aan wat aan die onderskeie verwagtinge gekoppel is: 
     
    He seeks creation of a nonracial democracy that would grant the black majority a vote for the first time but also entrench strong constitutional protection for the white minority and guarantee a free-enterprise economy. 
     
    Die vraag word nou, wat sal bedoel word 'strong constitutional protection for the white minority'. 
     
    Enige land wat vandag hulsef 'n demokrasie noem en wette toelaat om 'n minderheid in bogenoemde manier te beskerm sal nie as 'n demokrasie beskou word en nie deur die ANC aanvaar gewees het in die uiterse moeilike omstandighede wat gegeld het.
     
    Grondwetlike beskerming volgens die terme is vir al die burgers van die land, maar die verwagting wat Comestor koester en hier wil aanblaas, is dat sekere ekstra regte aan 'n minderheid moet toegeken word en soos alreeds gesien is die aard van regte dat juis moet oop wees vir alle burgers en dat enige beperkinge tot die uitoefening van daardie regte, die reg van nul en gener waarde maak. 
     
    Die geskiedenis indien 'n aspek daarvan sou ondersoek word, sou dui op die gedurige uitbreiding van regte. 
     
    In eenvoudie terme kan dalk soos volg beskryf word. Die heersers, na die adelstand, na die manlike burgery van sekere status, dan na die burgery wat net die mans insluit, hetsy stand, dan die vrouens, dan uiteindelik die ander kleuriges, dan homoseksualiteit en is 'n punt nou al bereik dat selfs die belange van diere na omgesien word. 
     
    Hierdie is wat Peter Singer, beskryf as die 'expanding circle'. 
     
    Hierdie is die tendens. 
     
    Volkome stroomop teen hierdie tendens, kom Comestor met 'n subtiele inperking van magte en regte, dring aan op "ewolusionêre verandering", terwyl "ewolusionêre verandering" nie meer as historici aanvaar word as die norm en Comestor se bewering dat hul hom sou gelykgee 'n dagdroom. 
     
    Dit is natuurlik duidelik waarvandaan Comestor se denke kom. 
     
    Hierdie idee van magsdeling het sy oorsprong in die ou mislukte driekamer parlament. 'n Vierkamer stelsel sou doodeenvoudig die wat in beheer was uitwys as 'n groep wat nie mag wil opgee nie en slegs met 'n gedeeltelike verslapping van wit mag kom en nou op 'n meer 'gesofistikeerde' manier behou en in beheer van die politieke bestel bly. 
     
    Selfs hierdie denke is maar 'n voortbouing van die idee om apart te wees, die groeperinge van mekaar te skei, met die vorige meesters nog duidelik in beheer.
     
    Met hierdie tipe van idees wat in verskillende vorme bly voortbestaan kan dit gevra word hoe die ANC dit sou aanvaar? 
     
    Dit word aanvaar dat 'n persentasie wit kiesers werklik geglo het so 'n aparte, maar gesamentlike regering is moontlik, maar dit is ook duidelik dat die vraag wat aan die kiesers gevra is, van so 'n aard was dat duidelik sou wees dat die onderhandelinge, maar die uitslag kan nie gewaarborg word nie. 
     
    In 'n sekere mate vind ek geen plesier in die herbesoek van hierdie onderwerp nie, nie a.g.v Comestor nie, niks wat hy gedoen het nie, maar die gevoel dat hierdie is so 'n skandelike deel van die geskiedenis dat daar geen plesier is om te lees hoe geweldadig dit was en die verskeidenheid van maniere hoe mense onderdruk was. 
     
    Tesame daarmee dan, die lang uitgerekte argumente om 'n bestel te probeer bewerkstellig waar daar slegs 'n verandering van naam sou wees maar onderliggend die verlede sou voortduur. 
     
    Dalk is dit 'n geval, van die mens wik, maar die onstandighede beskik. 
     
    Baie dankie
    Wouter
     
    Reply
  • Wouter

    Die laaste nota na 'n vorige nota nog nie publiseer. Van Zyl Slabbert, is 'n persoon met wie daar oor tyd 'n gesprek gevoer kan word aan die hand van sy skrywes en bied die volgende: 

     
    SUMMARY 
    Although this overview of movements, organizations, and parties involved in some way or other in the revolt against the reforms of the South African state is brief, even cursory, it is sufficient to allow a general juxtaposition between the nature of reform and revolt: 

     
    Reform 
     
     I. Creates a group based democracy based democracy 
     
    2. Concerned with reform- ing in state structures 
     
    3. Broadens participation through co-option through negotiation 
     
    4. Wants to multiracialize South Africa South Africa 
     
    5. Adjusts white domination domination 
     
    Revolt: 

    1.Creates an individually 

    2. Concerned with reforming 

    3. Broadens participation 

    4. Wants to nonracialize 

    5. Removes white domination

    Van Zyl Slabbert was mos nou iemand wat geweet het wat gaan aan en ongelukkig sal die Roelf Meyer en Van Zyl Slabbert gesprek nooit bevestig kan word en De Klerk tenspyte van alles nog steeds in die buiteland was met die belangrike aankondiging. 

    Bill Keller, joernalis moes seker gedroom het.....Comestor weet van beter. 


    Reply
  • Johannes Comestor

    Wouter, jy redeneer dat minderhede nie in 'n demokrasie (ekstra) beskerm (mag) word nie, maar dit is wat in bv. die VSA gedoen word. Is die VSA, wat so hoog opgee oor demokrasie, dus nie een nie? Alles hoef nie in alle opsigte vir almal te geld nie. Wat jy mee besig is, is die gewilde hedendaagse speletjie van die gelyk- en selfs eendersverklaring van alle mense, wat deur die werklikheid teengespreek word. Dit is 'n oorreaksie sedert die Tweede Wêreldoorlog.

    Dit word algemeen erken dat in 'n sosiale opset ewolusionere verandering verkieslik bo rewolusionere verandering is. Soos die ANC en die kommuniste verkies jy egter rewolusie. Nêrens het ek vir rasgebaseerde, aparte parlemente gepleit nie. Ek verkies magsdeling in 'n enkele parlement.

    Die inperking van magte is noodsaaklik, ook in 'n demokrasie. In die VSA word misdadigers se stemreg weggeneem en hulle kan dit ook lewenslank ontbeer. Dink net watter heilsame uitwerking so iets sou hê op bv. die versperring van paaie, klipgooi, afbrand van geboue en treine, moord, verkragting, diefstal, onwettige stakings, korrupsie, nie-betaling vir dienste, terrorisme, ens.

     

    Kyk my verdere slotkommentaar op die hoofwerf. 

     

    Johannes Comestor

    Reply

    • Reageer

    Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


     

    Top