Die JEPD-hipotese

  • 39

Die Bybel seker al meer bestudeer is as enige ander boek in mensegeskiedenis en die tipe van interpretasies, harmoniserings en aansprake op spirituele insig waarop apologete soos Kobus staatmaak vir hulle saak verteenwoordig die laagste moontlike intellektuele vlak.

Gee Kobus 'n kans om die Pentateug te bespreek en hy sal jou heel eerste vertel dat Moses dit persoonlik geskryf het en dat hy homself nie 'n enkele keer weerspreek nie. Vergelyk Kobus se weergawe dan met wat in akademiese studies gebeur, en dis duidelik dat sy weergawe 'n "no brainer" is.

Voorbeelde werk gewoonlik baie beter as lang argumente (nie dat my voorbeeld hieronder nou juis kort is nie). Ek wonder partykeer hoeveel mense bewus is van die JEPD-hipotese, en dan verder, hoeveel mense is bewus daarvan, maar weet nie mooi hoe dit werk nie?

Die vloedverhaal bied 'n uitstekende voorbeeld van hoe dit werk. Let daarop dat as die Priester-bron en J-bron apart gelees word, daar geen teenstrydighede is binne die bron self nie. Dit is slegs wanneer die twee weergawes saam gelees word, soos gevind in die Bybel, dat die teenstrydighede nie so maklik weggesteek kan word nie. Die redaktor het twee bronne gehad en het nie gedurf om 'n enkele woord uit enige van hulle weg te laat nie. Al ooit gewonder hoekom daar soveel herhalings is in die Bybel? Dis nie omdat Moses nie so lekker boek gehou het van watter stories hy al klaar neergeskryf het nie. Daar is 'n rede hoekom die vloedverhale nie soos ander stories (uit twee of drie bronne) in die Bybel na mekaar geskryf is nie, maar verwerk is in een enkele storie: God belowe na die vloed om dit nooit weer te doen nie. As hierdie twee weergawes, albei met Noag as hoofkarakter, geskei was in die Bybel sou dit nonsens gemaak het van hierdie belofte van God.

Geniet die vloedstorie soos dalk nog nooit tevore:

Who Wrote the Bible? - Richard Elliott Friedman (p.54 - 59)

The Flood—Genesis 6:5-8:22

(Priestly text in boldface capitals, J text in regular type)

GENESIS 6:

5 And Yahweh saw that the evil of humans was great in the earth, and all the inclination of the thoughts of their heart was only evil all the day. 6 And Yahweh regretted that he had made humans in the earth, and he was grieved to his heart. 7 And Yahweh said, " I shall wipe out the humans which I have created from the face of the earth, from human to beast to creeping thing to bird of the heavens, for I regret that I have made them." 8 But Noah found favor in Yahweh's eyes.

9 THESE ARE THE GENERATIONS OF NOAH : NOAH WAS A RIGHTEOUS MAN, PERFECT IN HIS GENERATIONS. NOAH WALKED WITH GOD. 10 AND NOAH SIRED THREE SONS: SHEM, HAM , AND JAFHETH. 11 AND THE EARTH WAS CORRUPTED BEFORE GOD, AND THE EARTH WAS FILLED WITH VIOLENCE. 12 AND GOD SAW THE EARTH, AND HERE IT WAS CORRUPTED, FOR ALL FLESH HAD CORRUPTED ITS WAY ON THE EARTH. 13 AND GOD SAID TO NOAH , " THE END OF ALL FLESH HAS COME BEFORE ME, FOR THE EARTH IS FILLED WITH VIOLENCE BECAUSE OF THEM, AND HERE I A M GOING TO DESTROY THEM WITH THE EARTH. 14 MAKE YOURSELF AN ARK OF GOPHER WOOD, MAKE ROOMS WITH THE ARK, AND PITCH IT OUTSIDE AND INSIDE WITH PITCH. 15 AND THIS IS HOW YOU SHALL MAKE IT : THREE HUNDRED CUBITS THE LENGTH OF THE ARK, FIFTY CUBITS ITS WIDTH, AND THIRTY CUBITS ITS HEIGHT. 16 YOU SHALL MAKE A WINDOW FOR THE ARK, AND YOU SHALL FINISH IT TO A CUBIT FROM THE TOP, AND YOU SHALL MAKE AN ENTRANCE TO THE ARK IN ITS SIDE. YOU SHALL MAKE LOWER, SECOND, AND THIRD STORIES FOR IT . 17 AND HERE I A M BRINGING THE FLOOD, WATER OVER THE EARTH, TO DESTROY ALL FLESH I N WHICH IS THE BREATH OF LIFE FROM UNDER THE HEAVENS. EVERYTHING WHICH IS ON THE LAND WILL DIE. 18 AND I SHALL ESTABLISH MY COVENANT WITH YOU. AND YOU SHALL COME TO THE ARK, YOU AND YOUR SONS AND YOUR WIFE AND YOUR SONS' WIVES WITH YOU. 19 AND OF ALL THE LIVING, OF ALL FLESH, YOU SHALL BRING TWO TO THE ARK TO KEEP ALIVE WITH YOU, THEY SHALL BE MALE AND FEMALE. 20 OF THE BIRDS ACCORDING TO THEIR KIND, AND OF THE BEASTS ACCORDING TO THEIR KIND, AND OF ALL THE CREEPING THINGS OF THE EARTH ACCORDING TO THEIR KIND, TWO OF EACH WILL COME TO YOU TO KEEP ALIVE. 21 AND YOU, TAKE FOR YOURSELF OF ALL FOOD WHICH WILL BE EATEN A N D GATHER IT TO YOU, AND IT WILL BE FOR YOU AND FOR THEM FOR FOOD." 22 AND NOAH DID ACCORDING TO ALL THAT GOD COMMANDED HIM—SO HE DID .

GENESIS 7:

1 And Yahweh said to Noah, "Come, you and all your household, to the ark, for 1 have seen you as righteous before me in this generation. 2 Of all the clean beasts, take yourself seven pairs, man and his woman: and of the beasts which are not clean, two, man and his woman. 3 Also of the birds of the heavens seven pairs, male and female, to keep alive seed on the face of the earth. 4 For in seven more days I shall rain on the earth forty days and forty nights, and I shall wipe out all the substance that I have made from upon the face of the earth." 5 And Noah did according to all that Yahweh had commanded him.

6 AND NOAH WAS SIX HUNDRED YEARS OLD, AND THE FLOOD WAS ON THE EARTH.

7 And Noah and his sons and his wife and his sons' wives with him came to the ark from before the waters of the flood.

8 OF THE CLEAN BEASTS AND OF THE BEASTS WHICH WERE NOT CLEAN, AND OF THE BIRDS AND OF ALL THOSE WHICH CREEP UPON THE EARTH, 9 TWO OF EACH CAME TO NOAH TO THE ARK, MALE AND FEMALE, AS GOD HAD COMMANDED NOAH .

10 And seven days later the waters of the flood were on the earth.

11 IN THE SIX HUNDREDTH YEAR OF NOAH'S LIFE, IN THE SECOND MONTH, IN THE SEVENTEENTH DAY OF THE MONTH, ON THIS DAY ALL THE FOUNTAINS OF T H E GREAT DEEP WERE BROKEN UP, AND THE WINDOWS OF THE HEAVENS WERE OPENED.

12 And there was rain on the earth, forty days and forty nights.

13 I N THIS VERY DAY, NOAH AND SHEM, HAM , AND JAPHETH, THE SONS OF NOAH , AND NOAH'S WIFE AND HIS SONS THREE WIVES WITH THEM CAME TO T H E ARK,

14 THEY AND ALL THE LIVING THINGS ACCORDING TO THEIR KIND, AND ALL THE BEASTS ACCORDING TO THEIR KIND, AND ALL THE CREEPING THINGS THAT CREEP ON THE EARTH ACCORDING TO THEIR KIND, AND ALL THE BIRDS ACCORDING TO THEIR KIND, AND EVERY WINGED BIRD. 15 AND THEY CAME TO NOAH TO THE ARK, TWO OF EACH, OF ALL FLESH IN WHICH IS THE BREATH OF LIFE. 16 AND THOSE WHICH CAME WERE MALE AND FEMALE, SOME OF ALL FLESH CAME, AS GOD HAD COMMANDED HIM.

And Yahweh closed it for him. 17 And the flood was on the earth for forty days and forty nights,

and the waters multiplied and raised the ark, and it was lifted from the earth. 18 And the waters grew strong and multiplied greatly on the earth, and the ark went on the surface of the waters.

19 And the waters grew very very strong on the earth, and they covered all the high mountains that are under all the heavens. 20 Fifteen cubits above, the waters grew stronger, and they covered

the mountains.

21 AND ALL FLESH, THOSE THAT CREEP ON THE EARTH, THE BIRDS, THE BEASTS, AND THE WILD ANIMALS, AND ALL THE SWARMING THINGS THAT SWARM ON THE EARTH, AND ALL THE HUMANS EXPIRED.

22 Everything that had the breathing spirit of life in its nostrils, everything that was on the dry ground, died. 23 And he wiped out all the substance that was on the face of the earth, from human to beast, to creeping thing, and to bird of the heavens, and they were wiped out from the earth, and only Noah and those who were with him in the ark were left.

24 AND THE WATERS GREW STRONG ON THE EARTH A HUNDRED FIFTY DAYS.

GENESIS 8:

1 AND GOD REMEMBERED NOAH AND ALL THE LIVING, AND ALL THE BEASTS THAT WERE WITH HIM IN THE ARK, AND GOD PASSED A WIND OVER THE EARTH, AND THE WATERS WERE DECREASED. 2 AND THE FOUNTAINS OF THE DEEP AND THE WINDOWS OF THE HEAVENS WERE SHUT, and the rain was restrained from the heavens. 3 And the waters receded from the earth continually, AND THE WATERS WERE ABATED AT THE END OF A HUNDRED FIFTY DAYS. 4 AND THE ARK RESTED, IN THE SEVENTH MONTH, IN THE SEVENTEENTH DAY OF THE MONTH, ON THE MOUNTAINS OF ARARAT. 5 AND THE WATERS CONTINUED RECEDING UNTIL THE TENTH MONTH; IN THE TENTH MONTH, ON THE FIRST OF THE MONTH, THE TOPS OF THE MOUNTAINS APPEARED.

6 And it was at the end of forty days, and Noah opened the window of the ark which he had made.

7 AND HE SENT OUT A RAVEN, AND IT WENT BACK AND FORTH UNTIL THE WATERS DRIED UP FROM THE EARTH.

8 And he sent out a dove from him to see whether the waters had eased from the face of the earth.

9 And the dove did not find a resting place for its foot, and it returned to him to the ark, for waters were on the face of the earth, and he put out his hand and took it and brought it to him to the

ark. 10 And he waited seven more days, and he again sent out a dove from the ark. 11 And the dove came to him at evening time, and here was an olive leaf torn off in its mouth, and Noah knew that the waters had eased from the earth. 12 And he waited seven more days, and he sent out a dove, and it did not return to him ever again.

13 AND IT WAS IN THE SIX HUNDRED AND FIRST YEAR, IN THE FIRST MONTH, ON THE FIRST OF THE MONTH, THE WATERS DRIED FROM THE EARTH.

And Noah turned back the covering of the ark and looked, and here the face of the earth had dried.

14 AND IN THE SECOND MONTH, ON THE TWENTY-SEVENTH DAY OF THE MONTH, THE EARTH DRIED UP. 15 AND GOD SPOKE TO NOAH , SAYING, 16 "GO OUT FROM THE ARK, YOU AND YOUR WIFE AND YOUR SONS' WIVES WITH YOU. 17 ALL THE LIVING THINGS THAT ARE WITH YOU, OF ALL FLESH, OF THE BIRDS, AND OF THE BEASTS, AND OF ALL THE CREEPING THINGS THAT CREEP ON THE EARTH, THAT GO OUT WITH YOU, SHALL SWARM IN THE EARTH AND BE FRUITFUL AND MULTIPLY IN

THE EARTH." 18 AND NOAH AND HIS SONS AND HIS WIFE AND HIS SONS' WIVES

WENT OUT. 19 ALL THE LIVING THINGS, ALL THE CREEPING THINGS AND ALL THE BIRDS, ALL THAT CREEP ON THE EARTH, BY THEIR FAMILIES, THEY WENT OUT OF THE ARK.

20 And Noah built an altar to Yahweh, and he took some of each of the clean beasts and of each of the clean birds, and he offered sacrifices on the altar. 21 And Yahweh smelled the pleasant smell, and Yahweh said to his heart, " I shall not again curse the ground on man's account, for the inclination of the human heart is evil from their youth, and I shall not again strike all the living as I have done. 22 All the rest of the days of the earth, seed and harvest, and cold and heat, and summer and winter, and day and night shall not cease."

In 'n sekere mate is dit 'n groot mors van tyd om in argumente betrokke te raak met mense soos Kobus, maar as hy vir ons begin vertel hoe Jona genoeg suurstof in die maag van die vis gehad het om te oorleef vir drie dae is die versoeking groot om 'n bietjie met hom te mors.

Chris

  • 39

Kommentaar

  • Pieter Redelinghuys

    Beste Chris,

     

    Vertel tog asb vir ons wat was die verskil tussen "clean beasts" en nie "clean beasts" nie, en hoe het Noag tussen hulle onderskei?  En hoekom is so baie slegte species soos slange en spinnekoppe ook gered van die vloed? Was die hele doel van Jahweh dan nie om die aarde skoon te maak van alle pes nie? En wat van die dodelike bakterië soos pasteurella pestis en virusse? Was hierdie organismes gered met die doel dat Jahweh hulle later kon gebruik om die mensdom mee te verpes?

     

    Ek wag met spanning op jou antwoord.

     

    Beste groete,

     

    Pieter Redelinghuys

  • CorneliusHenn

    Ja Chris Dippenaar - koester maar jou Bybelaanbidder-strooipoppe soos Kobus de Klerk en Trienie Mahne ... en wees maar bang vir die dertienjarige dogtertjies wat Jesus verheerlik ... dis tog al waarvoor jy en die ware gelowiges 'n bietjie moed het!

     

     

     

     

  • CorneliusHenn

    ... sonder die "agnostiese ateïste" (hel, wat 'n super KdK-woord!), is die werf se groot "event" Kobus de Klerk, NIKS... sonder die Bybelaanbid-strooipoppe Kobus de Klerk en Trienie Mahne, is die ontnugterde Protestant Chris Dippenaar, NIKS!

     

  • Chris Dippenaar

    Hello Pieter

    Dit klink nie vir my asof daar baie spanning in jou afwagting op my antwoord kan wees nie. Het jy dit dan nie alreeds onleed en geantwoord nie?

    Met die vloedstorie is ons in die antieke wêreld van mitologie en tensy ons die moeite gaan doen om dit so ver as moontlik in konteks te probeer verstaan, soos ons sal doen met enige ander dokument uit die antieke wêreld, sal daar, wat my betref, nie veel sin daarin wees om dit eers te ondersoek nie. Die punt wat ek hierbo probeer maak is dat die Bybel 'n boeiende dokument is wat op alle verrasende maniere soos 'n groot legkaart inmekaar kan pas. Iets wat vir ons onsamehangend klink in Genesis maak meer sin as dit gesien word later in Levitikus of Deuteronomium, en maak dan weer baie meer sin as dit gelees word met die JEPD-hipotese in gedagte. Daar is leidrade in die teks wat ons kan help om 'n ware prentjie te konstrueer, as ons net wil kyk.

    Wat betref jou vraag oor rein en onrein diere:

    Niemand weet verseker wanneer hierdie klassifikasie begin nie. Israel Finkelstein, 'n Israeliese argeoloog, reken dat dit teruggaan na die Ystertydperk (I) waar geen varkbene gevind word in die rekord nie. Dit in teenstelling met die voorafgaande Bronstydperk waar daar wel varkbene gevind word. Hy assosieer hierdie verskynsel in die hoogland met, wat hy noem, die proto-Israeliete, en spekuleer dat dit 'n tradisie is wat hierdie groep/bevolking kultureel onderskei van ander groepe in die laagliggende dele waar daar 'n toename was in die eet van varkvleis in die Ystertydperk. Hoekom nou juis varke kan ons seker nooit weet nie. Die Bybel gee nie 'n rede nie, en aangesien hierdie gebruik eers honderde jare na die oorsprong daarvan neergeskryf word, is daar seker ook 'n baie groot moontlikheid dat die skrywers self nie meer geweet het wat die rede was nie.

    As jy gaan kyk na die uittreksel wat ek hierbo verskaf het, sal jy sien dat dit die J-bron is wat voorsiening maak vir diere wat geoffer word na die vloed deur sewe pare van die rein diere op die ark te laai. Die J-bron volg natuurlik die voorbeeld van die Babiloniese mite waar Utnapishtim 'n offer bring aan die gode na die vloed. Die feit dat Noag nog nie kon geweet het wat rein en onrein was nie is nie 'n "fout" wat gemaak word deur die skrywer van J.

    Die P-bron is verantwoordelik vir die klassifikasie van rein en onrein diere in Lev.11 en die D-bron vir dieselfde in Deut.14. Dit veroorsaak natuurlik ietwat van 'n probleem, aangesien daar geen aanduiding is in die Bybel dat daar hierdie tipe van beperking was op die eet van sekere diere voor dit gegee word aan Moses. Dit is dan die rede hoekom die P-bron geen melding maak van 'n offer nadat die ark strand teen die berg. Van die rein en onrein diere word daar slegs 'n enkele paar aan boord geneem en word daar geen voorsiening gemaak vir 'n offer nie.

    Moses is bekend in die Bybel as die gewer van God se wette. Die J-bron en E-bron vertel albei stories van Moses wat die Israeliete uitlei uit Egipte, maar het amper niks te sê oor hierdie wette wat ons met hom assosieer. Behalwe vir 'n baie vreemde weergawe van die tien gebooie in Eks. 34 uit die J-bron, is dit opmerklik dat die ander twee weergawes van die tien gebooie (Eks. 20=P en Deut. 5=D), asook die ander wette grootliks gevind word in die P-bron of die D-bron. Dit laat die vraag onstaan: tot watter mate was die skrywers van J en E bewus gewees van die wette soos voorgeskryf deur P en D? Indien J en E nie bewus was van die wette soos gevind in P en D sou dit beteken dat hierdie twee bronne (J & E) heelwat ouer is as die laaste twee (P & D). P & D gee 'die beeld van 'n gesentraliseerde en georganiseerde godsdiens. Iets wat nie gebeur voor die tyd van Hiskía en Josía nie (Daar is geen argeologiese bewyse dat Dawid en Salomo se koninkryke ooit bestaan het nie, en daar is selfs twyfel of hulle as historiese karakters ooit bestaan het. Daar is nie eens behoorlike bewyse dat daar 'n groep mense bestaan het in hierdie tyd waarna verwys sou kon word as die Israeliete nie. Dawid se groot veldslae en Salomo se tempel is suiwer fiksie).

    As ons nou teruggaan na die vloedverhaal en weer kyk na J waar dit staan reg langs P, moet ons tot die gevolgtrekking kom dat die skrywer van J nie geweet het dat hy met die offer van rein diere na die vloed 'n wet nakom wat eers in die tyd van Moses (meer korrek, P & D) 'n wet sou word. Die antwoord op jou vraag, "hoe het Noag tussen hulle [rein en onrein diere] onderskei?": J se Noag laai net twee varke, maar veertien skape. Hierdie ou weet alreeds wat gaan vir wat. P se Noag laai maar net in wat voor hom kom, twee van alles. Hy het geen manier om te weet wat is rein en wat is onrein nie. Hierdie onderskeid, volgens die skrywer van P, kom eers in die dag van Moses.

    Pieter, ek twyfel ietwat of dit die antwoord is waarvoor jy gevra het, maar nouja, daar het jy dit. Ons kan gaan sit en stry met fundamentele Christene dat die kleipot vol goud aan die einde van die reënboog nie bestaan nie, en dit klink vir my na 'n mors van tyd, of ons kan probeer uitvind hoe reënboë werk. Hierdie idees wat ek hierbo noem is natuurlik nie my eie nie, jy besef dit tog sekerlik, maar wat jy dalk nie weet nie, is dat hierdie idees ontwikkel het binne die geloof self oor 'n baie lang tydperk, dit het nie gekom van buite af nie.

    Chris

    Ns. Die uitreksel hierbo het nie so netjies gespoeg-en-plak soos ek graag wou nie. Ek weet nie wat ek verkeerd gedoen het nie, maar vra in elk geval verskoning as dit effens moeilik lees.

  • Pieter Redelinghuys

    Beste Chris,

     

    As dit nie jy is nie, dan is dit Angus wat ons gedurig terg en verpes met hierdie ou storie van die Vloed. Julle moet darem besef dat fundamentaliste en evangeliste die Ou Testament beskou as die goudstandaard van die Wetenskap en op die basis van wat neergepen is na die Babiloniese ballingskap deur Jahweh se witbrootjie volk, tweeduisend- en- vyfhonderd jaar gelede,  word tans deur hulle nog beskou as relevant.

     

    Nou hinder dit my dat geen melding in die Bybel gemaak word van virusse en bakterië nie, en ek wonder op watter dag hulle ook geskape is. Geen melding van hulle word ooit gemaak in die Bybel nie hoewel hulle so 'n groot rol gespeel het in die geskiedenis van die Middeleeue met die uitbraak van pes wat die lewens van helfte van die Europese bevolking ge-eis het. Dit was 'n Franse wetenskaplike met die naam van Pasteur wat hulle later ontdek en beskryf het. Maar sy naam verskyn ook nêrens in die Bybel nie.

     

    Miskien moet ons tog wag vir 'n finale antwoord op my vraag oor die skepping van pasteurella pestis van die groot Holywood-film wat handel oor Noag en die vloed wat tans gemaak word. Ek reken dat persone met 'n gemiddelde IK van so 65 hierdie film baie sal geniet, nl 90 % van die bevolking van die VSA. Ek kan sommer hoor hoe hulle gil van plesier wanneer die "rein diere" (seker diere wat nooit seks gehad het) so twee-by-twee die ark binnestap teen die geromppel van Edward Elgar se "Pomp and Circumstance".

     

    Beste groete,

     

    Pieter Redelinghuys

  • Hello, 

     
    Dit is amusant hoe Kobus De Klerk die wat met hom verskil afmaak as 'insigloos', 'gebuk gaan onder selfdesepsie', en dan daarmee tesame enige deskundiges wat met sy gunsteling idees verskil ook op 'n verskeidenheid van maniere afmaak, al wat staande bly is die Kobus De Klerk bestaansblik wat geen ooreenstemming toon met die werklikheid nie, maar dan verkondig word as die een en enigste werklikheid. 
     
    Cornelius Henn is ook nie skaam in die verband nie en brandmerk almal wat met hom sou verskil as 'gebreinspoel', of as 'zombies' in die drama van die 'KORPORASIE' en beskou die media as bedrogspul en net sy 'alternatiewe media' as betroubaar wat as 'n voorbeeld WOIII oor bye tussen Putin en Obama verkondig het. 
     
    Jan Rap voel hom ook tuis in hierdie geselskap en kan slegs sinvol met sy Jack Russel kommunikeer wat sonder enige twyfel in suiwer Afrikaans blaf. Die media het leuens oor apartheid versin en kan wetenskaplikes nie vertrou word nie en dan wat van Oupa? 
     
    Hierdie is tekenend van 'n aanslag teen deskundiges en verantwoordelike ondersoek en rapportering. 'n Verwerping van die beginsel dat betroubare kennis is moontlik en dat dit belangrik is vir die samelewing.
     
    Die deskundiges is volgens die voorbeelde van KDK, CH en JR die persone wat nie vertrou kan word nie en in die plek daarvan het ons wat CH se hart ook al oplewer, KDK se 'spirituele intelligensie' en JR se nuutste wilde idee, wat dit ook al mag wees en dan onder die hofie van 'common sense', hierdie is JR se wekroep, hy is doodgewoon logies en dit is mos 'common sense'.
     
    Gevoel het nou die oorhand bo intellek, onpartydige en deskundige ondersoek. 
     
    Indien jy dit voel, dan is dit waar, en wat KDK, CH & JR ook al voel, dit is waar, gevoel wat nou instaan vir die werklikhied en die moeilike werk van ondersoek en om die bestaan op die terme wat die bestaan bied te ontmoet en nie volgens hoe jy voel nie. 
     
    Bogenoemde is slegs die inleiding tot die metodiek wat Chris hierbo en wat die kommentaar verder wil ondersoek.
     
    Om dit te doen word drie voorbeelde uit die volgende boek gebied en die slotsom waartoe die boek kom. 
     
    Hierdie vind ook aansluiting tot Charl se kommentaar onder KDK se brief wat aflsuit dat dit moet aanvaar word dat die verhale in die Bybel uit die duim gesuig is. Dit is nie heeltemal korrek nie en het Chris se inleidende brief 'n voorbeeld gegee van hoe daardie verhale tot stand kom en gaan hierdie kommentaar drie voorbeelde uit 30 voorbeelde van die boek hier aanbied. 
     
    (Die voorbeelde is ook lank en selfs dan is 90% nie aangespreek nie en is dit ook 'n aspek wat ek al wou aangespreek het maar het Chris my voorgespring). 
     
    Hier volg 'n kort inleiding wat die oogmerk beskryf en dan die drie voorbeelde:
     
    From Gods to God: How the Bible Debunked, Suppressed, or Changed Ancient Myths and Legends (Avigdor Shinan and Yair Zakovitch)
     
    The Hebrew Bible aimed to persuade readers of the existence of one god  and of their relationship with that god. The Bible was the manifesto of  the revolutionary thinkers who were its writers didn't erase a text with which they disagreed; instead,  through additions both slight and significant, they were able to alter  our understanding by interpreting the text and thus influencing our  sense of it. The reason for this editing was because it was the manifesto  of the monotheistic revolution.
     
    (Soos verduidelik in Chris se voorbeeld)
     
    ==========
     
    Many stories carried their mythic foundations within  them and spoke about gods and the progeny of gods and semidivine  beings; these stories told of these beings' heroic antics and their involvements   with humans. Such stories are familiar to us from Israel's  neighbors, such as Sumer and Babylonia, ancient Egypt, and Canaan.  The Bible, as we will see, did its best to resist these polytheistic traditions   and to purify the religion of Israel and its Scripture from any and  all mythological-pagan elements. The pre-biblical sources from Ugarit that we mentioned above, along  with the biblical texts that we have just cited, provide more than sufficient   evidence to argue that the verse "God created the great sea dragons"   was not a trivial detail but a sharp riposte aimed at overthrowing,  in one swift parry, an entire complex of mythological beliefs.
     
    ==========
     
    Voorbeeld nommer een van mitologie verander: 
     
    Eden's Winged Serpent
     
    The very first creature we meet once the world has been created is the  serpent: 
     
    "Now the serpent was the most cunning of all the wild beasts  that the LORD God had made" (Genesis 3:1).
     
    Job says this in the course of his sketch of the creation process: 
     
    "His hand created the elusive serpent" (26:13).  
     
    Genesis 3:1 disputes the belief that the snake was an independently  divine being whose battle with God marked the beginning of the Creation.   
     
    An echo of that ancient myth can be found mouthed by the prophet Isaiah: 
     
    "In that day the LORD  will punish, with His great, cruel, mighty sword, Leviathan the Elusive  Serpent, Leviathan the Twisting Serpent; He will slay the Dragon of  the Sea" (27:1).
     
    Aside from the physical appearance of the paradisiacal snake-with  wings, arms, legs, mouth, and ears-this creature, in its pre-fall form,  seems to have possessed one more significant characteristic. 
     
    The serpent,   like God, apparently lived eternally. Just as with the granting of  knowledge, the snake gave to Adam and Eve what he himself already  possessed-wisdom, insight, shrewdness-so it is possible that he also  was about to grant them eternal life. 
     
    The story of the Garden of Eden, was also meant to challenge that belief.
     
    The immortal serpent as the source of life plays a role in the mythologies   of the ancient Near East. In the Epic of Gilgamesh, for example  (tablet ii, lines 289-301), the snake steals from Gilgamesh a special  plant that has the power to reinvigorate, to retain one's youth, and  so gains what he denies humankind: 
     
    immortality.
     
    The story in Genesis, we have found, actively argues against ancient  traditions that were deemed unsuitable to the biblical writers for inclusion   in their great work. 
     
    The primeval snake, that mythological being  who fought against the Creator before the creation of the world is transformed into a creature like all other created  beings after he springs a last-ditch attack on God by attempting to  sabotage the harmony in God's created paradise. 
     
    That divine creature,  the winged serpent-seraph who had arms, legs, ears, and the power  of speech and who occupied a prominent place in the Temple cult in  Jerusalem, in our story is stripped not only of his limbs and ability to  speak and hear but also of his immortality and is expelled both from  Eden and the Temple. 
     
    Even the snake's God-like wisdom becomes reduced to a mundane and even devious intelligence: 
     
    "the most cunning   of all the wild beasts."
     
    Here again we have seen how pre-biblical traditions from the ancient   Near East, along with echoes of a tradition that we found in  the Bible and traditions about the story from post-biblical sources, can be brought together to re-create, in all its glory, an ancient story
     
    ==========
     
    Voorbeeld nommer twee van mitologie verander: 
     
    We find a short narrative in the Hebrew Bible about the "sons of god" (benei  'elohim) having relations with human women but god hastens to intervene. He denies immortality to the offspring of these unions and pronounces that  their lives, like those of all humans, will be limited to 120 years. 
     
    The episode serves to introduce the story of the Flood:  this contamination between the upper and lower worlds provokes God  to erase humankind from the face of the earth and give rise to the story of the flood. 
     
    The disorder caused  by an intrusion of upper beings into the lower world incites God to  equally confound the order of creation. God inflicts a measure-for-measure  punishment that erases the boundary between the upper and  the lower waters. Noah's flood. 
     
    Maar wat van die "sons of god": 
     
    The discovery of the rich  archives in Ugarit) tells how the father of the gods, El, had relations  with two women. Shachar and Shalem, the progeny of these unions,  became gods themselves and joined the pantheon of the gods. 
     
    Classical literature  tells the tale of Zeus, the father of the gods, having relations with the  mortal Alcamene and fathering Heracles, who ultimately gains divine  status and immortality.These stories were not unfamiliar to the people of biblical Israel. 
     
    The Hebrew Bible, the manifesto of the monotheistic revolution, could not easily  embrace such pagan traditions. At the same time, biblical writers felt  unable to ignore the stories, since doing so would allow them to continue   to circulate unhindered. Instead, the Bible trod an intermediary  path by telling the story in such a way that, while preserving most of  the elements of the ancient tale, allowed a believer in one god to feel  comfortable.
     
    Which were the changes made to the pre-biblical pagan story that  enabled its ultimate inclusion in the Pentateuch?
     
    We should identify   who or what are the "sons of god" that appear in the Canaanite  epic. The designation benei'elohim (lit., sons of god or sons of gods)  evidently refers simply to gods: to members of the divine pantheon. 
     
    But in our case the Bible has preserved the vessel-the title benei 'elohim-while  pouring into it new meaning. We find that (now) it signifies God's servants (i.e., the divine  entourage) and not other divine beings who were in anyway equal to  God in stature or status.The change in the meaning of the  expression benei'elohim, which lowered the beings' status in order to  conform to a belief in one god, removed one of the more significant  obstacles blocking the myth's admittance into the Hebrew Bible.
     
    Another threat neutralized by the Bible's version of the story becomes   apparent when God sets a finite life span for the offspring of  the divine-mortal unions. God's declaration prevents the mixed-breed  progeny from inheriting their fathers' immortality, one of the characteristics   of divinity. While immortality will not be inherited, one paternal trait is nonetheless   passed on: the offspring are giants,
     
    The physical description  of the Nephilim fits with parallel traditions about the heavenly origins  of Heracles just as "Nephilim" referred to  the enormous size of these beings, already in the Bible we find evidence   that it was understood as though formed from the root n-f-l, "to  fall," and which referred to the descent to Sheol, the underworld. 
     
    The prophet  Isaiah relates a satirical dirge that was also based on a myth of the fall  of heavenly beings in which a Babylonian king sees himself as a divine  being. In it, Isaiah rejoices at the failure of one who thought he could  ascend to the heavens and thus achieve immortality. 
     
    It becomes clear that the Hebrew's Bible's version of an ancient  oral tradition about gods having intimate relations with women, did  not succeed in cleansing the tale of its mythological origins.
     
    ==========
     
    Voorbeeld nommer drie van mitologie wat omvorm is: 
     
    Joshua's stopping the sun and the moon in order to lengthen the  day-and provide him with more time to complete his victory over the  Canaanite kings-is one of the most spectacular of the Bible's miracles.This ancient tradition, about the hero who enjoyed an unusual relationship   with the sun and even controlled it, a tradition that related  how Joshua commanded the sun to stand still or even stopped it with  his hand, was stifled in the book of Joshua because of its mythical  character: the attribution of divine powers to a mortal being. 
     
    We have  found three distinct methods that were used to silence this tradition:  
     
    (i) the attribution of the miraculous act to God, who answers the  mortal Joshua's prayer; 
     
    (2) the addition of the moon to the heavenly  bodies that were halted during the war in order to diminish the particular   relationship Joshua enjoyed with the sun; 
     
    (3) the alteration of  the name of Joshua's gravesite from Timnath-heres to Timnath-serah,  representing the removal of the overt reference to the sun.
     
    And still, despite all these efforts, the mythical tradition that knew of  the extraordinary connection between Joshua and the sun reemerged  in later layers of our literature. A reader's addition in the book of Habakkuk   gave voice to the submerged story, which resurfaced again in  the words of Ben Sira and, after an extended period, in medieval midrashic   literature.
     
    ==========
     
    Die laaste mite is die een van die Moses wat sy eie dood kon beskryf. 
     
    'n Hebreeuse 'ghost story' en dan die redes vir hierdie vreemde verhaal. 
     
    It was crucial that the Pentateuch include a report of Moses's death,  by which it sought to instill firmly and deeply in readers' minds two  related concepts: its war against a personality cult and its  determination to prevent a depiction of Moses that was of mythological   proportions. Any image of a transition from life on earth to eternal  life-such as of a heavenly ascension to join God-would have had  the potential to transform Moses into a God-like figure and endanger  the fledgling monotheistic religion that was defending itself against a  pagan environment.
     
    The corresponding motifs between the stories of Moses and Elijah  continue until the end of their earthly lives. 
     
    In the story of Elijah's departure   from this world, he first crosses the Jordan on dry land (2 Kings  2:8) like Moses, who divided the Sea of Reeds for the Israelites. 
     
    The  reader of the tale of Elijah's ascendance may wonder why the prophet  divides the Jordan and passes from Jericho to the eastern bank in order  to be taken from there. It is clear that, also in this detail, we have an allusion   to Moses's story. 
     
    The spot where Elijah ascends heavenward, on  the far bank of the Jordan, facing Jericho, is the site reached by Moses  before his death. 
     
    Maar die storie hou aan lewe en speel soos volg uit in die begin stadiums van die Christen tydperk: 
     
    The ancient story about Moses's end foundfurther indirect expression in ancient Christian literature in the New  Testament. To a great extent Christianity fashioned the image of Jesus   following patterns cut by Moses and Elijah. 
     
    An  obvious expression of this tendency is noticeable in the story of the  transfiguration, where Jesus ascends a high mountain with Peter, Jacob,  and his brother John and is suddenly transformed before their eyes. Elijah was incorporated also into the story of Jesus's death. 
     
    When  Jesus calls out from the cross, "My God, my God, why have you forsaken   me?" his listeners assume that "to Elijah he is calling" (Matthew  27:47), since "my God" ('eli) sounds like "Elijah" ('eliyahu), while others   say, "Let us see whether Elijah will come to save him" (v 49).
     
    Indeed, the story of Jesus's death in the New Testament combines  two models that deal with the end of a holy person's life. 
     
    According to  the first, the person rises directly heavenward; according to the second,  he dies, is buried, and is resurrected. 
     
    On the one hand, Jesus dies on  the cross and is buried, the location of his grave is known. 
     
    Here we see how material that the Bible sought to silence in its version   of Moses's death-and, to a certain extent, Elijah's-is fully and  openly reinstated in the New Testament's story of Jesus. The creators  of the story of Jesus's life knowingly returned not only to the story of  Elijah's ascent but also to a tradition that was still known to them about  the heavenly ascent of Moses. Evidence of the tradition that Moses did  not die is reflected in the Babylonian Talmud and preserves   the clear opinion that Moses ascended to heaven without dying:  "Moses did not die but stands and serves on high" (Sota i3b).
     
    ==========
     
    Wat was die doelwit van die boek en dan so ook hierdie kommentaar: 
     
    We had a single aim in writing this volume: to open a window through  which readers might glimpse traditions that existed before the Bible  came into being. In this way we hope to give readers the ability to appreciate   the varied strategies that the biblical writers used to cope with  the traditions known to them. These traditions needed to be adapted  and refined in order to make them suit the lofty ideals of monotheism,  to elevate them to the morals and value system that the Bible sought  to instill in its readers. The Bible, unable to ignore popular traditions, offered  alternate versions of these stories or revised them in ways that would  dull the sharper elements that it could not tolerate.
     
    ==========
     
    En dit is die voorbeeld wat Chris in sy brief uitgelig het. In die lig daarvan is die aanvaarding dat die stories letterlik moet opgeneem word 'n raaisel van hoe 'n denkende persoon met al die kennis wat tot die mens se beskikking is nog steeds wil glo in hierdie verhale as werklike geskiedenis. Beide CH en KDK beskou die vloed as werklik en 'n duidelike datum in die mensdom se geskiedenis, die feit dat die geskiedenis boeke stil is hieroor maak geen verskil nie. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
     
  • Ai Mr Chris

    Hoe verstaan ek jou nou? Jy sê: "Die Bybel seker al meer bestudeer is as enige ander boek in mensegeskiedenis..."  Jy het my dan vertel dat jy jou bybel verkoop het vir drank. Het jy dan nou ophou drink?

  • Pieter Redelinghuys

    Beste Chris,

     

    Baie dankie vir jou besonder deeglike en geleerde antwoord op my vraag oor "rein en onrein diere" wat ek wel opreg bedoel het maar ook met 'n tikkie tong-in-die-kies daarby. Nou voel ek ook bietjie skuldig dat ek jou moeite aangedoen het en ek hoop jy vergewe my daaroor.

     

    Dus, soos jy kan aflei van 'n vorige kommunikasie het ek nou finaal besluit dat "rein en onrein diere",  diere is wat nooit seks met mekaar gehad het nie, nooit gepaar het nie, en dat beide geslagte, manlik en vroulik, dus virgins was, en niks met arme varke, die "mainstay" van die Europese dieet,  te make nie.

     

    Ek hoop dat jy my verklaring in goedetrou aanvaar.

     

    Beste groete,

     

    Pieter Redelinghuys

  • Chris Dippenaar

    Mrs Trienie, hoe sou jy die JEPD-hipotese benader? Hande voor jou oë, vingers in jou ore, of albei?

    Dit kom dalk vir jou as 'n skok, maar nie almal het die kruk van godsdiens nodig om 'n verslawing te oorkom nie.

  • Charl le Roux

    Hallo,

    Alhoewel Chris JEPD hier as `n hipotese (onbewese postulaat) voorstel, kom dit voor asof daar heelwat induktiewe getuienis ter ondersteuning daarvan is.  Voor ek bewus was van JEPD, het ek opgelet dat Genesis 1 tot Gen. 2:3 in die Afrikaanse teks 35 keer na “God” verwys.  Nie een keer kom “die Here God” hier voor nie.  Vanaf Gen 2:4 verander dit na “die Here God” en word hierdie benaming in die res van die hoofstuk konsekwent gebruik.  Die indeling van die hoofstukke is ook koddig hier: dit lyk asof Gen 2:1-3 eerder by Gen. 1 hoort.  `n Mens kry die gevoel dat iemand anders hier aan die woord kom.  Met vertaalde werke is dit natuurlik nie maklik om sulke nuanse op te tel nie.  Daar is seker nog baie soortgelyke voorbeelde waarvan ek nie bewus is nie.

     

    Wouter se vergelyking tussen vroeër mitologie en Bybelse aanpassings daarvan by monoteïsme is ook interessant.  Maagdelike geboorte en aseksuele menslike ontstaan is ook `n tradisie wat telkens in mitologie voorkom.  (Net `n klein puntjie: ek het darem nooit beweer dat alles in die Bybel uit die duim gesuig is nie 😉  )   Dit is natuurlik moontlik dat ooreenstemmende mites en simboliek onafhanklik kan ontstaan.  Soms mag dit ook romantiese of oordrewe weergawes van ware gebeure wees.

     

    ClR

  • Chris Dippenaar

    Hello Pieter

    Ek het meer as net 'n tikkie tong-in-die-kies by jou gesien van die begin af. Dit was die ideale geleentheid om jou blikoor vir godsdiens 'n bietjie te draai. Dis dalk eerder ek wat nou moet skuldig voel omdat ek dit so dik aangemaak het, jammer, maar dit lyk darem of jy dit oorleef het.

    Beste groete,

    Chris

  • Chris Dippenaar

    Hello Charl

    Die duidelikste verwysings in die OT na politeïsme word gevind in Deut.32:8&9. Die rede hoekom dit juis hier gevind word is dat dit deel is van 'n lied waaraan die redaktor(s) minder geneig sou wees om aan te verander. Dit is egter later verander en is dan tipies vertaal vanuit die Masoretiese teks soos volg: "8 Toe die Allerhoogste aan die nasies 'n erfdeel gegee het, toe Hy die mensekinders van mekaar geskei het, het Hy die grense van die volke vasgestel volgens die getal van die kinders van Israel. 9 Want die HERE se deel is sy volk, Jakob is sy afgemete erfdeel."

    Die Septuagint, ouer as die Masoretiese teks, het alreeds anders gelees: "8 When the Most High divided the nations, when he separated the sons of Adam, he set the bounds of the nations according to the number of the angels of God. 9 And his people Jacob became the portion of the Lord, Israel was the line of his inheritance."

    Nie die Mosoretiese teks of die Septuagint maak vreeslik baie sin nie, en daar is altyd vermoed dat hier gepeuter is met die teks deur iemand wat dit gekopieer het.

    Met die ontdekking en lees van hierdie gedeelte in die Dooiesee geskrifte het dit vir die eerste keer werklik sin gemaak: "8 When the Most High gave to the nations their inheritance, when he separated the sons of men, he fixed the bounds of the peoples according to the number of the sons of God. 9 For the LORD's portion is his people, Jacob his allotted heritage." (RSV)

    Hier word sonder enige onduidelikheid verwys na 'n hoof van die gode, die Allerhoogste, wat aan HERE, een van sy seuns, Israel gee as erfporsie. Daar kan geen twyfel wees nie, ons het hier te doen met politeïsme. Die Allerhoogste (El Elyon) en die HERE (YHWH) is twee gode, nie een nie.

    Chris

    Ns. Die opdeling van die Bybel in hoofstukke en verse is eers gedoen in die Middeleeue.

  • Hello Charl et al, 

     
    Wat die mites betref in die algemeen, verwysende na die mites vanaf die begin van tyd kan ek nie veel op uitbrei nie. Indien jy Cornelius sou vra dan sou hy aanvoer dat al die mites in ooreenstemming is en sal hy my korrigeer sonder enige twyfel indien ek sy argument verkeerd aangebied het. 'n Vriend van my is veel meer as ek op datum met al die mitologiese vertellings en het ek hom al op 'n stadium die vraag gevra of die mites dieselfde is oor alle beskawings en was sy antwoord dat nee dit is nie en is 'n boek oor mites een wat ek bly agtertoe skuif in my lys op Amazon. 
     
    Ek het wel 'n paar jaar terug die volgende boek gelees,  Babylon, Memphis, Persepolis: Eastern Contexts of Greek Culture van Walter Burkert wat die invloed wat die verkillende beskawings se verhale op mekaar gehad het ondersoek het. 
     
    Hierdie dui aan dat die moontlikheid dat mites apart van mekaar ontstaan en dan ooreenstemming toon baie skraal is. Ook so in die lig van Giambattista Vico wat juis as argument het dat die beskawings se verhale uniek is tot daardie beskawing se tydperk en was die bedoeling dat 'n werk van Homer nie in vandag se tyd geskep sal kan word nie, maar wys Walter Burkert van die invloede uit wat te bespeur is in Homer se werke vanuit die omliggende streke. 
     
    Ek is wel in ooreenstemming met die idee dat dit moontlik is dat sekere verhale 'n greintjie waarheid van 'n ware gebeurtenis kan bevat. 
     
    Hierdie is ook 'n goeie onderwerp en wens ek iemand kon 'n goeie brief daaroor skryf. 
     
    Jy weet ook seker dat my verwysing na jou was nie in erns nie? 

     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • CorneliusHenn

    Heil die leser.  

     

    Verskeie maal reeds het ek aan Chris Dippenaar, en met soveel goeie bedoeling die beginsel van midrash, of te wel herinterpretasie in heilige Skrifte (nie net die Bybel nie), verduidelik.  

     

    Nogmaals is sy hele bedoeling hiermee weereens bloot die ondermyning van Godsdiens met sy skewe propaganda en napratery.  

     

    Die hipotese wat hy hier probeer verniel, is egter glad nie so vreemd nie en gewoon algemene kennis vir menige katolieke katkisant en Jood.

     

    Ek voorsien op geen manier dat Chris Dippenaar sy ontnugterde Protestante slimmigheid ooit sal end nie.    

     

    Daarom deel ek die volgende skakel as 'n begin daarin vir enige ander belangstellende: http://urj.org/learning/my/books/?syspage=article&item_id=1564

     

    Chris Dippenaar is ook heel selektief in sy spoeg en plak hierbo, daarom deel ek ook die volgende skakel (waaruit Chris Dippenaar heel moontlik sy slimmigheid gespoeg en plak het) : http://mailstar.net/bible.html

     

    Derhalwe, dis tog ironies hoe maklik slimjanne soos Chris Dippenaar en Wouter Ferns, ander wat  hul BIG BROTHER durf bevraag as "konspiritualiste" wil brandmerk, dit wyl hulle die een na die ander samesweringsteorie in Godsdiens probeer voorstel.  

     

    Die woord konsekwent, is nog altyd maar 'n vloekwoord in enige van die sinici se gedagte - ware gelowige en ongelowige.  

     

    Namaste!

     

    Cornelius Henn

     

  • CorneliusHenn

    Asseblief tog Chris Dippenaar, ek huil gewis nie oor die "verlore aandag" van 'n lummel wat tienerdogters in die openbaar probeer verneder nie ... derhalwe, jou rede is duidelik nes die van Kobus de Klerk benede jou slimme erns ... jy het soos gewoonlik die beginsel van midrash in die vertolking van heilige Skrifte in jou desperaatheid om Godsdiens te ondermyn, misken ... siestog, en nou lyk jy nie meer so slim nie - veral aangesien jy selfs ook die bedoeling van die kundige wie se werk jy hier verniel, ook misken het ... hou verby en gaan lek maar jou ware gelowige strooipoppe en medekruiper ongelowiges ... en spaar asseblief my jou boewe aandag, Cornelius Henn

     

     

  • Henn, 

     
    Is jy nou finaal die kluts kwyt?
     
    Hoe dra jou 'kommentaar' by tot die gesprek?
     
    Wat beteken die gebrabbel?
     
    Wat is die boodskap daarin opgesluit?
     
    In kontras tot jou is dit duidelik dat Chris wel belese en ingelig is en die boek waarna hy verwys het gelees het in kontras tot wat jy ook al google gegewe die onderwerp hier plaas. 
     
    Daar is al met jou hieroor gepraat. 
     
    Wikipedia is uit, want dan kan jy maar net 'n skakel plaas en vir die lesers aanraai, 'lees daar'...
     
    Gaan ten minste om met wat jy al voorheen gelees het, deel van jou bestaande verwysing raamwerk, die boeke en publikasies wat deel uitmaak van jou verwysings raamwerk en waarmee jy alreeds mee vertroud is, te veel van jou 'kommentaar' hier wys dat jy dit nou eers gaan opkyk het en wys die nuutheid te veel uit ...
     
    Daar is geen probleem om jou 'feite' te gaan bevestig nie en dit doen ek gereeld, gaan kyk of ek dit reg onthou, maar wat die nut van die twee skakels is behalwe om Chris sonder enige rede verdag te probeer maak gaan die verstand te bowe.
     
    Kom by en wees ernstig, dit is lekker om ernstig oor moeilike onderwerpe te gesels en kan daarby gebaat word. 
     
    Pieter, het byvoorbeeld my gedagtes laat oopgaan oor Korea en Vietnam en is daar nou al 'n paar boeke in my 'Kindle Wish list' vir betaaldag. 
     
    So ook Chris met Richard Elliott Friedman waarvan ek twee boeke uitgesit het, net soos die gesprek oor mites my ook laat soek het vir boeke en ek en 'n vriend dit weer bespreek het vandag. 

     
    Jy is nie ernstig nie en daarom mis jy uit. Daar is geen groter plesier as om ernstig met hierdie kwessies om te gaan nie. Maar die sal jy nooit verstaan nie, want jy weet alreeds alles en is die res gebreinspoel......
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • CorneliusHenn

    Wouter Ferns, ek is nie verantwoordelik vir jou voor die handliggende gebrek aan begrip nie ... jou slimmigheid is ook reeds lankal vervelig verby ... jy ken steeds nie eens die verskil tussen katkisasie en selfstudie, of eens katoliek en Katoliek nie ... derhalwe, het jy ook nes die slim Chris Dippenaar, (moedswillig?), geen benul aan die beginsel van herinterpretasie (midrash) nie  - dit, ten spyte van al die bronne wat ek reeds daaroor gedeel het ... dis ook duidelik dat Chris Dippenaar - nes jy - gedurig kundiges soos Elliott Friedman se werk verkrag om jul siek agenda te pas ... ek vat ook maar jou twak van 'n klug soos jy, van wie dit kom ... reken, jou ogies het nog BAIE om voor oop te gaan - jy verkeer dan selfs in die waan dat die Afrikaners in 1913 aan bewind met die Unie van Suid-Afrika was, en toe hul mag gebruik het om Apartheid op boek te plaas ... en dan is jy nog 'n toegewyde apologeet vir die moord en doodslag in ons land daarby ... siestog, hoe slim is jy tog nie? ... dis mos vanselfsprekend dat jy jouself so hans teenoor my sal hou! ... hahahahaha ... ook net 'n patetieke bleeksiel soos Wouter Ferns wat so 'n militaristiese aanspreek op 'n afstand sal waag ... Wouter Ferns, gaan vee jou gesiggie af en lees weer (nie dat daar enige hoop is nie) ... nie te danke, Cornelius Henn

     

  • Chris Dippenaar

    Hello Wouter

    Daar is geen salf te smeer aan hierdie ou nie. Sy reputasie is die afgelope paar maande nou al goed in sy moer in en dit is opmerklik dat feitlik niemand meer reageer op enige van sy skrywes nie. Dit is hoe dit hoort.

    Dankie vir jou ondersteuning hierbo.

    Chris

  • Hello Cornelius, 

     
    Ek is beide deur katkisasie en is my lewe een van selfstudie. Die verskil is daarom duidelik vir my. In my katkisasie is die detail van die geskiedenis van Christenskap nie aangespreek soos dit in die Cambridge History of Christianity gedoen is nie. Die doelwit van die twee aktiwiteite verskil radikaal en alhoewel dit 'n skok vir jou mag wees is ek tog in staat om die verskil te ervaar. 
     
    Dit is selfstudie wat bevestig het dat jou 'katolieke kerk', met sy 'miljoene katolieke' net in jou verbeelding bestaan en sal ek graag die persoon wil ontmoet wat katkisasie in die 'katolieke kerk' ontvang het. 
     
    Dit sal 'n rare verskynsel wees en sonder twyfel een vir die boeke, want hier is nou 'n stroming in die Christen-geloof wat nog nie opgeskryf is nie, net soos jy hier verkondig, jy is nie 'n christen nie. 
     
    Daar is werklik geen nut om met 'n persoonspesifieke bestaansblik te argumenteer nie en is dit 'n mors van tyd, jy beskryf en verdedig iets wat nie daar buite bestaan nie, wat is daar om te leer daaruit vir die persoon wat sou tyd afstaan aan jou? 
     
    Die slotsom. 
     
    Niks nie. 
     
    Dalk ag jy jou 'n profeet en sulke wenke het jy al laat val, maar dit is van 'n entiteit wat nie bestaan nie. 
     
    Net soos jou houvas op geskiedenis, soos die van Jan Rap geen ooreenstemming toon met die werklikheid nie. 
     
    En gaan lees tog dieper oor die midrash, jy verstaan dit nog steeds nie en moet dit nie google nie, gaan soek 'n boek wat die historiese en die manier hoe dit werk verduidelik. 
     
    Dalk sal jy dit dan beter verstaan. Ek beplan om na die kommentaar gedeeltes uit die 'Cambridge Companion to the Talmud' vir jou te plaas wat dalk jou war sal oplos, maar het ek geen hoop nie. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
     
  • Hello, 

     
    Die belangrikste temas oor Midrash uit die Cambridge Companion to The Talmud and Rabbinic Literature. 
     
    Hierdie wou ek al lank terug gedoen het om Henn te help met die deskundige agtergrond van hierdie 
    onderwerp. 
     
    Maar eers Frank Kermode vanuit 'n opstel van hom in die New York Review of Books: Die rede was die bespreking van  James L. Kugel se The Bible As It Was en het dit die fantastiese titel, The Midrash Mishmash, en ook 'n aanduiding van hoe Henn oor hierdie onderwerp struikel. As hy maar net 'n helpende hand wil aanvaar. 
     
    Frank Kermode begin sy opstel soos volg: The interpretation of Scripture, as practiced by learned rabbis from the first century of the present era, is called midrash. Midrash concerned with the Law was called Midrash Halacha; the other kind, which dealt with nonlegal parts of the Bible, was called Midrash Haggadah. 
     
    The terms are properly used only for rabbinical interpretation after the destruction of the Temple in 70 CE, and the earliest extant examples date from the second century; but the haggadic way of interpreting had roots deeper in the past. Some scholars refer to these earlier interpretative practices as “proto-midrash.”
     
    Both midrash and proto-midrash were imaginative ways of updating, enhancing, augmenting, explaining, and justifying the sacred text, which was often obscure or contradictory or ambivalent or troubling. What the passage of time had made unintelligible or offensive could be rewritten in conformity with later ethical standards and notions of plausibility. 
     
    Some years ago I was bold enough to take part in a discussion of midrash at the Hebrew University in Jerusalem.
     
    I wanted to understand how this fascinating and complex mode of biblical commentary might be related, in its methods and assumptions, to other types of exegesis and interpretation—whether it was possible to speak of some general conditions applying to them all. 
     
    Was there, for example, anything in common between midrash and Hellenistic commentary, and, more important, was there any sort of resemblance between rabbinical and modern ingenuities, such as William Empson’s analyses of ambiguities and complex words?
     
    But I was told right away, kindly but firmly, that midrash—and the concept can be extended to include Jewish interpretative methods that anticipated midrash as it was practiced after 70 CE, or were in spirit like midrash, without exactly answering the stricter definitions—is literally incomparable. It is like nothing else whatever. Its combination of imaginative freedom and pious restraint, its variety, even its humor, are unique. Midrash is, as James Kugel has written, “an overwhelmingly broad field of inquiry, for at heart midrash is nothing less than the foundation stone of rabbinical Judaism, and it is as diverse as Jewish creativity itself.
     
    Nou na hoofstuk vyf uit die gemelde boek: (Drasties verkort) (Bladsy 99 tot 121)
    Rabbinic Midrash and Ancient Jewish Biblical Interpretation
    By Steven D. Fraade
     
    In the last several decades, the quantity and variety of ancient Jewish literature that displays interpretive engagement with the Hebrew Bible has vastly increased. The value of these discoveries have had much broader implications for the history of the texts of what was to become the Hebrew Bible and for their interpretation beyond the boundaries of this one community or movement and its time. 
     
    Our earliest rabbinic midrashic collections date from the middle to late third century, even though they contain interpretive traditions, whether attributed or anonymous, that might be significantly older. Likewise, the social, cultural, and intellectual roots of the rabbinic interpretation of the Hebrew Bible extend back certainly to the times and contexts of Late Second Temple Judaism. 
     
    Nonetheless,there exists a chronological gap of about four hundred years between the last of the canonical biblical books (Daniel: ca. 165 b.c.e.) and the earliest rabbinic midrashic collections in their extant forms (ca. 250 c.e. at the earliest), and about a hundred and fifty years between the destruction of the Second Temple (and the last of Second Temple Jewish texts)and our earliest rabbinic midrashic collections. 
     
    Therefore, it is natural and inevitable, in seeking a better understanding of the forms, methods, and contents of early rabbinic midrash, to inquire as to their origins by comparing them with the extant Jewish writings of the Second Temple Period, especially for their lately expanded evidence of scriptural interpretation.
     
    This search for the antecedents of rabbinic midrash has hardly been(nor could it be) hermeneutically innocent. Rather, like the search forthe origins of New Testament traditions (much of which are similarly exegetical) in the Jewish literature of the Second Temple Period, this search, seemingly historical, is often no less ideological/theological.
     
    Since both early Christian and early rabbinic tradents, largely through their scriptural interpretations, claim for themselves to be the monolinear successors to and inheritors of the Hebrew Bible (Old Testament)and its covenantal promises, fulfilled or to be fulfilled through their line, study of the textual remains of Second Temple Judaism serves to provide the “missing links” to the later chains of Jewish or Christian tradition and authority. 
     
    Thus, there is a tendency, in some scholarly quarters, for comparisons of early rabbinic midrash with its Jewish interpretive antecedents to stress continuities and similarities, while ignoring or downplaying discontinuities and dissimilarities (while, in other quarters, to react by doing just the opposite).
     
    While such favoring of one over the other is a pitfall of any comparative exercise, it is particularly fraught in this case for the additional ideological freight that it must carry. Needless to say, in any comparison, similarity is meaningless unless set against dissimilarity and vice versa; that is, the two are mutually instructive, and without either, comparison is impossible. 
     
    Unfortunately,however, there is no simple formula for finding the right balance between the two, nor for quantifying and tallying the many points of concordance and discordance so as to declare triumphantly more continuity rather than less (or the opposite) to be the winner.
     
    Nor are scholars always clear or consistent as to what precisely they are comparing between rabbinic scriptural interpretation and its antecedents: interpretive traditions; the interpretive methods by which those traditions are thought to have been exegetically derived; the formal structures by which they are textually embodied in our extant documents;the rhetorical strategies by which those documents seek performatively to engage (and transform) their audiences within particular socio-religious settings; or the underlying assumptions or claims to interpretive authority on behalf of the texts’ authors/transmitters/studying communities?
     
    Before proceeding, a further comparative difficulty must be acknowledged,even if it cannot be surmounted. 
     
    While for rabbinic midrash the existence of a closed, fixed scriptural canon can be presumed, the same cannot be said for all varieties of Second Temple Judaism, as we now know well from the evidence of the Dead Sea Scrolls. That is,it is a matter of some uncertainty and debate (partly terminological)where the “inner-biblical” process of scriptural formation, through successive stages of revision, ends, and the “post-biblical” practice of scriptural interpretation begins, the line between them often not being clear, except perhaps through hindsight, which risks retrojection. 
     
    Thus,what might appear as differences of interpretive form or method maybe, at least in part, attributable not so much to the ideological stances or social settings of the respective interpretive communities as to the changing status of the scriptural texts themselves, although these factors are likely to have been intertwined. 
     
    Finally, we must constantly remind ourselves of the partial, fragmentary nature of the comparative evidence before us. Almost all of Second Temple Jewish literature outside of the Dead Sea Scrolls has reached us through the hands of Christian transmission (in some cases,significantly Christianized). What was so preserved is likely to represent a particular selection of pre-rabbinic Jewish literature that appealed to the ideological/theological self-interests of Christian transmitters (e.g.,more eschatological, less legal, materials). 
     
    While the Dead Sea Scrolls,essentially a textual “time capsule,” go a long way toward remedying this situation, much of their contents are preserved in very fragmentary form. It is a matter of dispute how much of what survives of those scrolls is particular to one relatively small community/movement, and how much is representative of a broader slice of Second Temple Jewish society, and if so, how much broader. 
     
    Thus, a good dose of modesty is called for before claiming to have catalogued the varieties of Second Temple Judaism and their textual practices, or to have connected the dots between the Hebrew Bible and early rabbinic interpretation thereof.
     
    In the end, we need not choose absolutely between developmental and morphological models of comparison, since the two are mutually conditioned. The structures and practices of both pre-rabbinic and rabbinic scriptural interpretation are hardly static over time, but undergo internal developments that should be viewed, at least in part, as correlates to broader changes in historical and cultural circumstances. 
     
    Conversely,the very different discursive practices by which each textual community responds exegetically to those changing circumstances cannot be reduced simply to historical reflexes but should be viewed as correlates to each community’s social structure and religious ideology,that is, how it is organized and understands itself, often in contradistinction to other groups (whether real or imagined), and always in relation to Israel’s sacred history, both past and future. 
     
    Precisely because these two sets of correlates are so deeply intertwined, it is often difficult, if not impossible, to isolate one from the other. 
     
    For example, to what extent does the rabbinic favoring of dialogical scriptural commentary, in contrast to the more deictic forms of scriptural interpretation in “rewritten Bible” and Qumran pesher, reflect the decentered and oral rabbinic structures of rabbinic master–disciple study circles, the deferred eschatology of rabbinic Judaism in the aftermath of the destruction of the Second Temple and the failed Bar Kochba revolt, or the rise of scriptural commentary as a means of self-definition and self-justification within nascent Christianity?
     
    Need we choose among, or be limited to, these? 
     
    Furthermore, even at a given place and time in each textual community’s history, a variety of exegetical strategies and rhetorical formations must have coexisted in the contexts of varied pedagogical domains. 
     
    For example, the textual practices required for the teaching of new members to textual communities would have been different from those required for the training of communal leaders or officiants. 
     
    How each community employed Scripture in the context of worship would have been different from its employment in the context of study, even as these domains might have intersected and overlapped. 
     
    As we have seen, homogenized constructs of “common tradition,” linear models of progressive development, and reductive models of cultural historical Rabbinic Midrash, Ancient Biblical Interpretation determinism, while attractive for their simplicity, do not do justice to the complexity of our puzzle, many parts of which, of course, remain missing.
     
    Notwithstanding the severe limitations imposed on such comparative ruminations by the partial and fragmentary nature of our extant sources, it should be manifestly clear that the relatively recent dramatici ncrease in the size and spectrum of the textual trove of ancient Jewish scriptural interpretation has exponentially enriched our ability to contextualize rabbinic midrash – socially, culturally, and intellectually– within the continuous history of the Jewish exegetical engagement with the Hebrew Bible.
     
    Nou word daar weer plat na die aarde geval, met jou gedurige 'midrash in katolieke sondagskool' en is die idee wat jy daarmee verkondig uitgewys vir wat dit is, ongelukkig weereens net 'n skepping van jou eie verbeelding. 
     
    Bogenoemde bevestig hoe spesifiek dit is aan die Joodse geloof en om te praat van midrash in enige konteks buite die Joodse tradisie vertoon net jou eie onkunde. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter  
  • CorneliusHenn

    Wouter Ferns, ek wil dit tog net weereens baie duidelik stel dat jou letterlik derduisende woorde se spoeg en plak, geen bewys is dat katolieke wat die Bybel bestudeer, nie die Joodse en/of antieke agtergrond waarteen die boeke daarin geskrywe, in ag neem nie ... hoe absurd is jou mening dat die teoloë wat jare lank formeel die Bybel bestudeer, nie herinterpretasie (midrash) as 'n beginsel daarin sou ken nie ... hoeveel te meer absurd is jou patologiese mening dat die teoloë en priesters in die hele katolieke gemeenskap, sulke beginsel as 'n geheim bewaar en nie deel van katkisasie aan hul lidmate leer nie ... Wouter Ferns, jou slimmigheid in menige onderwerp wat jy met jou spoeg en plak oordonder, is siek! ... derhalwe, ek is oortuig dat jy vir Kobus de Klerk, Trienie Mahne, Jaco Fourie en Chris Dippenaar dink ...

  • CorneliusHenn

    Wouter Ferns, die katkisasie wat jy kamstig ontvang het, is gewis 'n klug! ... artikel 27 in die Nederlandse Geloofsbelydenis wat as raamwerk in katkisasie gebruik word, beskryf onder meer baie duidelik en in presies die woorde "katolieke Kerk"... die feit dat jou opvoeding so karig is, bepaal tog nie ander kinders en lidmate se toegewyde onderrig nie - of glo jy die hele wêreld word aan Wouter Ferns se slegte standaard bepaal?

     

  • CorneliusHenn

    Chris Dippenaar is toegewy om ontnugterde Protestante in die sloot te help ... sy halwe feite dien goed om sulkes se twyfel in Godsdiens aan te blaas ... ek het egter vrede met enigeen se geloof en ongeloof, aangesien dit my absolute oortuiging is dat God self geloof in elkeen se hart bewerk ... die punt is egter dat saamsweer teoretikusse soos Chris Dippenaar wat Godsdiens betref, erg moedswillig en selektief in hul bedoeling is aangesien hy baie bewustelik agtergrondkennis weglaat ... as enigeen hulself so wil laat mislei, is dit hul eie saak ... ek is egter meer as bereid om verder uit te brei as daar enige ander belangstellende in die onderwerp is ... Namaste! Cornelius Henn

     

     

  • CorneliusHenn

    Siestog Chris Dippenaar ... die punt is egter dat my reputasie ook niks met die beginsel omtrent die herinterpretasie van die boeke van die Bybel raak nie ... jy weet duidelik niks van die onderwerp af nie - eweneens jou kruiper maatjies Wouter Ferns en die res van jou geliewe en ware gelowige strooipoppe ... die klug Wouter Ferns babbel, spoeg en plak ook lank reeds saam sonder om ooit eens die woord "Judese-Christengeloof", in veral Pieter Redelinghuys se bydraes, te verstaan - daarom reken hy, nes jy, dat herinterpretasie (midrash) 'n eksklusiewe Joodse beginsel is en dat dit kamstig NIKS met die Bybel te make het nie ... dit skyn dus in jul waan dat midrash, 'n taboe vir katolieke behoort te wees sodat jul Protestante ontnugtering sin kan maak ... hoe belaglik kan julle slimjanne nog raak ... derhalwe, julle het niks hierop te antwoord nie want dis gewone algemene kennis wat julle nie ken nie en nou is julle sieklike ego gekrenk ... STERKTE ... nie te danke nie, Cornelius Henn

     

  • Chris Dippenaar

    Cornelius, dis maklik om te sê die ou en daai ou is verkeerd as jy niks gaan doen om hierdie stelling te ondersteun nie. Al wat jy moet doen is om 'n enkele voorbeeld te gee van hoe jy midrash toepas in die K/katolieke kerk. Hoe onderskei jy dit van teksuitlegging?

    Wat betref die JEPD-hipotese, ek gee glad nie voor dat ek dit eers naastenby volledig kon weergee hierbo nie. Watter agtergrondkennis laat ek bewustelik weg om mense te mislei? Weereens, dis maklik om iemand te beskuldig van iets as jy nie 'n rede hoef te gee nie.

  • CorneliusHenn

    Juis Chris Dippenaar, om enige onderwerp aan te roer met die wete dat jy dit nie eers naastenby volledig sal kan weergee nie, en my dan te bevraag oor die agtergrond wat jy vanselfsprekend in jou eie erkentenis weglaat - is absurd! ... jy't die onderwerp gekies en die geringe inligting in jou bydrae om jou boewe agenda te pas ... derhalwe, ek het oor die jare heen menigmaal die onderwerp midrash bespreek net om dit gedurig ontsier te sien word deur jou mede slim sikofant Wouter Ferns, en met sulke belaglikheid soos weer hierbo daarop gewys te moet word dat dit 'n taboe vir enigeen behalwe die Jode is ... hel, hoe stupid tog kan julle slimjanne wees? ... ek voorsien ook byna daagliks feite omtrent die katolieke Kerk,en watse betekenis het dit hoegenaamd spesiaal vir jou? ... nee wat, ek lees jou bedrog aan hierdie stelling: "Vir jou [Pieter Redelinghuys] en vir my [Chris Dippenaar] is die oplossing eenvoudig: godsdiens moet ondermyn word totdat dit geen invloed meer het op die morele standaarde van ons samelewing nie. Homoseksualiteit is 'n groot probleem vir Christene en het die potensiaal om die gesag van die Bybel en die kerk (Katolieke ingesluit) geheel en al te ondermyn" ... intussen bou jy en die homoseksuele Jaco Fourie en Wouter Ferns, ewe saam met die ware gelowige Trienie Mahne en Kobus de Klerk, kliphard aan jul gemene reputasie om ander se harte te ondermyn - ja, nie eens 'n kind word jou haat gespaar nie ... die kanse dat ek nog pêrels voor die varke strooi deur met 'n "intellektuele" soos jy gesprek te voer, is net mooi f@k@l (hopelik verstaan jy jou eie taal) ... mag Jesus Christus onse HERE, ons almal vergewe en genadig wees ... Cornelius Henn

  • Chris Dippenaar

    Cornelius, ek staan by my woorde soos jy dit hierbo in vetdruk aanhaal. As jy die ordentlikheid gehad het om dit in konteks te plaas sou dit duidelik gewees het dat dit nie sê wat jy probeer insinueer nie. Ook jou verwysing na die “arme tiener” raak nou afgesaag. Ek beskou dit maar net as pogings om my vrae hierbo te ontduik:

    1. Gee 'n voorbeeld van hoe jy midrash gebruik in jou kerkie.

    2. Watter agtergrondkennis laat ek bewustelik weg om mense te mislei wat betref die JEPD-hipotese?

    Wouter lees jou een honderd persent reg. Jy gorrel hier oor onderwerpe waarvan jy nie die vaagste benul het nie. Jou verskoning: “die kanse dat ek nog pêrels voor die varke strooi deur met 'n "intellektuele" soos jy gesprek te voer, is net mooi f@k@l (hopelik verstaan jy jou eie taal)”, maak dit duideliker as enige iets anders. Is jou tipe nie maar altyd beter met histeriese gekerm as feite nie?

  • Ai  toggie dat mense so sukkel met die Bybel en dan veral Genesis. Die eerste vraag wat 'n mens jou afvra
    is hoe groot was die mens se wetenskaplike kennis in die tyd dat die verhale geskryf was.

    Gemeet teenoor vandag bitter klein, net soos ons kennis vandag bitter klein is wanneer mense oor 3000 jaar verder ons aan die wetenskaplike kennis van vandag oordeel.

    Hulle gaan seker histeries aan die lag gaan, as hul sien met watter vervoermiddele ons vandag moet klaarkom. Jou 'top of the range BMW'  (vul maar jou eie keuse in) gaan vir hulle net so agterlik wees as die eerste motorvoertuie vir ons.

    Dit is dus duidelik dat die aarde vir die mense van die ou testament, net so groot was soos hul kennis gestrek het. Kontinente soos Australië het eenvoudig  net nie vir hulle bestaan nie, net soos daar dele in die heelal is, waarvan ons niks weet nie totdat dit ontdek word.

    Die vloed van die ou testament het dus die hele 'aarde' waarvan die mense kennis gedra het oorstroom en was dus uit hulle oogpunt gegrond op hul kennis, 'n wêreldwye vloed.

    Waarom daar allerhande ellelange verduidelikings oor dit geskryf moet word is nie vir my duidelik nie.

  • Chris Dippenaar

    Hello FC

    Ek dink jy mis die punt van die gesprek hierbo: Dis die meriete van die JEPD-hipotese wat ter sprake is en die vloedverhaal word slegs gebruik om dit te demonstreer. Ons is mos nou al lankal verby die gesprek waar die waarheid van hierdie vloedmite ernstig opgeneem word.

    Het jy die "ellelange verduidelikings" waaroor jy kla gelees?

    Chris

  • CorneliusHenn

    Verbatim Chris Dippenaar, verbatim ...  jy is gemeen genoeg om die Bybel gedurig in jou slimmigheid buite konteks aan te haal ... tog smeek jy hier dat jou lafhartige woorde in die een of ander konteks gelees moet word ... siestog ... dan het jy nog die vermetelheid om jou kommentare wat jou werklike bedoeling weerspieel, te verwyder ... waarom iets verwyder en dan met verwysing daarna agterna verskoning vra? ... waarom dit nie net so laat en verskoning daarmee saambied as jy hoegenaamd opreg is nie? ... nou's die rekord weg en 'n mens kan maar net wonder oor jou geveinsdheid ... dis nodig dat die kruipery en eer aan mekaar op die werf ten koste van die Evangelie, duidelik geklaar word ... derhalwe, ek het voorheen selfs kontaknommers aan jou verskaf om meer omtrent die leer van herinterpretasie (midrash) in Katolieke katkisasie en leer te vind; wat het daarvan geword? ... 'n bietjie water is intussen onderdeur die brug en jy het genoeg geheueverlies om neeralend na my "kerkie" te verwys ... die agtergrond wat jy weglaat, is deels in die skakels hierbo wat ek gegee het ... moet ek nou 'n hele tesis oor jou waan lewer Chris Dippenaar? ... jou boewery van 'n kind op die werf sal seker afgesaag raak omdat dit juis ook jou gesindheid weerspieel Chris Dippenaar ... kruip ook maar by Wouter Ferns wat nie eens die "verskil" tussen segregasie en apartheid ken nie ... hahahahaha ... 'n wyse vraag lees helfte van die antwoord ... lees jou vragies en sien jouself gerus maar daarin Chris Dippenaar ... my moeite voorheen om jou vrae te beantwoord, is in jou boewery om Godsdiens te ondermyn geminag ... waarom moet ek dit weer herhaal? ... val verby Chris Dippenaar!

  • Beste Chris
    Vergeet van die Die JEPD-hipotese. Wat meer belangrik is,is om vas te stel of daar wel 'n vloed was
    en hoe dit die mense se lewens in die tyd geraak het. Groot vloede het feitlik op alle kontinente voorgekom.
    Nie alle vloede word dieselfde beskryf nie. Dit hang maar of dit gegrond is op eie waarneming of op oorvertelling.

    Wat egter belangrik is, dat alle vloede 'n impak laat op die omgewing en ook die mense van die omgewing.
    Noag se vloed val dus in die kategorieë van groot plaaslike vloede, waarvan die invloed so groot was
    dat skrywers van die tyd dit die moeite werd geag het om dit om skrif te plaas.

  • Hello FC, 

     
    Die verhaal van die vloed, 'n mitologiese verhaal in vele beskawings staan apart van die manier hoe die teks van die Bybel, tot bestaan gekom het. Dit is twee verskillende velde van studie, daar is aspekte wat dalk kan inspeel op mekaar synde die verhaal van die vloed in beskawings rondom 'Judea' voorgekom het maar dit neem nie weg van die feit dat die manier hoe die boek wat jy nou in jou hand hou uitgedraai het soos dit het. 
     
    Nie maklik om te ondersoek nie maar is daar alreeds baie werk gedoen en is die Friedman 'n voorbeeld daarvan en so ook die James Kugel bespreek deur Frank Kermode. 
     
    Al wil die gelowige glo die teks is rein en vry van eksterne omstandighede. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • Cornelius Henn, 

     
    Behalwe vir die bietjie aangehaal uit 'n woordeboek, synde dat jy glo dat 'n woordeboek kan instaan vir argument en ontleding ken jy in al jou 'wysheid' die strominge en invloede globaal en plaaslik en die wisselwerking tussen segregasie en apartheid  in historiese konteks en kan jy hoegenaamd 'n sinvolle kommentaar daaroor skryf. 
     
    Die antwoord is nee, jy kan nie, wil jy nie kommentaar lewer wanneer jy dit kan doen nie?
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • Chris Dippenaar

    Hello FC

    Ek is geheel en al in ooreenstemming met jou weergawe van die oorsprong van vloedstories.

  • CorneliusHenn

    Hel Wouter Ferns, wat op aarde het jou arrogansie hier oor die "verskil" tussen apartheid en segregasie met die onderwerp ter sprake te make? ... verwyder jou verleentheid soos die geveinsde Chris Dippenaar sy kommintare bedryf ...

     

  • CorneliusHenn

    Dit blyk nie die sogenaamde intelektuele lees my duidelike standpunte nie, daarom herhaal ek my kommentaar hierbo:

     

    Verskeie maal reeds het ek aan Chris Dippenaar, en met soveel goeie bedoeling die beginsel van midrash, of te wel herinterpretasie in heilige Skrifte (nie net die Bybel nie), verduidelik.    

     

    ...

     

    Die hipotese wat hy hier probeer verniel, is egter glad nie so vreemd nie en gewoon algemene kennis vir menige katolieke katkisant en Jood. [spesiaal in antwoord op Wouter Ferns se gewaande stelling: Al wil die gelowige glo die teks is rein en vry van eksterne omstandighede].

     

    ...

     

    Daarom deel ek die volgende skakel as 'n begin daarin vir enige ander belangstellende: http://urj.org/learning/my/books/?syspage=article&item_id=1564 

     

    Chris Dippenaar is ook heel selektief in sy spoeg en plak hierbo, daarom deel ek ook die volgende skakel (waaruit Chris Dippenaar heel moontlik sy slimmigheid gespoeg en plak het) : http://mailstar.net/bible.html\

     

    (einde van aanhaling)

     

    My kommentaar hierbo pas gewis nie Chris Dippenaar of Wouter Ferns se siniese agenda nie. Daarom sal hulle dit ignoreer.

     

    Dis egter genoeg vir enigeen om die sinloosheid om rede met hulle te voer, self te aanskou.

     

    Namaste!  

     

    Cornelius Henn 

  • Reageer

    Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


     

    Top