Litnet

Hallo Angus, ek verwys na jou kommentaar onderaan my brief van 25 deser.

Jy sê ek " ... wil weet wat die donner dit met Afrikaans is."  Verkeerd, ek wéét wat de donner dit met Afrikaans is; hy gaan agteruit.  Ek wou weet wat de donner beteken "ôsim, eintlik hoeheerd maar dis kehoel", of hoekom ’n Afrikaanse vrou in Afrikaans praat van oulof bûgh in plaas van Olof Bergh, of hoekom mense gedurig praat van "even" in plaas van "selfs", of van nissen in plaas van Nissan, die soort van ding.

As dít aanpassing of evolusie van ’n lewende ding is soos jy beweer is my pankreas ’n pôpô.  ’n Mens se liggaam verander byvoorbeeld gedurende sy leeftyd; van geboorte tot 18 noem mens die verandering "groei" en van 80 tot 100 noem mens dit "kwyn".  Ook, jou veloppervlakte verander as jy waterpokkies kry maar dis nie groei of evolusie nie, dit is besmetting. 

Jy verwar kwyn, vrot en verval, wat alles ’n staat van verandering verteenwoordig, met groei.  Jou betoog dat Afrikaans op die manier aanpas, en daarom, groei is dus verkeerd. Afrikaans kwyn en verval en raak besmet en word so oorgeneem deur Engels.  Honderde tale sterf jaarliks uit en Spaans, Portugees en Engels is die grootste moordenaars. 

Spaans hou vir ons geen gevaar in nie maar Engels wel en waar ons hier naas Engels leef moet jy ’n daadwerklike poging aanwend om Engels uit Afrikaans te weer.  Ouens soos Wannie Carstens-hulle byvoorbeeld, wat nou kwaai betoog vir "inklusiewe Afrikaans" en dat einste dan nodig gaan wees om die taal te red van ondergang, se eerste stap moet wees om hulle eie mense sover te kry om die onnodige Engelse woorde uit hulle spreektaal te weer.

Jou storie van die ou Nederlanders wat in hulle grafte gaan draai as hulle Afrikaans hoor hou nie water nie want dieselfde geld vir, sê Chaucer, of Shakespeare, te opsigte van Engels, of die antieke Grieke te opsigte van Grieks ens.  Wat die naamvalle betref wat in Afrikaans so verkeerd gebruik sou word, word maar in Engels ook verkeerd gebruik.  Hulle gebruik byvoorbeeld die akkusatief/datief partykeer in die plek van die nominatief, byvoorbeeld "it was him" of "it was me".

Jy sê Engelsrige Afrikaans klink vir jou kru.  'Kru' is nog in die haak; vir my klink dit gedienstig, gatkruiperig, ’n kniebuig in die rigting van populêre kultuur soos Theodore Dalrymple dit noem.

Jy's reg wat die effens anderse Engels in ander wêrelddele betref; dis dieselfde met Spaans in Argentinië en Portugees in Brasilië.  Dit het egter niks met die verval van Afrikaans te doen nie; die twee bogenoemde tale word nie bedreig deur die plaaslike tale nie, dis andersom.  Afrikaans, aan die ander kant, is in die posisie van die plaaslike tale in Brasilië, Argentinië, Amerika, Kanada, die VK, Ausstralië en Nieu-Seeland; hy word bedreig deur die dominante koloniale taal.  En net die Afrikaanssprekendes kan die taal red.

Kaaps is nie ’n dialek van Afrikaans nie; daar is so iets soos ’n Kaapse aksent, soos daar ook ’n Namibiese en Weskusaksent ens is, maar daardie Afrikaans vol Engelse woorde (soos Lerato en Marius in Villa Rosa) is simptomaties van mense wat hulle taal verleer en dus verloor.

Terloops, gepraat van die Afrikaans in Villa Rosa:  Die verskoning van "dit is soos die jong mense praat" is onsin.  Tieners hou ook van dwelms (baie van hulle) en hou daarvan om voor die televisie te lê en heeldag rekenaarspeletjies te speel en dit is nie te sê mens moet vir hulle dwelms en rekenaarspeletjies verskaf nie.  My een broer het gedurig sprinkane geëet toe hy klein was; hy moes daarvan gehou het maar ons het hom nie van sprinkane voorsien nie.  Trouens, my ma het hom verbied om sprinkane te eet.

Groetnis

Jan Rap