“Ek het nog altyd ’n sagte plekkie vir donkies gehad,” sê David Kramer. “As kind het ek hulle gereeld donkiekarre sien trek, daar is op hulle geskree en hulle is geslaan. Hulle het altyd so moeg en verwaarloos gelyk. Dit was vir my onregverdig dat hulle so mishandel is.”