In memoriam: Coen Stork (1928–2017)

  • 0

Coen Stork, Algemeen Nederlands Persbureau (1993)

"We would like you to know that we regard you as one of our greatest friends," schreef Nelson Mandela in juni 1964 aan de toen nog jonge Nederlandse diplomaat Coen Stork. De handgeschreven brief was een dankbetuiging voor zijn steun gedurende het Rivonia-proces. Bij het overlijden van Coen Stork deze week wordt de brief in vrijwel alle In memoriams vermeld. De brief heeft hij zijn hele leven gekoesterd.

Zuid-Afrika was essentieel in het leven van Coen Stork. In De rode ambassadeur, het boek waarin hij vertelt over zijn bewogen leven, komt zijn betrokkenheid bij de strijd tegen apartheid uitvoerig aan de orde. Hij keek met verwondering naar een hem onbekende samenleving waarin raciale tegenstellingen het leven volledig beheersten. Een blanke met een neger over straat wandelend zie je hier niet,” schreef hij op de vierde dag van zijn verblijf in Pretoria. Dankzij contacten met oa Mary Benson en Bram Fischer verbreedde hij zijn horizon, al bleef zijn wereld grotendeels blank. In een brief aan zijn moeder beschreef hij hoe hij tijdens het Rivonia-proces werd voorgesteld aan Winnie Mandela: "knapper en mooier dan uit de foto’s lijkt" en: "Heel spannend. De eerste niet-blanke hand die ik in acht maanden tijd in Zuid-Afrika drukte."

Door het zo nu en dan naar huis brengen van zijn wasvrouw Susan kreeg hij een beeld van een ander Zuid-Afrika. De confrontatie met wat hij in Mamelodi zag onthutste hem. Als diplomaat wist Stork een evenwicht te vinden tussen zijn ambtelijke instructies en zijn inituïtie. Op uiteenlopende manieren is Coen Stork zijn hele leven betrokken gebleven bij Zuid-Afrika.

In de loop van zijn diplomatieke carrière vormt zijn inzet voor mensenrechten een rode draad. Het Spanje van dictator Franco, Argentinië ten tijde van de Vuile Oorlog, Cuba onder Castro en vooral de nadagen van Ceaucescu in Roemenie vormden een uitdaging voor de onorthodoxe diplomaat. Onderzoek naar de dossiers van de geheime diensten van de regimes waar hij gewerkt heeft zou boeiende lectuur opleveren. Alleen al het Roemeense Securitatedossier van Stork telt zo’n 1600 pagina’s.

Peter Henk Steenhuis, de journalist die Storks levensverhaal optekende, beschrijft in een In memoriam in het dagblad Trouw hoe de oud-ambassadeur vijf jaar geleden nieuwe hartkleppen kreeg. "Ik heb nu wel een deel van een varken in me, maar ik begin niet te knorren." Na 89 jaar is nu een einde gekomen aan een rijk leven. Voor velen zal Coen Stork voortleven als een kostbare herinnering: een betrokken diplomaat, een erudiete man met gevoel voor humor en zeer aimabel.

Video: Coen Stork vertelt over het proces tegen Mandela naar aanleiding van Jaap Scholtens boek Horizon City.

  • 0

Reageer

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


 

Top