Beloofde land

Vroeër kon hy hoop
dat met Apartheid dood
die dop van armoede sou kraak
die lewe sou ontwaak

Toe het hy ’n oomblik weggekyk
en sy leiers het hom verlaat

In die geldtrein verdwyn
na vroeër verbode terrein

Daar sien hy hulle
met die fynste porselein
in hulle wit kastele
wit tande en lag
en hy
het nêrens
om heen te wyk nie

Hy is die man in die krot
wie se drome verrot het
behalwe die een
waarin hy die eens beloofde land
tot verskroeide aarde brand

Foto: Naomi Bruwer

Reageer

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


 

Top